Afgelopen weken zat elke dag de deflector los. Klittenband had losgelaten. Nee, niet de harde van de zachte kant maar de zachte kant liet los van de deflector. De lijmlaag werd in de zon dermate heet dat de lijm gewoon praktisch vloeibaar werd. Het betrof overigens alleen de middelste en de linker. De rechter had minder last van de zon.
Ik heb nieuwe klittenbandjes aangebracht. Eerst de lijmresten van de deflector verwijderd, toen ontvet met wasbenzine en tot slot nieuwe klittenband aangebracht waarbij ik ook even de föhn heb gebruikt om de lijmlaag kleveriger te maken.
Maar helaas, de nieuwe klittenbandjes doen hetzelfde. De linker en de middelste laat los, de rechter blijft zitten.
Misschien niet mooi maar ik denk dat ik wit plakband op de deflector ga plakken boven de plakbandjes in de hoop dat de zon er dan geen vat meer op kan krijgen.
Meer mensen die last hebben van lossend klittenbandlijm?
Posts tonen met het label racekap. Alle posts tonen
Posts tonen met het label racekap. Alle posts tonen
woensdag 19 juni 2013
donderdag 18 april 2013
Harde wind en magneten
Vanmorgen waaide het al stevig toen ik naar m'n werk reed. Maar ach, met de wind op kop heb je er met je Quest maar weinig last van.
Op het werk werd duidelijk dat het harder is gaan waaien. Het alarm van m'n fiets ging in de loop van de middag regelmatig af bij stevige windstoten. Dat gebeurt maar zelden.
De terugweg was toch wat minder aangenaam. M'n fiets werd soms stevig heen en weer geschoven over het asfalt. Kantelen was er niet bij en de ruimte die ik in de breedte had op het wegdek was ruimschoots voldoende.
Omdat de temperatuur niet echt laag was, heb ik de magneetblokjes onder de voorrand van het deksel van de kap geplaatst zodat er een kier tussen body en deksel voor meer ventilatie.
Maar een kilometer of 2 voordat ik thuis was, moest ik schuin tegen de wind in en ook nog eens tegen de brug op. Daar wist de wind voor het eerst grip te krijgen op mijn racekap. Vermoedelijk kwam de wind hier tussen body en deksel door (de kier voor extra ventilatie), waarbij de wind aan de luwe zijde van de fiets het deksel wist los te trekken. Voor de zekerheid heb ik daarom het deksel vast gegrepen voordat het deksel er vandoor ging.
Ik ben benieuwd wat er gebeurd was als ik de magneetblokjes niet had geplaatst en het deksel dus strak op de body lag.
Windkracht? Vermoedelijk 6 als ik de windkaart van Weeronline.nl mag geloven.
Op het werk werd duidelijk dat het harder is gaan waaien. Het alarm van m'n fiets ging in de loop van de middag regelmatig af bij stevige windstoten. Dat gebeurt maar zelden.
De terugweg was toch wat minder aangenaam. M'n fiets werd soms stevig heen en weer geschoven over het asfalt. Kantelen was er niet bij en de ruimte die ik in de breedte had op het wegdek was ruimschoots voldoende.
Omdat de temperatuur niet echt laag was, heb ik de magneetblokjes onder de voorrand van het deksel van de kap geplaatst zodat er een kier tussen body en deksel voor meer ventilatie.
Maar een kilometer of 2 voordat ik thuis was, moest ik schuin tegen de wind in en ook nog eens tegen de brug op. Daar wist de wind voor het eerst grip te krijgen op mijn racekap. Vermoedelijk kwam de wind hier tussen body en deksel door (de kier voor extra ventilatie), waarbij de wind aan de luwe zijde van de fiets het deksel wist los te trekken. Voor de zekerheid heb ik daarom het deksel vast gegrepen voordat het deksel er vandoor ging.
Ik ben benieuwd wat er gebeurd was als ik de magneetblokjes niet had geplaatst en het deksel dus strak op de body lag.
Windkracht? Vermoedelijk 6 als ik de windkaart van Weeronline.nl mag geloven.
zaterdag 8 september 2012
Toertocht van het Velomobile Seminar
Vandaag was de toertocht van het Velomobile Seminar in Dronten. Vanmorgen ben ik aangehaakt bij 5 andere velomobilisten op weg naar Dronten.
In Dronten aangekomen was het al een behoorlijke drukte.
Na een praatje van de Burgemeester, de telling (geen recordaantal maar toch bijna 80 velomobielen als ik me niet vergis) en een praatje van de (ik meen) burgemeester, zijn we op pad gegaan richting Kampen. Na Kampen ging het door naar Schokland. Op Schokland hebben we van een lunch mogen genieten, waarna we nog een uur rond mochten wandelen en het museum bekijken. Nou ben ik niet zo van de musea dus heb ik gezellig met andere velomobilisten gekletst.
De route ging daarna door naar Urk. Maar bij Nagele werd onze tocht bruut 'verstoord'. Je hebt altijd baas boven baas. Ook al ben je met 80 velomobielen, tegen een gelijk aantal vrachtwagens kan je niet op. Blijkbaar was er vandaag ook een toertocht voor mensen met een verstandelijke handicap; zij mochten met de vrachtwagens meerijden. Wij moesten de stroom vrachtwagens kruisen en dat is natuurlijk geen goed idee. We hebben daarom de stoet trucs afgewacht.
In Urk (tja.... of OP Urk natuurlijk) hebben we weer een lekkere versnapering gehad. En natuurlijk wordt ook daar weer flink wat afgekletst.
Na Urk ging de route terug naar Dronten via de Ketelbrug. Nu werd de stoet opgesplitst in 2 groepen; de 'snelle' groep die zo'n 30 km/h zou rijden en de langzame groep die met 22 tot 25 km/h zou rijden.
Ook al is m'n conditie niet daverend, ik heb toch gekozen voor de snelle groep want ik had nog energie zat.
Bij de Ketelbrug reed ikAndré Arjan V. in z'n elektrisch ondersteunde Orca voorbij. Ik zei hem dat ik hem tegen de helling op wel weer zou zien. Ik was in de veronderstelling dat hij met z'n constante 27 km/h mij wel in zou halen maar dat was niet het geval. Wel kwam een flink eind op de helling ineens een andere Orca me voorbij rijden.... nee niet rijden maar voorbij STUIVEN. Ik was blij met m'n 22 km/h die ik nog op de teller had maar vergeleken met die witte Orca leek ik wel stil te staan. Het betrof Johan V. in een Orca die eveneens elektrisch ondersteund was maar met 27 km/h? Echt niet!
Vastbesloten om Johan weer in te halen heb ik meer vermogen in het omhoog trappen gestopt dan eigenlijk prettig is maar omdat de brug enorm hoog is, is het omlaag rijden een mooi vooruitzicht.
Eenmaal over het hoogste punt heen heb ik de tourkap op de fiets gelegd om door te trappen naar 68 km/h. Onderaan de brug wist ik de 60 km/h nog een forse tijd vast te houden. Na een forse tijd en honderden meters (voor m'n gevoel meer dan een kilometer) wist ik eindelijk Johan in te halen. Johan moest later toch bekennen dat zijn Orca niet op 27 km/h begrensd was maar op 45 km/h.
Als ik dagelijks die Ketelbrug zou moeten rijden, zou ik mogelijk ook wel voor een elektrisch ondersteunde Orca gaan want wat een klerebrug.......
Terug in Dronten hebben de velomobilisten nog weer flink wat gelegenheid gehad om lekker te ouwehoeren. Op een gegeven moment was het tijd om naar binnen te gaan voor de maaltijd. Eerst aan de bar nog even een heerlijk groot, koud glas bier gehaald.
De maaltijd bestond uit 2 Pasta's waarvan de ene vegetarisch was. Verder was er zuurkool met apart spekjes en worst. Ik heb genoten van de zuurkool met spekjes en worst.
Na de maaltijd gaf een velomobilist aan dat hij vertrok naar Almelo. Dat is over Zwolle dus ben ik met hem meegereden.
Na 140 kilometers met prachtig weer en veel plezier ben ik thuis gekomen.
Heerlijk dagje.
In Dronten aangekomen was het al een behoorlijke drukte.
De route ging daarna door naar Urk. Maar bij Nagele werd onze tocht bruut 'verstoord'. Je hebt altijd baas boven baas. Ook al ben je met 80 velomobielen, tegen een gelijk aantal vrachtwagens kan je niet op. Blijkbaar was er vandaag ook een toertocht voor mensen met een verstandelijke handicap; zij mochten met de vrachtwagens meerijden. Wij moesten de stroom vrachtwagens kruisen en dat is natuurlijk geen goed idee. We hebben daarom de stoet trucs afgewacht.
In Urk (tja.... of OP Urk natuurlijk) hebben we weer een lekkere versnapering gehad. En natuurlijk wordt ook daar weer flink wat afgekletst.
Na Urk ging de route terug naar Dronten via de Ketelbrug. Nu werd de stoet opgesplitst in 2 groepen; de 'snelle' groep die zo'n 30 km/h zou rijden en de langzame groep die met 22 tot 25 km/h zou rijden.
Ook al is m'n conditie niet daverend, ik heb toch gekozen voor de snelle groep want ik had nog energie zat.
Bij de Ketelbrug reed ik
Vastbesloten om Johan weer in te halen heb ik meer vermogen in het omhoog trappen gestopt dan eigenlijk prettig is maar omdat de brug enorm hoog is, is het omlaag rijden een mooi vooruitzicht.
Eenmaal over het hoogste punt heen heb ik de tourkap op de fiets gelegd om door te trappen naar 68 km/h. Onderaan de brug wist ik de 60 km/h nog een forse tijd vast te houden. Na een forse tijd en honderden meters (voor m'n gevoel meer dan een kilometer) wist ik eindelijk Johan in te halen. Johan moest later toch bekennen dat zijn Orca niet op 27 km/h begrensd was maar op 45 km/h.
Als ik dagelijks die Ketelbrug zou moeten rijden, zou ik mogelijk ook wel voor een elektrisch ondersteunde Orca gaan want wat een klerebrug.......
Terug in Dronten hebben de velomobilisten nog weer flink wat gelegenheid gehad om lekker te ouwehoeren. Op een gegeven moment was het tijd om naar binnen te gaan voor de maaltijd. Eerst aan de bar nog even een heerlijk groot, koud glas bier gehaald.
De maaltijd bestond uit 2 Pasta's waarvan de ene vegetarisch was. Verder was er zuurkool met apart spekjes en worst. Ik heb genoten van de zuurkool met spekjes en worst.
Na de maaltijd gaf een velomobilist aan dat hij vertrok naar Almelo. Dat is over Zwolle dus ben ik met hem meegereden.
Na 140 kilometers met prachtig weer en veel plezier ben ik thuis gekomen.
Heerlijk dagje.
zondag 5 augustus 2012
Verstekeling
Vandaag heb ik een 'vakantieritje' gemaakt om mijn wekelijkse kilometers een beetje op peil te houden. Normaal rijd ik zo'n 100 kilometer per week voor woon-werk-verkeer. Die kilometers wil ik in de zomervakantie ook maken om m'n conditie niet teveel te laten kelderen.
De eerste 3 weken zitten erop. Afgelopen week zijn we weg geweest, waardoor er van fietsen niets terecht is gekomen. De 2 weken daarvoor heb ik ook niet echt veel gelegenheid gehad om te fietsen in verband met diverse dingen die geregeld moesten worden. Gelukkig heb ik de fiets wel een aan tal keren k unnen pakken maar aan 100 km per week gemiddeld zat ik helaas bij lange na niet.
Vandaag ben ik even op en neer gereden naar Apeldoorn. Gewoon even dom doorjakkeren langs het Apeldoorns kanaal; goed voor 84 kilometer voor het retourtje.. Ik zit nu naar schatting op 200 kilometer, wat 300 zou moeten zijn. Ik moet dus nog een inhaalslag doen.
De rit begon vanmiddag niet best. Ik heb nieuwe schoenen en nieuwe SPD plaatjes. Dit was de eerste keer dat ik met deze combinatie inklikte. Omdat mijn oude schoenen en plaatjes enorm versleten waren, klikten ze vlot in. Nu, met de nieuwe, ongesleten zolen en dikke plaatjes, ging het inklikken met de linker voet blijkbaar niet soepel genoeg want bij de eerste beweging die ik maakte, klikte mijn linker voet los, waardoor ik met m'n hiel snoeihard tege n de rand van het instapgat knalde. Dat deed best pijn. Wat zou ik doen? Fiets in de garage en gaan zitten huilen in een hoekje of toch maar proberen te fietsen in de hoop dat de beweging m'n hiel goed zou doen. De keuze was snel gemaakt: fietsen!.
