Vandaag heb ik een 'vakantieritje' gemaakt om mijn wekelijkse kilometers een beetje op peil te houden. Normaal rijd ik zo'n 100 kilometer per week voor woon-werk-verkeer. Die kilometers wil ik in de zomervakantie ook maken om m'n conditie niet teveel te laten kelderen.
De eerste 3 weken zitten erop. Afgelopen week zijn we weg geweest, waardoor er van fietsen niets terecht is gekomen. De 2 weken daarvoor heb ik ook niet echt veel gelegenheid gehad om te fietsen in verband met diverse dingen die geregeld moesten worden. Gelukkig heb ik de fiets wel een aan tal keren k unnen pakken maar aan 100 km per week gemiddeld zat ik helaas bij lange na niet.
Vandaag ben ik even op en neer gereden naar Apeldoorn. Gewoon even dom doorjakkeren langs het Apeldoorns kanaal; goed voor 84 kilometer voor het retourtje.. Ik zit nu naar schatting op 200 kilometer, wat 300 zou moeten zijn. Ik moet dus nog een inhaalslag doen.
De rit begon vanmiddag niet best. Ik heb nieuwe schoenen en nieuwe SPD plaatjes. Dit was de eerste keer dat ik met deze combinatie inklikte. Omdat mijn oude schoenen en plaatjes enorm versleten waren, klikten ze vlot in. Nu, met de nieuwe, ongesleten zolen en dikke plaatjes, ging het inklikken met de linker voet blijkbaar niet soepel genoeg want bij de eerste beweging die ik maakte, klikte mijn linker voet los, waardoor ik met m'n hiel snoeihard tege n de rand van het instapgat knalde. Dat deed best pijn. Wat zou ik doen? Fiets in de garage en gaan zitten huilen in een hoekje of toch maar proberen te fietsen in de hoop dat de beweging m'n hiel goed zou doen. De keuze was snel gemaakt: fietsen!.
De eerste kilometer voelde ik m'n hiel goed maar daarna zakte het snel weg.
Ik heb met racekap gereden. Wel heb ik 2 magneet'blokjes' (PVC buisje van zo'n 1,5 cm lengte met 2 magneten erin) tussen de body in de racekap gezet aan de voorkant voor extra ventilatie. De warmte is me enorm meegevallen. Wel moest het vizier daarvoor ook maximaal open.
Dit geopende vizier had wel als gevolg dat ik bij Hattem ineens een enorme hommel (geel-zwarte met witte kont en dan een erg grote variant) in m'n racekap. Veel insecten vliegen met de stroomlijn zo over de racekap heen maar dit zwaardere dier heeft het toch gepresteerd om bij me in de fiets te belanden. Gelukkig ben ik voor hommels niet bang. Prachtige diertjes zijn het. Maar dan nog kunnen ze gemeen steken.
Het dier dwarrelde eerst omlaag richting m'n buik maar vloog vervolgens omhoog, waar hij in de luchtstroom terecht kwam onder de racekap, waardoor hij regelrecht door de tochtkier tussen kap en rolbeugel naar buiten gedirigeerd werd.
Verder ben ik op de terugweg op de gevoelige plaat vastgelegd door een Britse auto. Eerst bleef hij een tijdje naast me rijden (ik had zo'n 35 km/h op de teller). De snelheid heb ik vervolgens opgevoerd naar 45 km/h.
Na wat foto's en/of filmpjes met een mobiele telefoon van hun, zijn ze doorgereden. Maar even later, bij een zijweg, stond de wagen langs de kant van de weg. De (ik denk) bestuurder (degene die rechts in de wagen zat en al eerder de camera in z'n hand had) was uitgestapt en filmde in het voorbij gaan.
M'n conditie is niet echt daverend te noemen. Heengaande zo'n 31 km/h gemiddeld gefietsts, teruggaande dacht ik meer te gaan rijden maar helaas..... 28 km/h. Ik had weinig puf meer. Neem daarbij regenval waardoor het zicht minder werd en ook nog eens zout zweet wat in m'n ogen drupte en het plaatje is compleet. M'n kilometers heb ik wel nodig om een beetje conditie te houden.
Op naar de volgende kilometers.
Posts tonen met het label dieren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dieren. Alle posts tonen
zondag 5 augustus 2012
vrijdag 6 juli 2012
Babbeltje met een ruiter
Vandaag moest ik voor het werk op een andere plek zijn dan normaal. Niet zo gek ver weg; paar kilometer maar. Toen ik vanaf de locatie terug naar het werk reed, ging ik door een stuk bos. Daar kwam ik 2 ruiters tegen. In de meeste gevallen zet ik m'n fiets dan aan de kant zodat de ruiters kunnen passeren met de minste kans op op hol geslagen paarden.
Doorgaans wordt het door ruiters enorm op prijs gesteld als je op deze manier actie onderneemt. De man op het voorste paard was zeker blij. Hij geeft aan dat hij al eens een paard 7 kilometer verderop teruggevonden had na een ontmoeting met een ligfiets (met vlaggetje).
Doorgaans wordt het door ruiters enorm op prijs gesteld als je op deze manier actie onderneemt. De man op het voorste paard was zeker blij. Hij geeft aan dat hij al eens een paard 7 kilometer verderop teruggevonden had na een ontmoeting met een ligfiets (met vlaggetje).
donderdag 29 december 2011
Op hol
Nog geen bericht over de oliebollentocht 2011? Nee, nog niet. Reden is dat het nogal wat werk is voordat ik de boel klaar heb. De rit heb ik met 2 camera's opgenomen. Bij elkaar 8 fragmenten die eerst geconverteerd moeten worden en daarna moet ik nog knippen en plakken. Tijdrovend allemaal. Zeker als je PC een paar keer spontaan opnieuw opstart, waardoor je overnieuw kan beginnen. Maar goed, komt eraan dus als mijn PC tenminste niet blijft weigeren.
Maar even een stukje over vandaag.
Voor mijn 'nieuwe' Androidtelefoon heb ik een nieuwe geheugenkaart gehaald in Raalte. Dit is een afstand die gewoon goed met de fiets te doen is, dus ben ik vanmorgen in de Quest gestapt op weg naar Raalte.
Omdat het weer niet veel goeds beloofde en ik dus nog bezig ben met bewerken van de video's, heb ik vanmorgen geen camera's op m'n fiets geplaatst. Achteraf jammer want anders had ik wat behoorlijk spectaculaire beelden kunnen laten zien.
Bij de Wythmenerplas in de buurt zag ik in de verte een wagen naderen met 2 paarden ervoor. Ook al was ik nog op enorme afstand (meter of 75), de paarden leken mijn aanwezigheid niet te waarderen dus heb ik direct de fiets in de berm gezet. Dit werd direct door de man op de bok opgemerkt. Hij stak z'n hand op; hij had mijn actie begrepen en naderde. De paarden vonden het maar niets. Ze wilden liever de andere kant op maar de baas vond dat ze toch vooruit moesten. Steeds meer begonnen de dieren wat zijdelings te bewegen. Op een meter of 30 afstand voor me werd het ze echt te gortig. Bruut protesterend wilden ze omkeren. De voorbenen gingen zelfs de lucht in om toch maar proberen te keren. Eerst denderde het geheel de berm in, het zwikkie zou bijna de rijbaan (70 km/h toegestaan) opdenderen. Dat wist de man gelukkig te voorkomen. De baas moest zich toch gewonnen geven en keerde om. Hij gaf even later aan dat ik hem kon volgen.
De paarden bleven buitengewoon onrustig, ook al konden ze mij niet meer zien of horen (op het moment dat ik nog volledig stil stond). Zoals de man had aangegeven, ben ik ze van achteren genaderd. Eenmaal schuin achter ze, heb ik nog een keer gevraagd of hij het zeker wist dat ik kon passeren. Hij gaf aan dat ik toch maar beter even kon wachten. Hij stuurde vervolgens z'n dieren (met wagen erachter uiteraard) naar links de berm in op een plek waar hij wat meer ruimte had om wat verder van de weg te gaan en direct ook de paarden dus minder zicht op de weg voor hem te geven. Vervolgens ben ik als de sodemieter gepasseerd. Ik kreeg nog een bedankje van hem. Helaas heeft het niet veel uitgehaald wat ik op voorhand deed maar dat weet je helaas nooit. Ik ben bang dat het heel anders was gelopen als ik níet eerst gestopt was maar direct was doorgereden.
Toen ik voorbij was, heeft de man zijn combinatie weer gekeerd om zijn oorspronkelijke route te vervolgen.
Het is gelukkig allemaal goed gegaan maar het had heel anders kunnen aflopen.
Maar even een stukje over vandaag.
Voor mijn 'nieuwe' Androidtelefoon heb ik een nieuwe geheugenkaart gehaald in Raalte. Dit is een afstand die gewoon goed met de fiets te doen is, dus ben ik vanmorgen in de Quest gestapt op weg naar Raalte.
Omdat het weer niet veel goeds beloofde en ik dus nog bezig ben met bewerken van de video's, heb ik vanmorgen geen camera's op m'n fiets geplaatst. Achteraf jammer want anders had ik wat behoorlijk spectaculaire beelden kunnen laten zien.
Bij de Wythmenerplas in de buurt zag ik in de verte een wagen naderen met 2 paarden ervoor. Ook al was ik nog op enorme afstand (meter of 75), de paarden leken mijn aanwezigheid niet te waarderen dus heb ik direct de fiets in de berm gezet. Dit werd direct door de man op de bok opgemerkt. Hij stak z'n hand op; hij had mijn actie begrepen en naderde. De paarden vonden het maar niets. Ze wilden liever de andere kant op maar de baas vond dat ze toch vooruit moesten. Steeds meer begonnen de dieren wat zijdelings te bewegen. Op een meter of 30 afstand voor me werd het ze echt te gortig. Bruut protesterend wilden ze omkeren. De voorbenen gingen zelfs de lucht in om toch maar proberen te keren. Eerst denderde het geheel de berm in, het zwikkie zou bijna de rijbaan (70 km/h toegestaan) opdenderen. Dat wist de man gelukkig te voorkomen. De baas moest zich toch gewonnen geven en keerde om. Hij gaf even later aan dat ik hem kon volgen.
De paarden bleven buitengewoon onrustig, ook al konden ze mij niet meer zien of horen (op het moment dat ik nog volledig stil stond). Zoals de man had aangegeven, ben ik ze van achteren genaderd. Eenmaal schuin achter ze, heb ik nog een keer gevraagd of hij het zeker wist dat ik kon passeren. Hij gaf aan dat ik toch maar beter even kon wachten. Hij stuurde vervolgens z'n dieren (met wagen erachter uiteraard) naar links de berm in op een plek waar hij wat meer ruimte had om wat verder van de weg te gaan en direct ook de paarden dus minder zicht op de weg voor hem te geven. Vervolgens ben ik als de sodemieter gepasseerd. Ik kreeg nog een bedankje van hem. Helaas heeft het niet veel uitgehaald wat ik op voorhand deed maar dat weet je helaas nooit. Ik ben bang dat het heel anders was gelopen als ik níet eerst gestopt was maar direct was doorgereden.
Toen ik voorbij was, heeft de man zijn combinatie weer gekeerd om zijn oorspronkelijke route te vervolgen.
Het is gelukkig allemaal goed gegaan maar het had heel anders kunnen aflopen.
zaterdag 19 november 2011
Honden
Honden.... of je ze zelf hebt of niet, je ontkomt niet aan die beesten of de (in)directe gevolgen. Ik denk aan m'n kinderen die met een gruwelijke stank binnen komen. Nee, niet in de broek gescheten maar een onaangename verrassing onder de schoenzolen. Helemaal 'leuk' met een enorm fijn profiel....
Buiten dat heb je natuurlijk de blaffende honden. Ze schijnen niet te bijten volgens een oud gezegde maar veel geloof ik er niet van.
Maar goed, afgelopen week 5x te maken gehad met honden, direct en indirect.
Buiten dat heb je natuurlijk de blaffende honden. Ze schijnen niet te bijten volgens een oud gezegde maar veel geloof ik er niet van.
Maar goed, afgelopen week 5x te maken gehad met honden, direct en indirect.
