Onlangs heb ik de rechter Jagwirekabel vervangen. Dat was nodig; oxidatie en/of vuiligheid lieten de kabel niet echt soepel bewegen. Graag had ik de rem helemaal open getrokken en het trucje met het aluminium plaatje in de kleine blokjes toegepast. Maar het is mij te koud dus dat moet wachten tot beter weer. Tot die tijd zit ik dus met een rechter rem waarbij het remarmpje enorm ver omlaag getrokken moet worden voordat de rem aangrijpt.
Zit ik me direct te bedenken dat dit ook een grotere kans op slepende rem betekent. Hoe verder je het remarmpje beweegt, hoe kleiner het verschil in uitzetten van de remschoenen. En omgekeerd betekent dat hetzelfde. Vanuit remstand gaan de remschoenen dus ook minder ver bij de trommel vandaan.
Maar terug naar die remkabel. Bij het monteren van de nieuwe kabel heb ik uiteraard ook het schroeftonnetje om de binnenkabel moeten plaatsen. Alleen heb ik deze niet sterk genoeg aangeschroefd. In enkele dagen tijd heb ik de stelschroef aan het stuur 1,5 centimeter moeten strakker draaien. Het schroeftonnetje heeft zich bij elke keer remmen verder richting het uiteinde van de kabel verplaatst, waarbij telkens de remwerking minder werd.
Vanmorgen was ik te vroeg op het werk. Ik heb toen even de fiets op z'n zij gelegd en het schroeftonnetje weer op de juiste plek geplaatst en deze keer een stuk strakker vast gedraaid. Dat viel teruggaande goed te merken. Het schokkerige gedrag van de linker rem is nu ineens niet voelbaar. Typisch.....
Posts tonen met het label jagwire. Alle posts tonen
Posts tonen met het label jagwire. Alle posts tonen
donderdag 7 maart 2013
maandag 25 februari 2013
Wat een *piep*-dag
Vanmorgen wil ik Quemo uit de garage trekken maar de fiets lijkt last te hebben van een ochtendhumeurtje.... en geen beste.....
Een aanlopende rechter rem is de oorzaak. Ik wip de fiets even met de rechter kant omhoog om onder het wiel door te grijpen naar het remarmpje. Vanbinnen klapt het stuur opzij zoals het wel vaker doet. Maar het venijnige humeurtje maakt dat Quemo ook maar besluit nog even dwars te doen en breekt m'n stuurhouder af (waarmee het stuur normaal omhoog geklapt kan blijven staan tijdens in-/uitstappen).
Maar goed, ik moet naar het werk. Op hoop van zegen vertrek ik. De rem tracht ik niet te gebruiken en dat is mij wonderbaarlijk goed gelukt. Pas na 11,5 kilometer moet ik m'n rem even gebruiken. Gelukkig is het slechte humeurtje van Quemo wat afgezwakt. De frisse ochtendlucht zal vast goed gedaan hebben.
Omdat ik nog altijd geen fan ben van klussen in mijn garage met dit koude weer, heb ik besloten om de remkabel op het werk onder handen te nemen. Thuis heb ik daarom snel een set binnen-/buitenkabel gepakt en zo'n mooi plasticje van Alligt wat tegenwoordig gebruikt wordt op het remarmpje om de buitenkabel in te klemmen.
Vanmiddag kon ik na het werk even snel de klus klaren. Fiets naar binnen gerold en op een droogloopmat gelegd. Schroeftonnetje van de binnenkabel af, dan de binnen- en buitenkabel uit m'n fiets trekken. Nieuwe buitenkabel in de fiets drukken, binnenkabel doorvoeren en........... ehm....... waarom steekt er maar 6 centimeter binnenkabel uit de buitenkabel? Even checken in de fiets of daar misschien de binnenkabel per ongeluk een slag om het stuur heeft gemaakt alvorens in de buitenkabel te verdwijnen. Maar nee, niet aan de orde.
Heb ik vanmorgen..... (wie wat bewaart, die heeft wat) blijkbaar een oude binnenkabel gepakt die ik als reserve had liggen voor als de 'stuurophangkabel' zou knappen.
Vervolgend maar geprobeerd de oude binnenkabel door de nieuwe buitenkabel te drukken. Maar helaas....... met geen mogelijkheid er meer in te krijgen.
Ik ben uiteindelijk maar naar huis gefietst met alléén een linker rem. Erg veilig voelt dat niet. Ik heb daarom dan ook maar een rustig ritje getracht te rijden en dat valt nogal tegen.
Ondanks de lagere snelheid was het remmen nog altijd geen pretje. De fiets wil enorm naar links trekken tijdens het remmen met alleen het linker wiel. Verder was het schokkerige gedrag vanwege vermoedelijk niet-ronde trommel te voelen.
Thuis aangekomen heb ik toch maar in m'n koude garage zo snel mogelijk de buitenkabel weer op z'n plek gedrukt en een _echt_ nieuwe binnenkabel doorgevoerd.
De stuurbeugel moet nog wel gebeuren maar dat doe ik op een later moment.
Wat betreft die stuurbeugel; ik heb er nu 2 gemonteerd gehad en gebroken. De 3e gaat nu dus plaats nemen in mijn fiets. Helaas is dat ook de laatste beugel die ik heb. Alligt heeft deze maar niet meer. De nieuwe heeft andere afmetingen dus die kan ik niet zondermeer monteren in mijn fiets. Hoe dat op te lossen? Ik heb wel een idee: magneten. Als de nieuwe beugel het begeeft, wil ik magneten gebruiken om het stuur rechtop te houden. 2 simpele aluminium plaatjes moeten dan zorgen dat het stuur niet opzij kan vallen. Dan ben ik ook uit de brand.
Een aanlopende rechter rem is de oorzaak. Ik wip de fiets even met de rechter kant omhoog om onder het wiel door te grijpen naar het remarmpje. Vanbinnen klapt het stuur opzij zoals het wel vaker doet. Maar het venijnige humeurtje maakt dat Quemo ook maar besluit nog even dwars te doen en breekt m'n stuurhouder af (waarmee het stuur normaal omhoog geklapt kan blijven staan tijdens in-/uitstappen).
Maar goed, ik moet naar het werk. Op hoop van zegen vertrek ik. De rem tracht ik niet te gebruiken en dat is mij wonderbaarlijk goed gelukt. Pas na 11,5 kilometer moet ik m'n rem even gebruiken. Gelukkig is het slechte humeurtje van Quemo wat afgezwakt. De frisse ochtendlucht zal vast goed gedaan hebben.
Omdat ik nog altijd geen fan ben van klussen in mijn garage met dit koude weer, heb ik besloten om de remkabel op het werk onder handen te nemen. Thuis heb ik daarom snel een set binnen-/buitenkabel gepakt en zo'n mooi plasticje van Alligt wat tegenwoordig gebruikt wordt op het remarmpje om de buitenkabel in te klemmen.
Vanmiddag kon ik na het werk even snel de klus klaren. Fiets naar binnen gerold en op een droogloopmat gelegd. Schroeftonnetje van de binnenkabel af, dan de binnen- en buitenkabel uit m'n fiets trekken. Nieuwe buitenkabel in de fiets drukken, binnenkabel doorvoeren en........... ehm....... waarom steekt er maar 6 centimeter binnenkabel uit de buitenkabel? Even checken in de fiets of daar misschien de binnenkabel per ongeluk een slag om het stuur heeft gemaakt alvorens in de buitenkabel te verdwijnen. Maar nee, niet aan de orde.
Heb ik vanmorgen..... (wie wat bewaart, die heeft wat) blijkbaar een oude binnenkabel gepakt die ik als reserve had liggen voor als de 'stuurophangkabel' zou knappen.
Vervolgend maar geprobeerd de oude binnenkabel door de nieuwe buitenkabel te drukken. Maar helaas....... met geen mogelijkheid er meer in te krijgen.
Ik ben uiteindelijk maar naar huis gefietst met alléén een linker rem. Erg veilig voelt dat niet. Ik heb daarom dan ook maar een rustig ritje getracht te rijden en dat valt nogal tegen.
Ondanks de lagere snelheid was het remmen nog altijd geen pretje. De fiets wil enorm naar links trekken tijdens het remmen met alleen het linker wiel. Verder was het schokkerige gedrag vanwege vermoedelijk niet-ronde trommel te voelen.