De eerste kilometer voelde ik m'n hiel goed maar daarna zakte het snel weg.
Ik heb met racekap gereden. Wel heb ik 2 magneet'blokjes' (PVC buisje van zo'n 1,5 cm lengte met 2 magneten erin) tussen de body in de racekap gezet aan de voorkant voor extra ventilatie. De warmte is me enorm meegevallen. Wel moest het vizier daarvoor ook maximaal open.
Dit geopende vizier had wel als gevolg dat ik bij Hattem ineens een enorme hommel (geel-zwarte met witte kont en dan een erg grote variant) in m'n racekap. Veel insecten vliegen met de stroomlijn zo over de racekap heen maar dit zwaardere dier heeft het toch gepresteerd om bij me in de fiets te belanden. Gelukkig ben ik voor hommels niet bang. Prachtige diertjes zijn het. Maar dan nog kunnen ze gemeen steken.
Het dier dwarrelde eerst omlaag richting m'n buik maar vloog vervolgens omhoog, waar hij in de luchtstroom terecht kwam onder de racekap, waardoor hij regelrecht door de tochtkier tussen kap en rolbeugel naar buiten gedirigeerd werd.
Verder ben ik op de terugweg op de gevoelige plaat vastgelegd door een Britse auto. Eerst bleef hij een tijdje naast me rijden (ik had zo'n 35 km/h op de teller). De snelheid heb ik vervolgens opgevoerd naar 45 km/h.
Na wat foto's en/of filmpjes met een mobiele telefoon van hun, zijn ze doorgereden. Maar even later, bij een zijweg, stond de wagen langs de kant van de weg. De (ik denk) bestuurder (degene die rechts in de wagen zat en al eerder de camera in z'n hand had) was uitgestapt en filmde in het voorbij gaan.
M'n conditie is niet echt daverend te noemen. Heengaande zo'n 31 km/h gemiddeld gefietsts, teruggaande dacht ik meer te gaan rijden maar helaas..... 28 km/h. Ik had weinig puf meer. Neem daarbij regenval waardoor het zicht minder werd en ook nog eens zout zweet wat in m'n ogen drupte en het plaatje is compleet. M'n kilometers heb ik wel nodig om een beetje conditie te houden.
Op naar de volgende kilometers.
De eerste 3 weken zitten erop. Afgelopen week zijn we weg geweest, waardoor er van fietsen niets terecht is gekomen. De 2 weken daarvoor heb ik ook niet echt veel gelegenheid gehad om te fietsen in verband met diverse dingen die geregeld moesten worden. Gelukkig heb ik de fiets wel een aan tal keren k unnen pakken maar aan 100 km per week gemiddeld zat ik helaas bij lange na niet.
Vandaag ben ik even op en neer gereden naar Apeldoorn. Gewoon even dom doorjakkeren langs het Apeldoorns kanaal; goed voor 84 kilometer voor het retourtje.. Ik zit nu naar schatting op 200 kilometer, wat 300 zou moeten zijn. Ik moet dus nog een inhaalslag doen.
De rit begon vanmiddag niet best. Ik heb nieuwe schoenen en nieuwe SPD plaatjes. Dit was de eerste keer dat ik met deze combinatie inklikte. Omdat mijn oude schoenen en plaatjes enorm versleten waren, klikten ze vlot in. Nu, met de nieuwe, ongesleten zolen en dikke plaatjes, ging het inklikken met de linker voet blijkbaar niet soepel genoeg want bij de eerste beweging die ik maakte, klikte mijn linker voet los, waardoor ik met m'n hiel snoeihard tege n de rand van het instapgat knalde. Dat deed best pijn. Wat zou ik doen? Fiets in de garage en gaan zitten huilen in een hoekje of toch maar proberen te fietsen in de hoop dat de beweging m'n hiel goed zou doen. De keuze was snel gemaakt: fietsen!.
De eerste kilometer voelde ik m'n hiel goed maar daarna zakte het snel weg.
Ik heb met racekap gereden. Wel heb ik 2 magneet'blokjes' (PVC buisje van zo'n 1,5 cm lengte met 2 magneten erin) tussen de body in de racekap gezet aan de voorkant voor extra ventilatie. De warmte is me enorm meegevallen. Wel moest het vizier daarvoor ook maximaal open.
Dit geopende vizier had wel als gevolg dat ik bij Hattem ineens een enorme hommel (geel-zwarte met witte kont en dan een erg grote variant) in m'n racekap. Veel insecten vliegen met de stroomlijn zo over de racekap heen maar dit zwaardere dier heeft het toch gepresteerd om bij me in de fiets te belanden. Gelukkig ben ik voor hommels niet bang. Prachtige diertjes zijn het. Maar dan nog kunnen ze gemeen steken.
Het dier dwarrelde eerst omlaag richting m'n buik maar vloog vervolgens omhoog, waar hij in de luchtstroom terecht kwam onder de racekap, waardoor hij regelrecht door de tochtkier tussen kap en rolbeugel naar buiten gedirigeerd werd.
Verder ben ik op de terugweg op de gevoelige plaat vastgelegd door een Britse auto. Eerst bleef hij een tijdje naast me rijden (ik had zo'n 35 km/h op de teller). De snelheid heb ik vervolgens opgevoerd naar 45 km/h.
Na wat foto's en/of filmpjes met een mobiele telefoon van hun, zijn ze doorgereden. Maar even later, bij een zijweg, stond de wagen langs de kant van de weg. De (ik denk) bestuurder (degene die rechts in de wagen zat en al eerder de camera in z'n hand had) was uitgestapt en filmde in het voorbij gaan.
M'n conditie is niet echt daverend te noemen. Heengaande zo'n 31 km/h gemiddeld gefietsts, teruggaande dacht ik meer te gaan rijden maar helaas..... 28 km/h. Ik had weinig puf meer. Neem daarbij regenval waardoor het zicht minder werd en ook nog eens zout zweet wat in m'n ogen drupte en het plaatje is compleet. M'n kilometers heb ik wel nodig om een beetje conditie te houden.
Op naar de volgende kilometers.
maandag 9 juli 2012
RIS en BIS in één
Vanavond moest ik naar het werk. Ik had me voorgenomen om het rustig aan te doen en niet bezweet aan te komen in verband met een formele aangelegenheid. Maar helaas........
Ik was nog maar een paar honderd meter van huis toen ik een racefietser voor mij langs zag schieten. Dit leek een vlotte rijder te zijn. RIS begon acuut op te spelen dus ben ik er achteraan gegaan.
De racefietser, in groen/geel tenue met de naam Dickhof erop, had inderdaad flink de vaart erin want ik moest boven de 40 gaan rijden om op hem in te lopen.
Na een paar honderd meter was de lol voorbij want er kwam een splitsing waar ik normaal links ga en ik verwachtte dat de racefietser rechts zou gaan want Dickhof is een rijwielbedrijf in Gelderland, dan is rechtsaf de meest logische route. Dat was ook mijn vaste woon-werk-route tot ik de Quest kreeg.
Ik besloot m'n oude route maar weer eens te rijden. Niet ideaal voor een Quest vanwege een paar ferme slingers en bochten op de route en 1 brug extra maar ik kon RIS niet weerstaan.
Omdat de bewuste afslag haaks naar rechts is tussen fietspaaltjes door en daarna door een bussluis, was het lastig voor mij om de racefietser bij te houden. Even later een rotonde, gevolgd door een brug.
Vlak voor de brug zat ik achter hem maar het leek erop dat hij mij in de smiezen had want hij trapte hem aan. En met z'n veel lichtere fiets komt hij dan een stuk vlotter boven.
Vervolgens kon hij aanhaken bij een brommer van één of andere bezorgchinees. Na de brug volgden nog wat forse bochten die ik bij lange na niet op volle snelheid kan nemen. In mijn achteruitkijkspiegel zie ik een andere racefietser maar snel blijkt dat daar geen eer aan te behalen valt. Ik zie hem vlot kleiner worden in m'n achteruitkijkspiegels.
Maar daarna volgt een stuk mooi asfalt, rechtuit. Dus daar heb ik weer vaart gemaakt in de hoop in te lopen. Verkeerslichten.... brommer met racefietsaanhanger (dat is dus RIS en BIS in één) kan in één keer doorrijden maar ik, met zeker 100 meter achterstand, kan dat ook. Dan die walgelijk vreemde constructie bij Boels waar het fietspad ineens stopt en op de weg uitkomt met paaltjes en vluchtheuveltjes om fietsers maar zeker op de juiste plek te laten rijden en zeker niet de bochten af te laten snijden. Hup, meter of 30 verderop weer het fietspad op met dezelfde ongein aan paaltjes en vluchtheuvels (in het verleden heb ik er eens een filmpje van gemaakt). Daarna nog een haakse bocht naar links en het is de volgende brug die we omhoog moeten rijden.
De racefietser doet het op dat moment rustiger aan. Boven aangekomen gaat de brug net open, waardoor wij moeten wachten. Enige tijd later staat ook de andere racefietser te wachten tot de slagbomen weer omhoog gaan.
Op het moment dat de bomen de weg vrij maken, trap ik de Quest weer aan om even later haaks rechts te moeten. Dag snelheid. Bult omlaag maar onderaan een, voor die snelheid, te scherpe bocht naar links met hobbelige gladde klinkers. Ik neem de bocht wat te optimistisch maar houd de fiets op de weg. Daarna asfalt met flauwere bochten dus kan ik weer vaart maken.
De Dickhofracefietser probeert aan te haken, of in ieder geval te volgen. Dat doet hij op een paar meter achter mijn staart. Maar 45 km/h, wat hij bij de brommer wel kon vasthouden, lukt bij mij niet. Hij zakt af.
Katerveer. Ik moet rustig aan doen vanwege 2 bochten, hobbelige klinkers en een bruggetje waar je geweldig overheen kan 'springen' als je te hard gaat. Na de 2e bocht rijd ik al omhoog richting de Spoolderbergweg; de weg naar de Oude IJsselbrug. In m'n achteruitkijkspiegels zie ik géén van beide racefietsers.... jammer......
Vervolgens rechtsaf de Spoolderbergweg op. Deze bocht kon ik in het verleden met de Quest niet nemen zonder door de berm aan de linker kant te gaan. Tegenwoordig is de weg wat breder, waardoor ik de berm niet hoef te gebruiken. Maar omdat de bocht meer dan 90 graden naar rechts draait, moet ik rustig aan doen. Ik kachel met 26 km/h tegen de brug op, als ik dan toch de racefietser zie naderen. Eenmaal boven op de brug zit hij achter mij en gaat hij in m'n wiel rijden..... voor zover dat kan.....
Het waait vandaag stevig en we gaan de brug omlaag. Maar dat is wel tegen de wind in. Tot m'n stomme verbazing zakt hij met 38 km/h op de teller al weg. En bij de verkeerslichten is het feest helemaal voorbij want de racefietser gaat richting Hattem; ik moet rechtdoor. Graag had ik gezien wat deze knakker op het rechte stuk had gedaan maar helaas. Rijden kan hij wel, dat mag gezegd worden.
Wat betreft die wind. Vanmiddag ben ik even naar de winkel geweest voor boodschappen. In de winkelstraat mag je niet fietsen. De Quest heb ik aan de hand meegenomen met de racekap op de neus ge'magneet'. Een windvlaag van links heeft het voor elkaar gekregen om de racekap een centimeter of 10 naar rechts te drukken. Dit is de eerste keer dat de wind vat heeft gekregen op m'n met magneten bevestigde racekap. Maar goed, op de neus zit hij maar op 4 plekken met magneten vast en kan de wind er gemakkelijk onder komen. Anders is het als de racekap op het instapgat ligt. Dan zijn er 12 plekken waar de kap op de fiets gemagneet wordt. De fiets zal eerder omver vliegen dan dat de kap los laat vermoed ik.
Maar goed, de avondrit naar het werk is geëindigd met een nat shirt. gelukkig had ik vandaag al droog spul op het werk neergelegd.
Ik was nog maar een paar honderd meter van huis toen ik een racefietser voor mij langs zag schieten. Dit leek een vlotte rijder te zijn. RIS begon acuut op te spelen dus ben ik er achteraan gegaan.
De racefietser, in groen/geel tenue met de naam Dickhof erop, had inderdaad flink de vaart erin want ik moest boven de 40 gaan rijden om op hem in te lopen.
