Groot onderhoud: remmen, wiellagers en kogelkopjes

Vanmorgen ben ik naar VM.nl gereden in verband met speling aan het achterwiel.
Onlangs ben ik daar ook voor naar Dronten gereden. Toen kwam aan het licht dat er speling zat tussen het rechter lager (van het achterwiel) en de achteras. Toen Theo de asbout los wilde draaien, brak een stukje draadeind van de achteras spontaan af.
Toen is dat opgelost door een nieuw stukje draadeind in de achteras te schroeven en direct de as om te keren in verband met wat slijtage aan zowel as als binnenkant van het lager. Mocht de speling weer toenemen, dan zou de achteras vervangen moeten worden en ook het lager.

In verband met de speling die ik gisteren voelde, ben ik dus vandaag naar Dronten gegaan. Maar het euvel van de speling was snel gevonden; dat had ik zelf kunnen (eigenlijk MOETEN) doen: de 2 moertjes zaten niet meer vast.

Maar ik heb direct even gevraagd naar de speling van de voorwielen. Theo vond het meevallen maar een paar kogelkopjes hadden toch wel voelbaar speling. Omdat ik toch in de planning had om deze vakantie de ankerplaten van de voorremmen te vervangen en dus toch de voorwielen uit moest bouwen, kon ik mooi direct de kogelkopjes meenemen in het onderhoud. Dus ben ik huiswaarts gekeerd met 8 nieuwe kogelkopjes.

Thuis ben ik aan het knutselen geslagen. Eerst heb ik het rechter wiel uitgebouwd. Toen moest de ankerplaat eraf en een nieuwe erop. Dat stelde gelukkig weinig voor.
Direct controleerde ik nog even de werking van de lagers in het rechter wiel. Dat was niet helemaal je van het: ik kreeg de lagers alleen met veel moeite rond. Als ik het wiel op de as schoof en het wiel een zwieper gaf, ging het wiel wel draaien maar de lagers draaiden daarbij volledig om de as heen in plaats van dat een deel van de lagers stil op de as bleef zitten en een ander deel met de trommel mee draaide. Dus tijd voor nieuwe lagers. Die had ik gelukkig nog liggen.
Ook opmerkelijk was dat als ik het ene lager, welliswaar met moeite, rond wist te draaien, ging de vulbus en het andere lager vanzelf meedraaien. Dat leek mij ook niet helemaal goed.

Het verwijderen van de lagers is met veel pijn en moeite gegaan en het nodige lomp beleid. Maar ik heb ze eruit gekregen.

Ik verwachtte minimaal één stugge lager aan te treffen. Maar dat bleek niet het geval. Beide lagers draaien uitermate soepel; soepeler zelfs dan de 4 nieuwe exemplaren die ik nog had liggen.
Omdat ik niet wist wat hier de oorzaak van was, heb ik maar met VM.nl gebeld. Theo verwachtte dat de lagers te strak in de naaf gedrukt waren waarbij de vulbus klem tussen de 2 lagers was komen te zitten. Door deze zijdelingse krachten zouden de lagers dan zwaarder kunnen gaan draaien. Dat leek mij een zeer aannemelijke verklaring.

Met het rechter wiel ben ik klaar; die zit weer gemonteerd. Direct heb ik gecontroleerd of het wiel nog recht was. Een zeer lichte slag was hoorbaar in de richtbok maar niet zichtbaar dus heb ik dat wiel gelaten voor wat het is.

Dan de kogelkopjes. Die nieuwe variant is véél stiller dan de 'ouderwetse' variant en is veel minder slijtagegevoelig. Dat staat als een paal boven water. Toch zijn ze wel aan slijtage onderhevig.

Na mijn net geen 32000 kilometer zien ze er zo uit: (ik heb de kogel voor de gein uit het kunststof getrokken)

2 kogels zien er nog redelijk uit maar hebben toch al zichtbare roestvorming. De andere 2 kogels (bovenste 2) zijn behoorlijk bobbelig van oxidatie.

Maar als die kopjes geoxideerd zijn, dan moet er ook roest te vinden zijn. en jawel:

Tijd voor nieuwe wat mij betreft.

Morgen verder met het andere wiel.

Vreemd remgedrag

Enige tijd geleden heb ik mijn linker rem aangepakt in verband met 'happen'. Dat 'happen' heeft zich niet meer voorgedaan sindsdien. Ingrepen? Wiel opnieuw gespaakt (goed, spaken laten zitten maar het hele wiel ontspannen en weer gespannen) zodat de spaakspanning overal gelijk was. Verder metalen plaatjes in de blokjes aan het uiteinde van de remblokken gedaan om de remblokken verder uit elkaar te drukken.

Welk van de 2 acties (of mogelijk de combinatie) het euvel verholpen heeft, weet ik niet. Maar verholpen is het zeker.

Maar gisteren kreeg ik te maken met een ander vreemd remgedrag. Dit remgedrag kende ik nog niet.
Het had stevig geregend. Ik moest door een tunnel met een enorme plas water. Leuk! Vol gas er doorheen. Dat heb ik vaker gedaan, wat me met de Versatile al eens een nat pak opgeleverd heeft (tot in m'n bilnaad). Zelf heb ik het goed droog gehouden deze keer. Maar ondanks slecht weer de laatste tijd wilde ik toch nog even de factor 'vocht' flink loslaten op mijn linker rem om zeker uit te sluiten dat vocht niet het probleem van het happen was (happen treedt eerder op bij vochtig/nat weer).

Happen hebben m'n remmen niet gedaan. Nee, iets totaal anders dan dat. De remmen voelden, hoe moet ik het omschrijven, sponzig? aan. Bij inknijpen van de remhendel kwam maar weinig actie van de remmen, waar normaal gesproken de remactie duidelijk (maar doseerbaar) voelbaar was. Na wat meer proberen bleek dat de remmen nog gewoon werkten maar ik moest harder knijpen (met het, ehm....., sponzige gevoel).