Thuis aangekomen heb ik toch maar in m'n koude garage zo snel mogelijk de buitenkabel weer op z'n plek gedrukt en een _echt_ nieuwe binnenkabel doorgevoerd.
De stuurbeugel moet nog wel gebeuren maar dat doe ik op een later moment.
Wat betreft die stuurbeugel; ik heb er nu 2 gemonteerd gehad en gebroken. De 3e gaat nu dus plaats nemen in mijn fiets. Helaas is dat ook de laatste beugel die ik heb. Alligt heeft deze maar niet meer. De nieuwe heeft andere afmetingen dus die kan ik niet zondermeer monteren in mijn fiets. Hoe dat op te lossen? Ik heb wel een idee: magneten. Als de nieuwe beugel het begeeft, wil ik magneten gebruiken om het stuur rechtop te houden. 2 simpele aluminium plaatjes moeten dan zorgen dat het stuur niet opzij kan vallen. Dan ben ik ook uit de brand.
maandag 18 februari 2013
Nog een keer onderhoud en meer over lampen
Omdat de fraaie Philipslamp voor de nieuwe fiets van m'n vrouw de geest gegeven heeft, ben ik vandaag naar Velomobiel.nl gegaan om daar maar een _fatsoenlijke_ lamp te halen.
De linker rem van m'n fiets deed het de laatste tijd niet goed. Zelfs nadat m'n fiets bij VM.nl geweest is, wilde hij maar niet lekker werken. Vandaar dat ik vandaag nog maar eens naar de rem heb laten kijken. Mijn vermoeden was dat de asjes de oorzaak waren.
Jos heeft de veerpoot uit m'n fiets gehaald en vervolgens de bewegende onderdelen van m'n rem geïnspecteerd. Daar was niets mis mee. Blijkbaar lag de oorzaak bij de Jagwire kabel. De kabel heb ik laten vervangen, waarna m'n fiets weer fatsoenlijk wilde remmen.
Tijdens het klussen heb ik het ook nog gehad over die 'geweldige' Philipslamp die ik opgeblazen heb. Dat verhaal klonk ze heel bekend in de oren. Ook zij hebben zo'n lamp om zeep geholpen terwijl ook zij niet een te hoge spanning hebben gegeven.
Toch jammer dat zo'n mooie, dure lamp maar héél even licht wil geven.
Op de weg naar huis heb ik toch nog weer wat vreemds gemerkt aan m'n remmen. De rem (ik weet niet links of rechts) bleef in een bocht slepen om na de bocht gewoon vrij te schieten. Misschien ook de rechter kabel nog vervangen.
Jos heeft bij de linker rem trouwens een mooi spuitgietplasticje aan de remhendel gemonteerd. De oude is van messing. Die laatste zat muurvast aan de buitenkabel vast; iets wat veel voor komt. Dat is met het nieuwe plasticje verleden tijd. Verder heeft Jos met 2 tiewraps gezorgd dat de kabel recht in het armpje komt zodat de binnenkabel niet kan aanlopen tegen de rand van het remarmpje (ik denk dat daar ook een stukje oorzaak van oxidatie zat)
De linker rem van m'n fiets deed het de laatste tijd niet goed. Zelfs nadat m'n fiets bij VM.nl geweest is, wilde hij maar niet lekker werken. Vandaar dat ik vandaag nog maar eens naar de rem heb laten kijken. Mijn vermoeden was dat de asjes de oorzaak waren.
Jos heeft de veerpoot uit m'n fiets gehaald en vervolgens de bewegende onderdelen van m'n rem geïnspecteerd. Daar was niets mis mee. Blijkbaar lag de oorzaak bij de Jagwire kabel. De kabel heb ik laten vervangen, waarna m'n fiets weer fatsoenlijk wilde remmen.
Tijdens het klussen heb ik het ook nog gehad over die 'geweldige' Philipslamp die ik opgeblazen heb. Dat verhaal klonk ze heel bekend in de oren. Ook zij hebben zo'n lamp om zeep geholpen terwijl ook zij niet een te hoge spanning hebben gegeven.
Toch jammer dat zo'n mooie, dure lamp maar héél even licht wil geven.
Op de weg naar huis heb ik toch nog weer wat vreemds gemerkt aan m'n remmen. De rem (ik weet niet links of rechts) bleef in een bocht slepen om na de bocht gewoon vrij te schieten. Misschien ook de rechter kabel nog vervangen.
Jos heeft bij de linker rem trouwens een mooi spuitgietplasticje aan de remhendel gemonteerd. De oude is van messing. Die laatste zat muurvast aan de buitenkabel vast; iets wat veel voor komt. Dat is met het nieuwe plasticje verleden tijd. Verder heeft Jos met 2 tiewraps gezorgd dat de kabel recht in het armpje komt zodat de binnenkabel niet kan aanlopen tegen de rand van het remarmpje (ik denk dat daar ook een stukje oorzaak van oxidatie zat)
donderdag 26 juli 2012
Groot onderhoud
Zomervakantie dus een mooi moment om m'n fiets maar eens onder handen te nemen.... hoewel..... met deze warmte houd ik het niet lang vol en daarom doe ik het in etappes.
Wat heb ik inmiddels gedaan:
Wat heb ik inmiddels gedaan:
- Remmen helemaal uit elkaar gehaald, ontvet en opnieuw ingevet
- Voorwielen gecontroleerd op spaakbreuk en.... géén spaakbreuk maar mooi strakke wieltjes. Lang leve de ringetjes achter de spaakkoppen
- Wielen uitgelijnd
- Her en der wat klittenband opnieuw vastgelijmd
- Kleine beschadiging aan de rand van het ene voetengat voorzien van wat tweecomponentenlijm
- Ene wielkast aan de binnenkant voorzien van een stevige laag tweecomponentenlijm omdat daar flink wat slijtage zichtbaar was door het wiel wat soms aanloopt in heel strakke bochten. Even wat nieuw materiaal aangebracht wat weg mag slijten.
- Nieuwe Jagwire remkabels (binnen en buiten) gemonteerd
Niet gedaan:
- veerpoten uit elkaar halen; dat heb ik nog niet zo lang gelede ngedaan
Nog te doen:
- Ketting smeren
Wat betreft de elektronica, dat gaat enorm goed. Alleen 2 LEDjes op het dashboardkastje doen het niet maar dat is geen probleem. Verder blijft alles helemaal naar behoren werken.
Nu nog een moment (en puf) vinden om de ketting aan te pakken.
maandag 20 februari 2012
Prioriteiten
Prioriteiten. Soms is het gemakkelijk te bepalen wat hogere prioriteiten heeft en wat minder. Soms is het lastig en soms blijkt achteraf een keuze niet de beste te zijn geweest.
Afgelopen zaterdag heb ik prioriteiten fout gesteld, zo bleek vandaag.
Volgende week heb ik een weekje vakantie. Mijn Quest wil zo langzamerhand wel graag wat onderhoud hebben. Ketting lijkt soms naar een ander blad te willen op de achtercassette, de wielen voor lopen niet helemaal soepel. Lagers en remmen lijken daar de oorzaak te zijn. Maar goed, dramatisch was het allemaal niet. Mooi klusje dus voor volgende week..... dacht ik.....
Maar vanmorgen leek het toch niet zo'n mooi klusje te zijn voor volgende week. Zoals altijd open ik de garagedeur, haal de laadstekker uit het dashboard. Haal de fiets van de rem en trek hem achteruit...... Of toch niet? Het linker wiel gaf duidelijk nogal wat weerstand.
Goed, de fiets heb ik alsnog uit de garage getrokken en hem maar even op 2 wielen gezet terwijl ik het linker wiel inspecteerde. Hij draaide bedroevend stroef. Duidelijk gevalletje aanlopende rem.
Er viel mee te fietsen maar prettig was het niet. 30 km/h kon ik wel halen maar even een sprintje trekken was geen goed idee. Ik ben op het werk aangekomen maar voelde wel dat dit ritje zwaarder was dan anders.
Vanmiddag heb ik daarom maar een klusje van volgende week een weekje naar voren getrokken.