- Een aangelijnde hond die al blaffend wilde weten of hij z'n baas zo gek kon krijgen om ook met mij mee te rennen
- Een aangelijnde puppie die links op het fietspad liep terwijl moeders de vrouw rechts liep. Pas na 3x toeteren bedacht mevrouw om maar eens achterom te kijken om tot de conclusie te komen dat dat rode strookje asfalt misschien toch geen hondenuitlaatplek was
- Midden op het fietspad tof ik een enorme bolus aan. Let wel: nog geen 3 meter verder staat zo'n fraaie dispenser, bekostigd uit de gemeentekas terwijl er géén hondenbelasting hoeft te worden betaald hier in Zwolle, waar een hondenbezitter grátis een hondenstrontopruimzakje kan pakken....
- In het donker een loslopend wit hondje wat ik het fietspad aan de andere kant van de kruising zie overstuiven maar gelukkig, ik moet rechtsaf. Alleen tref ik hem ook daar aan op de linker kant van het fietspad. Geen probleem; gewoon er voorbij en hopen dat het beest blijft zitten.
- De topper: enkele seconden (of nog niet eens zoveel) daarna nóg een hondje aan de linker kant van het fietspad. Rechts loopt een persoon. Als het baasje verstandig is, roept hij z'n beest niet bij zich want anders zou hij het dier voor en mogelijk onder mijn fiets roepen. Maar nee, gelukkig roept hij niet. Nee, hij TREKT zijn hond voor mijn fiets want blijkaar zat er tussen hond en baasje ook nog eens een lijntje die in het donker nauwelijks of niet te zien is.......... Hoe zuinig kan je op je hond zijn.....
Situatie 1 t/m 3 zijn in de prullenbak verdwenen nog voordat ik bedacht dit item te maken maar 4 en 5 heb ik nog wel:
zaterdag 27 augustus 2011
Nog een ritje naar Epe
Omdat ik toch nog een stuk wilde fietsen en ik nog een andere route naar Epe wilde proberen, ben ik de avond van 20 augustus nog een keer op pad gegaan.
Mijn gemiddelde snelheid was vanavond niet echt spectaculair maar ik heb wel wat leuke of opvallende momentjes meegemaakt.
Net van huis vertokken een positieve reactie van een clubje koters.
In Zwolle wederom een stel koters en een man die schuin het fietspad oversteekt, of eigenlijk gewoon midden op het fietspad blijft lopen maar verder het fietsverkeer niet echt in de gaten houdt.
Langs het Apeldoorns kanaal een auto ingehaald
In Epe een everzwijn op de weg, zie ik ook niet alle dagen.
Op de terugweg ben ik via de (Nieuwe) Zuidweg gegaan. Aan het begin heb ik een tijdje gewacht in de hoop dat ik nog wat kon spelen met een wielrenner ofzo maar volgens mij moesten ze allemaal al naar bed. Ik ben daarom maar op pad gegaan. Het eerste stuk is nogal heuvelachtig met een paar leuke klimmetjes. Bij de laatste klim, waarna de lol gaat beginnen, zie ik een stel lichten van achteren aankomen. Het is een vrachtwagen. Helaas komt die mij inhalen terwijl ik net bezig ben vaart te maken. Waarom helaas? Omdat dat ding gevolgd wordt door een stel auto's. En laat die vrachtwagen nou dermate langzaam zijn dat ik meerdere keren heb moeten bijremmen, zeker bij bochten en tegenliggers. Dubbelop jammer dus dat ik heb gewacht in de hoop een stel racefietsers te treffen. Was ik een halve minuut eerder vertrokken, dan was ik de auto's voorgebleven en had ik ze zien verdwijnen in m'n achteruitkijkspiegels. Jammer maar helaas....
Op de Stationsweg richting Wezep ben ik op een gegeven moment de rijbaan opgegaan en vervolgens met forse snelheid Wezep binnengereden. Ik weet niet of politie stond te flitsen bij het station maar als ze er stonden, dan sta ik zeker op de foto.
Een paar momenten:
Time lapse van de totale rit:
Gegevens van de totale rit.
Volgens Garmin Mobile XT:
Als ik mijn Sigma BC1606L mag geloven dan zijn de getallen:
Maximum snelheid: 67,76 km/h
Gemiddelde kadans: 91omw/min
Gemiddelde gereden snelheid: 32,5 km/h
Gereden tijd: 2:05:21 h:mm:ss
Ga ik zelf aan het rekenen met de gereden 68,8 kilometer en de 2:05:21 dan kom ik uit op een gereden gemiddelde van 32,5 km/h. Maar goed, als ik de totale tijd neem, inclusief stops, kom ik alsnog uit op een gemiddelde van 32,3 km/h en dus niet zo gek veel lager. Maar wel beduidend lager dan mijn vorige rit. Wat de werkelijke getallen zijn? Zeg het maar. Persoonlijk ben ik geneigd om mijn BC1606L eerder te geloven dan de GPS van mijn HD2.
Mijn gemiddelde snelheid was vanavond niet echt spectaculair maar ik heb wel wat leuke of opvallende momentjes meegemaakt.
Net van huis vertokken een positieve reactie van een clubje koters.
In Zwolle wederom een stel koters en een man die schuin het fietspad oversteekt, of eigenlijk gewoon midden op het fietspad blijft lopen maar verder het fietsverkeer niet echt in de gaten houdt.
Langs het Apeldoorns kanaal een auto ingehaald
In Epe een everzwijn op de weg, zie ik ook niet alle dagen.
Op de terugweg ben ik via de (Nieuwe) Zuidweg gegaan. Aan het begin heb ik een tijdje gewacht in de hoop dat ik nog wat kon spelen met een wielrenner ofzo maar volgens mij moesten ze allemaal al naar bed. Ik ben daarom maar op pad gegaan. Het eerste stuk is nogal heuvelachtig met een paar leuke klimmetjes. Bij de laatste klim, waarna de lol gaat beginnen, zie ik een stel lichten van achteren aankomen. Het is een vrachtwagen. Helaas komt die mij inhalen terwijl ik net bezig ben vaart te maken. Waarom helaas? Omdat dat ding gevolgd wordt door een stel auto's. En laat die vrachtwagen nou dermate langzaam zijn dat ik meerdere keren heb moeten bijremmen, zeker bij bochten en tegenliggers. Dubbelop jammer dus dat ik heb gewacht in de hoop een stel racefietsers te treffen. Was ik een halve minuut eerder vertrokken, dan was ik de auto's voorgebleven en had ik ze zien verdwijnen in m'n achteruitkijkspiegels. Jammer maar helaas....
Op de Stationsweg richting Wezep ben ik op een gegeven moment de rijbaan opgegaan en vervolgens met forse snelheid Wezep binnengereden. Ik weet niet of politie stond te flitsen bij het station maar als ze er stonden, dan sta ik zeker op de foto.
Een paar momenten:
Time lapse van de totale rit:
Gegevens van de totale rit.
Volgens Garmin Mobile XT:
Als ik mijn Sigma BC1606L mag geloven dan zijn de getallen:
Maximum snelheid: 67,76 km/h
Gemiddelde kadans: 91omw/min
Gemiddelde gereden snelheid: 32,5 km/h
Gereden tijd: 2:05:21 h:mm:ss
Ga ik zelf aan het rekenen met de gereden 68,8 kilometer en de 2:05:21 dan kom ik uit op een gereden gemiddelde van 32,5 km/h. Maar goed, als ik de totale tijd neem, inclusief stops, kom ik alsnog uit op een gemiddelde van 32,3 km/h en dus niet zo gek veel lager. Maar wel beduidend lager dan mijn vorige rit. Wat de werkelijke getallen zijn? Zeg het maar. Persoonlijk ben ik geneigd om mijn BC1606L eerder te geloven dan de GPS van mijn HD2.
vrijdag 12 augustus 2011
Boos op woef
Vanmorgen ben ik naar de stad geweest om iets op te halen. Heengaande ging ik door de stromende regen, een uitgelezen moment om het Versatiledakje gemonteerd te hebben..... maar helaas, ik had hem er niet op zitten.
Nadat ik in de winkel klaar was en buiten bij m'n fiets was, werd ik aangesproken door een ouder Engels sprekend stel. Ze stelden geïnteresseerd wat vragen over m'n fiets zoals of hij door een motortje werd aangedreven en wat de snelheid was.
Terug naar huis besefte ik dat ik nog wat vergeten was en ging dus weer terug.
De 2e keer dat ik de winkel uit kwam, werd ik aangesproken door mede-Quest-eigenaar 'Goose'. Hij wilde wel even de magneetbevestiging van het vizier zien.
Hij ging praktisch op hetzelfde moment richting huis als ik dus konden we even samen rijden, alleen hij op een martelfiets, ik in m'n Quest.
Op de Nieuwe Markt werd ik ineens door een luid blaffende hond achterna gezeten. Het beest was overduidelijk niet aangelijnd want de vrouw die vermoedelijk bij het beest hoorde, werd niet meegesleept en de afstand tussen woef en bazinnetje werd dermate groot dat zelfs de langste oprolwurglijntjes voor honden niet lang genoeg was daarvoor. Ik heb even woest naar het beest gebruld om te laten merken dat ook ik kan 'blaffen'. Bij de 2e keer taaide hij af.
Maar Ik was nog geen 40 meter verder of het kreng kwam me ineens voorbij rennen (nog altijd geen bazinnetje wat er achteraan gesleept werd helaas, hij was nog altijd niet aangelijnd). Deze keer had hij geen interesse in mij maar rende hij door naar de Sassenpoort. Bij de Sassenpoort aangekomen deed hij iets wel héél treffends. Sassen betekent namelijk 'urineren'. Het intelligente beest neemt de naam van de poort dus wel héél letterlijk.
Nadat ik in de winkel klaar was en buiten bij m'n fiets was, werd ik aangesproken door een ouder Engels sprekend stel. Ze stelden geïnteresseerd wat vragen over m'n fiets zoals of hij door een motortje werd aangedreven en wat de snelheid was.
Terug naar huis besefte ik dat ik nog wat vergeten was en ging dus weer terug.
De 2e keer dat ik de winkel uit kwam, werd ik aangesproken door mede-Quest-eigenaar 'Goose'. Hij wilde wel even de magneetbevestiging van het vizier zien.
Hij ging praktisch op hetzelfde moment richting huis als ik dus konden we even samen rijden, alleen hij op een martelfiets, ik in m'n Quest.
Op de Nieuwe Markt werd ik ineens door een luid blaffende hond achterna gezeten. Het beest was overduidelijk niet aangelijnd want de vrouw die vermoedelijk bij het beest hoorde, werd niet meegesleept en de afstand tussen woef en bazinnetje werd dermate groot dat zelfs de langste oprolwurglijntjes voor honden niet lang genoeg was daarvoor. Ik heb even woest naar het beest gebruld om te laten merken dat ook ik kan 'blaffen'. Bij de 2e keer taaide hij af.
Maar Ik was nog geen 40 meter verder of het kreng kwam me ineens voorbij rennen (nog altijd geen bazinnetje wat er achteraan gesleept werd helaas, hij was nog altijd niet aangelijnd). Deze keer had hij geen interesse in mij maar rende hij door naar de Sassenpoort. Bij de Sassenpoort aangekomen deed hij iets wel héél treffends. Sassen betekent namelijk 'urineren'. Het intelligente beest neemt de naam van de poort dus wel héél letterlijk.
maandag 4 juli 2011
Kamikazeduif
Ik loop wat achter met berichten. Vorige week zondag was mijn laatste bericht en dat was naar aanleiding van Cycle Vision. Het bewerken van de filmbeelden kostte me dit keer meer tijd dan gepland. Verder heb ik ook niet zo gek veel tijd gehad. Deze video volgt nog.
Vandaag ben ik bijna aangevlogen door een duif. Het dier zat links op de fietsstrook van de tegenovergestelde richting. Daar reed een fietser. Duif schrikt en vliegt mijn kant op waardoor hij toch even in een benauwde situatie terecht kwam. Het dier heeft mij niet geraakt (mogelijk met de uiteinden van z'n vleugels maar in ieder geval niet met z'n bast). Het ging dus allemaal maar net goed.
Vandaag ben ik bijna aangevlogen door een duif. Het dier zat links op de fietsstrook van de tegenovergestelde richting. Daar reed een fietser. Duif schrikt en vliegt mijn kant op waardoor hij toch even in een benauwde situatie terecht kwam. Het dier heeft mij niet geraakt (mogelijk met de uiteinden van z'n vleugels maar in ieder geval niet met z'n bast). Het ging dus allemaal maar net goed.
donderdag 23 juni 2011
dinsdag 21 juni 2011
Dweil en bange hond
Al een tijdje rijd ik rond met het gevoel dat m'n fiets niet lekker stabiel stuurt, hij dweilde meer door de bocht dan dat ik lekker kon sturen. Enkele dagen geleden begon mijn fietsomputer in bochten naar rechts te weigeren, teken dus dat in bochten de afstand tussen magneet in het wiel en de sensor aan de veerpoot te groot werd en dus dat het wiel enigszins vervormde. Vandaar dat ik vandaag de spaakspanning weer wat verhoogd heb door alle spaaknippels een kwartslag strakker te zetten.