Meest opmerkelijk vond ik nog wel dat beide remmen betrekkelijk gelijk reageerden. Niet dat één rem ineens door het vocht ging sponzen of juist happen.
Vandaag op de terugweg naar huis leek het alsof m'n remmen ineens besloten om maar weer normaal te doen. Niet geleidelijk maar zo ineens.

Ondanks meer dan 50.000 velomobielkilometers blijf ik nieuwe ervaringen opdoen, dat is wel duidelijk.

Klein onderhoud

Bij mijn laatste bezoek aan Velomobiel.nl heeft Jos mijn linker (happende) rem onder handen genomen. Helaas is het happen toe niet opgelost maar wel heb ik een ander leuk trucje gezien. Als de remblokken slijten, worden ze dunner. En als ze dunner worden, moet het 'wigje' van het remarmpje verder gedraaid worden om de remblokken hun werk te laten doen.
tussen de remblokken en het wigje zitten 2 bokjes. Die blokjes heeft Jos vanbinnen voorzien van een plaatje aluminium, waardoor de remblokken in rust al verder uit elkaar gedrukt worden.

Dit trucje heb ik vandaag bij de rechter rem toegepast. Wel heb ik de remkabel losser moeten zetten. Operatie geslaagd.

Verder heb ik besloten om de spaken van mijn linker wiel toch weer strakker te zetten. In bochten voelde mijn fiets weer als een dweil als ik naar rechts stuurde (en mijn minder stijve linker wiel dus in de buitenbocht zat). Ik heb een hekel aan dweilen en ook aan een dweilende fiets dus heb ik alle spaken eerst een kwartslag gegeven en vervolgens nog eens een kwartslag; halve slag totaal dus.

Ik zie wel wat er gebeurt. Spaakbreuk, ovale trommel, ik denk dat ik daar nu dus wel een oplossing voor heb.

De band heb ik tijdens het spannen van de spaken wel van de velg gehaald. Toen ik de band terug geplaatst had en aan het oppompen was, bleek er een lek te zijn ontstaan naast het ventiel. Band is dus afgeschreven helaas. Deze gaat overigens niet in de lekstatistieken

Snelllllll

Gisteren heb ik de werkzaanheden aan m'n linker rem afgerond. Ook heb ik de bandjes maar weer eens op spanning gebracht na enkele weken. Er zat nog maar 4 bar in.
Verder was de linker band ook aan vervanging toe; ik heb er een andere gebruikte Kojak opgelegd.

De rit naar het werk ging van morgen heerlijk vlot. Vanaf de Oude IJsselbrug (Zwolle) richting Wezep tot aan de Hanzelijn heb ik gedaan met 57 km/h op de teller. Gereden gemiddelde over 12 kilometer was 33,45 km/h. Niet mijn record maar ook zeker niet slecht voor mijn doen.

En mijn rem? Die heb ik nu goed kunnen testen. Die doet het weer geweldig goed. Nu allee nog de rechter rem aanpakken; die moet nog metaalplaatjes krijgen in de 'schoentjes' bij het witje om de remblokken wat verder uit elkaar te drukken in de ruststand. Maar dat is een klusje voor over 2 weken.

Ik zeg het nog maar een keer: Mick, bedankt!

Spaak vervangen

Gisteren heb ik mijn linker wiel van de Quest gehaald om de gebroken spaak te vervangen. Duidelijk gevalletje:

Eigenlijk is dit dus geen spaakbreuk maar nippelbreuk.

Mick reageert wel vaker op dit blog en ook al een paar keer aan de hand van m'n remperikelen en gebroken spaken. Onlangs schreeft hij dat mijn happende rem zou kunnen komen door te hoge spaakspanning, wat een vervormde remtrommel op zou kunnen opleveren. Ik weet het niet helemaal maar het is in ieder geval een punt om naar te kijken. Niet geschoten is altijd mis.

Een gebroken spaaknippel kan natuurlijk het gevolg zijn van een productiefout. Maar ook kan het natuurlijk komen door een te hoge spaakspanning. En mijn wieltjes? Die zijn echt zéér strak gespaakt.

Met de verhalen van Mick in m'n achterhoofd (hij schreef onder meer dat je wielen kan richten door spaken te spannen maar óók door ze te lossen en het verhaal van de te hoge spaakspanning en de vervormde trommel) ben ik aan de slag gegaan.

Gebroken spaak vervangen en vervolgens ALLE spaken volledig los gedraaid tot de nippel eraf was, vervolgens heb ik alle spaken in gelijke stappen aangedraaid. Eerst elke nippel 10 slagen, vervolgens elke nippel 1 slag, nog een keer 1 slag en toen zat er genoeg spanning in het wiel om met de hoogteslag en breedteslag aan de gang te gaan.

Gisteravond laat had ik m'n wiel netjes slagvrij in de breedte maar in de hoogte zat er nog iets van net geen millimeter in. Vanmorgen heb ik die er toch nog uit weten te halen door aan de kant van de 'bobbel' 9 spaken te spannen en recht tegenover 9 spaken te lossen. Weer moest ik een kleine correctie in de breedteslag doen. Ook waren niet alle spaken even strak gespannen (te los) dus die heb ik op gelijke spanning gebracht en wederom de breedteslag eruit gehaald.

Het wieltje is weer mooi recht maar....... hoorbaar minder strak aan de toonhoogte van de spaken te horen in vergelijking met het rechter wiel.

Gefietst heb ik nog niet maar wel even m'n Quest laten rollen terwijl ik op het instapgat leunde en vervolgens geremd. Ik heb geen blokkerend of haperende rem gevoeld.