De linker veerpoot heb ik onder de fiets vandaan getrokken. Dat was al een lastige klus want de boutjes hadden duidelijk kennis gemaakt met vocht en pekel. Lekker losdraaien was er niet bij en vervolgens de kogelkopjes uit de dwarsstang van de veerpoot halen ging ook zeker niet vanzelf.
Toen ik de boel uit elkaar had, dacht ik de oorzaak te vinden bij de remkabel. Maar dat leek na een inspectie toch redelijk mee te vallen. Dus dan moet het aan de rem zelf liggen. En jawel, het remhendeltje was bijna niet in beweging te krijgen.
Zo goed en kwaad als het ging, heb ik de rem onder handen genomen. Her en der een klein drupje teflon'olie' en een kloddertje vet. Na een flink aantal keren heen en weer bewegen van het remarmpje zat er weer een aangename beweging in. De veerpoot heb ik weer onder de fiets gemonteerd en de fiets verder weer rijklaar gemaakt. Andere plannen heb ik nog niet uitgevoerd. De temperatuur is me wat te laag om lekker uitgebreid te klussen. Ik hoop volgende week op een lekker lentetemperatuurtje.
Afgelopen zaterdag heb ik prioriteiten fout gesteld, zo bleek vandaag.
Volgende week heb ik een weekje vakantie. Mijn Quest wil zo langzamerhand wel graag wat onderhoud hebben. Ketting lijkt soms naar een ander blad te willen op de achtercassette, de wielen voor lopen niet helemaal soepel. Lagers en remmen lijken daar de oorzaak te zijn. Maar goed, dramatisch was het allemaal niet. Mooi klusje dus voor volgende week..... dacht ik.....
Maar vanmorgen leek het toch niet zo'n mooi klusje te zijn voor volgende week. Zoals altijd open ik de garagedeur, haal de laadstekker uit het dashboard. Haal de fiets van de rem en trek hem achteruit...... Of toch niet? Het linker wiel gaf duidelijk nogal wat weerstand.
Goed, de fiets heb ik alsnog uit de garage getrokken en hem maar even op 2 wielen gezet terwijl ik het linker wiel inspecteerde. Hij draaide bedroevend stroef. Duidelijk gevalletje aanlopende rem.
Er viel mee te fietsen maar prettig was het niet. 30 km/h kon ik wel halen maar even een sprintje trekken was geen goed idee. Ik ben op het werk aangekomen maar voelde wel dat dit ritje zwaarder was dan anders.
Vanmiddag heb ik daarom maar een klusje van volgende week een weekje naar voren getrokken.
De linker veerpoot heb ik onder de fiets vandaan getrokken. Dat was al een lastige klus want de boutjes hadden duidelijk kennis gemaakt met vocht en pekel. Lekker losdraaien was er niet bij en vervolgens de kogelkopjes uit de dwarsstang van de veerpoot halen ging ook zeker niet vanzelf.
Toen ik de boel uit elkaar had, dacht ik de oorzaak te vinden bij de remkabel. Maar dat leek na een inspectie toch redelijk mee te vallen. Dus dan moet het aan de rem zelf liggen. En jawel, het remhendeltje was bijna niet in beweging te krijgen.
Zo goed en kwaad als het ging, heb ik de rem onder handen genomen. Her en der een klein drupje teflon'olie' en een kloddertje vet. Na een flink aantal keren heen en weer bewegen van het remarmpje zat er weer een aangename beweging in. De veerpoot heb ik weer onder de fiets gemonteerd en de fiets verder weer rijklaar gemaakt. Andere plannen heb ik nog niet uitgevoerd. De temperatuur is me wat te laag om lekker uitgebreid te klussen. Ik hoop volgende week op een lekker lentetemperatuurtje.
donderdag 26 augustus 2010
Het gevaar dat van onderen komt
Laatste week vakantie. Vorige week heb ik niet (noemenswaardig) gefietst en dus loop ik 'achter' bij m'n gemiddelde van 100 kilometer fietsen per vakantieweek. Inhalen gaat het niet meer worden maar een beetje inlopen kan wel. Vandaag heb ik daarom nog maar even een rondje gefietst.
Omdat ik niet echt degelijk wat tijd had om me voor te bereiden, heb ik gisteravond met Garmin een route uitgestippeld van Zwolle naar Deventer, dan Apeldoorn, vervolgens via Epe (Zuidweg) naar huis.
Normaal stippel ik een route uit, maak er een track van en rijd hem met OziExplorer CE.
Omdat ik graag langs de IJssel richting Deventer wilde, heb ik eerst in MapSource een route uit laten stippelen van Zwolle naar Deventer op een routeerbare topografische kaart. Hierbij pakte hij een route die ik niet wilde volgen dus heb ik de route wat versleept naar de gewenste fietspaden. En de rest van de route heb ik uiteraard ook uitgestippeld. Deze route heb ik naar m'n smartphone gezonden.
Vandaag ben ik op pad gegaan. Het weer van vandaag is ronduit waardeloos te noemen. Overal plassen en niet zo'n beetje ook.
Maar tijdens het laden van de route in Mobile XT begon hij direct met 'herberekenen' terwijl ik toch echt hetzelfde kaartmateriaal heb staan in Mobile XT. Maar goed, ik ben aan het rijden gegaan.
Al snel bleek dat de herberekende route niet die route was die ik had uitgestippeld. Ik werd via de oorspronkelijke route gestuurd waarbij ik telkens moest afslaan richting het waypoint wat ik had aangemaakt om de route te verleggen. Na dat waypoint werd ik gewoon weer keihard naar de oorspronkelijke route terug gestuurd. Dat schiet natuurlijk niet op.
De momenten dat ik wel de uitgestippelde route kon volgen, kwam ik ineens op een half verhard pad uit wat te smal is voor m'n Quest en ook nog eens vol blubber lag. Die heb ik toch maar niet genomen.
Toen ik ook nog eens de veerpont opgestuurd werd, heb ik besloten om over te stappen op ander kaartmateriaal en gewoon linea-recta naar Deventer te rijden.
In Olst was het trouwens feest (trouwens op heel wat meer plekken). Er lagen diepe plassen aan weerszijden van de weg. Van de 2 fietsstroken en 2 rijbanen was op sommige plekken alleen nog het midden van de weg vrij van plassen. De breedte van het droge stuk was soms nog geen rijstrook breed.
Nadat ik al een keer een flinke plens water tegen m'n fiets heb gehad (ben ik blij dat ik op dat moment in een velomobiel zat en niet op een normale fiets of open ligger) door een SUV die toch wat overijverig door de plas reed. Erg sociaal.... Gelukkig ging het water niet hoog genoeg om m'n hoofd te bereiken.
Maar daarna ben ik het elke keer voor geweest door gewoon stug over de rijbaan te gaan waar forse plassen lagen op de fietsstrook.
De plekken waar ik wel door de plassen gesjeesd ben, was het soms ook erg krap. Ondanks de 5cm ruimte die nog vrij was tussen wateroppervlak en bodem van de Quest, kwam er veel naarbinnen gespetterd, zelfs nog over de teruggaande ketting heen.
In Deventer was het helemaal feest. Bij het station moest ik onder een spoorbrug door. Ook daar lag water. Met een rustig tempo van 24 km/h dacht ik erdoor te kunnen rijden. Maar ik ben toch maar even fors afgeremd om langzamer te gaan rijden want daar was er nog geen centimeter ruimte vrij tussen bodem en wateroppervlak. Zoals ik aangaf in de titel: het gevaar kwam vandaag echt veelvuldig van onderen. Enorm veel grote, diepe plassen heb ik moeten trotseren.
Zelf ben ik gelukkig goed droog gebleven. Op internet lees ik wel eens berichten van velomobielrijders die water op hun armen gedrupt krijgen via de klittenbandjes aan de zijkant. Tja, die heb ik niet met m'n magneetdekje (Richard B, ik ben je nog altijd dankbaar voor je geweldige idee!). Alleen het klittenbandje aan de voorkant van het dekje laat soms een drup water vallen maar dat valt te overzien.
Ik heb de route overigens niet helemaal afgereden. Ik was het water behoorlijk zat en ben vanaf Apeldoorn via het Apeldoorns kanaal naar huis gereden in plaats van via Epe.