Na een paar honderd meter was de lol voorbij want er kwam een splitsing waar ik normaal links ga en ik verwachtte dat de racefietser rechts zou gaan want Dickhof is een rijwielbedrijf in Gelderland, dan is rechtsaf de meest logische route. Dat was ook mijn vaste woon-werk-route tot ik de Quest kreeg.
Ik besloot m'n oude route maar weer eens te rijden. Niet ideaal voor een Quest vanwege een paar ferme slingers en bochten op de route en 1 brug extra maar ik kon RIS niet weerstaan.
Omdat de bewuste afslag haaks naar rechts is tussen fietspaaltjes door en daarna door een bussluis, was het lastig voor mij om de racefietser bij te houden. Even later een rotonde, gevolgd door een brug.
Vlak voor de brug zat ik achter hem maar het leek erop dat hij mij in de smiezen had want hij trapte hem aan. En met z'n veel lichtere fiets komt hij dan een stuk vlotter boven.
Vervolgens kon hij aanhaken bij een brommer van één of andere bezorgchinees. Na de brug volgden nog wat forse bochten die ik bij lange na niet op volle snelheid kan nemen. In mijn achteruitkijkspiegel zie ik een andere racefietser maar snel blijkt dat daar geen eer aan te behalen valt. Ik zie hem vlot kleiner worden in m'n achteruitkijkspiegels.
Maar daarna volgt een stuk mooi asfalt, rechtuit. Dus daar heb ik weer vaart gemaakt in de hoop in te lopen. Verkeerslichten.... brommer met racefietsaanhanger (dat is dus RIS en BIS in één) kan in één keer doorrijden maar ik, met zeker 100 meter achterstand, kan dat ook. Dan die walgelijk vreemde constructie bij Boels waar het fietspad ineens stopt en op de weg uitkomt met paaltjes en vluchtheuveltjes om fietsers maar zeker op de juiste plek te laten rijden en zeker niet de bochten af te laten snijden. Hup, meter of 30 verderop weer het fietspad op met dezelfde ongein aan paaltjes en vluchtheuvels (in het verleden heb ik er eens een filmpje van gemaakt). Daarna nog een haakse bocht naar links en het is de volgende brug die we omhoog moeten rijden.
De racefietser doet het op dat moment rustiger aan. Boven aangekomen gaat de brug net open, waardoor wij moeten wachten. Enige tijd later staat ook de andere racefietser te wachten tot de slagbomen weer omhoog gaan.
Op het moment dat de bomen de weg vrij maken, trap ik de Quest weer aan om even later haaks rechts te moeten. Dag snelheid. Bult omlaag maar onderaan een, voor die snelheid, te scherpe bocht naar links met hobbelige gladde klinkers. Ik neem de bocht wat te optimistisch maar houd de fiets op de weg. Daarna asfalt met flauwere bochten dus kan ik weer vaart maken.
De Dickhofracefietser probeert aan te haken, of in ieder geval te volgen. Dat doet hij op een paar meter achter mijn staart. Maar 45 km/h, wat hij bij de brommer wel kon vasthouden, lukt bij mij niet. Hij zakt af.
Katerveer. Ik moet rustig aan doen vanwege 2 bochten, hobbelige klinkers en een bruggetje waar je geweldig overheen kan 'springen' als je te hard gaat. Na de 2e bocht rijd ik al omhoog richting de Spoolderbergweg; de weg naar de Oude IJsselbrug. In m'n achteruitkijkspiegels zie ik géén van beide racefietsers.... jammer......
Vervolgens rechtsaf de Spoolderbergweg op. Deze bocht kon ik in het verleden met de Quest niet nemen zonder door de berm aan de linker kant te gaan. Tegenwoordig is de weg wat breder, waardoor ik de berm niet hoef te gebruiken. Maar omdat de bocht meer dan 90 graden naar rechts draait, moet ik rustig aan doen. Ik kachel met 26 km/h tegen de brug op, als ik dan toch de racefietser zie naderen. Eenmaal boven op de brug zit hij achter mij en gaat hij in m'n wiel rijden..... voor zover dat kan.....
Het waait vandaag stevig en we gaan de brug omlaag. Maar dat is wel tegen de wind in. Tot m'n stomme verbazing zakt hij met 38 km/h op de teller al weg. En bij de verkeerslichten is het feest helemaal voorbij want de racefietser gaat richting Hattem; ik moet rechtdoor. Graag had ik gezien wat deze knakker op het rechte stuk had gedaan maar helaas. Rijden kan hij wel, dat mag gezegd worden.
Wat betreft die wind. Vanmiddag ben ik even naar de winkel geweest voor boodschappen. In de winkelstraat mag je niet fietsen. De Quest heb ik aan de hand meegenomen met de racekap op de neus ge'magneet'. Een windvlaag van links heeft het voor elkaar gekregen om de racekap een centimeter of 10 naar rechts te drukken. Dit is de eerste keer dat de wind vat heeft gekregen op m'n met magneten bevestigde racekap. Maar goed, op de neus zit hij maar op 4 plekken met magneten vast en kan de wind er gemakkelijk onder komen. Anders is het als de racekap op het instapgat ligt. Dan zijn er 12 plekken waar de kap op de fiets gemagneet wordt. De fiets zal eerder omver vliegen dan dat de kap los laat vermoed ik.
Maar goed, de avondrit naar het werk is geëindigd met een nat shirt. gelukkig had ik vandaag al droog spul op het werk neergelegd.
zondag 1 juli 2012
Bison Poly Max Crystal
Enige tijd geleden heb ik geschreven over het aanbrengen van een rand kit aan de onderkant van het deksel van m'n racekap. Ook heb ik geschreven over Bison Poly Max.
De eerste kit die ik kocht was transparante Poly Max. Daarmee heb ik jaren geleden de bedrading vastgekit in m'n Quest. Later heb ik diezelfde kit gebruikt om de magneten aan de body en het deksel te monteren. Maar een groot succes was dat niet want die kit droogt vrij langzaam, waardoor ik nogal wat problemen heb gehad om de magneten goed aan het deksel te krijgen.
Oplossing daarvoor was een sneller drogende Polymax, te herkennen aan een geel icoontje met een klokje erop op de rode verpakking. Aanraakdroog na 2 uur. Met die kit ging het aanbrengen van de magneten uitstekend. Helemaal mooi is dat deze, welliswaar tikkie duurdere kit, volledig kleurloos opdroogt, waar de normale variant gelig opdroogt.
Toen ik de rand kit wilde aanbrengen, had ik niet veel meer in de koker zitten. Ik ben wel gestart met het experiment maar kon het niet voltooien. Daarom ben ik op pad gegaan naar nieuwe kit. Eerst maar naar de Gamma. Daar aangekomen zie ik een schap met énorm veel keuze. Diverse kleuren, diverse soorten, waaronder ook de sneldrogende variant maar........ niet kleurloos. Wel zag ik een nieuwe variant staan met de naam Poly Max Crystal. Maar dat wil ik niet, ik wil sneldrogend dus ga ik weer weg.
Op naar de volgende toko: de lokale ijzerhandel waar ook gereedschap en allerhande andere klusdingen verkocht worden. Helaas, in het schap maar weinig Poly Max producten en de mijne staat er niet bij. Dus ga ik naar de balie om te vragen of ze die kit ook hebben. Ze kennen de kit niet en vragen of ik met de oude koker langs kan komen zodat ze met de streepjescode kunnen zoeken. Dus ik naar huis om de koker op te halen en even later weer in de winkel te verschijnen.
De kit is nu snel gevonden in het systeem. Direct wordt een doos van 12 stuks besteld maar ik moet wel 2 weken geduld hebben want van Bison hadden ze net de vorige dag een levering gehad.
2 weken later verschijn ik weer in de winkel om mijn sneldrogende kit op te halen die net binnengekomen was. Krijg ik een tube in m'n handen gedrukt met daarop niet het gewenste gele icoontje met klokje erop maar de Crystal.
Om een lang verhaal kort te maken: de Crystal is blijkbaar de nieuwe naam voor de sneldrogende variant waarbij ze het sneldrogende icoontje maar hebben laten vervallen op de verpakking.
De kap heeft inmiddels zijn mooie kitrandje gekregen zodat het deksel naadloos aansluit op de body. Verder heb ik toch nog 2 magneten extra aangebracht want aan de zijkanten vond ik de kap niet mooi genoeg aansluiten. Wel moet ik de boel nog afwerken want her en der mag van mij nog wat kit weg omdat het onder het deksel uitsteekt. Verder ben ik tevreden met het resultaat. Ik denk dat dit heel wat beter gaat blijven zitten dan de tochtstrips die ik eerst gebruikte.
De eerste kit die ik kocht was transparante Poly Max. Daarmee heb ik jaren geleden de bedrading vastgekit in m'n Quest. Later heb ik diezelfde kit gebruikt om de magneten aan de body en het deksel te monteren. Maar een groot succes was dat niet want die kit droogt vrij langzaam, waardoor ik nogal wat problemen heb gehad om de magneten goed aan het deksel te krijgen.
Oplossing daarvoor was een sneller drogende Polymax, te herkennen aan een geel icoontje met een klokje erop op de rode verpakking. Aanraakdroog na 2 uur. Met die kit ging het aanbrengen van de magneten uitstekend. Helemaal mooi is dat deze, welliswaar tikkie duurdere kit, volledig kleurloos opdroogt, waar de normale variant gelig opdroogt.
Toen ik de rand kit wilde aanbrengen, had ik niet veel meer in de koker zitten. Ik ben wel gestart met het experiment maar kon het niet voltooien. Daarom ben ik op pad gegaan naar nieuwe kit. Eerst maar naar de Gamma. Daar aangekomen zie ik een schap met énorm veel keuze. Diverse kleuren, diverse soorten, waaronder ook de sneldrogende variant maar........ niet kleurloos. Wel zag ik een nieuwe variant staan met de naam Poly Max Crystal. Maar dat wil ik niet, ik wil sneldrogend dus ga ik weer weg.
Op naar de volgende toko: de lokale ijzerhandel waar ook gereedschap en allerhande andere klusdingen verkocht worden. Helaas, in het schap maar weinig Poly Max producten en de mijne staat er niet bij. Dus ga ik naar de balie om te vragen of ze die kit ook hebben. Ze kennen de kit niet en vragen of ik met de oude koker langs kan komen zodat ze met de streepjescode kunnen zoeken. Dus ik naar huis om de koker op te halen en even later weer in de winkel te verschijnen.
De kit is nu snel gevonden in het systeem. Direct wordt een doos van 12 stuks besteld maar ik moet wel 2 weken geduld hebben want van Bison hadden ze net de vorige dag een levering gehad.
2 weken later verschijn ik weer in de winkel om mijn sneldrogende kit op te halen die net binnengekomen was. Krijg ik een tube in m'n handen gedrukt met daarop niet het gewenste gele icoontje met klokje erop maar de Crystal.
Om een lang verhaal kort te maken: de Crystal is blijkbaar de nieuwe naam voor de sneldrogende variant waarbij ze het sneldrogende icoontje maar hebben laten vervallen op de verpakking.
De kap heeft inmiddels zijn mooie kitrandje gekregen zodat het deksel naadloos aansluit op de body. Verder heb ik toch nog 2 magneten extra aangebracht want aan de zijkanten vond ik de kap niet mooi genoeg aansluiten. Wel moet ik de boel nog afwerken want her en der mag van mij nog wat kit weg omdat het onder het deksel uitsteekt. Verder ben ik tevreden met het resultaat. Ik denk dat dit heel wat beter gaat blijven zitten dan de tochtstrips die ik eerst gebruikte.
dinsdag 5 juni 2012
Gewaagde move?
Onlangs heb ik de racekap gedemonteerd gehad en opgeborgen in m'n fiets. Het deksel onder de neus was niet zo'n succes want ik kwam om de één of andere reden steeds met m'n schoenen er tegenaan. Hierbij is de tochtstrip, die ik rondom onder het deksel geplakt heb, waarschijnlijk kapot gegaan. Op andere plekken wil de tochtstrip niet mooi blijven zitten. Het probleem lijkt te zitten in de aanhechting van het dubbelzijdige tape aan het rubber van de tochtstrip zelf. Vervelend want ik heb de tochtstrip gekocht met dat tape al aangebracht dus zou je verwachten dat dat wel mooi blijft zitten. Niet dus.
Hoe dan ook, kapot tochtstrip, niet mooi blijven zitten.... dat vraagt om een andere aanpak.