Verder heb ik dit bericht ook gelabeld met 'spaakbreuk'. Niet dat ik spaakbreuk gehad heb maar hij hoort wel in het rijtje thuis. Enorm opvallend trouwens dat ik dus nu al tijden geen spaakbreuk meer heb. Toch de ringetjes achter de spaakkoppen die wederom de uitkomst hebben geboden.
Een eventueel volgende velomobiel ga ik direct met ringetjes laten uitrusten bij de 9 probleemspaken per wiel.
Verder nog het ding met de hond.
Ik ben lang niet altijd braaf bij verkeerslichten. Er zijn verkeerslichten die ik nogal eens door rood rijd, als ik daarmee werkelijk niemand anders kan hinderen. Vandaag was bij zo'n verkeerslicht, waar ik meer dan eens door rood rijd, toch het moment dat ik stopte omdat ik anders te maken zou krijgen met ander verkeer. 2 Fietsers kwamen voor me langs en niet veel later kwam nog een man met bruine aangelijnde hond.
Doorgaans zijn honden eerder nieuwsgierig, agressief of totaal ongeïnteresseerd bij het zien van mijn fiets. Maar deze hond had toch ander gedrag. De man moest flink sjorren aan de halsband om het dier voor mijn fiets langs te krijgen. Het dier vond mijn fiets overduidelijk zéér eng want hij zette zich enorm schrap om elke kans te krijgen om weg te komen. Strak bleef het dier naar m'n fiets kijken terwijl het vel richting kop opstroopte omdat hij zo enorm graag de andere kant op wilde dan zijn baas.
Uiteindelijk heeft de baas gewonnen. Licht werd groen en ik kon mijn weg vervolgen. Wellicht dat deze hondeneigenaar het helemaal niet erg had gevonden als ik wél door rood gereden was.
Verder heb ik dit bericht ook gelabeld met 'spaakbreuk'. Niet dat ik spaakbreuk gehad heb maar hij hoort wel in het rijtje thuis. Enorm opvallend trouwens dat ik dus nu al tijden geen spaakbreuk meer heb. Toch de ringetjes achter de spaakkoppen die wederom de uitkomst hebben geboden.
Een eventueel volgende velomobiel ga ik direct met ringetjes laten uitrusten bij de 9 probleemspaken per wiel.
Verder nog het ding met de hond.
Ik ben lang niet altijd braaf bij verkeerslichten. Er zijn verkeerslichten die ik nogal eens door rood rijd, als ik daarmee werkelijk niemand anders kan hinderen. Vandaag was bij zo'n verkeerslicht, waar ik meer dan eens door rood rijd, toch het moment dat ik stopte omdat ik anders te maken zou krijgen met ander verkeer. 2 Fietsers kwamen voor me langs en niet veel later kwam nog een man met bruine aangelijnde hond.
Doorgaans zijn honden eerder nieuwsgierig, agressief of totaal ongeïnteresseerd bij het zien van mijn fiets. Maar deze hond had toch ander gedrag. De man moest flink sjorren aan de halsband om het dier voor mijn fiets langs te krijgen. Het dier vond mijn fiets overduidelijk zéér eng want hij zette zich enorm schrap om elke kans te krijgen om weg te komen. Strak bleef het dier naar m'n fiets kijken terwijl het vel richting kop opstroopte omdat hij zo enorm graag de andere kant op wilde dan zijn baas.
Uiteindelijk heeft de baas gewonnen. Licht werd groen en ik kon mijn weg vervolgen. Wellicht dat deze hondeneigenaar het helemaal niet erg had gevonden als ik wél door rood gereden was.
vrijdag 10 juni 2011
Eper Paardenvierdaagse
Wat ik met de Eper Paardenvierdaagse heb? In wezen helemaal niets. Doe mij maar lekker m'n fiets om vooruit te komen; een stuk betrouwbaarder dan een paard, zeker als je zoiets als een velomobiel tegenkomt.
Maar goed, daar hebben we direct al een link. Vandaag kwam ik op de terugweg naar huis ineens twee dames te paard tegen. Toen ik van de IJsselbrug naar beneden reed, zag ik de dames vanaf de verkeerslichten (bij het Engelse Werk) in mijn richting lopen in gestaag tempo. Het voorste paard leek wat schichtig te worden bij het zien van mij (of waarschijnlijker: bij het zien van mijn fiets). Nou kan ik natuurlijk wel dom doorrijden maar omdat ik niet op zeker forse beenlengte kan passeren (uitwijken is vanwege de trottoirbanden tussen fietspad en rijbaan niet mogelijk), heb ik besloten om de fiets aan de kant van de de weg te zetten; links op het fietspad, aan de andere kant dan de dames te paard reden om de afstand zo groot mogelijk te houden EN om eventueel de weg op te denderen mocht het rustig worden op de rijbaan zodat ik die kon nemen. Dat laatste gebeurde niet dus heb ik een minuut stil gestaan om te wachten tot de dames gepasseerd waren.
Maar wat moeten ruiters op het fietspad van de IJsselbrug? Die horen op de rijbaan maar ik kan het ze niet helemaal kwalijk nemen dat ze voor het fietspad gekozen hebben. Maar dan alsnog de vraag: wat moeten ze op de IJsselbrug? Vermoedelijk waren ze op weg naar Epe, waar vanaf afgelopen dinsdag t/m morgen (vrijdag) dus die paardenvierdaagse gehouden wordt. Ook gezien de bagage die ze achterop hebben, lijkt het dat ze aan het trekken zijn en mogelijk komende nacht 'kamperend' willen doorbrengen. Het evenement in Epe lijkt dan een geschikte kandidaat.
Toen de dames mij passeerden, bedankte de voorste ruiter mij nog even met een opgestoken duim.
Graag gedaan.
[update]
Vermoedelijk waren de dames niet op weg naar de Eper Paardenvierdaagse maar naar de sterrit van de NVVR in Kootwijkerbroek. Als dat het geval is, dan mochten ze nog wel een forse eind rijden.
Deze gegevens komen trouwens van het forum van Bokt.nl
[update 2]
Inmiddels is ook duidelijk om wie het gaat. Het waren dus toch dames die op weg waren naar Kootwijkerbroek voor de Sterrit van de NVVR. Een forse onderneming; 7 dagen met de paarden een dikke 200 kilometer afleggen.
Maar goed, daar hebben we direct al een link. Vandaag kwam ik op de terugweg naar huis ineens twee dames te paard tegen. Toen ik van de IJsselbrug naar beneden reed, zag ik de dames vanaf de verkeerslichten (bij het Engelse Werk) in mijn richting lopen in gestaag tempo. Het voorste paard leek wat schichtig te worden bij het zien van mij (of waarschijnlijker: bij het zien van mijn fiets). Nou kan ik natuurlijk wel dom doorrijden maar omdat ik niet op zeker forse beenlengte kan passeren (uitwijken is vanwege de trottoirbanden tussen fietspad en rijbaan niet mogelijk), heb ik besloten om de fiets aan de kant van de de weg te zetten; links op het fietspad, aan de andere kant dan de dames te paard reden om de afstand zo groot mogelijk te houden EN om eventueel de weg op te denderen mocht het rustig worden op de rijbaan zodat ik die kon nemen. Dat laatste gebeurde niet dus heb ik een minuut stil gestaan om te wachten tot de dames gepasseerd waren.
Maar wat moeten ruiters op het fietspad van de IJsselbrug? Die horen op de rijbaan maar ik kan het ze niet helemaal kwalijk nemen dat ze voor het fietspad gekozen hebben. Maar dan alsnog de vraag: wat moeten ze op de IJsselbrug? Vermoedelijk waren ze op weg naar Epe, waar vanaf afgelopen dinsdag t/m morgen (vrijdag) dus die paardenvierdaagse gehouden wordt. Ook gezien de bagage die ze achterop hebben, lijkt het dat ze aan het trekken zijn en mogelijk komende nacht 'kamperend' willen doorbrengen. Het evenement in Epe lijkt dan een geschikte kandidaat.
Toen de dames mij passeerden, bedankte de voorste ruiter mij nog even met een opgestoken duim.
Graag gedaan.
[update]
Vermoedelijk waren de dames niet op weg naar de Eper Paardenvierdaagse maar naar de sterrit van de NVVR in Kootwijkerbroek. Als dat het geval is, dan mochten ze nog wel een forse eind rijden.
Deze gegevens komen trouwens van het forum van Bokt.nl
[update 2]
Inmiddels is ook duidelijk om wie het gaat. Het waren dus toch dames die op weg waren naar Kootwijkerbroek voor de Sterrit van de NVVR. Een forse onderneming; 7 dagen met de paarden een dikke 200 kilometer afleggen.
Hun weblog valt hier te lezen
maandag 5 juli 2010
10.000 kilometer
Het zat eraan te komen: de 10.000 kilometer op m'n teller. Vandaag op het werk was het bijna zover. Toen ik instapte zag ik de teller staan op 9.974. Dat betekende dus nog 26 kilometer fietsen en de 10.000 zou verschijnen.
Gezien de afstand tussen huis en werk via de normale route maar 12 kilometer is, heb ik besloten via een ommetje naar huis te rijden. Via Kampen is ongeveer 14 kilometer extra en dus net dat beetje extra wat ik nodig had om met de 10.000 kilometer op de teller thuis aan te komen.
Onderweg heb ik bij het verspringen van de kilometer stand m'n GPS aangezet om wat nauwkeuriger te kunnen voorspellen wanneer ik de 10.000 precies zou bereiken. Op die manier zag ik dat ik vlak voordat ik thuis was nog een heel klein beetje om moest rijden dus dat heb ik gedaan. Op het achterpad kwam de 10.000 kilometer in beeld.
Gezien de afstand tussen huis en werk via de normale route maar 12 kilometer is, heb ik besloten via een ommetje naar huis te rijden. Via Kampen is ongeveer 14 kilometer extra en dus net dat beetje extra wat ik nodig had om met de 10.000 kilometer op de teller thuis aan te komen.
Onderweg heb ik bij het verspringen van de kilometer stand m'n GPS aangezet om wat nauwkeuriger te kunnen voorspellen wanneer ik de 10.000 precies zou bereiken. Op die manier zag ik dat ik vlak voordat ik thuis was nog een heel klein beetje om moest rijden dus dat heb ik gedaan. Op het achterpad kwam de 10.000 kilometer in beeld.
Vanavond moest ik nog een keer naar het werk. Ik wilde graag onbezweet aankomen op het werk maar was aan de laten kant. Dat is geen gelukkige combinatie. Met moeite heb ik dus rustig aan gedaan met het doel toch hard genoeg te rijden om op tijd aan te komen.
Ik leek daar aardig in te gaan slagen totdat ik op het fietspad van de Zuiderzeestraatweg reed. In de verte zag ik namelijk een paard-en-wagen rijden. Omdat ze ver weg waren, keek ik even goed wat hun plaats op de weg was. Menig ruiter wil nogal eens het fietspad verkiezen boven de rijbaan terwijl ze niet op het fietspad horen te komen. Maar goed, geheel vreemd vind ik de keuze niet.
Maar deze combinatie reed op de rijbaan. Dat betekende dus dat ik gewoon rustig het fietspad kon nemen zonder dat ik met ze te maken zou krijgen.
Maar nadat ze door een auto waren ingehaald, ging het zwikkie eerst in de berm rijden om vervolgens op het fietspad te gaan rijden. Met een velomobiel was het qua breedte al geen optie om de wagen in te halen en op zich ook al geen goed idee om zo dicht langs een paar de rijden.
Omdat het rustig was op de rijbaan, ben ik bij het eerste huis de rijbaan opgestoven. Alleen betekende dat wel dat m'n voornemen rustig aan te doen toch even niet door kon gaan want om nou met 30 km/h op een 80-weg te gaan rijden vind ik niet zo'n goed idee.
Eenmaal op de rijbaan ben ik harder gaan rijden, ondanks het feit dat er nog geen auto's in m'n achteruitkijkspiegel naderden. Mijn verplaatsing van fietspad naar rijbaan was trouwens een overbodige actie want even besloot de menner van paard (met wagen) toch weer de rijbaan op te gaan. Terug gaan naar het fietspad was geen handige optie meer voor mij want een beetje fatsoenlijke gelegenheid was er niet meer. Dus ben ik maar blijven rijden op de rijbaan, heb ingehaald en ben bij de volgende gelegenheid weer het fietspad opgegaan.
vrijdag 28 mei 2010
Hormonen? Lente?