Tot slot nog even iets over de remmen. Het vochtige weer laat de remmen weer meer happen/blokkeren. Verder heb ik vandaag in Apeldoorn ook een paar keer duidelijk verminderde remwerking gehad. De JagWire kabels zitten nog altijd gemonteerd. Ik blijf erbij dat die JagWire kabels absoluut goed zijn (beter dan standaard kabels) maar dat de grootste oorzaak van gebrekkige remwerking te vinden is bij de asjes van de remmen.
Omdat ik niet echt degelijk wat tijd had om me voor te bereiden, heb ik gisteravond met Garmin een route uitgestippeld van Zwolle naar Deventer, dan Apeldoorn, vervolgens via Epe (Zuidweg) naar huis.
Normaal stippel ik een route uit, maak er een track van en rijd hem met OziExplorer CE.
Omdat ik graag langs de IJssel richting Deventer wilde, heb ik eerst in MapSource een route uit laten stippelen van Zwolle naar Deventer op een routeerbare topografische kaart. Hierbij pakte hij een route die ik niet wilde volgen dus heb ik de route wat versleept naar de gewenste fietspaden. En de rest van de route heb ik uiteraard ook uitgestippeld. Deze route heb ik naar m'n smartphone gezonden.
Vandaag ben ik op pad gegaan. Het weer van vandaag is ronduit waardeloos te noemen. Overal plassen en niet zo'n beetje ook.
Maar tijdens het laden van de route in Mobile XT begon hij direct met 'herberekenen' terwijl ik toch echt hetzelfde kaartmateriaal heb staan in Mobile XT. Maar goed, ik ben aan het rijden gegaan.
Al snel bleek dat de herberekende route niet die route was die ik had uitgestippeld. Ik werd via de oorspronkelijke route gestuurd waarbij ik telkens moest afslaan richting het waypoint wat ik had aangemaakt om de route te verleggen. Na dat waypoint werd ik gewoon weer keihard naar de oorspronkelijke route terug gestuurd. Dat schiet natuurlijk niet op.
De momenten dat ik wel de uitgestippelde route kon volgen, kwam ik ineens op een half verhard pad uit wat te smal is voor m'n Quest en ook nog eens vol blubber lag. Die heb ik toch maar niet genomen.
Toen ik ook nog eens de veerpont opgestuurd werd, heb ik besloten om over te stappen op ander kaartmateriaal en gewoon linea-recta naar Deventer te rijden.
In Olst was het trouwens feest (trouwens op heel wat meer plekken). Er lagen diepe plassen aan weerszijden van de weg. Van de 2 fietsstroken en 2 rijbanen was op sommige plekken alleen nog het midden van de weg vrij van plassen. De breedte van het droge stuk was soms nog geen rijstrook breed.
Nadat ik al een keer een flinke plens water tegen m'n fiets heb gehad (ben ik blij dat ik op dat moment in een velomobiel zat en niet op een normale fiets of open ligger) door een SUV die toch wat overijverig door de plas reed. Erg sociaal.... Gelukkig ging het water niet hoog genoeg om m'n hoofd te bereiken.
Maar daarna ben ik het elke keer voor geweest door gewoon stug over de rijbaan te gaan waar forse plassen lagen op de fietsstrook.
De plekken waar ik wel door de plassen gesjeesd ben, was het soms ook erg krap. Ondanks de 5cm ruimte die nog vrij was tussen wateroppervlak en bodem van de Quest, kwam er veel naarbinnen gespetterd, zelfs nog over de teruggaande ketting heen.
In Deventer was het helemaal feest. Bij het station moest ik onder een spoorbrug door. Ook daar lag water. Met een rustig tempo van 24 km/h dacht ik erdoor te kunnen rijden. Maar ik ben toch maar even fors afgeremd om langzamer te gaan rijden want daar was er nog geen centimeter ruimte vrij tussen bodem en wateroppervlak. Zoals ik aangaf in de titel: het gevaar kwam vandaag echt veelvuldig van onderen. Enorm veel grote, diepe plassen heb ik moeten trotseren.
Zelf ben ik gelukkig goed droog gebleven. Op internet lees ik wel eens berichten van velomobielrijders die water op hun armen gedrupt krijgen via de klittenbandjes aan de zijkant. Tja, die heb ik niet met m'n magneetdekje (Richard B, ik ben je nog altijd dankbaar voor je geweldige idee!). Alleen het klittenbandje aan de voorkant van het dekje laat soms een drup water vallen maar dat valt te overzien.
Ik heb de route overigens niet helemaal afgereden. Ik was het water behoorlijk zat en ben vanaf Apeldoorn via het Apeldoorns kanaal naar huis gereden in plaats van via Epe.
Tot slot nog even iets over de remmen. Het vochtige weer laat de remmen weer meer happen/blokkeren. Verder heb ik vandaag in Apeldoorn ook een paar keer duidelijk verminderde remwerking gehad. De JagWire kabels zitten nog altijd gemonteerd. Ik blijf erbij dat die JagWire kabels absoluut goed zijn (beter dan standaard kabels) maar dat de grootste oorzaak van gebrekkige remwerking te vinden is bij de asjes van de remmen.
vrijdag 30 april 2010
Op verzoek: kabelloop Jagwire
Ik heb van Maarten een vraag ontvangen bij mijn vorige weblogbericht. Hij wil graag weten hoe de Jagwire kabels worden gemonteerd.
Binnenin de fiets ziet het er niet anders uit. Vanaf het stuur gaan de kabels via dezelfde gaten de tunnel in tussen de wielkasten.
Waar de kabel de tunnel binnenkomt, gaat hij helemaal naar de bodem en onder de middelste stuurstang door om vervolgens naar de voorkant van de tunnel te lopen. De foto is van de rechter kant geschoten. Ter oriëntatie: de staart van de fiets zit op de foto links, de neus zit dus rechts:
Omdat het op de foto slecht te zien is, hierbij nog een licht bijgewerkte foto waarbij ik de middelste stuurstang blauw gemaakt heb en de kabel rood:
Vervolgens loopt de kabel naar boven langs een plooi in de wielkast:
De tiewrap heb ik vervangen. Ik had eerst een zwarte gemonteerd maar die valt op de foto bijna niet te zien dus heb ik er een gele voor in de plaats gezet. Deze tiewrap zit door een 3mm gaatje op ongeveer 10cm vanaf de bodem. De kabel hier inkleuren lijkt me niet nodig.
Daarna gaat de kabel dus naar boven en maakt een bocht naar achteren om tussen de veerpoot en het wiel door te lopen (voorheen liep de kabel achter de veerpoot langs):
Ook hierbij even een ingekleurde foto waarbij de kabel weer rood is. De veerpoot heb ik groen gemaakt:
En uiteraard gaat hij dan naar het remheveltje.
Bij het remheveltje zet VM.nl de kabel ofzo nog vast met een tiewrapje alleen hoe is me niet duidelijk geworden. Ik heb net wel even wat zitten kijken over hoe of wat en ik gok dat het ronde busje wat dwars op het remheveltje zit, dat die met een tiewrap vastgezet wordt maar zeker weten doe ik het niet en HOE hij dan vastgezet wordt, weet ik ook niet.
Tot slot nog even een foto van de tiewrap zoals je het via de voetgaten ziet:
Deze foto is geschoten via het linker voetgat, vanaf de linkerkant van de fiets geschoten. Je kijkt dus tegen de rechter wielkast aan. Het gele stipje is het kopje van de tiewrap.
De kabels heb ik verder niet voorzien van vet. In het verleden heb ik wel vaker gebruik gemaakt van dat witte vet wat speciaal voor kabels om te voorkomen dat er water in de kabels kwam. Maar de remwerking wordt er niet beter op heb ik het idee en vastgevroren kabels heb ik afgelopen winter geen last van gehad dus daarvoor hoef ik het ook niet te doen. Gezien zowel de binnenkabel als de buitenkabel van een teflonlaag voorzien zijn, glijdt dat als de beste.
Nee, geen vet dus.
Ik hoop dat het zo duidelijk is. Knutsel-ze
Binnenin de fiets ziet het er niet anders uit. Vanaf het stuur gaan de kabels via dezelfde gaten de tunnel in tussen de wielkasten.