Fiets op z'n kant, wiel een zwieper gegeven en geremd. En jawel, de rem loopt weer mooi aan in plaats van vast te happen. Het was eergisteren zelfs zo erg dat als ik datzelfde deed (wiel in de lucht een zwieper geven en dan remmen dus), dat het wiel dan ineens vast sloeg en direct terugveerde de andere kant op; het wiel ging dus de andere kant opdraaien. Maar ook daar is dus geen sprake meer van.

Ik durf het nog niet met zekerheid te zeggen maar volgens mij gaat Mick voor de hoofdprijs!

Hoe dan ook,

Mick, bedankt!

Lelijk miezerweer (en meer)

Lelijk miezerweer..... maar man, wat rijdt dat lekker. De fiets loopt soepeltjes. Snelheden van tegen de 40 en soms er overheen beginnen weer vaker voor te komen.
En er waren waarachtig 2 racefietsers die in dezelfde richting gingen als ik. De eerste sloeg helaas al vrij vlot af, even nadat ik hem had ingehaald. De ander reed tegen de brug op toch duidelijk langzamer dan ik. Helaas geen geRIS, geVBS of wat dan ook. Maar ze zijn er weer!

Wel jammer met dit natte weer is dat de rem weer heftiger begint te happen. Vandaag wel héél heftig. Normaal remmen was er niet meer bij helaas.
Thuis heb ik de spaken maar eens bevoeld met een beetje een vermoeden in m'n hoofd. En dat vermoeden werd bevestigd: gebroken spaak! Dat heb ik al tijden niet meer meegemaakt. Dat wordt dus toch maar weer m'n fiets onder handen nemen. Het warmere weer begint ook te komen dus helemaal goed. De ketting ook maar even onder handen nemen. En laat ik m'n banden eens oppompen want dat heb ik al weken niet meer gedaan.

Alleen morgen nog zien fatsoenlijk op het werk te komen en weer thuis. Heel anticiperend rijden dus om de remmen zo min mogelijk te hoeven gebruiken.

Wandelend schroeftonnetje

Onlangs heb ik de rechter Jagwirekabel vervangen. Dat was nodig; oxidatie en/of vuiligheid lieten de kabel niet echt soepel bewegen. Graag had ik de rem helemaal open getrokken en het trucje met het aluminium plaatje in de kleine blokjes toegepast. Maar het is mij te koud dus dat moet wachten tot beter weer. Tot die tijd zit ik dus met een rechter rem waarbij het remarmpje enorm ver omlaag getrokken moet worden voordat de rem aangrijpt.

Zit ik me direct te bedenken dat dit ook een grotere kans op slepende rem betekent. Hoe verder je het remarmpje beweegt, hoe kleiner het verschil in uitzetten van de remschoenen. En omgekeerd betekent dat hetzelfde. Vanuit remstand gaan de remschoenen dus ook minder ver bij de trommel vandaan.

Maar terug naar die remkabel. Bij het monteren van de nieuwe kabel heb ik uiteraard ook het schroeftonnetje om de binnenkabel moeten plaatsen. Alleen heb ik deze niet sterk genoeg aangeschroefd. In enkele dagen tijd heb ik de stelschroef aan het stuur 1,5 centimeter moeten strakker draaien. Het schroeftonnetje heeft zich bij elke keer remmen verder richting het uiteinde van de kabel verplaatst, waarbij telkens de remwerking minder werd.
Vanmorgen was ik te vroeg op het werk. Ik heb toen even de fiets op z'n zij gelegd en het schroeftonnetje weer op de juiste plek geplaatst en deze keer een stuk strakker vast gedraaid. Dat viel teruggaande goed te merken. Het schokkerige gedrag van de linker rem is nu ineens niet voelbaar. Typisch.....

Nog niet tevreden over m'n fiets en telefoontje Philips

Vandaag heb ik nog maar eens een telefoontje gewaagd aan Philips om te vragen naar de oorzaak van mijn defecte lamp (en die van in ieder geval 2 anderen). Ik wil natuurlijk niet dat ik in de toekomst een keer de lamp alsnog kapot heb omdat bijvoorbeeld de stekkertjes losgeschoten zijn en m'n vrouw op goed geluk de stekkers weer aan elkaar prikt waarbij dan mogelijk polariteit de oorzaak kan zijn van de ellende. Maar de dame aan de telefoon kon mij dat niet vertellen. Ze zou de technische dienst vragen of zij mij daarover konden berichten. Ik ben benieuwd of dat gaat gebeuren.

Verder heb ik gevraagd naar een _goede_ handleiding. Die heb ik dus wel via een andere weg gekregen maar ik ben benieuwd hoe Philips hiermee omgaat. De dame zou mij vandaag een mail sturen met de juiste handleiding. Het is nu een aantal uren later. De dag is nog niet voorbij maar tot dusver heb ik nog geen mail ontvangen.

Tot slot nog wat over m'n fiets. Ik ben niet tevreden met hoe het ding werkt.
De happende rem is irritant maar ik vermoed dat dat minder speelt als beide remmen even goed remmen. De linker (happende) heeft 2 kleine aluminium plaatjes gekregen om de remschoenen wat verder uit elkaar te drukken zodat bij het remmen de remschoenen eerder de trommel raken. Dat moet bij de rechter rem ook nog gebeuren. Ik heb er hoop op dat dat in ieder geval qua remgedrag een gunstig effect zal hebben. De tip van Mick over de spaakspanning en vervormen van de trommel moet ik dan ook maar proberen mee te nemen en zien of ik daar wat mee kan (z'n uitleg vind ik in ieder geval plausibel genoeg).
Maar ook het achterwiel ben ik niet te spreken over. Onlangs is mijn achterbrug gelast omdat er een scheur in de achterbrug zat. Het achterwiel liep in bochten steeds aan in de wielkasten. Maar raden wat er gisteren in bochten gebeurde......... jawel....... aanlopend achterwiel.
Ik begin er een beetje heel erg moe van te worden in ieder geval.