Gisteravond heb ik daarom besloten om het mooi elastisch blijvende Polymax te gaan gebruiken op de plek van de tochtstrippen. Dus simpelweg een dikkere strook Polymax langs de rand aanbrengen.
Maar hoe krijg je dat mooi aansluitend? Gewoon teveel aanbrengen, deksel op de fiets leggen en dan laten uitharden. Het 'teveel' wordt dan gewoon netjes aan de kant geperst nog voordat het uitgehard is.
Alleen wil dat Polymax best goed kleven aan de body dus om dat rechtstreeks te doen is geen strak plan.
Daarom heb ik eerst een laagje aluminiumfolie op de body gelegd en daarna pas de Polymax toegepast.
Vanmorgen was het moment der waarheid....... maar het was geen succes. Het aluminiumfolie wilde niet loslaten van de kit. Dus heb ik de kit weer van het deksel getrokken. Blij dat ik maar op 2 korte stukjes de kit (met aluminiumfolie) had aangebracht.
Vanavond heb ik een nieuwe poging gewaagd. Deze keer weer met aluminiumfolie op de rand alleen nu het aluminiumfolie ook ingesmeerd met vaseline. Maar op het moment dat ik het deksel op de fiets legde, werd het aluminiumfolie wat aan de kant gedrukt. Ook geen enorm succes dus. Desondanks heb ik het wel laten zitten.
Een uurtje of 2 later ben ik gaan kijken en heb ik het deksel van de fiets gehaald. Het aluminiumfolie bleef wel aan de (nog niet helemaal uitgeharde kit) hangen maar liet zich verder probleemloos lostrekken van de kit.
Met het probleem van het verschuiven van de aluminiumfolie heb ik het over een nog andere boeg gegooid...... een gewaagde boeg want helemaal goed heb ik de 'vaselinetruc' nog niet uitgetest. Toch heb ik de gok gewaagd en de hele rand van het instapgat ingesmeerd met vaseline. Toen de héle rand van het deksel voorzien van kit en vervolgens het deksel op de fiets gelegd. Morgen hopen dat ik het deksel toch in één keer zonder moeite van de fiets kan halen en dat ik niet met een fraai afgedichte fiets zit.
Als het wél lukt, kan ik ook mooi zien of de kit overal aansluit bij het deksel door gewoon de kit goed te bestuderen. Daar waar de kit mooi glad (gedrukt) is, daar zit voldoende kit. Op plekken met te weinig kit zal de kit nog ribbelig zijn. In ieder geval is dat aan de zijkanten het geval. Daar kan ik dan naderhand gewoon kit bijsmeren en het proces herhalen tot ik de gewenste hoeveelheid kit ertussen heb zitten en dus een perfect aansluitende kap heb.
Hoe dan ook, kapot tochtstrip, niet mooi blijven zitten.... dat vraagt om een andere aanpak.
Gisteravond heb ik daarom besloten om het mooi elastisch blijvende Polymax te gaan gebruiken op de plek van de tochtstrippen. Dus simpelweg een dikkere strook Polymax langs de rand aanbrengen.
Maar hoe krijg je dat mooi aansluitend? Gewoon teveel aanbrengen, deksel op de fiets leggen en dan laten uitharden. Het 'teveel' wordt dan gewoon netjes aan de kant geperst nog voordat het uitgehard is.
Alleen wil dat Polymax best goed kleven aan de body dus om dat rechtstreeks te doen is geen strak plan.
Daarom heb ik eerst een laagje aluminiumfolie op de body gelegd en daarna pas de Polymax toegepast.
Vanmorgen was het moment der waarheid....... maar het was geen succes. Het aluminiumfolie wilde niet loslaten van de kit. Dus heb ik de kit weer van het deksel getrokken. Blij dat ik maar op 2 korte stukjes de kit (met aluminiumfolie) had aangebracht.
Vanavond heb ik een nieuwe poging gewaagd. Deze keer weer met aluminiumfolie op de rand alleen nu het aluminiumfolie ook ingesmeerd met vaseline. Maar op het moment dat ik het deksel op de fiets legde, werd het aluminiumfolie wat aan de kant gedrukt. Ook geen enorm succes dus. Desondanks heb ik het wel laten zitten.
Een uurtje of 2 later ben ik gaan kijken en heb ik het deksel van de fiets gehaald. Het aluminiumfolie bleef wel aan de (nog niet helemaal uitgeharde kit) hangen maar liet zich verder probleemloos lostrekken van de kit.
Met het probleem van het verschuiven van de aluminiumfolie heb ik het over een nog andere boeg gegooid...... een gewaagde boeg want helemaal goed heb ik de 'vaselinetruc' nog niet uitgetest. Toch heb ik de gok gewaagd en de hele rand van het instapgat ingesmeerd met vaseline. Toen de héle rand van het deksel voorzien van kit en vervolgens het deksel op de fiets gelegd. Morgen hopen dat ik het deksel toch in één keer zonder moeite van de fiets kan halen en dat ik niet met een fraai afgedichte fiets zit.
Als het wél lukt, kan ik ook mooi zien of de kit overal aansluit bij het deksel door gewoon de kit goed te bestuderen. Daar waar de kit mooi glad (gedrukt) is, daar zit voldoende kit. Op plekken met te weinig kit zal de kit nog ribbelig zijn. In ieder geval is dat aan de zijkanten het geval. Daar kan ik dan naderhand gewoon kit bijsmeren en het proces herhalen tot ik de gewenste hoeveelheid kit ertussen heb zitten en dus een perfect aansluitende kap heb.
donderdag 31 mei 2012
Nut van een deelbare tour-/racekap
De deelbaarheid van mijn tour-/racekap heeft z'n nut wel bewezen. Goed, vaak maak ik niet gebruik van die eigenschap maar vaak genoeg om toch blij te zijn met m'n keuze.
Vorige week, mogelijk de week daarvoor, heb ik de racekap gedemonteerd en in m'n fiets opgeborgen. Het harde deksel heeft trouwens op de neus van m'n fiets gelegen. Onder de neus heb ik het schuimdekje meegevoerd. Waarom? In geval van regen vind ik de opening van het deksel van de tour-/racekap te groot dus dan is het snel tevoorschijn trekken van een schuimdeksel wel prettig.
Maar vandaag was het beroerd weer. Op het werk heb ik in alle rust even de tour-/racekap weer in elkaar gezet om toch maar weer 'overdekt' te gaan rijden met dit grauwe 'zeikweer'.
Slechts een paar keer per jaar zal ik de tour/race-kap plaatsen of juist verwijderen maar die paar keer is voor mij zat.
Vorige week, mogelijk de week daarvoor, heb ik de racekap gedemonteerd en in m'n fiets opgeborgen. Het harde deksel heeft trouwens op de neus van m'n fiets gelegen. Onder de neus heb ik het schuimdekje meegevoerd. Waarom? In geval van regen vind ik de opening van het deksel van de tour-/racekap te groot dus dan is het snel tevoorschijn trekken van een schuimdeksel wel prettig.
Maar vandaag was het beroerd weer. Op het werk heb ik in alle rust even de tour-/racekap weer in elkaar gezet om toch maar weer 'overdekt' te gaan rijden met dit grauwe 'zeikweer'.
Slechts een paar keer per jaar zal ik de tour/race-kap plaatsen of juist verwijderen maar die paar keer is voor mij zat.
maandag 6 februari 2012
Sleetransport
Sleetransport..... transport per slee? Nee......
Vandaag moest ik even langs Van Rossum metaalhandel. Hetgeen waarvoor ik kwam, dat was er niet. Maar buiten viel me al wel op dat ervrachten sleeën stonden. De 'normale' sleeën in kort en lang maar ook de Tiroler sleeën (met mooie krul aan de voorkant) in kort en lang. Ik was na mijn boodschap op weg naar buiten en bedacht me dat ik nog had willen vragen naar de prijs van de sleeën maar omdat ik al op weg was dacht ik 'laat ook maar'. Maar buiten aangekomen zag ik weer die vracht sleeën staan. Toch maar bij de andere deur naar binnen. Vrouw gebeld of we nog een 2e slee willen hebben (2 dochters). Aan de andere kant kwam een gretige 'ja.... ze hebben er nu al steeds ruzie om'. Gezien we geen lange maar korte slee hebben, gaat met z'n tweeën erop ook niet zo geweldig meer. Dus toch maar een (lange) slee gekocht.
Maar hoe neem je zo'n ding mee naar huis? Toen ik met het ding klaar stond om af te rekenen had ik zoiets van 'zien we zo wel' terwijl er allerlei plaatjes door m'n hoofd schoten over hoe het zou kunnen.
Op de neus? Kan je makkelijk onderdoor kijken. Aan de zijkant? Heb ik al eens gedaan met een gourmetstel. Gaat ook uitstekend. Op de staart misschien? Het is het laatste geworden. Mijn fleecejack tussen slee en Quemo om beschadigingen te voorkomen. 2 spanbanden die altijd in m'n fiets liggen, kwamen ook nu weer mooi van pas. Racekap wilde niet meer over de opening. Had ik wel voor elkaar kunnen krijgen maar dan had ik de slee andersom op de staart moeten leggen. Maar met de magneten blijft de kap mooi op de neus liggen. Wel heb ik rustig gereden omdat ik de boel niet teveel wind wilde laten vangen.
Ik heb diverse WAW-rijders al zo zien rijden en me altijd verbaasd dat ze geen last hadden van die racekap voor hun snufferd zo voor op de neus. Maar nu ik het zelf gedaan heb: gaat uitstekend. Je hebt alleen 2 'A-stijlen' zoals bij een auto alleen dan minder hinderlijk dan bij een auto.
Vandaag moest ik even langs Van Rossum metaalhandel. Hetgeen waarvoor ik kwam, dat was er niet. Maar buiten viel me al wel op dat ervrachten sleeën stonden. De 'normale' sleeën in kort en lang maar ook de Tiroler sleeën (met mooie krul aan de voorkant) in kort en lang. Ik was na mijn boodschap op weg naar buiten en bedacht me dat ik nog had willen vragen naar de prijs van de sleeën maar omdat ik al op weg was dacht ik 'laat ook maar'. Maar buiten aangekomen zag ik weer die vracht sleeën staan. Toch maar bij de andere deur naar binnen. Vrouw gebeld of we nog een 2e slee willen hebben (2 dochters). Aan de andere kant kwam een gretige 'ja.... ze hebben er nu al steeds ruzie om'. Gezien we geen lange maar korte slee hebben, gaat met z'n tweeën erop ook niet zo geweldig meer. Dus toch maar een (lange) slee gekocht.
Maar hoe neem je zo'n ding mee naar huis? Toen ik met het ding klaar stond om af te rekenen had ik zoiets van 'zien we zo wel' terwijl er allerlei plaatjes door m'n hoofd schoten over hoe het zou kunnen.
Op de neus? Kan je makkelijk onderdoor kijken. Aan de zijkant? Heb ik al eens gedaan met een gourmetstel. Gaat ook uitstekend. Op de staart misschien? Het is het laatste geworden. Mijn fleecejack tussen slee en Quemo om beschadigingen te voorkomen. 2 spanbanden die altijd in m'n fiets liggen, kwamen ook nu weer mooi van pas. Racekap wilde niet meer over de opening. Had ik wel voor elkaar kunnen krijgen maar dan had ik de slee andersom op de staart moeten leggen. Maar met de magneten blijft de kap mooi op de neus liggen. Wel heb ik rustig gereden omdat ik de boel niet teveel wind wilde laten vangen.
Ik heb diverse WAW-rijders al zo zien rijden en me altijd verbaasd dat ze geen last hadden van die racekap voor hun snufferd zo voor op de neus. Maar nu ik het zelf gedaan heb: gaat uitstekend. Je hebt alleen 2 'A-stijlen' zoals bij een auto alleen dan minder hinderlijk dan bij een auto.
vrijdag 3 februari 2012
In beslag nemen? en sneeuw
Gistermiddag ben ik even op pad gegaan om op zoek te gaan naar stevig licht schuimachtig materiaal om eens te zien of ik een nette oplossing kan maken voor de opening tussen racekap en rolbeugel. Er zijn nogal wat Questrijders die de opening, die 's zomers vast zeer aangenaam is, in de winter hebben afgedicht met een handdoek o.i.d. Het wil namelijk wel flink doortochten en met kou is dat niet altijd even prettig. Nou heb ik wel wat m'n bedenkingen bij het afdichten omdat dat ook de luchtstroom bij het vizier zal doen afnemen, wat mogelijk weer zorgt voor meer beslaan van het vizier. Maar goed, of dat zo is, daar kan je maar op één manier achter komen.