Waar de kabel de tunnel binnenkomt, gaat hij helemaal naar de bodem en onder de middelste stuurstang door om vervolgens naar de voorkant van de tunnel te lopen. De foto is van de rechter kant geschoten. Ter oriëntatie: de staart van de fiets zit op de foto links, de neus zit dus rechts:
Omdat het op de foto slecht te zien is, hierbij nog een licht bijgewerkte foto waarbij ik de middelste stuurstang blauw gemaakt heb en de kabel rood:
Vervolgens loopt de kabel naar boven langs een plooi in de wielkast:
De tiewrap heb ik vervangen. Ik had eerst een zwarte gemonteerd maar die valt op de foto bijna niet te zien dus heb ik er een gele voor in de plaats gezet. Deze tiewrap zit door een 3mm gaatje op ongeveer 10cm vanaf de bodem. De kabel hier inkleuren lijkt me niet nodig.
Daarna gaat de kabel dus naar boven en maakt een bocht naar achteren om tussen de veerpoot en het wiel door te lopen (voorheen liep de kabel achter de veerpoot langs):
Ook hierbij even een ingekleurde foto waarbij de kabel weer rood is. De veerpoot heb ik groen gemaakt:
En uiteraard gaat hij dan naar het remheveltje.
Bij het remheveltje zet VM.nl de kabel ofzo nog vast met een tiewrapje alleen hoe is me niet duidelijk geworden. Ik heb net wel even wat zitten kijken over hoe of wat en ik gok dat het ronde busje wat dwars op het remheveltje zit, dat die met een tiewrap vastgezet wordt maar zeker weten doe ik het niet en HOE hij dan vastgezet wordt, weet ik ook niet.
Tot slot nog even een foto van de tiewrap zoals je het via de voetgaten ziet:
Deze foto is geschoten via het linker voetgat, vanaf de linkerkant van de fiets geschoten. Je kijkt dus tegen de rechter wielkast aan. Het gele stipje is het kopje van de tiewrap.
De kabels heb ik verder niet voorzien van vet. In het verleden heb ik wel vaker gebruik gemaakt van dat witte vet wat speciaal voor kabels om te voorkomen dat er water in de kabels kwam. Maar de remwerking wordt er niet beter op heb ik het idee en vastgevroren kabels heb ik afgelopen winter geen last van gehad dus daarvoor hoef ik het ook niet te doen. Gezien zowel de binnenkabel als de buitenkabel van een teflonlaag voorzien zijn, glijdt dat als de beste.
Nee, geen vet dus.
Ik hoop dat het zo duidelijk is. Knutsel-ze
donderdag 29 april 2010
Remwerking 3, nu met Jagwire kabels
Vanavond heb ik een paar remtesten gedaan met de Jagwirekabels.
Onlangs schreef ik eerder over een remtest in m'n eentje. Dat was met gesmeerde remmen maar met 'normale' remkabels. Daarbij was mijn remweg dus 7 tot 7,5 meter.
Vanavond heb ik op dezelfde manier een paar keer mijn remweg bepaald met een beginsnelheid van 36 km/h (10 m/s). Deze remwegen zijn korter dan de remtest die ik samen met Wim S. gedaan heb omdat ik bij die laatst genoemde test ook iets meer reactietijd moet meerekenen omdat het moment van remmen wel enigszins bekend is maar niet helemaal. In m'n eentje kan ik een referentiepunt zelf kiezen en op het moment dat ik daar ben direct in de ankers gaan.
Maar goed, ik heb ook nu een paar metingen gedaan. Deze keer schommelden de waardes tussen 6,1 en 6,6 meter. Dat betekent gemiddeld dus 90 centimeter winst.
Daarvan uitgaande heeft mijn Quest nu dus nagenoeg dezelfde remwerking als een nieuwe Quest met grotere trommelremmen en Jagwirekabels.
Wat mij wel verbaasde is dat ik het vanavond niet voor elkaar heb gekregen om de wielen te blokkeren (heb ik op zich geen problemen mee in verband met de bijbehorende bandenslijtage maar het betekent ook dat ik mogelijk nog niet maximaal rem). Toch heb ik mijn banden wel aan het blokkeren gehad maar dat was gisteren, op ons achterpad met klinkers. De andere ondergrond zou hier een rol kunnen spelen. Ik weet niet wat meer grip heeft maar ik gok op het schone asfalt waarop geen zichtbare slijtlaag is aangebracht.
Dit zou dus toch kunnen betekenen dat de grotere trommelremmen toch ook hier in het vlakke Nederland mogelijk net wat meer voordeel hebben, mits de banden niet blokkeren uiteraard.
Hoe dan ook, bijna een meter winst op 7 meter is niet niks.
Onlangs schreef ik eerder over een remtest in m'n eentje. Dat was met gesmeerde remmen maar met 'normale' remkabels. Daarbij was mijn remweg dus 7 tot 7,5 meter.
Vanavond heb ik op dezelfde manier een paar keer mijn remweg bepaald met een beginsnelheid van 36 km/h (10 m/s). Deze remwegen zijn korter dan de remtest die ik samen met Wim S. gedaan heb omdat ik bij die laatst genoemde test ook iets meer reactietijd moet meerekenen omdat het moment van remmen wel enigszins bekend is maar niet helemaal. In m'n eentje kan ik een referentiepunt zelf kiezen en op het moment dat ik daar ben direct in de ankers gaan.
Maar goed, ik heb ook nu een paar metingen gedaan. Deze keer schommelden de waardes tussen 6,1 en 6,6 meter. Dat betekent gemiddeld dus 90 centimeter winst.
Daarvan uitgaande heeft mijn Quest nu dus nagenoeg dezelfde remwerking als een nieuwe Quest met grotere trommelremmen en Jagwirekabels.
Wat mij wel verbaasde is dat ik het vanavond niet voor elkaar heb gekregen om de wielen te blokkeren (heb ik op zich geen problemen mee in verband met de bijbehorende bandenslijtage maar het betekent ook dat ik mogelijk nog niet maximaal rem). Toch heb ik mijn banden wel aan het blokkeren gehad maar dat was gisteren, op ons achterpad met klinkers. De andere ondergrond zou hier een rol kunnen spelen. Ik weet niet wat meer grip heeft maar ik gok op het schone asfalt waarop geen zichtbare slijtlaag is aangebracht.
Dit zou dus toch kunnen betekenen dat de grotere trommelremmen toch ook hier in het vlakke Nederland mogelijk net wat meer voordeel hebben, mits de banden niet blokkeren uiteraard.
Hoe dan ook, bijna een meter winst op 7 meter is niet niks.
dinsdag 27 april 2010
Geen geduld
Zoals altijd.... ik heb geen geduld. Heb ik een klusje liggen wat gedaan moet worden, dan moet het eigenlijk liever gisteren dan vandaag. Maar goed, in dit geval is het gisteren niet gebeurd maar wel vandaag.
Ik heb m'n fiets maar even de nieuwe Jagwire kabels gegeven.
Situatie voorheen:
De remmen toch vrij strak afgesteld. Op de parkeerrem wilde de fiets toch wel vooruit en achteruit bewegen tijdens in/uitstappen. Blokkeren deden de remmen nog net niet. Ik zou het denk ik wel voor elkaar krijgen maar dan was de grens tussen slepende rem bij niet inknijpen van de rem en blokkeren bij maximaal inkijpen wel heel erg klein.
Situatie nu met de Jagwire kabels:
De remmen heb ik nu zo afgesteld dat de fiets niet meer beweegt met in/uitstappen als hij op de parkeerrem staat. Als ik hem van de rem haal, kunnen de wielen gewoon vrij bewegen; geen gesleep dus. Maar om hem op de parkeerrem te krijgen, moet ik stevig knijpen want door de minimale speling van de Jagwire kabels is het verschil tussen vrij bewegen en blokkeren véél kleiner geworden. Het zou me niets verbazen als de Jagwires misschien wel 3 tot 4x zo weinig speling hebben.
En het remmen? Probleemloos kan ik de remmen laten blokkeren. Dat betekent dus dat ik de maximale remkracht uít m'n fiets kan halen.
Wel een klein nadeeltje: ik moet weer leren doseren met het remmen want de remmen vol inknijpen betekent gegarandeerd een streep rubber op het wegdek ;-)
Een remtest zoals ik onlangs in m'n eentje heb gedaan waarbij ik telkens een remweg van 7 tot 7,5 meter heb gemeten, zal ik eerdaags nog een keer uitvoeren. Ik ben razend benieuwd.