Wat een *piep*-dag

Vanmorgen wil ik Quemo uit de garage trekken maar de fiets lijkt last te hebben van een ochtendhumeurtje.... en geen beste.....
Een aanlopende rechter rem is de oorzaak. Ik wip de fiets even met de rechter kant omhoog om onder het wiel door te grijpen naar het remarmpje. Vanbinnen klapt het stuur opzij zoals het wel vaker doet. Maar het venijnige humeurtje maakt dat Quemo ook maar besluit nog even dwars te doen en breekt m'n stuurhouder af (waarmee het stuur normaal omhoog geklapt kan blijven staan tijdens in-/uitstappen).

Maar goed, ik moet naar het werk. Op hoop van zegen vertrek ik. De rem tracht ik niet te gebruiken en dat is mij wonderbaarlijk goed gelukt. Pas na 11,5 kilometer moet ik m'n rem even gebruiken. Gelukkig is het slechte humeurtje van Quemo wat afgezwakt. De frisse ochtendlucht zal vast goed gedaan hebben.

Omdat ik nog altijd geen fan ben van klussen in mijn garage met dit koude weer, heb ik besloten om de remkabel op het werk onder handen te nemen. Thuis heb ik daarom snel een set binnen-/buitenkabel gepakt en zo'n mooi plasticje van Alligt wat tegenwoordig gebruikt wordt op het remarmpje om de buitenkabel in te klemmen.

Vanmiddag kon ik na het werk even snel de klus klaren. Fiets naar binnen gerold en op een droogloopmat gelegd. Schroeftonnetje van de binnenkabel af, dan de binnen- en buitenkabel uit m'n fiets trekken. Nieuwe buitenkabel in de fiets drukken, binnenkabel doorvoeren en........... ehm....... waarom steekt er maar 6 centimeter binnenkabel uit de buitenkabel? Even checken in de fiets of daar misschien de binnenkabel per ongeluk een slag om het stuur heeft gemaakt alvorens in de buitenkabel te verdwijnen. Maar nee, niet aan de orde.
Heb ik vanmorgen..... (wie wat bewaart, die heeft wat) blijkbaar een oude binnenkabel gepakt die ik als reserve had liggen voor als de 'stuurophangkabel' zou knappen.
Vervolgend maar geprobeerd de oude binnenkabel door de nieuwe buitenkabel te drukken. Maar helaas....... met geen mogelijkheid er meer in te krijgen.

Ik ben uiteindelijk maar naar huis gefietst met alléén een linker rem. Erg veilig voelt dat niet. Ik heb daarom dan ook maar een rustig ritje getracht te rijden en dat valt nogal tegen.
Ondanks de lagere snelheid was het remmen nog altijd geen pretje. De fiets wil enorm naar links trekken tijdens het remmen met alleen het linker wiel. Verder was het schokkerige gedrag vanwege vermoedelijk niet-ronde trommel te voelen.

Thuis aangekomen heb ik toch maar in m'n koude garage zo snel mogelijk de buitenkabel weer op z'n plek gedrukt en een _echt_ nieuwe binnenkabel doorgevoerd.
De stuurbeugel moet nog wel gebeuren maar dat doe ik op een later moment.

Wat betreft die stuurbeugel; ik heb er nu 2 gemonteerd gehad en gebroken. De 3e gaat nu dus plaats nemen in mijn fiets. Helaas is dat ook de laatste beugel die ik heb. Alligt heeft deze maar niet meer. De nieuwe heeft andere afmetingen dus die kan ik niet zondermeer monteren in mijn fiets. Hoe dat op te lossen? Ik heb wel een idee: magneten. Als de nieuwe beugel het begeeft, wil ik magneten gebruiken om het stuur rechtop te houden. 2 simpele aluminium plaatjes moeten dan zorgen dat het stuur niet opzij kan vallen. Dan ben ik ook uit de brand.

Nog een keer onderhoud en meer over lampen

Omdat de fraaie Philipslamp voor de nieuwe fiets van m'n vrouw de geest gegeven heeft, ben ik vandaag naar Velomobiel.nl gegaan om daar maar een _fatsoenlijke_  lamp te halen.

De linker rem van m'n fiets deed het de laatste tijd niet goed. Zelfs nadat m'n fiets bij VM.nl geweest is, wilde hij maar niet lekker werken. Vandaar dat ik vandaag nog maar eens naar de rem heb laten kijken. Mijn vermoeden was dat de asjes de oorzaak waren.
Jos heeft de veerpoot uit m'n fiets gehaald en vervolgens de bewegende onderdelen van m'n rem geïnspecteerd. Daar was niets mis mee. Blijkbaar lag de oorzaak bij de Jagwire kabel. De kabel heb ik laten vervangen, waarna m'n fiets weer fatsoenlijk wilde remmen.

Tijdens het klussen heb ik het ook nog gehad over die 'geweldige' Philipslamp die ik opgeblazen heb. Dat verhaal klonk ze heel bekend in de oren. Ook zij hebben zo'n lamp om zeep geholpen terwijl ook zij niet een te hoge spanning hebben gegeven.
Toch jammer dat zo'n mooie, dure lamp maar héél even licht wil geven.

Op de weg naar huis heb ik toch nog weer wat vreemds gemerkt aan m'n remmen. De rem (ik weet niet links of rechts) bleef in een bocht slepen om na de bocht gewoon vrij te schieten. Misschien ook de rechter kabel nog vervangen.