Ik ben wat grieperig. M'n snelheid ligt daarom vandaag ook wat lager. Veel puf om flink door te rijden heb ik dan ook niet. In Hattemerbroek en Wezep heb ik het fietspad genomen en rustig doorgetuft met 25 km/h.
In Wezep zag ik in de verte iets op het fietspad zitten. Het bewoog behoorlijk. Al snel was duidelijk wat het was. Het waren twee houtduiven. Beurtelings sprongen ze een centimeter of 30 omhoog, vleugels flapperend waarna ze weer op de grond terecht kwamen.
Het dartele spul was zo druk bezig met de gevolgen van de lentekriebels dat ze mijn niet aan zagen komen. Na het gedartel gooide het mannetje het over een andere boeg. Opgezette borst, vooroverbuigend probeerde hij z'n partner voor zich te winnen. Maar hij was daar zo druk mee bezig dat hij me pas opmerkte toen ik op een meter afstand was. Als de sodemieter vloog hij op, in eerste instantie ook nog eens in de verkeerde richting: mijn kant op. Gelukkig was het niet raak en kon hij z'n vlucht vervolgen.
Liefde maakt blind. Dit lijkt me een klassiek voorbeeld (met een andere uitleg)
In Wezep zag ik in de verte iets op het fietspad zitten. Het bewoog behoorlijk. Al snel was duidelijk wat het was. Het waren twee houtduiven. Beurtelings sprongen ze een centimeter of 30 omhoog, vleugels flapperend waarna ze weer op de grond terecht kwamen.
Het dartele spul was zo druk bezig met de gevolgen van de lentekriebels dat ze mijn niet aan zagen komen. Na het gedartel gooide het mannetje het over een andere boeg. Opgezette borst, vooroverbuigend probeerde hij z'n partner voor zich te winnen. Maar hij was daar zo druk mee bezig dat hij me pas opmerkte toen ik op een meter afstand was. Als de sodemieter vloog hij op, in eerste instantie ook nog eens in de verkeerde richting: mijn kant op. Gelukkig was het niet raak en kon hij z'n vlucht vervolgen.
Liefde maakt blind. Dit lijkt me een klassiek voorbeeld (met een andere uitleg)
donderdag 29 oktober 2009
Weer zo'n dag dat je zegt....
Het begon vanmorgen vlak bij huis. Op het voetpad, aangrenzend aan het fietspad, loopt een man met hond. Geen probleem op zich. Ware het niet dat het beest niet aangelijnd was. Hoeft ook geen probleem te zijn. Alleen in dit geval wel omdat het beest niet de neiging had om netjes naast het baasje te blijven lopen. Toen ik eraan kwam, zwalkte het beest wat heen en weer over het fietspad. Om het onnozele dier van de nog veel onnozelere eigenaar niet te rammen, moest ik afremmen. Dit ging gepaard met wat gemopper van mijn kant. Maar dat mag natuurlijk niet want ik kreeg direct een grote bek van de ineens heel wat alertere eigenaar van de hond.
Verder nog last gehad van spookrijdende fietsers. Maar goed, die konden er weinig aan doen want ze moesten dat volgens de borden bij de wegwerkzaamheden.
Om niet tegen al het spookrijdende volk in te hoeven rijden, ben ik wat eerder de rijbaan op gegaan. En dat bleek geen overbodige luxe. Niet vanwege de tegenliggers maar vanwege een auto die z'n trailer zonodig op het fietspad moest parkeren.
Verder nog een auto die wat ver over de haaietanden stil stond bij een rotonde. En niet te vergeten een paar fietsers die haaietanden gewoon negeerden en daarmee toch even wat dichter bij mij in de buurt kwamen dan verwacht.
Ook ben ik vanavond nog even naar de stad geweest voor een boodschap. Vlak bij huis moet ik een weg oversteken. Van links komen twee witte lichten aanrijden maar er klopt iets niet. Ik zie ook rood. Blijkt het een auto te zijn die achteruit rijdt met een enorme vaart. Voorrang verlenen aan het fietspad van rechts is voor menig automobilist al lastig maar een automobilist die een bijzondere verrichting uitvoert lijkt er al helemaal geen trek in te hebben. Of nee, dat is het niet: de man kijkt over z'n rechter schouder naar achteren en ziet daarmee dus totáál niet dat er wat van zijn 'linkerkant' komt. Lastig verhaal zo, met dat links en rechts als hij achteruit rijdt maar ik hoop dat de strekking van het verhaal duidelijk is.
Waarom weet ik niet maar de auto stopte ook nog eens dwars voor het fietspad. Gewoon recht oversteken was er dus niet bij.
Maar toch nog even wat leuks. De slagbomen onder aan de Twistvlietbrug bij Holtenbroek zijn weer in werking gesteld. Naast de slagbomen liggen wel fietsstroken maar breed zijn ze niet en er zitten twee slingertjes in. Als er al fietsen rijden is inhalen geen mogelijkheid. Maar geen nood: de Quest past er met dakje en al gewoon onderdoor :D
Verder nog last gehad van spookrijdende fietsers. Maar goed, die konden er weinig aan doen want ze moesten dat volgens de borden bij de wegwerkzaamheden.
Om niet tegen al het spookrijdende volk in te hoeven rijden, ben ik wat eerder de rijbaan op gegaan. En dat bleek geen overbodige luxe. Niet vanwege de tegenliggers maar vanwege een auto die z'n trailer zonodig op het fietspad moest parkeren.
Verder nog een auto die wat ver over de haaietanden stil stond bij een rotonde. En niet te vergeten een paar fietsers die haaietanden gewoon negeerden en daarmee toch even wat dichter bij mij in de buurt kwamen dan verwacht.
Ook ben ik vanavond nog even naar de stad geweest voor een boodschap. Vlak bij huis moet ik een weg oversteken. Van links komen twee witte lichten aanrijden maar er klopt iets niet. Ik zie ook rood. Blijkt het een auto te zijn die achteruit rijdt met een enorme vaart. Voorrang verlenen aan het fietspad van rechts is voor menig automobilist al lastig maar een automobilist die een bijzondere verrichting uitvoert lijkt er al helemaal geen trek in te hebben. Of nee, dat is het niet: de man kijkt over z'n rechter schouder naar achteren en ziet daarmee dus totáál niet dat er wat van zijn 'linkerkant' komt. Lastig verhaal zo, met dat links en rechts als hij achteruit rijdt maar ik hoop dat de strekking van het verhaal duidelijk is.
Waarom weet ik niet maar de auto stopte ook nog eens dwars voor het fietspad. Gewoon recht oversteken was er dus niet bij.
Maar toch nog even wat leuks. De slagbomen onder aan de Twistvlietbrug bij Holtenbroek zijn weer in werking gesteld. Naast de slagbomen liggen wel fietsstroken maar breed zijn ze niet en er zitten twee slingertjes in. Als er al fietsen rijden is inhalen geen mogelijkheid. Maar geen nood: de Quest past er met dakje en al gewoon onderdoor :D
dinsdag 13 oktober 2009
Beesten
Gisteren reed ik van het werk naar huis. Toen ik op de rijbaan reed, zag ik achter een rechts geparkeerde auto een wit poezenbeest richting de rijbaan sluipen. IJverig keek het beest naar rechts naar naderende auto's en leek de rijbaan op te willen rennen om achter de auto's langs door te kunnen gaan naar de andere kant. Maar dat leek me geen goed plan. Ik zou het beestje dan overhoop gereden hebben. De Quest is blijkbaar dermate stil dat hij me niet aan hoorde komen totdat ik de claxon gebruikte. Verschrikt keek hij naar links en staakte z'n oversteekactie.
Toen ik Hattemerbroek uit was en richting de IJsselbrug ging, zag ik in de verte een hardloopster met twee honden bij zich. Ze liep in mijn richting en op het fietspad aan 'mijn' kant van de weg. Zij liep voor mij gezien aan de rechter kant. Dat zie je voetgangers veel vaker doen, doorgaans om bewust tegen het verkeer in te lopen en zo het verkeer te zien aankomen. Op een éénrichtingsfietspad heeft dat argument geen zin maar dat geeft niet. Ze mag er lopen.
De dame in kwestie had echter twee honden bij zich. Het ene dier liep in de berm naast haar. De andere hond liep aan de andere kant van het fietspad. Allemaal geen probleem als er niemand in de buurt is. Gezien ik nog op twee- tot driehonderd meter afstand was, ook voor mij geen probleem. Alleen toen ik dichterbij kwam en dichterbij en nog dichterbij, zag ik verder weinig aanstalten van de dame om haar ene hond dichter bij zich te halen. Het dier was wel aangelijnd. Eenmaal vlak bij haar deed ze nog geen poging en ben ik maar deels de berm in gedoken. De volgende keer ga ik dat toch anders aanpakken.... Het was verre van netjes wat ze deed.
Toen ik Hattemerbroek uit was en richting de IJsselbrug ging, zag ik in de verte een hardloopster met twee honden bij zich. Ze liep in mijn richting en op het fietspad aan 'mijn' kant van de weg. Zij liep voor mij gezien aan de rechter kant. Dat zie je voetgangers veel vaker doen, doorgaans om bewust tegen het verkeer in te lopen en zo het verkeer te zien aankomen. Op een éénrichtingsfietspad heeft dat argument geen zin maar dat geeft niet. Ze mag er lopen.
De dame in kwestie had echter twee honden bij zich. Het ene dier liep in de berm naast haar. De andere hond liep aan de andere kant van het fietspad. Allemaal geen probleem als er niemand in de buurt is. Gezien ik nog op twee- tot driehonderd meter afstand was, ook voor mij geen probleem. Alleen toen ik dichterbij kwam en dichterbij en nog dichterbij, zag ik verder weinig aanstalten van de dame om haar ene hond dichter bij zich te halen. Het dier was wel aangelijnd. Eenmaal vlak bij haar deed ze nog geen poging en ben ik maar deels de berm in gedoken. De volgende keer ga ik dat toch anders aanpakken.... Het was verre van netjes wat ze deed.
vrijdag 29 mei 2009
Zwolle-Wezep-Rijssen-Zwolle (2) en lek 1
Vandaag heb ik de tweede keer (dit jaar) het rondje Zwolle-Wezep-Rijssen-Zwolle gereden. Deze keer heb ik de route lichtelijk aangepast op aanraden van Wim.
De route Zwolle-Wezep is rustig begonnen. Met een gemiddelde van 30,78 km/h ben ik de 12,37 kilometer naar het werk gefietst. Ik was de tweede die er was. Al snel volgden er nog 4. 5 mensen uit Zwolle, één uit Oldebroek. Allemaal met de fiets! Helaas 'verknalde' de 6e het mooie moment want die was wel met de auto.
Maar goed, naar een kort ochtendje werken ben ik om 12.00h vertrokken richting Rijssen.
De route gaat eerst via de Zuiderzeestraatweg richting Zwolle. Het is het bekende ritje. Bij het Engelse werk ga ik van m'n normale route af en stuif de dijk op. Dat is lekker doorrijden. Hoewel het mooi weer was, was het toch aangenaam rustig.
Een eindje voor de IJsselcentrale maak ik een vergissing. Ik had gepland op een gegeven moment van de dijk af te blijven maar ik ben er per ongeluk toch opgereden. Dus ben ik gekeerd om de geplande (tevens door Wim voorgestelde) route te rijden.
Bij de IJsselcentraleweg aangekomen leek het me handiger om de rijbaan te nemen in plaats van het fietspad. Er zitten wat lastige bochten als je het fietspad op wil komen. Achteraf ben ik blij dat ik de rijbaan opgegaan ben want op het fietspad reden wat meer fietsers waaronder moeders met kinderen. Die rijden vaak toch (begrijpelijk) wat breder en langzamer. Daar heb ik geen last van gehad en zij niet van mij. Auto's hebben ook geen last van mij gehad want die reden er op dat moment niet. Daarbij kwam ook nog eens dat ik de snelheid er aardig in had.
Vervolgens ging de route via de Hollewandsweg richting Laag Zuthem.
Na Laag Zuthem kom je door een mooi bebosd stuk. Het wegdek is er niet echt daverend. Er ligt asfalt met slijtlaag waarvan een flink deel lijkt te ontbreken. Toch valt het mee met het comfort. De Quest lijkt de trillingen toch wat beter op te vangen dan de Versatile.