Wel weet ik zeker dat de meter verschil die Wim S. en ik hadden, nu weg is. Het verschil in remweg tussen zijn en mijn fiets zal op dit moment puur zitten in het 1) goed doseren zodat de remmen niet blokkeren en 2) de banden.
Blijft wel staan dat:
1) de kleine trommelremmen mogelijk onderhoudsgevoeliger zijn dan de grote trommelremmen. Mocht dat zo blijken, dan denk ik dat ik ooit nog wel de grote trommels ga monteren
2) de grote trommels vrijwel ongetwijfeld beter zijn voor mensen die veel in heuvelachtig/bergachtig gebied rijden.
Maar goed, dit is veel plezier voor weinig geld. De 2 binnenkabels en de 2 buitenkabels waren bij elkaar 12 euro.
Verder heb ik om de stuurverstellers nog een extra moertje gedraaid. Ik had telkens last van lostrillende moertjes waardoor de remafstelling steeds veranderde. Dat is bloedirritant. Vandaar dat ik nu aan elke afsteller een extra moertje heb zitten waarmee ik de ander vast kan zetten. Het betreft trouwens gewoon van die schroefringetjes waarvan ik er heel wat heb liggen als 'afval' van binnenbanden met Frans ventiel. Ik had die ringetjes (om bij de velg te draaien) nog liggen en die blijken mooi te passen. Dus die gebruikt.
Ik heb m'n fiets maar even de nieuwe Jagwire kabels gegeven.
Situatie voorheen:
De remmen toch vrij strak afgesteld. Op de parkeerrem wilde de fiets toch wel vooruit en achteruit bewegen tijdens in/uitstappen. Blokkeren deden de remmen nog net niet. Ik zou het denk ik wel voor elkaar krijgen maar dan was de grens tussen slepende rem bij niet inknijpen van de rem en blokkeren bij maximaal inkijpen wel heel erg klein.
Situatie nu met de Jagwire kabels:
De remmen heb ik nu zo afgesteld dat de fiets niet meer beweegt met in/uitstappen als hij op de parkeerrem staat. Als ik hem van de rem haal, kunnen de wielen gewoon vrij bewegen; geen gesleep dus. Maar om hem op de parkeerrem te krijgen, moet ik stevig knijpen want door de minimale speling van de Jagwire kabels is het verschil tussen vrij bewegen en blokkeren véél kleiner geworden. Het zou me niets verbazen als de Jagwires misschien wel 3 tot 4x zo weinig speling hebben.
En het remmen? Probleemloos kan ik de remmen laten blokkeren. Dat betekent dus dat ik de maximale remkracht uít m'n fiets kan halen.
Wel een klein nadeeltje: ik moet weer leren doseren met het remmen want de remmen vol inknijpen betekent gegarandeerd een streep rubber op het wegdek ;-)
Een remtest zoals ik onlangs in m'n eentje heb gedaan waarbij ik telkens een remweg van 7 tot 7,5 meter heb gemeten, zal ik eerdaags nog een keer uitvoeren. Ik ben razend benieuwd.
Wel weet ik zeker dat de meter verschil die Wim S. en ik hadden, nu weg is. Het verschil in remweg tussen zijn en mijn fiets zal op dit moment puur zitten in het 1) goed doseren zodat de remmen niet blokkeren en 2) de banden.
Blijft wel staan dat:
1) de kleine trommelremmen mogelijk onderhoudsgevoeliger zijn dan de grote trommelremmen. Mocht dat zo blijken, dan denk ik dat ik ooit nog wel de grote trommels ga monteren
2) de grote trommels vrijwel ongetwijfeld beter zijn voor mensen die veel in heuvelachtig/bergachtig gebied rijden.
Maar goed, dit is veel plezier voor weinig geld. De 2 binnenkabels en de 2 buitenkabels waren bij elkaar 12 euro.
Verder heb ik om de stuurverstellers nog een extra moertje gedraaid. Ik had telkens last van lostrillende moertjes waardoor de remafstelling steeds veranderde. Dat is bloedirritant. Vandaar dat ik nu aan elke afsteller een extra moertje heb zitten waarmee ik de ander vast kan zetten. Het betreft trouwens gewoon van die schroefringetjes waarvan ik er heel wat heb liggen als 'afval' van binnenbanden met Frans ventiel. Ik had die ringetjes (om bij de velg te draaien) nog liggen en die blijken mooi te passen. Dus die gebruikt.
maandag 26 april 2010
Remtest en Jagwire
Vandaag heb ik afgesproken met Wim S. om elkaar in Dronten te ontmoeten. Dus ben ik vanuit het werk doorgereden naar Dronten.
De heenweg had ik aardig wat wind van voren. Desondanks kon ik toch nog snelheden van zo'n 33 tot 35 km/h rijden.
In Dronten aangekomen zag ik een aardige drukte bij Velomobiel.nl. Er waren wat mensen uit (ik denk( het oostblok. Mogelijk de bouwers van de Strada bodies?
Verder was uiteraard Wim S. er samen met Kees v. H. en Rob K.
Er werd aan de fiets van Wim geknutseld en ook aan de fiets van Rob. Bij de fiets van Rob was het hard nodig. Dat was overigens ook indirect de aanleiding om elkaar in Dronten te treffen.
Wim rijdt met de nieuwe, grotere trommelremmen en met Jagwire kabels. Dat remt zeer mooi. Het leek bijna te mooi om waar te zijn want zijn remweg was 7 meter korter dan die van Rob. Maar goed, omdat mijn remweg bij 36 km/h 7 meter is en ik dezelfde remmen als Rob heb, kan er moeilijk 7 metef van mijn remweg afgesnoept worden. Mijn vermoeden was dus dat er iets grandioos mis was met de remmen van Rob. En dat bleek vandaag wel want de ene remblok van een wiel deed nagenoeg niets terwijl die normaal gesproken maarliefst 80% van de remwekring op zich moet nemen.
Maar goed, er was voor de bekenheid van het euvel al opgemerkt dat de fiets van Wim beduidend beter remde dan de fiets van Rob met de kleinere remtrommels. De eerste gedachte was dat het lag aan de kabels en de remmen maar daar had ik m'n twijfels bij. Grotendeels dacht ik dat het lag aan eventueel gebrek aan smering in de remmen van Rob maar dat bleek achteraf dus niet te kloppen. Wel dat de remmen van Rob niet in orde waren.
Uiteraard heb ik lekker wat gekeuveld met de mensen. In eerste instantie wilde ik grote trommels meenemen om thuis te monteren. Dat kan wel maar de remblokken moeten nog in vorm geschuurd worden voordat ik ze kan gebruiken en dat schuren moet in Dronten gebeuren.
Gezien de Jagwire kabels mogelijk toch ook een fors deel van de kracht uitmaken, heb ik in eerste instantie alleen die meegenomen.
De reden waarom ze beter remmen is me nu ook wel duidelijk. Het werd me even gedemonstreerd. Mijn remmen kan je inknijpen en vanaf het moment dat de remblokken de trommels raken, toch nog een fors eind verder inknijpen. Dit is een direct gevolg van vervorming van de buitenkabel.
De Jagwire kabels lijken wat meer op versnellinskabels waarbij de metaaldraden in de lengterichting zitten en minder spiraalvormig om de binnenkabel heen zitten. Ik heb met de Alleweder ooit eens geëxperimenteerd met versnellingskabels als remkabels. En dat remde als een tierelier maar veilig was het niet. Bij een te grote kracht kan de binnenkabel zich door de buitenkabel trekken waarbij de buitenkabel gaat plooien. Van remwerking is dan totaal geen sprake meer. Buitengewoon onveilig dus.
De Jagwire kabels zijn rondom nog verstevigd met (ik meen) Kevlar zodat de draden van de buitenmantel zich niet naar buiten kunnen werken en opstropen.
Daarbij wil ik dus wel geloven dat de remwerking beduidend beter is. Die ervaring heb ik met de Alleweder al opgedaan.
De Jagwirekabels zijn wel een stuk stugger dan standaard remkabels. De 'route' van de kabels zal ik dan ook lichtelijk moeten wijzigen.
Wat ik nog weet wat Theo me vertelde:
Vanaf het stuur omlaag, dan de rubber doorvoerringetjes even van wat siliconenspay voorzien. Daar de kabels door drukken. Die onder de stuurstang doorvoeren.