Jos heeft bij de linker rem trouwens een mooi spuitgietplasticje aan de remhendel gemonteerd. De oude is van messing. Die laatste zat muurvast aan de buitenkabel vast; iets wat veel voor komt. Dat is met het nieuwe plasticje verleden tijd. Verder heeft Jos met 2 tiewraps gezorgd dat de kabel recht in het armpje komt zodat de binnenkabel niet kan aanlopen tegen de rand van het remarmpje (ik denk dat daar ook een stukje oorzaak van oxidatie zat)

Eerste ritje na onderhoud

Afgelopen woensdag heb ik mijn fiets opgehaald nadat deze onder handen is genomen voor onderhoud bij VM.nl. Maar fietsen heb ik de dagen daarna niet gedaan. Reden: griep.
Maar na 4 dagen lamlendig thuis zitten was ik het toch wel beu. Vanmorgen ben ik, welliswaar gammel, naar het werk gegaan.

Eerste indruk: hij fietst heerlijk licht. Geen wonder want Allert had een voorwiel met aanlopende rem aangetroffen en natuurlijk verholpen.
Hij gaf ook aan dat ik een piepende rem kon verwachten; ik moet maar eens stevig remmen om de rem lekker op te warmen. Bij gebrek aan fatsoenlijke hellingen gaat dat lastig worden.
M'n linker rem hapt helaas nog wel af en toe. Oorzaak? Zeg het maar. Kabel is soepel. Remheveltje beweegt soepel. De remblokken heeft Allert afgeschuind (wat ook een oplossing zou kunnen zijn). Maar helaas, het happen is nog niet weg. Het is niet elke keer raak maar toch wel vrij frequent.

De nieuwe shifter (zelfde type) schakelt behoorlijk zwaarder. En Allert vroeg of mijn fiets voorheen goed schakelde. Dat was niet echt optimaal maar vandaag toch wel wat minder dan voorheen. Bij VM.nl geven ze tegenwoordig duidelijk de voorkeur aan SRAM boven Shimano omdat de hoeveelheid kabel die per schakelstap gebruikt wordt, bij SRAM wat meer is, wat beter schakelgedrag oplevert. Ik sluit niet uit dat ik bij een volgende keer vervangen van ketting/tandwielen of eventueel shifter, dat dan de derailleur eraf gaat en een SRAM ervoor in de plaats komt.
Om het schakekelen toch wat te verbeteren ga ik denk ik binnekort de ketting een tikkie schoonmaken en smeren.
De 'tik' in de ketting heb ik vandaag op de terugweg wel gevoeld maar omdat ik nog niet griepvrij ben, ben ik niet uit de fiets gestapt. Dat doe ik wel een keer als ik lekker fris ben.

De achterbrug voelt ook weer steviger. Ik had het niet helemaal door maar het verschil merk ik nu wel duidelijk. De fiets stuurt weer een stuk strakker.

Dom

Tja, hoe moet ik het anders noemen dan 'dom'. Bij mij onderhoudswerkzaamheden aan m'n fiets heb ik een domme fout gemaakt.

Na wat onderhoud had ik verwacht dat m'n fiets vlotter zou rijden maar echt vlot ging het niet; niet vlot genoeg in ieder geval. Het had natuurlijk m'n conditie kunnen zijn. Maar dat verklaart niet waarom m'n fiets op het grootste voorblad meer weerstand leek te hebben dan op het middelste voorblad. Voorheen ging het trappen juist lichter als ik van middelste blad naar het grootste schakelde.
Ook hoorde ik mijn ketting tijdens het trappen wat aanlopen tegen de voorderailleur. Ik heb getracht wat te verstellen maar niet teveel want het kon nooit ineens enorm afwijken leek me. Na 2 klikjes van de stuurversteller te hebben gedraaid, bleef de ketting aanlopen.

Toen heb ik de ketting maar eens gevolgd. Die maakte wel een vreemde bocht naar links, waarbij ook de ketting tegen de linker kant van de derailleur aanliep. Verder ging de ketting met het tempo van m'n traptempo heen en weer. Een beetje op en neer ken ik wel maar zeker 1,5 cm heen en weer vind ik toch vreemd. Geen wonder want ik had de Jagwire buitenkabel langs de buitenkant van de ketting laten lopen, waardoor deze dus steevast naar links getrokken werd. Dit heb ik opgelost met een nieuwe binnenkabel (en natuurlijk de buitenkabel langs de juiste route laten lopen).

Verder heb ik de sporing nog een keer gecontroleerd. Die was niet daverend ondanks dat ik hem onlangs nog heb afgesteld. Na bijstellen en weer meten was het weer niet geweldig. Oorzaak was simpel: lichte slinger in m'n linker voorwiel. Ik heb beide voorwielen gericht en op nieuw uitgelijnd. Dat ging heel wat beter.
In het proces is wel een spaaknippel afgebroken. Die spaak heb ik dus moeten vervangen. Bleek ik geen reservespaken te hebben voor mijn wielen met grotere trommelremmen. Hier kwam ik ook pas achter toen de spaak op z'n plek zat en zo'n 1,5 mm onder de nippel uit stak. Deze heb ik weggedremeld.... hoewel...... niet geDremeld want m'n Dremel heeft de geest gegeven. De stuurelektronica had kuren. Na wat pogingen de boel te repareren heb ik maar gegrepen naar m'n Aldi-kloon.

Verder heb ik nog wat nippels 'vermoerd'; de nippelsleutel heeft er geen grip meer op. Maar die vervang ik wel een volgende keer als ik m'n wielen moet richten.

Om m'n voorraad spullen aan te vullen ben ik even naar Dronten gefietst. Van de heenweg heb ik geen gegevens maar van de terugweg wel. Bijna 35 km/h gemiddeld (rijsnelheden van 40 tot 45 km/h) lijkt er meer op.

Groot onderhoud

Zomervakantie dus een mooi moment om m'n fiets maar eens onder handen te nemen.... hoewel..... met deze warmte houd ik het niet lang vol en daarom doe ik het in etappes.