Vanaf de Zuthemerweg ga ik de Zwolseweg op en zie dat ik al vlak voor Heino zit. Het begin van Heino heeft waardeloos fietspad. Daar neem ik dus lekker weer de rijbaan.
De rit gaat verder naar en door Raalte. Daarna door Mariënheem. Deze keer ben ik toch maar rechts van de weg blijven rijden in plaats van over te steken zoals de vorige keer. Dat oversteken is niet handig en niet nodig.
Na Mariënheem moet ik de bult voor Nijverdal op. Bijna bovenaan moet ik terugschakelen naar het kleinste voorblad en schakel achter naar z'n 3. Ik moet dan goed opletten dat ik netjes rondtrap want ik voelde de ketting duidelijk 'sponzen'. Velomobiel.nl wil (geloof ik) liever niet nog lichtere verzetten monteren (bijvoorbeeld met behulp van een mountaindrive) in verband met het sponzen. Hier zit dan een vreemd verschil tussen Versatile en Quest. Op m'n Versatile had ik een nòg lichter verzet dan op de Quest en bij de Quest zat ik nog niet eens in het lichtste verzet. Bij de Versatile heb ik het sponzen nooit gevoeld maar bij de Quest dus wel. Misschien komt dat doordat de Quest één lange ketting heeft en de Versatile 2 wat krotere?
De rest van de route verloopt voorspoedig. M'n gemiddelde is wat omhoog gebracht naar 31,86 km/h als ik m'n Sigma mag geloven. Verder heb ik dan 62,09 kilometer gefietst in totaal en 1 uur, 58 minuten en 56 seconden gereden.
Na m'n werkzaamheden daar ben ik weer naar huis gereden. Deze route ging wat minder vlot.
In Nijverdal zie ik op een gegeven moment een dame met in de ene hand een fiets en in de andere hand een paar teugels met een paard eraan vast. Hoewel het nog op een forse afstand is, lijkt het paard mijn aanwezigheid niet zo prettig te vinden. Ik stop daarom aan de kant van de weg. De dame nadert, het paard volgt zenuwachtig. Aan een bewoonster van een woning die aan de weg ligt tussen paard en mij vraag de dame met paard of de bewoonster haar fiets even mee wil nemen zodat ze meer controle heeft over het paard.
Ze redt het om het dier langs me heen te krijgen zonder vervelende gevolgen. Ze bedankt me en geeft aan dat het paard mijn soort fietsen niet kent en er bang voor is. Ik geef aan dat ik daar al van op de hoogte was. Daarna kon ik mijn route vervolgen.
Een eindje verder moet ik weer afremmen. Nu voor een zandwagen die achteruit een bouwterrein oprijdt. Als daar de weg vrij is en ik m'n weg weer kan vervolgen, biedt zich niet veel later het volgende oponthoud aan. Ik moet vlak voor de bult wachten. Brandweer staat op de rijbaan geparkeerd en staat wat werkzaamheden met een hoogwerker te verrichten tussen de takken en bladeren van een boom. Afgebroken tak ofzo? Ik denk het haast. Maar na een tijdje wachten was ik het zat. Ik ben achteruit gestept en ben de rijbaan opgegaan. Daar stont een brandweerman het verkeer van beide richtingen te regelen omdat er maar één rijstrook beschikbaar was. Toen 'mijn' richting mocht rijden, ben ik vlotjes voor de auto's uitgereden.
Boven op de bult van Nijverdal ben ik de weg overgestoken. De gelegenheid was hier vrij goed, zeker door de werkzaamheden van de brandweer. Richting Nijverdal stond het muurvast en vanaf Nijverdal kwam bijna geen auto. Dus kon ik mooi naar de andere kant. Dat gaat daar een stuk gemakkelijker dan in Mariënheem, de laatste mogelijkheid.
Vervolgens loopt de route een fors eind lekker vlot. Veelal heb ik 38 km/h of meer op de teller staan.
Vlak na Raalte begint de ellende weer. Ik kom achter een graafmachine te rijden. Het ding is breed, de weg is smal. Hij komt achter wat fietsers te rijden en ik achter hem. Het tempo ligt daarom een stuk lager dan ik graag zou willen. Op een gegeven moment heeft de graafmachine gelegenheid om de fietsers in te halen. De snelheid loopt op maar stopt weer bij 35 km/h. Dat ging mij dus niet hard genoeg. Helaas kon ik hem nog niet inhalen omdat er tegenliggers aankwamen.
Toen er op een gegeven moment wel ruimte was, ben ik naar links gaan rijden 'in zijn spiegel'. Toen ik oog contact had, ben ik er voorbij gestoven. Veel ruimte heeft de man me niet gegund. Inmiddels zaten we ook vlak voor de Japiksweg. Aan het begin van de bocht was ik hem voorbij en ben ik weer rechts gaan rijden.
Daarna gaat het weer lekker door langs Wytmen en dan naar Zwolle. Bij de Wytmenerplas/Marslanden moet ik eerst links, dan rechts sturen. Links gaat goed, rechts gaf me het gevoel dat ik voor niet voldoende grip had. Dat kan doorgaans twee dingen betekenen bij een velomobiel: 1) glad wegdek of 2) lekke band. Gezien het mooik, droog weer is en er verder niet zichtbare bende op het wegdek lag, gokte ik op de lekke band.
Ik ben doorgereden. Bij Urbana voelde ik het dweilende gevoel weer dus ben ik gestopt om de linker voorband te inspecteren. Die was inderdaad betrekkelijk zacht. Op de gok heb ik de band opgepompt. Helaas was dat niet voldoende om thuis te komen want bij de kruising met de Meppelerstraatweg was ik bijna niet meer vooruit te branden. Terwijl ik eerst veelal meer dan 35 km/h zonder problemen op de teller kreeg, was het nu al een hele opgave om 25 km/h aan te houden. Ik ben daarom bij de Aldi gestopt om de band te verwisselen. Het mooie gemiddelde van 32,24 km/h wat ik onderweg gezien had, is inmiddels een stuk gedaald tot onder de 32 km/h. Maar goed, geen drama.
Tijdens het wisselen van de band kwam een dame op leeftijd langs me heen. Achter zich sleepte ze een boodschappentrolley. Toen ze bij me was opperde ze dat ik de spullen wel naar kon brengen. Dat was niet serieus bedoeld geloof ik maar meer een stukje bewondering en interesse. Ik moest haar toch teleurstellen omdat ik dus een lekke band had en dus toch even niet verder kon. 'Tja, dat komt ook altijd op slechte momenten!' Daar moest ik haar toch ongelijk geven. Ik wees naar boven en gaf aan dat het heerlijk weer is. Dat kan héél anders.
Wat dat betreft heb ik tot dusver bijna altijd mazzel gehad [fingers crossed].
Toen ik weer op pad was en bij het viaduct van de A28 aankwam, zag ik dat de weg was afgezet in verband met wegwerkzaamheden. Het autoverkeer wordt daar naar links gestuurd. Ik draai met de auto's mee maar moet wachten omdat er verkeer van de andere kant komt. Intussen zie ik in de verte een fietser rijden die langs de afzetting is gereden. Ik kijk nog een keer goed en zie dat het fietspad mogelijk toch niet afgezet is. Dus ik steek even achteruit, gooi het stuur om en rijd onder de linten van de afzetting heen om daarna probleemloos mijn weg te vervolgen.
Thuis aangekomen heb ik een heerlijk eind gefietst. De geplande 900+ kilometer fietsen deze maand heb ik gered. Ik zit momenteel aan 915 kilometer. Voor mij een record.
Ik heb 107,62 kilometer gefietst in een tijd van 3 uur, 23 minuten en 19 seconden. Dat is goed voor 31,76 km/h volgens m'n fietscomputer.
Nog even wat statistieken. Hierbij wel even een slag om de arm want als ik de gegevens van de Sigma BC1606 met de hand ga narekenen, kom ik toch op wat andere getallen uit.
Zwolle-Wezep:
12,37 kilometer
24 minuten en 8 seconden gereden
30,75 km/h gemiddeld (berekend)
Wezep-Rijssen:
49,72 kilometer
1 uur, 34 minuten en 48 seconden gereden
31,47 km/h gemiddeld (berekend)
Rijssen-Zwolle:
45,53 kilometer
1 uur, 24 minuten en 23 seconden gereden
32,37 km/h gemiddeld (berekend)
Daar zit wat vreemds want de laatste route zou de snelste zijn geweest terwijl het gemiddelde bij aankomst in Rijssen hoger lag. De getallen zijn dus benaderingen.
Verder met 59,63 km/h max van de bult bij Nijverdal omlaag gereden. Gemiddelde kadans is 88. Dat vind ik vrij netjes.
De kilometerstand van m'n Quest staat nu op 2363 kilometer.
Ohja, en m'n eerste lek:
2358 kilometer
De route Zwolle-Wezep is rustig begonnen. Met een gemiddelde van 30,78 km/h ben ik de 12,37 kilometer naar het werk gefietst. Ik was de tweede die er was. Al snel volgden er nog 4. 5 mensen uit Zwolle, één uit Oldebroek. Allemaal met de fiets! Helaas 'verknalde' de 6e het mooie moment want die was wel met de auto.
Maar goed, naar een kort ochtendje werken ben ik om 12.00h vertrokken richting Rijssen.
De route gaat eerst via de Zuiderzeestraatweg richting Zwolle. Het is het bekende ritje. Bij het Engelse werk ga ik van m'n normale route af en stuif de dijk op. Dat is lekker doorrijden. Hoewel het mooi weer was, was het toch aangenaam rustig.
Een eindje voor de IJsselcentrale maak ik een vergissing. Ik had gepland op een gegeven moment van de dijk af te blijven maar ik ben er per ongeluk toch opgereden. Dus ben ik gekeerd om de geplande (tevens door Wim voorgestelde) route te rijden.
Bij de IJsselcentraleweg aangekomen leek het me handiger om de rijbaan te nemen in plaats van het fietspad. Er zitten wat lastige bochten als je het fietspad op wil komen. Achteraf ben ik blij dat ik de rijbaan opgegaan ben want op het fietspad reden wat meer fietsers waaronder moeders met kinderen. Die rijden vaak toch (begrijpelijk) wat breder en langzamer. Daar heb ik geen last van gehad en zij niet van mij. Auto's hebben ook geen last van mij gehad want die reden er op dat moment niet. Daarbij kwam ook nog eens dat ik de snelheid er aardig in had.
Vervolgens ging de route via de Hollewandsweg richting Laag Zuthem.
Na Laag Zuthem kom je door een mooi bebosd stuk. Het wegdek is er niet echt daverend. Er ligt asfalt met slijtlaag waarvan een flink deel lijkt te ontbreken. Toch valt het mee met het comfort. De Quest lijkt de trillingen toch wat beter op te vangen dan de Versatile.
Vanaf de Zuthemerweg ga ik de Zwolseweg op en zie dat ik al vlak voor Heino zit. Het begin van Heino heeft waardeloos fietspad. Daar neem ik dus lekker weer de rijbaan.
De rit gaat verder naar en door Raalte. Daarna door Mariënheem. Deze keer ben ik toch maar rechts van de weg blijven rijden in plaats van over te steken zoals de vorige keer. Dat oversteken is niet handig en niet nodig.
Na Mariënheem moet ik de bult voor Nijverdal op. Bijna bovenaan moet ik terugschakelen naar het kleinste voorblad en schakel achter naar z'n 3. Ik moet dan goed opletten dat ik netjes rondtrap want ik voelde de ketting duidelijk 'sponzen'. Velomobiel.nl wil (geloof ik) liever niet nog lichtere verzetten monteren (bijvoorbeeld met behulp van een mountaindrive) in verband met het sponzen. Hier zit dan een vreemd verschil tussen Versatile en Quest. Op m'n Versatile had ik een nòg lichter verzet dan op de Quest en bij de Quest zat ik nog niet eens in het lichtste verzet. Bij de Versatile heb ik het sponzen nooit gevoeld maar bij de Quest dus wel. Misschien komt dat doordat de Quest één lange ketting heeft en de Versatile 2 wat krotere?
De rest van de route verloopt voorspoedig. M'n gemiddelde is wat omhoog gebracht naar 31,86 km/h als ik m'n Sigma mag geloven. Verder heb ik dan 62,09 kilometer gefietst in totaal en 1 uur, 58 minuten en 56 seconden gereden.
Na m'n werkzaamheden daar ben ik weer naar huis gereden. Deze route ging wat minder vlot.