In de wielkast aan de voorkant in de hoek op ongeveer 10cm vanaf de bodem een 3mm gaatje boren om de kabel met een tiewrapje aan vast te zetten.
De kabel gaat dan tussen wiel en veerpoot door (en dus niet meer achter de veerpoot langs). Verder het tonnetje bij het remheveltje vastzetten met een tiewrapje om te voorkomen dat het tonnetje scheef gaat zitten, wat de remwerking tegenwerkt (moet ik nog even bekijken hoe/wat/waarom). Het genoemde gaatje zit dus aan de voorste helft van de wielkast maar waar precies weet ik zo niet meer.
Verder heb ik het met Jan en Allert nog gehad over remmen, blokkerende remmen en omhoog komend achterwiel. De heren van VM.nl merkten terecht op dat er wel een verschil is tussen enerzijds de Quest en anderzijds de Versatile/Alleweder. Bij de laatste twee zit je wat verder naar voren en wat hoger in de fiets waarbij de kans op loswippend achterwiel groter is.
Ook merkten ze terecht op dat een omhoog wippend achterwiel niet veilig is. En dat heb ik ook al eens aan den lijve ondervonden met de Alleweder. De remen van de voorwielen zijn nooit precies gelijk afgesteld. Dat was met de Alleweder toen duidelijk het geval. Toen ik een keer flink in de ankers ging met een remtest, kwam ook m'n achterwiel omhoog. Maar omdat de voorremmen niet gelijk waren afgesteld, zwiepte de kont bij en kwam ik achterstevoren tot stilstand op het wegdek.
Om een lang verhaal kort te maken: hard remmen is leuk maar de wielen moeten wel contact houden met het wegdek. Daarbij komt trouwens dat te hard remmen (slippen) ook geen nut heeft, beter is het om tegen het slippen aan te zitten.
Wellicht dat ik in de toekomst toch nog een keer de grotere trommels neem. Maar daarvoor wacht ik eerst wat meer ervaringen af. Mijn grootste probleem is dat de kleine trommels toch wel onderhoudsgevoelig zijn (vind ik). Na een jaar rijden is de remwerking sterk afgenomen en is grondig schoonmaken en smeren hard nodig. Dat zou met de grotere trommelremmen mogelijk niet hoeven. Als dat het geval is, heb je daar een belangrijk stuk winst.
Verder zijn ze 20% groter wat ook weer remkrachtwinst betekent. Dat kan in de loop van de tijd natuurlijk wel nuttig zijn als de remwerking wel wat minder wordt, dan is 20% extra toch wel erg welkom.
Verder kon Wim zich slecht voorstellen dat mijn fiets zo zwaar is. Dus hij liep naar m'n fiets en pakte de staart beet en wilde hem optillen. Zijn zelfverzekerde blik verschoot nog om naar verbazing nog voor het achterwiel van de grond kwam. 'Dat ding kan toch niet zo......... oh, toch wel' was het ongeveer.
Voor de zekerheid kantelde hij m'n fiets even door één voorwiel van de grond te wippen. Maar toch inderdaad, m'n fiets is daadwerkelijk zo'n zwaar bakbeest.
Hij had een digitale weegschaal bij zich die tot op de 10g nauwkeurig meet. Dat zal een stuk nauwkeuriger zijn. We hebben mijn fiets afzondelijk met de 3 wielen erop gezet. We kwamen daarbij uit op een totaalgewicht wat wel onder mijn gemeten 57 kg lag maar alsnog een stevige vangst: 51 kg als ik me niet vergis.
We hebben ook even een van de Quest van de andere 3 heren gemeten. Die een fors aantal kg lichter uit.
Maar goed, vandaag hebben Wim en ik een remtest gedaan. Wim markeerde een streep met tape op het wegdek. Terwijl hij dat deed, kwam een zwoegende bukker tegen de wind in ploeteren en mopperde iets van 'en dat kan allemaal zomaar'. Misschien moet hij daar in de polder ook maar eens een snellere fiets overwegen.
Maar goed, terug naar de streep. Wim en ik reden een flink eind bij de streep vandaan en gingen vervolgens naast elkaar met gelijke snelheid richting de streep. Zodra onze neuzen de streep passeerden gaf Kees een brul ten teken dat we in de ankers moesten.
Bij de eerste meting was de beginsnelheid ongeveer 31,5 km/h. De remweg hebben we niet gemeten. Wel was duidelijk dat Wim eerder stil stond dan ik maar dat was nog geen meter. Ik schat iets van 50 a 60 cm. Helaas reed Wim weer vooruit waardoor het van meten ook niet meer kwam.
Maar de meting is snel uitgevoerd dus gingen we nog een keer. Deze keer voerden we de snelheid wat meer op. Streefsnelheid was 36 km/h. Die hebben we net niet gehaald geloof ik maar veel mankeerde er niet aan. Misschien dat Wim nog de snelheid van de 2e meting weet.
Deze keer was het verschil in remweg iets groter. Eigenlijk moet ik spreken over stopafstand omdat ook de reactieafstand erbij zit. Nu zal deze niet dramatisch groot zijn omdat we wel nagenoeg wisten wanneer we het stopsein konden verwachten, maar toch, het telt wel een tikkie mee.
MBij deze 2e meting kwam Wim relatief iets eerder tot stilstand dan ik. Dat kan komen door betere remmen, mogelijk iets sneller reageren, de iets hogere beginsnelheid en vast nog wel wat redenen. Maar duidelijk was dat Wim wel eerder stil stond (en alle beetjes kunnen helpen) maar niet met het onwaarschijnlijke verschil wat hij met de meting met Rob had vastgesteld.
Wim stond stil op iets tusssen 8,45 en 8,50 meter. Ik stond stil op 9,40 tot 9,45 meter als ik me niet vergis. Wim heeft het gelukkig opgeschreven. Maar die zal nog even moeten wachten met z'n blog want hij is op dit moment nog onderweg.
Maar het verschil was net geen meter.
Na de meting hebben we elkaar een goede reis terug toegewenst. Bij mij ging dat heel vlot want ik had nu de wind in de rug. Snelheden van 40 tot 45 km/h waren geen probleem.
De terugweg kwam ik uiteindelijk uit op een snelheid van iets meer dan 35 km/h gemiddeld. Totaalgemiddelde van vandaag iets boven de 30 km/h
[edit]
Linkje naar de weblog van Rob
De heenweg had ik aardig wat wind van voren. Desondanks kon ik toch nog snelheden van zo'n 33 tot 35 km/h rijden.
In Dronten aangekomen zag ik een aardige drukte bij Velomobiel.nl. Er waren wat mensen uit (ik denk( het oostblok. Mogelijk de bouwers van de Strada bodies?
Verder was uiteraard Wim S. er samen met Kees v. H. en Rob K.
Er werd aan de fiets van Wim geknutseld en ook aan de fiets van Rob. Bij de fiets van Rob was het hard nodig. Dat was overigens ook indirect de aanleiding om elkaar in Dronten te treffen.
Wim rijdt met de nieuwe, grotere trommelremmen en met Jagwire kabels. Dat remt zeer mooi. Het leek bijna te mooi om waar te zijn want zijn remweg was 7 meter korter dan die van Rob. Maar goed, omdat mijn remweg bij 36 km/h 7 meter is en ik dezelfde remmen als Rob heb, kan er moeilijk 7 metef van mijn remweg afgesnoept worden. Mijn vermoeden was dus dat er iets grandioos mis was met de remmen van Rob. En dat bleek vandaag wel want de ene remblok van een wiel deed nagenoeg niets terwijl die normaal gesproken maarliefst 80% van de remwekring op zich moet nemen.
Maar goed, er was voor de bekenheid van het euvel al opgemerkt dat de fiets van Wim beduidend beter remde dan de fiets van Rob met de kleinere remtrommels. De eerste gedachte was dat het lag aan de kabels en de remmen maar daar had ik m'n twijfels bij. Grotendeels dacht ik dat het lag aan eventueel gebrek aan smering in de remmen van Rob maar dat bleek achteraf dus niet te kloppen. Wel dat de remmen van Rob niet in orde waren.