Wat heb ik inmiddels gedaan:

• Remmen helemaal uit elkaar gehaald, ontvet en opnieuw ingevet
• Voorwielen gecontroleerd op spaakbreuk en.... géén spaakbreuk maar mooi strakke wieltjes. Lang leve de ringetjes achter de spaakkoppen
• Wielen uitgelijnd
• Her en der wat klittenband opnieuw vastgelijmd
• Kleine beschadiging aan de rand van het ene voetengat voorzien van wat tweecomponentenlijm
• Ene wielkast aan de binnenkant voorzien van een stevige laag tweecomponentenlijm omdat daar flink wat slijtage zichtbaar was door het wiel wat soms aanloopt in heel strakke bochten. Even wat nieuw materiaal aangebracht wat weg mag slijten.
• Nieuwe Jagwire remkabels (binnen en buiten) gemonteerd

Niet gedaan:

• veerpoten uit elkaar halen; dat heb ik nog niet zo lang gelede ngedaan

Nog te doen:

• Ketting smeren

Wat betreft de elektronica, dat gaat enorm goed. Alleen 2 LEDjes op het dashboardkastje doen het niet maar dat is geen probleem. Verder blijft alles helemaal naar behoren werken.

Nu nog een moment (en puf) vinden om de ketting aan te pakken.

Snorfietsert

Vandaag heb ik de fiets een stuk gemakkelijker uit de garage kunnen krijgen dan gisteren. Geen aanlopende linker rem meer. De rit ging vandaag dan ook heel wat vlotter. Zodanig vlot zelfs dat ik vermoed dat het aanlopen van de rem al veel langer speelde.

Bij de verkeerslichten van de Rieteweg reed een snorfiets voor me. Hij kwam me vaag bekend voor. Helaas wil zo'n opgefokt ding heel wat vlotter optrekken dan een Quest. Hij wist dan ook vrij vlot een stevige afstand tussen hem en mij te creëren. Desondanks kon ik hem in ieder geval nog wel volgen.
Bij diverse afslagen was het even spannend of hij nog voor me reed of dat hij bij een afslag een andere kant op was gegaan. Maar hij bleef voor me rijden.

Tegen de Oude IJsselbrug op zag ik hem op forse afstand voor me rijden. En tegen de bult op ben ik doorgaans niet de snelste. Eenmaal boven op de Oude IJsselbrug zag ik hem al voorbij de verkeerslichten. Daarmee had hij een 400 tot 500 meter voorsprong. Maar de achtervolging heb ik wel ingezet. En dat betekende fors doortrappen.

Met meer dan 45 km/h op de teller kwam ik het Wokrestaurant voorbij. Deze snelheid heb ik zo lang mogelijk volgehouden. Maar ik moest mijn snelheid toch langzaam laten zakken, waardoor het 'inlopen' op hem steeds trager verliep.
Met 38 km/h op de teller kwam ik toch nog achter hem te rijden op een metertje of 20  afstand.
In Hattemerbroek ben ik de rijbaan op gegaan om (beduidend!) minder weerstand te hebben van het wegdek (dat compleet zinloze split op het fietspad...... welke automobilist dat bedacht heeft.......). Ik had mazzel want hij moest ook nog eens op fietsers voor hem wachten tot die aan de kant waren gegaan zodat hij kon passeren. Ik zag mijn kans schoon en heb hem nu zeker voor de 3e keer eruit gereden.

Hoezo snorfietsers rijden maximaal 25 km/h. Maar dit was eindelijk weer eens een redelijk Questwaardige snelheid.

Prioriteiten

Prioriteiten. Soms is het gemakkelijk te bepalen wat hogere prioriteiten heeft en wat minder. Soms is het lastig en soms blijkt achteraf een keuze niet de beste te zijn geweest.

Afgelopen zaterdag heb ik prioriteiten fout gesteld, zo bleek vandaag.
Volgende week heb ik een weekje vakantie. Mijn Quest wil zo langzamerhand wel graag wat onderhoud hebben. Ketting lijkt soms naar een ander blad te willen op de achtercassette, de wielen voor lopen niet helemaal soepel. Lagers en remmen lijken daar de oorzaak te zijn. Maar goed, dramatisch was het allemaal niet. Mooi klusje dus voor volgende week..... dacht ik.....

Maar vanmorgen leek het toch niet zo'n mooi klusje te zijn voor volgende week. Zoals altijd open ik de garagedeur, haal de laadstekker uit het dashboard. Haal de fiets van de rem en trek hem achteruit...... Of toch niet? Het linker wiel gaf duidelijk nogal wat weerstand.

Goed, de fiets heb ik alsnog uit de garage getrokken en hem maar even op 2 wielen gezet terwijl ik het linker wiel inspecteerde. Hij draaide bedroevend stroef. Duidelijk gevalletje aanlopende rem.

Er viel mee te fietsen maar prettig was het niet. 30 km/h kon ik wel halen maar even een sprintje trekken was geen goed idee. Ik ben op het werk aangekomen maar voelde wel dat dit ritje zwaarder was dan anders.

Vanmiddag heb ik daarom maar een klusje van volgende week een weekje naar voren getrokken.
De linker veerpoot heb ik onder de fiets vandaan getrokken. Dat was al een lastige klus want de boutjes hadden duidelijk kennis gemaakt met vocht en pekel. Lekker losdraaien was er niet bij en vervolgens de kogelkopjes uit de dwarsstang van de veerpoot halen ging ook zeker niet vanzelf.

Toen ik de boel uit elkaar had, dacht ik de oorzaak te vinden bij de remkabel. Maar dat leek na een inspectie toch redelijk mee te vallen. Dus dan moet het aan de rem zelf liggen. En jawel, het remhendeltje was bijna niet in beweging te krijgen.