In Nijverdal zie ik op een gegeven moment een dame met in de ene hand een fiets en in de andere hand een paar teugels met een paard eraan vast. Hoewel het nog op een forse afstand is, lijkt het paard mijn aanwezigheid niet zo prettig te vinden. Ik stop daarom aan de kant van de weg. De dame nadert, het paard volgt zenuwachtig. Aan een bewoonster van een woning die aan de weg ligt tussen paard en mij vraag de dame met paard of de bewoonster haar fiets even mee wil nemen zodat ze meer controle heeft over het paard.
Ze redt het om het dier langs me heen te krijgen zonder vervelende gevolgen. Ze bedankt me en geeft aan dat het paard mijn soort fietsen niet kent en er bang voor is. Ik geef aan dat ik daar al van op de hoogte was. Daarna kon ik mijn route vervolgen.
Een eindje verder moet ik weer afremmen. Nu voor een zandwagen die achteruit een bouwterrein oprijdt. Als daar de weg vrij is en ik m'n weg weer kan vervolgen, biedt zich niet veel later het volgende oponthoud aan. Ik moet vlak voor de bult wachten. Brandweer staat op de rijbaan geparkeerd en staat wat werkzaamheden met een hoogwerker te verrichten tussen de takken en bladeren van een boom. Afgebroken tak ofzo? Ik denk het haast. Maar na een tijdje wachten was ik het zat. Ik ben achteruit gestept en ben de rijbaan opgegaan. Daar stont een brandweerman het verkeer van beide richtingen te regelen omdat er maar één rijstrook beschikbaar was. Toen 'mijn' richting mocht rijden, ben ik vlotjes voor de auto's uitgereden.
Boven op de bult van Nijverdal ben ik de weg overgestoken. De gelegenheid was hier vrij goed, zeker door de werkzaamheden van de brandweer. Richting Nijverdal stond het muurvast en vanaf Nijverdal kwam bijna geen auto. Dus kon ik mooi naar de andere kant. Dat gaat daar een stuk gemakkelijker dan in Mariënheem, de laatste mogelijkheid.
Vervolgens loopt de route een fors eind lekker vlot. Veelal heb ik 38 km/h of meer op de teller staan.
Vlak na Raalte begint de ellende weer. Ik kom achter een graafmachine te rijden. Het ding is breed, de weg is smal. Hij komt achter wat fietsers te rijden en ik achter hem. Het tempo ligt daarom een stuk lager dan ik graag zou willen. Op een gegeven moment heeft de graafmachine gelegenheid om de fietsers in te halen. De snelheid loopt op maar stopt weer bij 35 km/h. Dat ging mij dus niet hard genoeg. Helaas kon ik hem nog niet inhalen omdat er tegenliggers aankwamen.
Toen er op een gegeven moment wel ruimte was, ben ik naar links gaan rijden 'in zijn spiegel'. Toen ik oog contact had, ben ik er voorbij gestoven. Veel ruimte heeft de man me niet gegund. Inmiddels zaten we ook vlak voor de Japiksweg. Aan het begin van de bocht was ik hem voorbij en ben ik weer rechts gaan rijden.
Daarna gaat het weer lekker door langs Wytmen en dan naar Zwolle. Bij de Wytmenerplas/Marslanden moet ik eerst links, dan rechts sturen. Links gaat goed, rechts gaf me het gevoel dat ik voor niet voldoende grip had. Dat kan doorgaans twee dingen betekenen bij een velomobiel: 1) glad wegdek of 2) lekke band. Gezien het mooik, droog weer is en er verder niet zichtbare bende op het wegdek lag, gokte ik op de lekke band.
Ik ben doorgereden. Bij Urbana voelde ik het dweilende gevoel weer dus ben ik gestopt om de linker voorband te inspecteren. Die was inderdaad betrekkelijk zacht. Op de gok heb ik de band opgepompt. Helaas was dat niet voldoende om thuis te komen want bij de kruising met de Meppelerstraatweg was ik bijna niet meer vooruit te branden. Terwijl ik eerst veelal meer dan 35 km/h zonder problemen op de teller kreeg, was het nu al een hele opgave om 25 km/h aan te houden. Ik ben daarom bij de Aldi gestopt om de band te verwisselen. Het mooie gemiddelde van 32,24 km/h wat ik onderweg gezien had, is inmiddels een stuk gedaald tot onder de 32 km/h. Maar goed, geen drama.
Tijdens het wisselen van de band kwam een dame op leeftijd langs me heen. Achter zich sleepte ze een boodschappentrolley. Toen ze bij me was opperde ze dat ik de spullen wel naar kon brengen. Dat was niet serieus bedoeld geloof ik maar meer een stukje bewondering en interesse. Ik moest haar toch teleurstellen omdat ik dus een lekke band had en dus toch even niet verder kon. 'Tja, dat komt ook altijd op slechte momenten!' Daar moest ik haar toch ongelijk geven. Ik wees naar boven en gaf aan dat het heerlijk weer is. Dat kan héél anders.
Wat dat betreft heb ik tot dusver bijna altijd mazzel gehad [fingers crossed].
Toen ik weer op pad was en bij het viaduct van de A28 aankwam, zag ik dat de weg was afgezet in verband met wegwerkzaamheden. Het autoverkeer wordt daar naar links gestuurd. Ik draai met de auto's mee maar moet wachten omdat er verkeer van de andere kant komt. Intussen zie ik in de verte een fietser rijden die langs de afzetting is gereden. Ik kijk nog een keer goed en zie dat het fietspad mogelijk toch niet afgezet is. Dus ik steek even achteruit, gooi het stuur om en rijd onder de linten van de afzetting heen om daarna probleemloos mijn weg te vervolgen.
Thuis aangekomen heb ik een heerlijk eind gefietst. De geplande 900+ kilometer fietsen deze maand heb ik gered. Ik zit momenteel aan 915 kilometer. Voor mij een record.
Ik heb 107,62 kilometer gefietst in een tijd van 3 uur, 23 minuten en 19 seconden. Dat is goed voor 31,76 km/h volgens m'n fietscomputer.
Nog even wat statistieken. Hierbij wel even een slag om de arm want als ik de gegevens van de Sigma BC1606 met de hand ga narekenen, kom ik toch op wat andere getallen uit.
Zwolle-Wezep:
12,37 kilometer
24 minuten en 8 seconden gereden
30,75 km/h gemiddeld (berekend)
Wezep-Rijssen:
49,72 kilometer
1 uur, 34 minuten en 48 seconden gereden
31,47 km/h gemiddeld (berekend)
Rijssen-Zwolle:
45,53 kilometer
1 uur, 24 minuten en 23 seconden gereden
32,37 km/h gemiddeld (berekend)
Daar zit wat vreemds want de laatste route zou de snelste zijn geweest terwijl het gemiddelde bij aankomst in Rijssen hoger lag. De getallen zijn dus benaderingen.
Verder met 59,63 km/h max van de bult bij Nijverdal omlaag gereden. Gemiddelde kadans is 88. Dat vind ik vrij netjes.
De kilometerstand van m'n Quest staat nu op 2363 kilometer.
Ohja, en m'n eerste lek:
2358 kilometer
zondag 29 maart 2009
Landelijke ligfietsdag
Vandaag was het de Landelijke Ligfietsdag.
Voorgaande jaren heb ik in Dronten een tocht meegereden. Zo ook vandaag. We zouden verzamelen op een andere plek dan gebruikelijk (doorgaans bij Het Engelse Werk, of bij Van der Valk). Al voordat ik er aangekomen was, reed ik 2 liggers achterop. Dat bleken Melvin en Tiemen te zijn. Samen zijn we naar de startplek gereden. Daar zou vermoedelijk Bert H. komen en mogelijk ook Bram. Maar na een kwartier wachten na de afgesproken tijd kwam niemand opdagen. Het weer werd minder, het was gaan regenen. We zijn dus vertrokken.
Op de dijk, net na een splitsing, zag ik ineens een witte Quest in m'n achter me rijden. De Quest van Bram. En met hem Bert op z'n M5 hoge racer.
Samen zijn we verder gereden. In Wilsum heeft Tiemen z'n banden opgepompt. Die waren wat aan de zachte kant. Dat snoept nogal wat snelheid weg. Bert en Bram zijn doorgereden. Even later zagen we ze in de verte rijden met nog een ligger.
Bert, Bram en de onbekende ligger hebben we niet ingehaald. Bij de Molenbrug van Kampen stond Dirk op ons te wachten. Dat was de 3e ligger die we zagen rijden. Hij was, zoals gezegd, ons tegemoet gereden en eerst met Bert en Bram verder gereden om bij de Molenbrug op ons te wachten.
De tocht ging verder door Kampen over de Europa-allee. Vervolgens via de Flevoweg naar Dronten. Onderweg kregen we nog te maken met de eigenaar van een hond die niets wil weten van het dragen van de verantwoordelijkheid voor z'n hond.
Bij de N50 liep hij met z'n onaangelijnde dier. Melvin reed op dat moment voorop. Toen hij de man met hond naderde, besloot het dier ineens om een spelletje te spelen door voor Melvin te springen. Melvin moest stevig afremmen om een aanrijding te voorkomen. Z'n ongenoegen heeft hij geuit. Wat hij gezegd heeft, weet ik zo niet maar woest brullen deed hij zeker niet. De eigenaar van de hond gaf te kennen dat Melvin degene was die de rare snuiter was. Dat hebben we vaker gezien. Later deze dag heb ik nog 3 keer hommeles met honden gezien. Zonder ellendige afloop gelukkig maar vervelend is het wel. Ik denk dat die ultrasone pieper geen overbodige luxe is.
De rest van de tocht verliep vlot en even na 10.00h kwamen we in Dronten aan.
In Dronten heb ik eerst weer wat mensen gesproken die ik al een tijdje niet gezien had. Marcel V. bijvoorbeeld die sinds gisteren weer fietst na 7 maanden revalideren. Een smile van oor tot oor gaf wel aan hoe happy hij was. Hij was (net als Wijnandt T. de V. en nog wat mensen) benieuwd naar de elektronica van m'n fiets. Ook heb ik nog wat leuke complimentjes gehad over het fraaie uiterlijk van Quemo.
Om ongeveer 11.30h zijn we vertrokken voor de tocht. Dit jaar waren er betrekkelijk weinig niet-ligfietsers bij voor m'n gevoel. Maar toch reden we met een forse club.
Na ongeveer 15 kilometer hebben we een stop gehad bij een golfbaan.
Hoewel hun foldermateriaal aangeeft dat ze capaciteiten hebben voor 150 man, duurde het bezorgen van de bestellingen tamelijk lang. Onfortuinlijke Johannes en Martijn kregen hun bestelling pas vlak voordat we weer zouden vertrekken. Ook al duurde het wachten lang (wachten duurt altijd lang, da's waar), mijn bestelde broodje warme beenham met honing-mosterdsaus was erg lekker.
Vanaf de stop kon gekozen worden voor een korte tocht van nog iets van 10 kilometer of een lange tocht van 45 kilometer. Ik heb de laatste meegereden.
De tocht ging ondermeer door Lelystad.
Terug in Dronten konden we genieten van soep, broodjes en pizza.
Teruggaande zijn we met 3 liggers (Paulus, Dirk en ik) terug gereden. In Kampen haakte Dirk af. Vanaf daar zijn Paulus en ik doorgereden naar Zwolle.
De dag is qua weer waardeloos begonnen: koud en regenachtig. Maar 's middags was de temperatuur wat beter en de regen liet zich niet meer zien.
Verder heb ik onderweg vrij vaak kinderen enthousiast 'NEMO!' horen roepen. Altijd leuk :-)
Al met al best een geslaagd dagje.
Inmiddels heeft Quemo 985 kilometer op de teller. Morgen ga ik dus de eerste 1000 kilometer volmaken.
Voorgaande jaren heb ik in Dronten een tocht meegereden. Zo ook vandaag. We zouden verzamelen op een andere plek dan gebruikelijk (doorgaans bij Het Engelse Werk, of bij Van der Valk). Al voordat ik er aangekomen was, reed ik 2 liggers achterop. Dat bleken Melvin en Tiemen te zijn. Samen zijn we naar de startplek gereden. Daar zou vermoedelijk Bert H. komen en mogelijk ook Bram. Maar na een kwartier wachten na de afgesproken tijd kwam niemand opdagen. Het weer werd minder, het was gaan regenen. We zijn dus vertrokken.
Op de dijk, net na een splitsing, zag ik ineens een witte Quest in m'n achter me rijden. De Quest van Bram. En met hem Bert op z'n M5 hoge racer.