Uiteraard heb ik lekker wat gekeuveld met de mensen. In eerste instantie wilde ik grote trommels meenemen om thuis te monteren. Dat kan wel maar de remblokken moeten nog in vorm geschuurd worden voordat ik ze kan gebruiken en dat schuren moet in Dronten gebeuren.
Gezien de Jagwire kabels mogelijk toch ook een fors deel van de kracht uitmaken, heb ik in eerste instantie alleen die meegenomen.
De reden waarom ze beter remmen is me nu ook wel duidelijk. Het werd me even gedemonstreerd. Mijn remmen kan je inknijpen en vanaf het moment dat de remblokken de trommels raken, toch nog een fors eind verder inknijpen. Dit is een direct gevolg van vervorming van de buitenkabel.
De Jagwire kabels lijken wat meer op versnellinskabels waarbij de metaaldraden in de lengterichting zitten en minder spiraalvormig om de binnenkabel heen zitten. Ik heb met de Alleweder ooit eens geëxperimenteerd met versnellingskabels als remkabels. En dat remde als een tierelier maar veilig was het niet. Bij een te grote kracht kan de binnenkabel zich door de buitenkabel trekken waarbij de buitenkabel gaat plooien. Van remwerking is dan totaal geen sprake meer. Buitengewoon onveilig dus.
De Jagwire kabels zijn rondom nog verstevigd met (ik meen) Kevlar zodat de draden van de buitenmantel zich niet naar buiten kunnen werken en opstropen.
Daarbij wil ik dus wel geloven dat de remwerking beduidend beter is. Die ervaring heb ik met de Alleweder al opgedaan.
De Jagwirekabels zijn wel een stuk stugger dan standaard remkabels. De 'route' van de kabels zal ik dan ook lichtelijk moeten wijzigen.
Wat ik nog weet wat Theo me vertelde:
Vanaf het stuur omlaag, dan de rubber doorvoerringetjes even van wat siliconenspay voorzien. Daar de kabels door drukken. Die onder de stuurstang doorvoeren.
In de wielkast aan de voorkant in de hoek op ongeveer 10cm vanaf de bodem een 3mm gaatje boren om de kabel met een tiewrapje aan vast te zetten.
De kabel gaat dan tussen wiel en veerpoot door (en dus niet meer achter de veerpoot langs). Verder het tonnetje bij het remheveltje vastzetten met een tiewrapje om te voorkomen dat het tonnetje scheef gaat zitten, wat de remwerking tegenwerkt (moet ik nog even bekijken hoe/wat/waarom). Het genoemde gaatje zit dus aan de voorste helft van de wielkast maar waar precies weet ik zo niet meer.
Verder heb ik het met Jan en Allert nog gehad over remmen, blokkerende remmen en omhoog komend achterwiel. De heren van VM.nl merkten terecht op dat er wel een verschil is tussen enerzijds de Quest en anderzijds de Versatile/Alleweder. Bij de laatste twee zit je wat verder naar voren en wat hoger in de fiets waarbij de kans op loswippend achterwiel groter is.
Ook merkten ze terecht op dat een omhoog wippend achterwiel niet veilig is. En dat heb ik ook al eens aan den lijve ondervonden met de Alleweder. De remen van de voorwielen zijn nooit precies gelijk afgesteld. Dat was met de Alleweder toen duidelijk het geval. Toen ik een keer flink in de ankers ging met een remtest, kwam ook m'n achterwiel omhoog. Maar omdat de voorremmen niet gelijk waren afgesteld, zwiepte de kont bij en kwam ik achterstevoren tot stilstand op het wegdek.
Om een lang verhaal kort te maken: hard remmen is leuk maar de wielen moeten wel contact houden met het wegdek. Daarbij komt trouwens dat te hard remmen (slippen) ook geen nut heeft, beter is het om tegen het slippen aan te zitten.
Wellicht dat ik in de toekomst toch nog een keer de grotere trommels neem. Maar daarvoor wacht ik eerst wat meer ervaringen af. Mijn grootste probleem is dat de kleine trommels toch wel onderhoudsgevoelig zijn (vind ik). Na een jaar rijden is de remwerking sterk afgenomen en is grondig schoonmaken en smeren hard nodig. Dat zou met de grotere trommelremmen mogelijk niet hoeven. Als dat het geval is, heb je daar een belangrijk stuk winst.
Verder zijn ze 20% groter wat ook weer remkrachtwinst betekent. Dat kan in de loop van de tijd natuurlijk wel nuttig zijn als de remwerking wel wat minder wordt, dan is 20% extra toch wel erg welkom.
Verder kon Wim zich slecht voorstellen dat mijn fiets zo zwaar is. Dus hij liep naar m'n fiets en pakte de staart beet en wilde hem optillen. Zijn zelfverzekerde blik verschoot nog om naar verbazing nog voor het achterwiel van de grond kwam. 'Dat ding kan toch niet zo......... oh, toch wel' was het ongeveer.
Voor de zekerheid kantelde hij m'n fiets even door één voorwiel van de grond te wippen. Maar toch inderdaad, m'n fiets is daadwerkelijk zo'n zwaar bakbeest.
Hij had een digitale weegschaal bij zich die tot op de 10g nauwkeurig meet. Dat zal een stuk nauwkeuriger zijn. We hebben mijn fiets afzondelijk met de 3 wielen erop gezet. We kwamen daarbij uit op een totaalgewicht wat wel onder mijn gemeten 57 kg lag maar alsnog een stevige vangst: 51 kg als ik me niet vergis.
We hebben ook even een van de Quest van de andere 3 heren gemeten. Die een fors aantal kg lichter uit.
Maar goed, vandaag hebben Wim en ik een remtest gedaan. Wim markeerde een streep met tape op het wegdek. Terwijl hij dat deed, kwam een zwoegende bukker tegen de wind in ploeteren en mopperde iets van 'en dat kan allemaal zomaar'. Misschien moet hij daar in de polder ook maar eens een snellere fiets overwegen.
Maar goed, terug naar de streep. Wim en ik reden een flink eind bij de streep vandaan en gingen vervolgens naast elkaar met gelijke snelheid richting de streep. Zodra onze neuzen de streep passeerden gaf Kees een brul ten teken dat we in de ankers moesten.
Bij de eerste meting was de beginsnelheid ongeveer 31,5 km/h. De remweg hebben we niet gemeten. Wel was duidelijk dat Wim eerder stil stond dan ik maar dat was nog geen meter. Ik schat iets van 50 a 60 cm. Helaas reed Wim weer vooruit waardoor het van meten ook niet meer kwam.
Maar de meting is snel uitgevoerd dus gingen we nog een keer. Deze keer voerden we de snelheid wat meer op. Streefsnelheid was 36 km/h. Die hebben we net niet gehaald geloof ik maar veel mankeerde er niet aan. Misschien dat Wim nog de snelheid van de 2e meting weet.
Deze keer was het verschil in remweg iets groter. Eigenlijk moet ik spreken over stopafstand omdat ook de reactieafstand erbij zit. Nu zal deze niet dramatisch groot zijn omdat we wel nagenoeg wisten wanneer we het stopsein konden verwachten, maar toch, het telt wel een tikkie mee.
MBij deze 2e meting kwam Wim relatief iets eerder tot stilstand dan ik. Dat kan komen door betere remmen, mogelijk iets sneller reageren, de iets hogere beginsnelheid en vast nog wel wat redenen. Maar duidelijk was dat Wim wel eerder stil stond (en alle beetjes kunnen helpen) maar niet met het onwaarschijnlijke verschil wat hij met de meting met Rob had vastgesteld.
Wim stond stil op iets tusssen 8,45 en 8,50 meter. Ik stond stil op 9,40 tot 9,45 meter als ik me niet vergis. Wim heeft het gelukkig opgeschreven. Maar die zal nog even moeten wachten met z'n blog want hij is op dit moment nog onderweg.
Maar het verschil was net geen meter.
Na de meting hebben we elkaar een goede reis terug toegewenst. Bij mij ging dat heel vlot want ik had nu de wind in de rug. Snelheden van 40 tot 45 km/h waren geen probleem.
De terugweg kwam ik uiteindelijk uit op een snelheid van iets meer dan 35 km/h gemiddeld. Totaalgemiddelde van vandaag iets boven de 30 km/h
[edit]
Linkje naar de weblog van Rob
Abonneren op:
Posts (Atom)