Zo goed en kwaad als het ging, heb ik de rem onder handen genomen. Her en der een klein drupje teflon'olie' en een kloddertje vet. Na een flink aantal keren heen en weer bewegen van het remarmpje zat er weer een aangename beweging in. De veerpoot heb ik weer onder de fiets gemonteerd en de fiets verder weer rijklaar gemaakt. Andere plannen heb ik nog niet uitgevoerd. De temperatuur is me wat te laag om lekker uitgebreid  te klussen. Ik hoop volgende week op een lekker lentetemperatuurtje.

Ritje naar Dronten een dag vervroegd

Vanmiddag was ik bijtijds klaar met het werk. Goed, helemaal klaar ben ik nog niet maar ik heb een klein beetje werk naar maandag verschoven. Omdat het mooi weer is en ik wel even wat beweging kon gebruiken ben ik vandaag naar Dronten gegaan.

De heenreis heb ik volgens m'n GPS met een gemiddelde gedaan van 28,8 km/h. De afstand van 30,7 kilometer tussen Wezep en Dronten heb ik in iets meer dan een uur gedaan.

In Dronten ben ik eerst naar Alligt gegaan om een nieuwe stuurklem te halen. Alligt maakt tegenwoordig andere modellen die niet passen. Gelukkig had Leo nog wat oude exemplaren liggen. Ik heb er 2 meegenomen.

Vervolgens heb ik de fiets naar Velomobiel.nl gesleept. Daar heb ik wat vragen gesteld en even wat laten controleren. De ketting is aardig op weg. Hij is 2mm uitgerekt op 14,5 centimeter. Theo had het erover dat je met 3 wel van echte slijtage kan spreken.

De spaakspanning van mijn achterwiel is in orde. Er zit ook niet een noemenswaardige slag in dus ook dat is in orde.

De oorzaak van ratel die ik gehoord heb in de aandrijving is nog niet helemaal helder. Het kettinggeleiderwieltje is al wel duidelijk ingesleten maar hoeft nog niet vervangen te worden.

De achteras heeft geen speling dus ook daar lijkt niets aan de hand.

Waar het geluid van het achterwiel vandaan kwam weet ik dus nog niet. Evenals het geratel wat ik hoorde in de aandrijving is nog niets aan gedaan. Maarja, beide euvels waren niet hoorbaar op dit moment. Ik rij verder en zie (of hoor) wel wat er gebeurt.

De terugweg ging enorm vlot voor mijn doen. Het stuk Dronten-Roggebotsluis had ik een stimulans om stevig door te stampen want een racefietser kwam dichterbij toen ik de eerste brug (vanaf VM.nl) omhoog reed. Hij heeft het niet gered om bij me te komen want ik ging vlot genoeg weer omlaag. Bij de 2e rotonde is werk aan de weg waardoor ik eerder over moest steken naar de andere kant van de weg. Dat kost nogal wat snelheid. De racefietser ging toch rechtdoor. Door onze acties wist de racefietser voor mij te komen. Maar dat was niet van lange duur want zijn snelheid bleef steken bij zo'n 35 km/h. Ik heb de snelheid opgevoerd en heb tot aan Roggebotsluis op de rechte stukken overwegend 40 tot 45 gereden. Van de racefietser heb ik niet veel meer gezien.

Tussen Roggebotsluis en Kampen heb ik wat rustiger aan gedaan totdat ik bij binnenrijden van de bebouwde kom van Kampen in de verte op een rotonde een rode Quest zag rijden. Ik heb de achtervolging ingezet maar had nogal pech bij de rotonde omdat een werkbusje met aanhanger het niet nodig vond om voorrang te verlenen. En door een aanhanger heenrijden ga ik toch echt niet redden met de Quest.

Bij de Europa-allee sloeg de rode Quest rechtsaf. Hij had best een redelijke snelheid. Maar omdat de Europa-allee een drama is om te fietsen met de Quest (allemaal irritante rotondes met haakse 'bochten' er omheen) ben ik richting centrum gegaan. Ik ben in tegenstelling tot normaal nu niet door het centrum gegaan maar linksom langs de kade.
Over de brug (met de gouden wielen) ben ik rechtsaf geslagen. Daar was de volgende stimulans: een racefietser. Maar veel gein was er niet aan want hij ging richting Genemuiden. Bij die verkeerslichten heb ik een redelijke tijd stil gestaan.
Mijn gok dat de rode Quest richting Zwolle zou gaan (ik gokte dat het Erwin was) was goed want toen ik de volgende verkeerslichten naderde zag ik de rode Quest vanaf de grote brug komen. Maar helaas had ik de verkeerslichten belachelijk tegen. De ene stroom auto's na de andere kwam voor mij langs en ook de rode Quest, alleen had hij geen last van de verkeerslichten. Ik heb hem door het enorme oponthoud ook niet meer in kunnen halen. Sterker nog: hij was in geen velden of wegen meer te bekennen na die enorme tijd stil staan.

Het traject Dronten-Zwolle heeft 34,3 km/h gemiddeld als maximum in beeld gehad. In Zwolle liep het gemiddelde wat terug om te eindigen op 33,9 km/h op het moment dat ik de fiets bij de garage stil neerzette.
Het ritje heeft me 52 minuten en 37 seconden geduurd (wachttijden niet meegerekend).

Mijn fietscomputer geeft een totaalgemiddelde van net iets meer dan 30 km/h.

Vervolg monteren grote trommelremmen

Vanmorgen had ik het in de planning om de rechter rem onder handen te nemen, daarna naar Velomobiel.nl te fietsen en daar de remblokken laten rondschuren. Alleen kwam ik tijdens het demonteren van de veerpoot tegen het volgende 'probleempje' aan:

Geen wonder dat m'n fiets de laatste tijd niet echt vlot reed. Zo te zien had hij een fors toespoor.