Samen zijn we verder gereden. In Wilsum heeft Tiemen z'n banden opgepompt. Die waren wat aan de zachte kant. Dat snoept nogal wat snelheid weg. Bert en Bram zijn doorgereden. Even later zagen we ze in de verte rijden met nog een ligger.
Bert, Bram en de onbekende ligger hebben we niet ingehaald. Bij de Molenbrug van Kampen stond Dirk op ons te wachten. Dat was de 3e ligger die we zagen rijden. Hij was, zoals gezegd, ons tegemoet gereden en eerst met Bert en Bram verder gereden om bij de Molenbrug op ons te wachten.
De tocht ging verder door Kampen over de Europa-allee. Vervolgens via de Flevoweg naar Dronten. Onderweg kregen we nog te maken met de eigenaar van een hond die niets wil weten van het dragen van de verantwoordelijkheid voor z'n hond.
Bij de N50 liep hij met z'n onaangelijnde dier. Melvin reed op dat moment voorop. Toen hij de man met hond naderde, besloot het dier ineens om een spelletje te spelen door voor Melvin te springen. Melvin moest stevig afremmen om een aanrijding te voorkomen. Z'n ongenoegen heeft hij geuit. Wat hij gezegd heeft, weet ik zo niet maar woest brullen deed hij zeker niet. De eigenaar van de hond gaf te kennen dat Melvin degene was die de rare snuiter was. Dat hebben we vaker gezien. Later deze dag heb ik nog 3 keer hommeles met honden gezien. Zonder ellendige afloop gelukkig maar vervelend is het wel. Ik denk dat die ultrasone pieper geen overbodige luxe is.
De rest van de tocht verliep vlot en even na 10.00h kwamen we in Dronten aan.
In Dronten heb ik eerst weer wat mensen gesproken die ik al een tijdje niet gezien had. Marcel V. bijvoorbeeld die sinds gisteren weer fietst na 7 maanden revalideren. Een smile van oor tot oor gaf wel aan hoe happy hij was. Hij was (net als Wijnandt T. de V. en nog wat mensen) benieuwd naar de elektronica van m'n fiets. Ook heb ik nog wat leuke complimentjes gehad over het fraaie uiterlijk van Quemo.
Om ongeveer 11.30h zijn we vertrokken voor de tocht. Dit jaar waren er betrekkelijk weinig niet-ligfietsers bij voor m'n gevoel. Maar toch reden we met een forse club.
Na ongeveer 15 kilometer hebben we een stop gehad bij een golfbaan.
Hoewel hun foldermateriaal aangeeft dat ze capaciteiten hebben voor 150 man, duurde het bezorgen van de bestellingen tamelijk lang. Onfortuinlijke Johannes en Martijn kregen hun bestelling pas vlak voordat we weer zouden vertrekken. Ook al duurde het wachten lang (wachten duurt altijd lang, da's waar), mijn bestelde broodje warme beenham met honing-mosterdsaus was erg lekker.
Vanaf de stop kon gekozen worden voor een korte tocht van nog iets van 10 kilometer of een lange tocht van 45 kilometer. Ik heb de laatste meegereden.
De tocht ging ondermeer door Lelystad.
Terug in Dronten konden we genieten van soep, broodjes en pizza.
Teruggaande zijn we met 3 liggers (Paulus, Dirk en ik) terug gereden. In Kampen haakte Dirk af. Vanaf daar zijn Paulus en ik doorgereden naar Zwolle.
De dag is qua weer waardeloos begonnen: koud en regenachtig. Maar 's middags was de temperatuur wat beter en de regen liet zich niet meer zien.
Verder heb ik onderweg vrij vaak kinderen enthousiast 'NEMO!' horen roepen. Altijd leuk :-)
Al met al best een geslaagd dagje.
Inmiddels heeft Quemo 985 kilometer op de teller. Morgen ga ik dus de eerste 1000 kilometer volmaken.
donderdag 26 maart 2009
Hondenverschrikker
In verband met de minder positieve ervaringen met honden in combinatie met Quemo, wil ik toch graag een hondenschrikapparaat in m'n fiets hebben zodat ik de dieren wat efficiënter kan waarschuwen dat ze beter uit de buurt kunnen blijven. Een aanrijding zit ik niet op te wachten en zij vermoedelijk ook niet. Gezien de dieren zelf het benul niet hebben en hun eigenaars niet altijd opletten of zelfs de dieren niet aangelijnd houden, moet ik maar actie ondernemen. Niet prettig voor de diertjes maar altijd beter dan een boem tegen m'n fiets.
Vaste lezer Mick van mijn weblog heeft me gewezen op een setje van Kemo, te koop bij de Conrad.
Ik heb het vandaag binnen gekregen en direct getest. Het ding voldoet niet geheel aan mijn eisen omdat hij eens elke 5 seconden een puls geeft. Dat wist ik vantevoren. Alleen was het hopen dat hij de puls direct na inschakelen zou geven. Dan zou ik met de druktoets van de claxon gewoon een paar keer kunnen duwen en zo meerdere pulsen kunnen sturen. Maar helaas, hij geeft pas een puls 5 seconden na inschakelen. Dat schiet niet op.
Constant het ding aan laten staan in m'n fiets vind ik 1) niet sociaal want elke hond zal dan gek worden als ik langs kom en 2) is dat 150 mA extra stroomverbruik.
Maar even wat meer over het apparaat.
De specificaties geeft aan ongeveer 22000 Hz. Ik heb het gemeten met een oscilloscoop. Niet de meest betrouwbare denk ik maar goed:
Dat lijkt inderdaad bijna 22000 Hz te zijn.
Het speakertje is mooi klein en licht.
De voedingsspanning is 12V. Onder de 11V doet hij het niet meer. Hogere spanningen heb ik niet getest.
De hoeveelheid geluid zou 120 dB zijn. Dat zou wel eens verdraaid goed kunnen kloppen. Ik heb ook ooit een Dog Chaser. Die kan ik horen als ik hem héél dicht bij m'n oor houd. Die geeft ook ongeveer 22000 Hz.
Het apparaatje van Kemo echter, hoor ik aan de andere kant van de kamer al. Hij geeft echt bruut veel meer geluid volgens mij. Ik wil het nog een keer testen met een goede oscilloscoop die gekoppeld is aan een dB-meter. De gevoeligheid van het gehoor zou ook nog een oorzaak kunnen zijn dat ik de Kemo beter hoor dan de Dog Chaser omdat ik de indruk heb (maar dat moet ik nog goed meten) dat de frequentie van de Dog Chaser een tikkie hoger ligt.
Een oplossing voor het 5-seconden-probleem heb ik ook wel. Tenminste, ik wil een schemaatje maken met een NE555 als basis. Ik ben op zoek naar wat schema's.
Vaste lezer Mick van mijn weblog heeft me gewezen op een setje van Kemo, te koop bij de Conrad.
Ik heb het vandaag binnen gekregen en direct getest. Het ding voldoet niet geheel aan mijn eisen omdat hij eens elke 5 seconden een puls geeft. Dat wist ik vantevoren. Alleen was het hopen dat hij de puls direct na inschakelen zou geven. Dan zou ik met de druktoets van de claxon gewoon een paar keer kunnen duwen en zo meerdere pulsen kunnen sturen. Maar helaas, hij geeft pas een puls 5 seconden na inschakelen. Dat schiet niet op.
Constant het ding aan laten staan in m'n fiets vind ik 1) niet sociaal want elke hond zal dan gek worden als ik langs kom en 2) is dat 150 mA extra stroomverbruik.
Maar even wat meer over het apparaat.
De specificaties geeft aan ongeveer 22000 Hz. Ik heb het gemeten met een oscilloscoop. Niet de meest betrouwbare denk ik maar goed:
Dat lijkt inderdaad bijna 22000 Hz te zijn.
Het speakertje is mooi klein en licht.
De voedingsspanning is 12V. Onder de 11V doet hij het niet meer. Hogere spanningen heb ik niet getest.
De hoeveelheid geluid zou 120 dB zijn. Dat zou wel eens verdraaid goed kunnen kloppen. Ik heb ook ooit een Dog Chaser. Die kan ik horen als ik hem héél dicht bij m'n oor houd. Die geeft ook ongeveer 22000 Hz.
Het apparaatje van Kemo echter, hoor ik aan de andere kant van de kamer al. Hij geeft echt bruut veel meer geluid volgens mij. Ik wil het nog een keer testen met een goede oscilloscoop die gekoppeld is aan een dB-meter. De gevoeligheid van het gehoor zou ook nog een oorzaak kunnen zijn dat ik de Kemo beter hoor dan de Dog Chaser omdat ik de indruk heb (maar dat moet ik nog goed meten) dat de frequentie van de Dog Chaser een tikkie hoger ligt.
Een oplossing voor het 5-seconden-probleem heb ik ook wel. Tenminste, ik wil een schemaatje maken met een NE555 als basis. Ik ben op zoek naar wat schema's.
dinsdag 24 maart 2009
Oude woon-werk-route nog een keer bekeken
Gisteravond moest ik werken. Zoals ik al aangaf, ben ik met de auto gegaan vanwege de harde wind. En dat leek niet geheel overdreven want de auto werd ook hevig heen-en-weer geschud. Maar goed, de woon-werk-route.
Ik ben langs het stuk woon-werk-route gereden waar ik jaren langs gekomen ben maar wat ik het laatste jaar niet gebruik wegens werkzaamheden.
De ellende is alleen maar erger geworden. Een fietspad aan de ene kant ontbrak al op een bepaald stuk maar nu is er helemaal geen fietspad meer te bekennen.
Een ander, mooi, nieuw stuk fietspad hebben ze om de één of andere reden open getrokken en weer opnieuw geasfalteerd..... maar bij lange na niet zo netjes als het was.
Ik blijf dus lekker de route langs Zwolle centrum nemen want dat rijdt, ondanks de verkeerslichten, beter door.
Verder moet ik toch maar eens na gaan denken over een extra claxon op m'n fiets. Maar dan wel een ultrasone claxon van 23 kHz.
Ik heb wel zo'n 'dog chaser' maar die is volgens mij niet luid genoeg om onder m'n fiets te monteren. Ik wil eigenlijk een speakertje hebben die echt een hels kabaal (voor honden) produceert. Alleen waar haal ik die vandaan?
Ik heb gekeken op http://www.sonitron.be maar daar kon ik niets vinden wat 23 kHz kan produceren. Op http://www.conrad.nl heb ik een Piezo-tweeter-hoorn (Bestnr.: 333328 - 89) gevonden die gaat van 3 kHz tot 40 kHz maar over geluidssterktes, gewicht e.d. kan ik niets vinden.
Kant en klare apparaten zijn er ook maar ook minder geschikt volgens mij.
Speakers kan ik nog wel eens vinden maar dan moet er ook weer een toongenerator bij die 23 kHz produceert en het juiste vermogen levert en daar heb ik weer weinig/geen kaas van gegeten....
Ik ben langs het stuk woon-werk-route gereden waar ik jaren langs gekomen ben maar wat ik het laatste jaar niet gebruik wegens werkzaamheden.
De ellende is alleen maar erger geworden. Een fietspad aan de ene kant ontbrak al op een bepaald stuk maar nu is er helemaal geen fietspad meer te bekennen.
Een ander, mooi, nieuw stuk fietspad hebben ze om de één of andere reden open getrokken en weer opnieuw geasfalteerd..... maar bij lange na niet zo netjes als het was.
Ik blijf dus lekker de route langs Zwolle centrum nemen want dat rijdt, ondanks de verkeerslichten, beter door.
Verder moet ik toch maar eens na gaan denken over een extra claxon op m'n fiets. Maar dan wel een ultrasone claxon van 23 kHz.
Ik heb wel zo'n 'dog chaser' maar die is volgens mij niet luid genoeg om onder m'n fiets te monteren. Ik wil eigenlijk een speakertje hebben die echt een hels kabaal (voor honden) produceert. Alleen waar haal ik die vandaan?
Ik heb gekeken op http://www.sonitron.be maar daar kon ik niets vinden wat 23 kHz kan produceren. Op http://www.conrad.nl heb ik een Piezo-tweeter-hoorn (Bestnr.: 333328 - 89) gevonden die gaat van 3 kHz tot 40 kHz maar over geluidssterktes, gewicht e.d. kan ik niets vinden.
Kant en klare apparaten zijn er ook maar ook minder geschikt volgens mij.