Eerst ben ik bij een zaak geweest die bankstellen e.d. van kussens voorziet. Die hebben zat schuim maar helaas niet wat ik zoek. Het moet bij voorkeur licht zijn, stevig en geen water opnemen. En met name bij dat laatste gaat het veelal fout. Wel hadden ze spul wat geen water opneemt maar dan zit je direct aan vrij zwaar spul; niet wat ik zoek. Zelf zat ik meer te denken aan het schuim wat gebruikt wordt voor diverse 'drijfspullen' die je in zwembaden aantreft. Dan gaat het bijvoorbeeld om van die lange staven waar mensen mee in het water dobberen. Een ander materiaal wat ik geschikt acht is PPE; piepschuim maar dan veel taaier.
Op internet heb ik eens een filmpje gezien waarbij een modelbouwer een fraai vliegend toestel had gemaakt met, wat ik meende PPE, dus hoopte ik het spul aan te treffen bij een modelbouwzaak. Dus ben ik daar naar toe gegaan.
Toen ik weer buiten kwam (ongedane zaken helaas), stond er een agent bij mijn fiets. De man heb ik een jaar of wat eerder ook al eens gesproken, alleen had ik toen nog de Versatile. Ik groet de man. Hij kijkt me aan en zegt : 'Ik denk dat ik deze maar eens in beslag ga nemen'. Ik speel mee en geef aan dat ik dat toch maar liever niet heb (en uiteraard is de kern geheel waar maar zijn opmerking was niet serieus, wat was wel duidelijk). We kletsen wat. Hij lijkt nog altijd geïnteresseerd maar niet genoeg om zelf ook zo'n apparaat aan te schaffen.
En dan vandaag...... is de voorspelde horrorwinter dan toch eindelijk aangebroken? Een paar dagen flinke vorst; genoeg zelfs om in no-time schaatsijs te produceren; en vandaag een dik pak..........
SNEEEEEEUUUUUWWWWW !!!!!!!!!!!!!!
Prachtig gewoon. En ook geen kinderachtig beetje maar gewoon echt een leuk pak. De terugweg ging trouwens betrekkelijk vlot. De verse sneeuw van toch bijna (of misschien wel helemaal) 10 centimeter liet zich betrekkelijk gemakkelijk rijden. Met 30 km/h heb ik hele stukken afgelegd. Maar onderweg heb ik op een gegeven moment toch voor de rijbaan (Vmax 80 km/h) gekozen. Auto's reden betrekkelijk rustig en op het fietspad was het toch niet helemaal fraai meer.
Furious Fred heeft kunnen doen waarvoor ik hem om de achtervelg gelegd heb: graven in de sneeuw. En nodig was het wel want zelfs FF heb ik meermaals aan het slippen gekregen.
Eerst ben ik bij een zaak geweest die bankstellen e.d. van kussens voorziet. Die hebben zat schuim maar helaas niet wat ik zoek. Het moet bij voorkeur licht zijn, stevig en geen water opnemen. En met name bij dat laatste gaat het veelal fout. Wel hadden ze spul wat geen water opneemt maar dan zit je direct aan vrij zwaar spul; niet wat ik zoek. Zelf zat ik meer te denken aan het schuim wat gebruikt wordt voor diverse 'drijfspullen' die je in zwembaden aantreft. Dan gaat het bijvoorbeeld om van die lange staven waar mensen mee in het water dobberen. Een ander materiaal wat ik geschikt acht is PPE; piepschuim maar dan veel taaier.
Op internet heb ik eens een filmpje gezien waarbij een modelbouwer een fraai vliegend toestel had gemaakt met, wat ik meende PPE, dus hoopte ik het spul aan te treffen bij een modelbouwzaak. Dus ben ik daar naar toe gegaan.
Toen ik weer buiten kwam (ongedane zaken helaas), stond er een agent bij mijn fiets. De man heb ik een jaar of wat eerder ook al eens gesproken, alleen had ik toen nog de Versatile. Ik groet de man. Hij kijkt me aan en zegt : 'Ik denk dat ik deze maar eens in beslag ga nemen'. Ik speel mee en geef aan dat ik dat toch maar liever niet heb (en uiteraard is de kern geheel waar maar zijn opmerking was niet serieus, wat was wel duidelijk). We kletsen wat. Hij lijkt nog altijd geïnteresseerd maar niet genoeg om zelf ook zo'n apparaat aan te schaffen.
En dan vandaag...... is de voorspelde horrorwinter dan toch eindelijk aangebroken? Een paar dagen flinke vorst; genoeg zelfs om in no-time schaatsijs te produceren; en vandaag een dik pak..........
SNEEEEEEUUUUUWWWWW !!!!!!!!!!!!!!
Prachtig gewoon. En ook geen kinderachtig beetje maar gewoon echt een leuk pak. De terugweg ging trouwens betrekkelijk vlot. De verse sneeuw van toch bijna (of misschien wel helemaal) 10 centimeter liet zich betrekkelijk gemakkelijk rijden. Met 30 km/h heb ik hele stukken afgelegd. Maar onderweg heb ik op een gegeven moment toch voor de rijbaan (Vmax 80 km/h) gekozen. Auto's reden betrekkelijk rustig en op het fietspad was het toch niet helemaal fraai meer.
Furious Fred heeft kunnen doen waarvoor ik hem om de achtervelg gelegd heb: graven in de sneeuw. En nodig was het wel want zelfs FF heb ik meermaals aan het slippen gekregen.
woensdag 1 februari 2012
Toch een klittenbandje
Ik had het al een tijdje in de planning: een klittenbandje aan de voorkant van de racekap. Bij het magneetdekje had ik dat ook al. Bij het dekje was het doel om bij wind het dekje op te vangen mochten de magneten onverhoopt loslaten. Nou is dat laatste nooit gebeurd maar toch heb ik een reden om bij de racekap alsnog het klittenbandje aan te brengen.
Zowiezo kan hij ook als 'zekering' dienen maar voornaamste reden is dat ik wel graag een 'handvat' heb aan de onderkant van de racekap. Bij wind is het soms lastig om de racekap te plaatsen als de wind eronder komt. Een handvat aan de onderkant is dan best welkom.
Vandaar:
De magneten zitten erop om het klittenband mooi strak tegen de kap te klemmen terwijl de tweecomponentenlijm tussen klittenband en kap bezig is uit te harden. De magneten heb ik inmiddels verwijderd en een extra lange strook klittenband gereed gemaakt om aan het korte stukje te monteren om eventueel als zekering te dienen.
Ik heb trouwens wel de zachte variant tegen de kap gelijmd terwijl Velomobielonderdelen juist de harde versie gebruikt op die plek. Ik heb de zachte variant geplaatst om de kans op krassen op de neus van de fiets te verkleinen op de momenten dat de racekap op de neus van de fiets ligt.
Zowiezo kan hij ook als 'zekering' dienen maar voornaamste reden is dat ik wel graag een 'handvat' heb aan de onderkant van de racekap. Bij wind is het soms lastig om de racekap te plaatsen als de wind eronder komt. Een handvat aan de onderkant is dan best welkom.
Vandaar:
De magneten zitten erop om het klittenband mooi strak tegen de kap te klemmen terwijl de tweecomponentenlijm tussen klittenband en kap bezig is uit te harden. De magneten heb ik inmiddels verwijderd en een extra lange strook klittenband gereed gemaakt om aan het korte stukje te monteren om eventueel als zekering te dienen.
Ik heb trouwens wel de zachte variant tegen de kap gelijmd terwijl Velomobielonderdelen juist de harde versie gebruikt op die plek. Ik heb de zachte variant geplaatst om de kans op krassen op de neus van de fiets te verkleinen op de momenten dat de racekap op de neus van de fiets ligt.
dinsdag 31 januari 2012
Koud.... gewoonweg koud
Vertrek je van huis. Handschoenen aan? Neh. Muts op? Ik heb een racekap dus nog een keer neh....
Maar dan.... net van huis. Toch wel fris hoor. Handschoenen dan maar aan? Ja, toch maar doen. Interieurlampje aan, handschoenen erbij pakken. Linker en rechter uitvogelen, zoeken waar de duim zit en aantrekken die dingen. Daarna interieurlampje weer uit.
Oortjes? Tamelijk fris. Toch maar het vizier een standje lager zetten. Oei, net iets te laag want te weinig luchtstroom langs de binnenkant van het vizier want m'n adem beslaat. Dus het vizier weer een tikkie omhoog. Een centimeter is meer dan zat. Maar helaas. Toch nog koude oren. Muts maar op dan.
Muts opzoeken, naad vinden want die hoort aan de achterkant van m'n hoofd. Ding met 2 handen vastpakken (rijdend.... ik weet het.... foei, ik kan beter even stoppen) en over m'n hoofd.... ehm.... nog eens, over m'n hoofd..... ehm..... Lukt niet? Ging met het standaard schuimdekje onder het Versatiledakje zonder problemen Maar nu met de racekap krijg ik het niet voor elkaar om die muts over m'n hoofd te trekken. Misschien is het de stugheid van het deksel. Misschien zijn het de lipjes waarmee het vizier in verschillende standen vastgezet kan worden. Maar misschien is het ook wel de hoogte. Duidelijk is wel dat de racekap echt lager is. Ik heb niet veel dakbedekking (lees: haar) en wat ik heb is met de baardtrimmer onder handen genomen dus lang is het eigenlijk nooit. Bovendien ligt het doorgaans (nagenoeg) plat op m'n hoofd. toch kan ik, als ik me wat uitrek, met het weinige haar dat ik heb, de racekap boven m'n hoofd voelen. Dat kan maar één ding betekenen: de racekap MOET wel lager zijn, zeker omdat ik ook nog eens de zitting lager heb gezet dan ik voorheen met het Versatiledakje had.
Maar goed, weten we dat ook weer. Muts opzetten met de racekap op de fiets is no-go tenzij ik naast de fiets sta. Maar een tikkie harder fietsen werkt ook goed. Hart wat meer laten pompen en de oortjes worden ook wel warmer.
Nog wel een punt van aandacht is een 'handvat' aan de onderkant van de kap. Standaard zitten de klittenbandjes aan het deksel, die heb ik niet. Maar vandaag heb ik met wat meer wind de racekap op m'n fiets willen leggen (terwijl ik in de fiets zat). Dat ging niet elke keer zo gemakkelijk. Dus denk ik toch dat ik een klittenbandje middenvoor ga monteren. Bij meer wind kan die ook als noodoplossing werken mochten de magneten hun werk niet doen. Maar voornamelijk om het plaatsen van het deksel wat te vergemakkelijken.
Maar dan.... net van huis. Toch wel fris hoor. Handschoenen dan maar aan? Ja, toch maar doen. Interieurlampje aan, handschoenen erbij pakken. Linker en rechter uitvogelen, zoeken waar de duim zit en aantrekken die dingen. Daarna interieurlampje weer uit.
Oortjes? Tamelijk fris. Toch maar het vizier een standje lager zetten. Oei, net iets te laag want te weinig luchtstroom langs de binnenkant van het vizier want m'n adem beslaat. Dus het vizier weer een tikkie omhoog. Een centimeter is meer dan zat. Maar helaas. Toch nog koude oren. Muts maar op dan.
Muts opzoeken, naad vinden want die hoort aan de achterkant van m'n hoofd. Ding met 2 handen vastpakken (rijdend.... ik weet het.... foei, ik kan beter even stoppen) en over m'n hoofd.... ehm.... nog eens, over m'n hoofd..... ehm..... Lukt niet? Ging met het standaard schuimdekje onder het Versatiledakje zonder problemen Maar nu met de racekap krijg ik het niet voor elkaar om die muts over m'n hoofd te trekken. Misschien is het de stugheid van het deksel. Misschien zijn het de lipjes waarmee het vizier in verschillende standen vastgezet kan worden. Maar misschien is het ook wel de hoogte. Duidelijk is wel dat de racekap echt lager is. Ik heb niet veel dakbedekking (lees: haar) en wat ik heb is met de baardtrimmer onder handen genomen dus lang is het eigenlijk nooit. Bovendien ligt het doorgaans (nagenoeg) plat op m'n hoofd. toch kan ik, als ik me wat uitrek, met het weinige haar dat ik heb, de racekap boven m'n hoofd voelen. Dat kan maar één ding betekenen: de racekap MOET wel lager zijn, zeker omdat ik ook nog eens de zitting lager heb gezet dan ik voorheen met het Versatiledakje had.
Maar goed, weten we dat ook weer. Muts opzetten met de racekap op de fiets is no-go tenzij ik naast de fiets sta. Maar een tikkie harder fietsen werkt ook goed. Hart wat meer laten pompen en de oortjes worden ook wel warmer.
Nog wel een punt van aandacht is een 'handvat' aan de onderkant van de kap. Standaard zitten de klittenbandjes aan het deksel, die heb ik niet. Maar vandaag heb ik met wat meer wind de racekap op m'n fiets willen leggen (terwijl ik in de fiets zat). Dat ging niet elke keer zo gemakkelijk. Dus denk ik toch dat ik een klittenbandje middenvoor ga monteren. Bij meer wind kan die ook als noodoplossing werken mochten de magneten hun werk niet doen. Maar voornamelijk om het plaatsen van het deksel wat te vergemakkelijken.
zondag 29 januari 2012
Sneeuw? We zullen zien
Er schijnt sneeuw te vallen vannacht. In eerste instantie in het oosten van het land maar dat schijnt richting het westen te trekken. Wie weet dat we in het midden van Nederland dus ook nog te maken krijgen met sneeuw. Dan kan mijn Furious Fred om de achtervelg misschien toch nog z'n werk gaan doen.
Verder heb ik de rand van het deksel van de racekap maar eens voorzien van tochtstrip. Afgelopen week is me bij zijwind wel gebleken dat het onder de kap enorm kan tochten. Dat zal nu vermoedelijk ten einde zijn met een wit randje aan de onderkant van het deksel. Maar de voornaamste reden voor het aanbrengen is nog wel de mogelijke sneeuwval. Ik houd het wel graag droog in m'n fiets. En met het deksel met daaronder de magneten was het gewoon één grote kierende handel dus dat heb ik nu maar eens aangepakt.
[edit]
Die sneeuw zal aan Weeronline.nl te zien wel meevallen.
Verder heb ik de rand van het deksel van de racekap maar eens voorzien van tochtstrip. Afgelopen week is me bij zijwind wel gebleken dat het onder de kap enorm kan tochten. Dat zal nu vermoedelijk ten einde zijn met een wit randje aan de onderkant van het deksel. Maar de voornaamste reden voor het aanbrengen is nog wel de mogelijke sneeuwval. Ik houd het wel graag droog in m'n fiets. En met het deksel met daaronder de magneten was het gewoon één grote kierende handel dus dat heb ik nu maar eens aangepakt.
[edit]
Die sneeuw zal aan Weeronline.nl te zien wel meevallen.
zaterdag 28 januari 2012
Geklepper racekap
Eerder schreef ik al eens over geratel wat de racekap kan laten horen als het vizier niet vastgezet wordt met de 2 strips om hem te verstellen in hoogte. Ik dacht aanvankelijk dat het maar goed was dat die strips aan het vizier zaten om het ratelen tegen te gaan. Maar zat ik daar even enorm mis met die gedachte! Later ben ik erachter gekomen dat het juist de strips zijn die gaan trillen als ze niet vastgezet worden. Met andere woorden: het vizier zelf is in wezen trillingsvrij. Goede zaak. De strips horen ook vast te zitten om het vizier netjes vast te zetten.
Maar ik ben niet helemaal tevreden over de strips. De werking is gewoon goed, laat daar geen misverstand over zijn. Maar ik heb het nu al een paar keer gepresteerd om te vergeten de strips aan de kant te draaien als ik de racekap op de neus van de Quest leg. Dit levert krassen op. Daarom zit ik te denken aan strips met een bocht.
Met een beetje mazzel zijn dan strips te maken die niet onder de racekap uit komen maar toch het vizier in verschillende hoogtes kunnen verstellen. De vraag is dan wel of de strips niet een tikkie dikker uitgevoerd moeten worden maar dat zal later wel blijken. Eerst maar eens zien dat ik ze de juiste vorm kan geven. Dat wordt een kwestie van gewoon even wat putsen en proberen. Hopen dat hetgene wat in m'n hoofd werkt, ook in de realiteit wil werken.
Verder heb ik vanmorgen de magneetbevestiging wat verder afgewerkt. De kit bij de magneten heeft nu een week kunnen drogen. Over de magneten heb ik een lapje Dacron gelegd. Alleen is de ruimte tussen Dacron en het deksel van de racekap nog niet helemaal opgevuld, dat heb ik vanmorgen dus aangepakt en de ruimte tussen Dacron en deksel helemaal opgevuld met kit.
Nog te doen: tochtstrips aanbrengen onder de rand van het deksel. Afgelopen week heb ik met stevige zijwing toch fors wat wind onder de racekap gehad toen de wind aan de zijkant fors naarbinnen kon fluiten onder het deksel door.
Maar ik ben niet helemaal tevreden over de strips. De werking is gewoon goed, laat daar geen misverstand over zijn. Maar ik heb het nu al een paar keer gepresteerd om te vergeten de strips aan de kant te draaien als ik de racekap op de neus van de Quest leg. Dit levert krassen op. Daarom zit ik te denken aan strips met een bocht.
Met een beetje mazzel zijn dan strips te maken die niet onder de racekap uit komen maar toch het vizier in verschillende hoogtes kunnen verstellen. De vraag is dan wel of de strips niet een tikkie dikker uitgevoerd moeten worden maar dat zal later wel blijken. Eerst maar eens zien dat ik ze de juiste vorm kan geven. Dat wordt een kwestie van gewoon even wat putsen en proberen. Hopen dat hetgene wat in m'n hoofd werkt, ook in de realiteit wil werken.
Verder heb ik vanmorgen de magneetbevestiging wat verder afgewerkt. De kit bij de magneten heeft nu een week kunnen drogen. Over de magneten heb ik een lapje Dacron gelegd. Alleen is de ruimte tussen Dacron en het deksel van de racekap nog niet helemaal opgevuld, dat heb ik vanmorgen dus aangepakt en de ruimte tussen Dacron en deksel helemaal opgevuld met kit.
Nog te doen: tochtstrips aanbrengen onder de rand van het deksel. Afgelopen week heb ik met stevige zijwing toch fors wat wind onder de racekap gehad toen de wind aan de zijkant fors naarbinnen kon fluiten onder het deksel door.
dinsdag 24 januari 2012
Probleem oranje kleur opgelost
Dat klinkt goed toch? De praktijk is anders.
Na flink gepuzzel hoe ik alles qua tijd zou kunnen regelen en hoe ik thuis zou komen (alles is logistiek een behoorlijk gedoe), ben ik vanmiddag naar het bestickerbedrijf gegaan om de fiets te laten bestickeren. Daarna zou ik met de bus naar huis gaan.
Eenmaal bij het bestickerbedrijf aangekomen, ging ik naar binnen. De fiets zou ik achterlaten en morgenmiddag weer ophalen. Maar eenmaal buiten bij de fiets had de baas toch z'n twijfels. De ronding van de kap is op zich niet zo'n probleem maar het materiaal is te flexibel terwijl ze aardig wat kracht moeten zetten als ze de sticker (met behulp van een föhn) over de rondingen willen trekken. Dat gaat dus niet lukken. Maar ook het deksel gaat voor problemen zorgen. Dat is dan wel een stuk steviger, zeker als het op de fiets ligt, maar omdat het deksel zo flexibel is, is de kans groot dat er binnen de kortste keren craquelé (moest even gokken hoe je het moest schrijven maar ik had het gelukkig goed gegokt) zou ontstaan. Zonde van mijn geld, zonde van hun tijd als ik over een maand met slechte bestickering op de stoep zou staan.
Conclusie: racekap blijft carbon. Misstaat de fiets niet maar toch vind ik het jammer.
Maar het oranjeprobleem is verdwenen als sneeuw voor de zon. Laten we het maar zo benaderen.
Na flink gepuzzel hoe ik alles qua tijd zou kunnen regelen en hoe ik thuis zou komen (alles is logistiek een behoorlijk gedoe), ben ik vanmiddag naar het bestickerbedrijf gegaan om de fiets te laten bestickeren. Daarna zou ik met de bus naar huis gaan.
Eenmaal bij het bestickerbedrijf aangekomen, ging ik naar binnen. De fiets zou ik achterlaten en morgenmiddag weer ophalen. Maar eenmaal buiten bij de fiets had de baas toch z'n twijfels. De ronding van de kap is op zich niet zo'n probleem maar het materiaal is te flexibel terwijl ze aardig wat kracht moeten zetten als ze de sticker (met behulp van een föhn) over de rondingen willen trekken. Dat gaat dus niet lukken. Maar ook het deksel gaat voor problemen zorgen. Dat is dan wel een stuk steviger, zeker als het op de fiets ligt, maar omdat het deksel zo flexibel is, is de kans groot dat er binnen de kortste keren craquelé (moest even gokken hoe je het moest schrijven maar ik had het gelukkig goed gegokt) zou ontstaan. Zonde van mijn geld, zonde van hun tijd als ik over een maand met slechte bestickering op de stoep zou staan.
Conclusie: racekap blijft carbon. Misstaat de fiets niet maar toch vind ik het jammer.
Maar het oranjeprobleem is verdwenen als sneeuw voor de zon. Laten we het maar zo benaderen.
Deflector en zwart gedeelte op het deksel van de racekap
Na wat experimenteren ben ik er denk ik uit.
Het zelf gefabriceerde deflectortje die beter aansluit op de kap heb ik (zoals Wim al aangaf) helaas weinig meer effect (ook bij lage snelheden) dan met de meegeleverde deflector. Jammer maar helaas.
Wat betreft de zwarte strook die op racekappen wordt aangehouden voor het vizier, daar denk ik dat de afmetingen van het het zwarte vlak voor mij behoorlijk aan de grote kant is. Het heeft nut, dat is me wel duidelijk. Hoeveel nut zal per persoon verschillen maar bij mij heeft het in ieder geval wel wat nut. Maar omdat ik (in ieder geval onder huidige omstandigheden en in dit jaargetijde met deze stand en hoeveelheid zon) maar in zeer beperkte mate 'last' heb van een niet-matzwart oppervlak, denk ik dat in mijn geval een strookje zwart van slechts enkele centimeters voor het vizier al genoeg is.
Alleen als ik het vizier met de onderkant op gelijke hoogte heb als de bovenkant van de deflector kan ik reflecties zien. In geval van een wit vel zie ik het witte vel en in geval van de zwarte kap zie ik de zwarte kap met daarop de 3 stukjes klittenband. En juist die laatste 3 zijn een mooie indicatie want daarmee kan ik precies zien welk deel gereflecteerd wordt en dat is dus alleen een klein stukje bij die klittenbandjes. Als ik dus een strook van 5 centimeter voor het vizier aanhoud, zal ik geen reflectie hebben van witte bestickering die daarvoor geplakt wordt. Moet daar dus wel bij worden opgemerkt dat dat geldt voor straatlantarens en eventueel het bleke winterzonnetje. Wellicht dat in de zomer andere zaken aan het licht komen.
Het zelf gefabriceerde deflectortje die beter aansluit op de kap heb ik (zoals Wim al aangaf) helaas weinig meer effect (ook bij lage snelheden) dan met de meegeleverde deflector. Jammer maar helaas.
Wat betreft de zwarte strook die op racekappen wordt aangehouden voor het vizier, daar denk ik dat de afmetingen van het het zwarte vlak voor mij behoorlijk aan de grote kant is. Het heeft nut, dat is me wel duidelijk. Hoeveel nut zal per persoon verschillen maar bij mij heeft het in ieder geval wel wat nut. Maar omdat ik (in ieder geval onder huidige omstandigheden en in dit jaargetijde met deze stand en hoeveelheid zon) maar in zeer beperkte mate 'last' heb van een niet-matzwart oppervlak, denk ik dat in mijn geval een strookje zwart van slechts enkele centimeters voor het vizier al genoeg is.
Alleen als ik het vizier met de onderkant op gelijke hoogte heb als de bovenkant van de deflector kan ik reflecties zien. In geval van een wit vel zie ik het witte vel en in geval van de zwarte kap zie ik de zwarte kap met daarop de 3 stukjes klittenband. En juist die laatste 3 zijn een mooie indicatie want daarmee kan ik precies zien welk deel gereflecteerd wordt en dat is dus alleen een klein stukje bij die klittenbandjes. Als ik dus een strook van 5 centimeter voor het vizier aanhoud, zal ik geen reflectie hebben van witte bestickering die daarvoor geplakt wordt. Moet daar dus wel bij worden opgemerkt dat dat geldt voor straatlantarens en eventueel het bleke winterzonnetje. Wellicht dat in de zomer andere zaken aan het licht komen.
vrijdag 20 januari 2012
Eigenwijs? Wie ik?