Speakers kan ik nog wel eens vinden maar dan moet er ook weer een toongenerator bij die 23 kHz produceert en het juiste vermogen levert en daar heb ik weer weinig/geen kaas van gegeten....
maandag 23 maart 2009
Wat ze zeggen (1 en 2) en meer
Eerst maar 'wat ze zeggen'.
Toen ik vandaag naar huis reed, stond ik op een gegeven moment stil bij verkeerslichten. Schuin achter me stonden een paar puberjongens van een jaar of 15 te wachten. Ik hoor een opmerking in de geest van 'vet ding'. Positief. Daarna hoor ik 1 wat mompelen tegen zichzelf. Hij ziet iets wat hij kent... en op een gegeven moment hoor ik een mompelende 'Nemo'. Dat wordt gevolgd door een opgewekte, iets hoger klinkende 'Finding Nemo!!' Maar hij lijkt zich bewust te worden van z'n vrolijke uiting want direct daar weer achteraan volgt met een stoere bromstem 'Hm.... moet je ook dom voor zijn'.
Verder waait het vandaag een fors stuk harder dan voorspeld. Er werd een windkracht 5 verwacht maar dat was toch echt wel heel wat meer. Een 6 of 7 komt meer in de buurt.
Maar m'n dakje heeft het zonder problemen doorstaan.
Vanavond moet ik ook werken maar neem voor de veiligheid toch maar de auto.
Tot slot nog wat fraais over honden. Velomobielen en dieren gaat vaak niet zo best.
Ik reed vlak bij huis op een combinatie van een voetpad/fietspad. Het fietspad ligt in het midden met aan beide zijden een smalle strook voor voetgangers.
Ik reed gewoon rechts en naderde een man met hond, voor mij gezien aan de rechter kant lopend. De hond was niet aangelijnd, terwijl dat wel moest.
Omdat ik inmiddels al een keer een minder aangename ontmoeting met een hond gehad heb, heb ik zeker nu gewoon afstand bewaard door helemaal links te gaan rijden. Dat kon want tegenliggers had ik op dat moment niet. Verder heb ik vaart geminderd.
En jahoor, m'n vermoeden werd waarheid. De hond bleef niet netjes bij baasje maar sprintte in mijn richting. Ik ben dus in de ankers gegaan (wat ik al veel vaker gedaan heb voor honden en tot dusver succesvol op die éne hond van onlangs na). Ik brulde (toch) geschrokken naar de baas dat hij z'n beest moet aanlijnen omdat ik hem er anders nog een keer onder zou krijgen. Hij mopperde wat, alleen wat kon ik niet horen.
Ik ben omgekeerd om het gesprek nog een keer proberen aan te gaan, goed, deze keer een wat betere poging een _gesprek_ aan te gaan. Wederom heb ik aangegeven dat het verstandiger is dat hij z'n hond aanlijnt en dat ik al een keer een onfortuinlijke ontmoeting gehad heb met een hond. 'Je moet normaal rijden!' was z'n enige reactie. Nja, dan ga ik toch normaal rijden? geen vaart minderen, niet rechts gaan rijden en ook niet in de ankers gaan. "Dan wals ik er wel overheen! Ik rijd normaal. Jij bent hier degene die de regels overtreedt!" was m'n reactie die weer een uiting was van m'n kwaadheid.
Ik weet het, ik moet me niet kwaad maken. Maar niemand heeft er iets aan als ik dat beest schep. Het dier kan er niets aan doen maar is wel het grootste slachtoffer. Hij zal niet blij zijn als ik z'n hondje ram. Ik zal niet blij zijn want een onschuldig dier pijn doen is zeker niet m'n intentie (dus een volgende keer zal ik vast weer remmen, zoals ik altijd doe) en ook schade aan m'n fiets heb ik weinig trek in.
Mensen, houd die beesten toch aangelijnd, en dan wel KORT. Dat scheelt een heleboel ellende en kan zelfs een bekeuring schelen, ook al gebeurt er (hopelijk verder niets ernstigs).
Toen ik vandaag naar huis reed, stond ik op een gegeven moment stil bij verkeerslichten. Schuin achter me stonden een paar puberjongens van een jaar of 15 te wachten. Ik hoor een opmerking in de geest van 'vet ding'. Positief. Daarna hoor ik 1 wat mompelen tegen zichzelf. Hij ziet iets wat hij kent... en op een gegeven moment hoor ik een mompelende 'Nemo'. Dat wordt gevolgd door een opgewekte, iets hoger klinkende 'Finding Nemo!!' Maar hij lijkt zich bewust te worden van z'n vrolijke uiting want direct daar weer achteraan volgt met een stoere bromstem 'Hm.... moet je ook dom voor zijn'.
Verder waait het vandaag een fors stuk harder dan voorspeld. Er werd een windkracht 5 verwacht maar dat was toch echt wel heel wat meer. Een 6 of 7 komt meer in de buurt.
Maar m'n dakje heeft het zonder problemen doorstaan.
Vanavond moet ik ook werken maar neem voor de veiligheid toch maar de auto.
Tot slot nog wat fraais over honden. Velomobielen en dieren gaat vaak niet zo best.
Ik reed vlak bij huis op een combinatie van een voetpad/fietspad. Het fietspad ligt in het midden met aan beide zijden een smalle strook voor voetgangers.
Ik reed gewoon rechts en naderde een man met hond, voor mij gezien aan de rechter kant lopend. De hond was niet aangelijnd, terwijl dat wel moest.
Omdat ik inmiddels al een keer een minder aangename ontmoeting met een hond gehad heb, heb ik zeker nu gewoon afstand bewaard door helemaal links te gaan rijden. Dat kon want tegenliggers had ik op dat moment niet. Verder heb ik vaart geminderd.
En jahoor, m'n vermoeden werd waarheid. De hond bleef niet netjes bij baasje maar sprintte in mijn richting. Ik ben dus in de ankers gegaan (wat ik al veel vaker gedaan heb voor honden en tot dusver succesvol op die éne hond van onlangs na). Ik brulde (toch) geschrokken naar de baas dat hij z'n beest moet aanlijnen omdat ik hem er anders nog een keer onder zou krijgen. Hij mopperde wat, alleen wat kon ik niet horen.
Ik ben omgekeerd om het gesprek nog een keer proberen aan te gaan, goed, deze keer een wat betere poging een _gesprek_ aan te gaan. Wederom heb ik aangegeven dat het verstandiger is dat hij z'n hond aanlijnt en dat ik al een keer een onfortuinlijke ontmoeting gehad heb met een hond. 'Je moet normaal rijden!' was z'n enige reactie. Nja, dan ga ik toch normaal rijden? geen vaart minderen, niet rechts gaan rijden en ook niet in de ankers gaan. "Dan wals ik er wel overheen! Ik rijd normaal. Jij bent hier degene die de regels overtreedt!" was m'n reactie die weer een uiting was van m'n kwaadheid.
Ik weet het, ik moet me niet kwaad maken. Maar niemand heeft er iets aan als ik dat beest schep. Het dier kan er niets aan doen maar is wel het grootste slachtoffer. Hij zal niet blij zijn als ik z'n hondje ram. Ik zal niet blij zijn want een onschuldig dier pijn doen is zeker niet m'n intentie (dus een volgende keer zal ik vast weer remmen, zoals ik altijd doe) en ook schade aan m'n fiets heb ik weinig trek in.
Mensen, houd die beesten toch aangelijnd, en dan wel KORT. Dat scheelt een heleboel ellende en kan zelfs een bekeuring schelen, ook al gebeurt er (hopelijk verder niets ernstigs).
maandag 9 maart 2009
Weer/nog grieperig en dat is maar goed ook
Vanmorgen had ik wat verhoging. M'n conditie is op dit moment beroerd. Niet helemaal vreemd als je lichaam niet optimaal functioneert. Maar vandaag is dat misschien maar goed ook.
Ik reed naar het werk toe. M'n snelheid lag op 27 km/h. Ik reed met een rustig tempo, gewoon de pedalen rondbewegend. Omdat m'n tempo niet zo hoog lag, reed ik gewoon op het fietspad.
Tussen Hattemerbroek en Wezep zag ik een vrouw met hond (één of andere Retriever) lopen. Zoals altijd passeer ik dan zoveel mogelijk aan de andere kant van het fietspad. Maar voordat ik of het bazinnetje het doorhad, stoof de hond toch nieuwsgierig in mijn richting. Een brute *BONK* was het signaal dat de kop van de hond en de neus van mijn fiets elkaar op niet gewenste manier raakten.
Ik ben direct gestopt. De vrouw kwam naar me toe lopen. Ze verontschuldigde zich. Van haar hond is ze wel gewend dat hij zulke acties uithaalt bij bakfietsen. Dus had ze dit ook kunnen weten en voorkomen. Maar helaas heeft ze de hond toch iets teveel lijn gegund.
Vanuit m'n fiets zag ik de hond nog wel overeind. Het dier leek me niet de jongste meer. Hij keek wat rustig maar beduusd. Geen wonder natuurlijk.
Ik ben uitgestapt en heb de neus van de fiets bekeken. Duidelijk is dat hond en fiets elkaar goed geraakt hebben. Gunstig voor mij, niet voor de hond, is dat hij net onder de rand tussen bovenkant en onderkant van de fiets met z'n kop tegen de fiets is geramd.
Ik kan alleen wat lakschade vinden. Afdrukken van z'n tanden zijn zichtbaar. Op één plek is hij met z'n tand dwars door de lak gestoten.
Van de vrouw heb ik adresgegevens gekregen want ze is ervoor verzekerd zegt ze. Maar ik heb aangegeven dat ik er vermoedelijk geen gebruik van zal maken. Het is niet de eerste kras/buts en het zal ook vast de laatste niet zijn. Alleen als de schade meer blijkt te zijn dan alleen de lak, dan zal ik wel contact opnemen met haar. Maar ik heb zelf dat zitten kijken maar zie zo geen schade aan het glasvezel.
Ik heb de vrouw nog de tip gegeven om eventueel bij een dierenarts langs te gaan met het dier. Voor hetzelfde geld is z'n gebit beschadigd of heeft hij iets in z'n kop gebroken. Ik hoop het niet want dierenleed zou niet nodig moeten zijn.
Ik reed naar het werk toe. M'n snelheid lag op 27 km/h. Ik reed met een rustig tempo, gewoon de pedalen rondbewegend. Omdat m'n tempo niet zo hoog lag, reed ik gewoon op het fietspad.
Tussen Hattemerbroek en Wezep zag ik een vrouw met hond (één of andere Retriever) lopen. Zoals altijd passeer ik dan zoveel mogelijk aan de andere kant van het fietspad. Maar voordat ik of het bazinnetje het doorhad, stoof de hond toch nieuwsgierig in mijn richting. Een brute *BONK* was het signaal dat de kop van de hond en de neus van mijn fiets elkaar op niet gewenste manier raakten.
Ik ben direct gestopt. De vrouw kwam naar me toe lopen. Ze verontschuldigde zich. Van haar hond is ze wel gewend dat hij zulke acties uithaalt bij bakfietsen. Dus had ze dit ook kunnen weten en voorkomen. Maar helaas heeft ze de hond toch iets teveel lijn gegund.
Vanuit m'n fiets zag ik de hond nog wel overeind. Het dier leek me niet de jongste meer. Hij keek wat rustig maar beduusd. Geen wonder natuurlijk.
Ik ben uitgestapt en heb de neus van de fiets bekeken. Duidelijk is dat hond en fiets elkaar goed geraakt hebben. Gunstig voor mij, niet voor de hond, is dat hij net onder de rand tussen bovenkant en onderkant van de fiets met z'n kop tegen de fiets is geramd.
Ik kan alleen wat lakschade vinden. Afdrukken van z'n tanden zijn zichtbaar. Op één plek is hij met z'n tand dwars door de lak gestoten.
Van de vrouw heb ik adresgegevens gekregen want ze is ervoor verzekerd zegt ze. Maar ik heb aangegeven dat ik er vermoedelijk geen gebruik van zal maken. Het is niet de eerste kras/buts en het zal ook vast de laatste niet zijn. Alleen als de schade meer blijkt te zijn dan alleen de lak, dan zal ik wel contact opnemen met haar. Maar ik heb zelf dat zitten kijken maar zie zo geen schade aan het glasvezel.
Ik heb de vrouw nog de tip gegeven om eventueel bij een dierenarts langs te gaan met het dier. Voor hetzelfde geld is z'n gebit beschadigd of heeft hij iets in z'n kop gebroken. Ik hoop het niet want dierenleed zou niet nodig moeten zijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)