Tja, om de één of andere reden wil ik altijd het wiel opnieuw uitvinden of dingen zelf ondervinden.
Nu dus de racekap. Waarom die zwarte baan midden voor je neus in plaats van bijvoorbeeld wit of geel. Als je 'striping' op je fiets hebt, kan zo'n zwarte baan heel mooi uitpakken maar bij Nemo/Quemo zou ik dat toch wat minder mooi vinden.
Jan wees me er in een eerdere reactie nog een keer op de reflectie die je in het vizier krijgt als je een glanzend licht oppervlak neemt recht voor je vizier. Hij had het over licht van lantarenpalen. Dus ik vanmorgen geprobeerd (en ook al over geschreven) maar ik snapte niet wat er bedoeld werd want ik had er geen hinder van.
Wim Schermer reageerde in het vorige bericht dat het bij bepaalde standen van het vizier is en ook bij zonlicht. Daar had ik nog niet aan gedacht. Dus ben ik vanavond nog maar eens op pad gegaan om te testen. Zonlicht is wat lastig op dit moment en anders een verdraaid eind fietsen..... maar met licht van lantarens is geen probleem natuurlijk. Dus witte vlak weer op de fiets 'gemagneet' en rijden maar. Verschillende vizierstanden geprobeerd en jawel, ik zag op een gegeven moment wat. Witte vlak eraf en weer testen. Hm.... nu zie ik het zwarte rondje klittenband op de racekap in het vizier, die is niet licht van kleur. Terug naar huis bedacht ik me dat het testen toch nog wat gemakkelijker kon dan telkens wit erop/eraf/erop/eraf. Knip het ding in 2 helften en maak zo de linker helft voor het vizier wit en laat de rechter helft mat zwart. Dat geeft een veel mooier en sneller vergelijk.
Maar hoe zit het nu met die reflecties. Met lantarenlicht en droog weer (vizier heeft wel wat druppels overigens) kan ik alleen wat hinder ontdekken als ik het vizier met de onderkant gelijk zet met de bovenkant van de deflector. Tot dusver heb ik alleen nog maar gereden met het vizier veel verder omlaag met 1 à 3 centimeter kier onder het vizier. Dan zit je al zeker 2 centimeter onder de rand van de deflector.
De positie met onderrand vizier gelijk met bovenrand deflector kan ik me alleen indenken als het een stuk warmer is en je meer verkoeling wil. maar zet dan het vizier 1 cm hoger of lager en het (voor mij tot dusver matige) probleem van de reflecties in het vizier is bij mij weg omdat ik dan of onder het vizier door kijk of juist over de reflectie heen kijk omdat die dan inmiddels al achter de deflector schuil gaat, waar ik toch niet doorheen kijk.
Maar goed, nu ook nog testen met zonlicht. Hopen dat het morgen of overmorgen heerlijk zonnig weer is zodat ik ook dat kan testen. Goed, een zomerzon kan ik niet testen maar of ik met de kap in de zomer wil rijden? Mocht dat wel zo zijn, dan zal het vizier vast een heel stuk verder open moeten. 100% testen kan ik dus helaas niet voordat ik de bestickering erop krijg maar ik kan wel proberen zoveel mogelijk ervaring op te doen in korte tijd.
Nu dus de racekap. Waarom die zwarte baan midden voor je neus in plaats van bijvoorbeeld wit of geel. Als je 'striping' op je fiets hebt, kan zo'n zwarte baan heel mooi uitpakken maar bij Nemo/Quemo zou ik dat toch wat minder mooi vinden.
Jan wees me er in een eerdere reactie nog een keer op de reflectie die je in het vizier krijgt als je een glanzend licht oppervlak neemt recht voor je vizier. Hij had het over licht van lantarenpalen. Dus ik vanmorgen geprobeerd (en ook al over geschreven) maar ik snapte niet wat er bedoeld werd want ik had er geen hinder van.
Wim Schermer reageerde in het vorige bericht dat het bij bepaalde standen van het vizier is en ook bij zonlicht. Daar had ik nog niet aan gedacht. Dus ben ik vanavond nog maar eens op pad gegaan om te testen. Zonlicht is wat lastig op dit moment en anders een verdraaid eind fietsen..... maar met licht van lantarens is geen probleem natuurlijk. Dus witte vlak weer op de fiets 'gemagneet' en rijden maar. Verschillende vizierstanden geprobeerd en jawel, ik zag op een gegeven moment wat. Witte vlak eraf en weer testen. Hm.... nu zie ik het zwarte rondje klittenband op de racekap in het vizier, die is niet licht van kleur. Terug naar huis bedacht ik me dat het testen toch nog wat gemakkelijker kon dan telkens wit erop/eraf/erop/eraf. Knip het ding in 2 helften en maak zo de linker helft voor het vizier wit en laat de rechter helft mat zwart. Dat geeft een veel mooier en sneller vergelijk.
Maar hoe zit het nu met die reflecties. Met lantarenlicht en droog weer (vizier heeft wel wat druppels overigens) kan ik alleen wat hinder ontdekken als ik het vizier met de onderkant gelijk zet met de bovenkant van de deflector. Tot dusver heb ik alleen nog maar gereden met het vizier veel verder omlaag met 1 à 3 centimeter kier onder het vizier. Dan zit je al zeker 2 centimeter onder de rand van de deflector.
De positie met onderrand vizier gelijk met bovenrand deflector kan ik me alleen indenken als het een stuk warmer is en je meer verkoeling wil. maar zet dan het vizier 1 cm hoger of lager en het (voor mij tot dusver matige) probleem van de reflecties in het vizier is bij mij weg omdat ik dan of onder het vizier door kijk of juist over de reflectie heen kijk omdat die dan inmiddels al achter de deflector schuil gaat, waar ik toch niet doorheen kijk.
Maar goed, nu ook nog testen met zonlicht. Hopen dat het morgen of overmorgen heerlijk zonnig weer is zodat ik ook dat kan testen. Goed, een zomerzon kan ik niet testen maar of ik met de kap in de zomer wil rijden? Mocht dat wel zo zijn, dan zal het vizier vast een heel stuk verder open moeten. 100% testen kan ik dus helaas niet voordat ik de bestickering erop krijg maar ik kan wel proberen zoveel mogelijk ervaring op te doen in korte tijd.
Wit deksel racekap? En 2x snot voor ogen
De racekappen van Velomobielonderdelen.nl zijn doorgaans voorzien van een mat zwart gedeelte midden voor het vizier. Dit is gedaan omdat lantarenpalen voor hinderlijke spiegelingen kunnen zorgen in het vizier als de kap een glanzende (met name lichte) kleur heeft. omdat ik van plan ben mijn deksel (en de rest van de kap) te laten bestickeren en mijn fiets op die plek wit 'moet' zijn, werd ik er nog een keer voor gewaarschuwd.
Tja, een gewaarschuwd mens telt voor twee.
Vandaag heb ik daarom bij wijze van experiment een wit gelamineerd vel A4 op de racekap vastemaakt om een witte strook sticker na te bootsen en zo te zien wat het effect nou eigenlijk is waarover gesproken wordt. Ik ben met donker van huis vertrokken en direct ben ik met het witte stuk voor m'n neus gaan rijden. Onder het vizier heb ik het trouwens wel zwart gelaten dus direct buiten het vizier om heb ik het wit gemaakt tot de voorrand van het instapgat, waar het witte van mijn fiets begint. Na een flinke vracht lantarenpalen kon ik nog maar niet ontdekken wat nou het probleem was. Daarom heb ik het witte deel verwijderd en ben vervolgens zonder verder gaan rijden. Maar ik kon maar weinig verschil ontdekken. Weer een eind verder heb ik het witte stuk weer geplaatst (lang leve magneten) en ben weer verder gereden.
Op de Oude IJsselbrug had ik een héél mooi constante 'stroom' van lantarenpalen en ben wederom gestopt, deze keer bovenop de brug om weer te kijken wat het effect zonder was. Maar wederom kon ik weinig tot geen verschil opmerken. Waar ligt dat aan? zit het puur in het deel wat ik niet wit gemaakt heb, dus het deel onder het vizier? Zit het in de positie van mijn hoofd (dus hoe ver naar voren/achteren en hoe hoog/laag)? Of heb ik misschien gewoon een ander stel ogen die minder hinder ondervinden? Ik kan doorgaans in het donker vrij goed zien en heb maar weinig last van de effecten van lampen van tegenliggers; mijn ogen herstellen zich daarna enorm snel terwijl sommige mensen dan nog een flinke tijd 'in het donker' blijven turen voordat hun ogen zich weer aan het donker hebben aangepast. Geen idee..... wie het weet mag het zeggen.
Verder kwam vandaag een snorfiets voorbij toen ik de laatste keer gestopt was op de brug. Gisteren heb ik me het snot voor ogen getrapt (toch nog 48 km/h op de teller gekregen) en hem eruit gereden. Vanmorgen was dat niet anders. Wederom snot voor ogen maar die gast er wel uit geknald met z'n opgefokte jengjeng-ding.
Tja, een gewaarschuwd mens telt voor twee.
Vandaag heb ik daarom bij wijze van experiment een wit gelamineerd vel A4 op de racekap vastemaakt om een witte strook sticker na te bootsen en zo te zien wat het effect nou eigenlijk is waarover gesproken wordt. Ik ben met donker van huis vertrokken en direct ben ik met het witte stuk voor m'n neus gaan rijden. Onder het vizier heb ik het trouwens wel zwart gelaten dus direct buiten het vizier om heb ik het wit gemaakt tot de voorrand van het instapgat, waar het witte van mijn fiets begint. Na een flinke vracht lantarenpalen kon ik nog maar niet ontdekken wat nou het probleem was. Daarom heb ik het witte deel verwijderd en ben vervolgens zonder verder gaan rijden. Maar ik kon maar weinig verschil ontdekken. Weer een eind verder heb ik het witte stuk weer geplaatst (lang leve magneten) en ben weer verder gereden.
Op de Oude IJsselbrug had ik een héél mooi constante 'stroom' van lantarenpalen en ben wederom gestopt, deze keer bovenop de brug om weer te kijken wat het effect zonder was. Maar wederom kon ik weinig tot geen verschil opmerken. Waar ligt dat aan? zit het puur in het deel wat ik niet wit gemaakt heb, dus het deel onder het vizier? Zit het in de positie van mijn hoofd (dus hoe ver naar voren/achteren en hoe hoog/laag)? Of heb ik misschien gewoon een ander stel ogen die minder hinder ondervinden? Ik kan doorgaans in het donker vrij goed zien en heb maar weinig last van de effecten van lampen van tegenliggers; mijn ogen herstellen zich daarna enorm snel terwijl sommige mensen dan nog een flinke tijd 'in het donker' blijven turen voordat hun ogen zich weer aan het donker hebben aangepast. Geen idee..... wie het weet mag het zeggen.
Verder kwam vandaag een snorfiets voorbij toen ik de laatste keer gestopt was op de brug. Gisteren heb ik me het snot voor ogen getrapt (toch nog 48 km/h op de teller gekregen) en hem eruit gereden. Vanmorgen was dat niet anders. Wederom snot voor ogen maar die gast er wel uit geknald met z'n opgefokte jengjeng-ding.
donderdag 19 januari 2012
Soms zit het mee, soms zit het tegen
En met de magneten en de racekap zit het gewoon wat tegen.
De slecht hechtende robijnplasticmalletjes heb ik gisteren verwijderd. Ik kon ze zonder problemen van de kit trekken. De kit was trouwens niet geheel droog onder het malletje. Geen wonder want het staat daar niet in contact met lucht en kan daarom niet of slecht drogen. Het droogt wel maar dat moet dan allemaal via een lastige weg door andere kit heen.
Hoe dan ook, malletjes verwijderd, opnieuw wat kit rondom de magneten en toen het dunne rubber van Velomobielonderdelen.nl (wordt verkocht om tussen bovenkap en onderbak van de Quest te doen) erop gedaan. Ergens in het proces heeft ook nog eens een magneet losgelaten..... ik had hem gisteren flink zitten in ieder geval.
Vandaag met de kap gereden. Magneten zijn blijven zitten maar dat komt ook omdat ik óp de kap ook even magneten heb gedaan om de vastgekitte magneten vanaf die kant vast te houden op de kap.
De sneldrogende kit heeft vandaag flinke tijd kunnen drogen. Maar toen ik vanmiddag de racekap van m'n fiets haalde, kwam er al 1 rubber lapje spontaan om m'n oren vliegen. De kit hecht dus blijkbaar ook al niet aan dat rubber.
Maar goed, kit laat ik verder uitharden zonder het rubber. Magneten óp de kap laat ik nog even zitten. Komend weekend ga ik toch maar weer voor het originele materiaal wat ik uitgekozen had: Dacron. Dat wil in ieder geval wel goed lijmen met de kit en is lekker slijtvast.
Verder ga ik morgenochtend maar eens experimenteren met een wit oppervlak van de kap voor m'n neus. Een wit gelamineerd vel papier plak ik recht voor m'n neus plat op het deksel van de racekap. Ik ben benieuwd wat Jan bedoelde in een reactie op een eerder bericht. Verder ga ik ook nog wat experimenteren met de deflector. Ik ben toch benieuwd of ik bij lagere snelheden verschil zal merken als de deflector strak op het deksel staat zonder kieren.
De slecht hechtende robijnplasticmalletjes heb ik gisteren verwijderd. Ik kon ze zonder problemen van de kit trekken. De kit was trouwens niet geheel droog onder het malletje. Geen wonder want het staat daar niet in contact met lucht en kan daarom niet of slecht drogen. Het droogt wel maar dat moet dan allemaal via een lastige weg door andere kit heen.
Hoe dan ook, malletjes verwijderd, opnieuw wat kit rondom de magneten en toen het dunne rubber van Velomobielonderdelen.nl (wordt verkocht om tussen bovenkap en onderbak van de Quest te doen) erop gedaan. Ergens in het proces heeft ook nog eens een magneet losgelaten..... ik had hem gisteren flink zitten in ieder geval.
Vandaag met de kap gereden. Magneten zijn blijven zitten maar dat komt ook omdat ik óp de kap ook even magneten heb gedaan om de vastgekitte magneten vanaf die kant vast te houden op de kap.
De sneldrogende kit heeft vandaag flinke tijd kunnen drogen. Maar toen ik vanmiddag de racekap van m'n fiets haalde, kwam er al 1 rubber lapje spontaan om m'n oren vliegen. De kit hecht dus blijkbaar ook al niet aan dat rubber.
Maar goed, kit laat ik verder uitharden zonder het rubber. Magneten óp de kap laat ik nog even zitten. Komend weekend ga ik toch maar weer voor het originele materiaal wat ik uitgekozen had: Dacron. Dat wil in ieder geval wel goed lijmen met de kit en is lekker slijtvast.
Verder ga ik morgenochtend maar eens experimenteren met een wit oppervlak van de kap voor m'n neus. Een wit gelamineerd vel papier plak ik recht voor m'n neus plat op het deksel van de racekap. Ik ben benieuwd wat Jan bedoelde in een reactie op een eerder bericht. Verder ga ik ook nog wat experimenteren met de deflector. Ik ben toch benieuwd of ik bij lagere snelheden verschil zal merken als de deflector strak op het deksel staat zonder kieren.
woensdag 18 januari 2012
Voor de duidelijkheid
Het klinkt wat bot, zo is het niet bedoeld. Wat? De titel, maar dan moet je wel weten wat er bij die titel hoort.
Naar aanleiding van diverse berichten over de racekap en het aanpassen om de kap te laten passen bij het 'thema' van mijn fiets (Nemo), heb ik heel veel goed bedoelde opmerkingen, adviezen en suggesties gehad, waarvoor dank! Laat dat duidelijk zijn.
Maar keer op keer moet ik melden dat de kleur van mijn fiets niet nagemaakt kan worden. Geen goede zeefdrukker die dat voor elkaar krijgt, geen autospuiter die even de kleur van de lak van mijn fiets kan opmeten om zo de kleur na te mengen. In twee woorden: kan niet.
Wat is er aan de hand?
Op mijn fiets zit geen standaard lak. Geen gewone metallic lak en al helemaal geen gewone 'RAL'kleur.
De lak op mijn fiets is opgebouwd uit meerdere lagen (had ik dat vooraf geweten, dan had ik een andere lak gekozen). Allereerst de grondlaag (grijs). Daarover zit een (ik meen) gewone lak (een zogenaamde voorkleur). Als ik me niet vergis is dat een gele lak en dat zou best eens een RALkleur kunnen zijn. Maar dan begint de gein. Over die lak zit een transparante kleurlak (ik gok op rood maar kan ook oranje zijn). Door deze transparante kleurlak komt dus ook de voorkleur heen. Maar dat is nog niet alles want er zit ook nog eens een goudachtig metallicdeeltje in en een parelmoerachtig iets.
De dikte van de transparante kleurlak is ondermeer bepalend voor de kleur. Mocht ik dus de kap willen laten spuiten in exact dezelfde kleur met exact dezelfde lak, dan kan ik natuurlijk gewoon opgeven welke lak(combinatie) er op mijn fiets zit. Maar dan nog zal een spuiter alleen op de gok kunnen proberen dezelfde kleur te krijgen omdat de dikte van de transparante kleurlak dus ook bepalend is voor de kleur. Maak hem een tikkie dikker en het resultaat is een donkerdere kleur. Maak hem dunner en hij wordt lichter. Tijdens het spuiten kan je de kleur nog niet zien; dat kan pas als de lak droog is. Dus het is dan echt op de gok.
Maar waarom kan een autospuiter dan niet gewoon even de kleur opmeten om dan een gelijke RALkleur te maken? Dan komt het parelmoer en mogelijk ook de transparante kleurlaag om de hoek kijken. De lichtinval maakt ook uit voor de kleur die de fiets heeft of lijkt te hebben. Hij is niet één kleur oranje. Hij kan wat lichter en wat donkerder zijn, afhankelijk van de inval van het licht.
Op deze foto kan je het redelijk goed zien aan de kleur van de neus. Vergelijk dat eens met het oranje van de zijvin boven het voorwiel. Neus is donker oranje, vin lijkt meer geeloranje te zijn. Op de racekap niet letten trouwens, dat is weer die impressie en erin gefotoshopt.
Dan nog een duidelijker voorbeeld van het verschil in kleur. Hieronder 3 foto's. Op de racekap heb ik 'een' kleur oranje sticker geplakt om het kleurverschil te bekijken. De kleur van de sticker verandert niet onder verschilende lichtinvallen, mijn fiets dus wel.
foto 1: in een bleke middagzon:
Foto 2: in de schaduw, nagenoeg hetzelfde moment geschoten:
Foto 3: in de garage onder TL-licht en met flits van het fototoestel. Dat laatste heeft niet zo gek veel invloed op het effect want wat je op de foto ziet is vrijwel gelijk aan wat je in werkelijkheid ziet:
Met name bij deze laatste foto kan je zien dat de oranje sticker 'ineens' veel lichter is en een totaal andere tint heeft dan mijn fiets. Toch vreemd want in de schaduw leek hij aardig gelijk te zijn en in het zonlicht ook niet zo gek veel anders hoewel in het zonlicht de oranje sticker op mijn feller overkomt dan het oranje van de fiets.
In de garage is de kleur overduidelijk totáál anders.
En met name die laatste foto gaf mij toch de indruk dat ik deze sticker (die al donkerder is dan degene die ik op de kleurwaaier had uitgekozen; alleen had het stickerbedrijf die kleur niet op voorraad om een stuk mee te geven zoals wel met de iets donkerdere kleur het geval is zoals op de foto's te zien is). Ik heb de tip gekregen van een collega om een donkerdere kleur te nemen. En dat ga ik dus ook waarschijnlijk doen. Oranjerood of roodoranje.
Maar ik hoop dat mensen het nu wel aardig met me eens zijn dat even een kleurtje mengen dat gelijk is aan mijn fiets er gewoon niet bij is.
Nogmaals: wel bedankt voor het meedenken en de goedbedoelde adviezen. Fijn om te zien dat mensen je verhalen lezen en ook meedenken. Het zal niet de eerste keer zijn dat ik adviezen ook ter harte neem maar in dit geval (wat betreft de oranje kleur) gaat het hem niet worden ben ik bang.
Naar aanleiding van diverse berichten over de racekap en het aanpassen om de kap te laten passen bij het 'thema' van mijn fiets (Nemo), heb ik heel veel goed bedoelde opmerkingen, adviezen en suggesties gehad, waarvoor dank! Laat dat duidelijk zijn.
Maar keer op keer moet ik melden dat de kleur van mijn fiets niet nagemaakt kan worden. Geen goede zeefdrukker die dat voor elkaar krijgt, geen autospuiter die even de kleur van de lak van mijn fiets kan opmeten om zo de kleur na te mengen. In twee woorden: kan niet.
Wat is er aan de hand?
Op mijn fiets zit geen standaard lak. Geen gewone metallic lak en al helemaal geen gewone 'RAL'kleur.
De lak op mijn fiets is opgebouwd uit meerdere lagen (had ik dat vooraf geweten, dan had ik een andere lak gekozen). Allereerst de grondlaag (grijs). Daarover zit een (ik meen) gewone lak (een zogenaamde voorkleur). Als ik me niet vergis is dat een gele lak en dat zou best eens een RALkleur kunnen zijn. Maar dan begint de gein. Over die lak zit een transparante kleurlak (ik gok op rood maar kan ook oranje zijn). Door deze transparante kleurlak komt dus ook de voorkleur heen. Maar dat is nog niet alles want er zit ook nog eens een goudachtig metallicdeeltje in en een parelmoerachtig iets.
De dikte van de transparante kleurlak is ondermeer bepalend voor de kleur. Mocht ik dus de kap willen laten spuiten in exact dezelfde kleur met exact dezelfde lak, dan kan ik natuurlijk gewoon opgeven welke lak(combinatie) er op mijn fiets zit. Maar dan nog zal een spuiter alleen op de gok kunnen proberen dezelfde kleur te krijgen omdat de dikte van de transparante kleurlak dus ook bepalend is voor de kleur. Maak hem een tikkie dikker en het resultaat is een donkerdere kleur. Maak hem dunner en hij wordt lichter. Tijdens het spuiten kan je de kleur nog niet zien; dat kan pas als de lak droog is. Dus het is dan echt op de gok.
Maar waarom kan een autospuiter dan niet gewoon even de kleur opmeten om dan een gelijke RALkleur te maken? Dan komt het parelmoer en mogelijk ook de transparante kleurlaag om de hoek kijken. De lichtinval maakt ook uit voor de kleur die de fiets heeft of lijkt te hebben. Hij is niet één kleur oranje. Hij kan wat lichter en wat donkerder zijn, afhankelijk van de inval van het licht.
Dan nog een duidelijker voorbeeld van het verschil in kleur. Hieronder 3 foto's. Op de racekap heb ik 'een' kleur oranje sticker geplakt om het kleurverschil te bekijken. De kleur van de sticker verandert niet onder verschilende lichtinvallen, mijn fiets dus wel.
foto 1: in een bleke middagzon:
Met name bij deze laatste foto kan je zien dat de oranje sticker 'ineens' veel lichter is en een totaal andere tint heeft dan mijn fiets. Toch vreemd want in de schaduw leek hij aardig gelijk te zijn en in het zonlicht ook niet zo gek veel anders hoewel in het zonlicht de oranje sticker op mijn feller overkomt dan het oranje van de fiets.
In de garage is de kleur overduidelijk totáál anders.
En met name die laatste foto gaf mij toch de indruk dat ik deze sticker (die al donkerder is dan degene die ik op de kleurwaaier had uitgekozen; alleen had het stickerbedrijf die kleur niet op voorraad om een stuk mee te geven zoals wel met de iets donkerdere kleur het geval is zoals op de foto's te zien is). Ik heb de tip gekregen van een collega om een donkerdere kleur te nemen. En dat ga ik dus ook waarschijnlijk doen. Oranjerood of roodoranje.
Maar ik hoop dat mensen het nu wel aardig met me eens zijn dat even een kleurtje mengen dat gelijk is aan mijn fiets er gewoon niet bij is.
Nogmaals: wel bedankt voor het meedenken en de goedbedoelde adviezen. Fijn om te zien dat mensen je verhalen lezen en ook meedenken. Het zal niet de eerste keer zijn dat ik adviezen ook ter harte neem maar in dit geval (wat betreft de oranje kleur) gaat het hem niet worden ben ik bang.
Abonneren op:
Posts (Atom)