Ik ben daarom met losse veerpoten naar Velomobiel.nl gereden, met de auto in dit geval want rijden in een fiets zonder veerpoten gaat toch wat lastig. Daar heb ik de remblokken dus laten schuren maar ook direct een nieuw setje hoekstukken gehaald.

Ik heb Ymte nog even de ringetjes achter de spaakkoppen laten zien. Preventief heb ik die nu ook in de nieuwe wielen gemonteerd bij de 9 probleemspaken per wiel. Yme was wel even benieuwd waar die ringetjes vandaan komen. Dat is dus gewoon bij de fietsenmaker vandaan. Ook wilde hij weten of het werkt. Tot dusver heb ik heel misschien een spaak gebroken met ringetjes maar zeker weten doe ik het niet. Wel weet ik dat de spaakbreuk véél minder is met ringetjes dan zonder.

Thuis heb ik de spullen weer onder de fiets gemonteerd en afgesteld.
De remwerking is weer goed. Ik kan nu tenminste weer doseren met beide remmen in plaats van alleen met rechts.

Grote trommelremmen

Het happen van de rem in het linker voorwiel is irritant, slecht voor m'n banden maar ook nog eens niet al te veilig. Een blokkerend wiel remt minder goed dan een die nog grip op het wegdek heeft. Gisteren heb ik eindelijk de tijd gevonden om naar Dronten te gaan (tijd (en energie) heb ik de laatste tijd nogal weinig getuige ook m'n weblog; het vorige bericht is een maand geleden terug geplaatst terwijl ik normaal veel vaker een bericht plaats)

Op weg naar Dronten zag ik dat ik geen drinken bij mij had. Ik was nog maar net van huis en kon daarom een paar honderd meter verderop even stoppen bij de supermarkt om daar wat in te slaan. Mijn fiets heb ik in de winkelstraat geplaatst en ben de winkel ingegaan.

Als ik aan de kassa sta zie ik een dame met 2 kleine koters bij mijn fiets. Het alarm gaat af. Mevrouw en kids gaan wat achteruit om vervolgens na het alarm gewoon weer ijskoud verder te gaan met koekeloeren naar en vooral ook in mijn fiets. Voorover gebogen over mijn fiets turen ze naarbinnen. Ik laat het alarm nog een keer afgaan. Weer deinst het stel even terug om daarna doodleuk weer verder te gaan met hun activiteiten.

Even later kom ik de winkel uit en spreek de dame aan en vraag haar of een afgaand alarm voor haar geen hint betekende. Een verhaal over haar kleinzoontje die dol is op auto's en dat ze er echt niet aangezeten hebben e.d. en waarom ik zo boos reageer. Ik vraag haar of ze dat ook bij cabrio's doet en of ze dat daarbij ook heel normaal vindt. Ze geeft aan dat heel normaal te vinden en dat ze het daarbij ook gewoon doet. Wij verschillen duidelijk van mening ik rijd verder om er niet al teveel woorden aan vuil te maken.

Bij Dronten zie ik vlak bij het benzinestation waar ik langs kom, een knaloranje WAW stil staan met iemand ernaast. Ik rijd daarom over het fietspad aan de linkerkant van de rijbaan (gescheiden fietspad) naar de WAW-rijder toe en vraag of hij problemen heeft. Het valt allemaal mee maar hij heeft wat ruzie met de voorderailleur van de WAW die hij aan het proberen is. We praten wat en ik zie een man vanaf het benzinestation naar ons toelopen. De man die ons inmiddels genaders had, vroeg ons of hij wat foto's mocht schieten. Wij gaven beiden aan er geen bezwaar tegen te hebben. We kletsen rustig verder terwijl de andere man wat foto's schiet. Naderhand stelt hij nog wat vragen en geeft aan waarvoor de foto's zijn. Hij is fotograaf van ondermeer de Telegraaf en De Brug (en bijbehorende media-zaken) en dat hij nog een foto van velomobielen nodig had voor zijn archief. De twee knaloranje velomobielen bij elkaar en de ene persoon staande naast de fietsen gaf een fototechnisch mooi plaatje naar zijn zeggen. Mogelijk zie je dus nog eens een foto van Quemo naast een oranje WAW verschijnen in een streekblad of mogelijk Telegraaf. De man keert terug naar z'n auto bij het benzinestation.

De WAW-rijder keert om om terug naar Alligt te gaan zodat de boel beter afgesteld kan worden. Ik stop 1 bedrijf verder, bij Velomobiel.nl. Daar haal ik materiaal voor nieuwe wielen met bijbehorende grotere trommelremmen. Direct neem ik nog een Furious Fred met Raceguard mee. Ik laat de rekening opmaken en kom op een lager bedrag dan verwacht. Samen met Ymte controleer ik nog even of alles er wel op staat en dat lijkt het geval te zijn. Ik loop naar beneden om m'n spullen bij elkaar te pakken zodat ik terug kan naar Zwolle. Maar als ik beneden ben hoor ik een fietsbel van een Quest en bedenk me dat de mijne kapot is dus vraag nog even om een nieuwe bel. Met de bel loop ik terug naar Ymte om ook die bel nog even op de rekening te laten zetten. Maar Ymte had de boel al rond dus kon de bel er niet meer bij. Ik mocht hem zo meenemen.

Terug naar huis kom ik de WAW-rijder achterop. Hij heeft een afslag gemist en rijdt over de rijbaan. Ik stop op het fietspad aan de andere kant van de weg en geef aan dat hij een eindje terug een bord niet gezien heeft. Hij komt met de WAW naar het fietspad en samen rijden we verder. Bij Roggebotsluis kletsen we nog een tijdje waarna we elk onze eigen weg gaan.

Thuis aangekomen heb ik toch nog eens gekeken naar de prijzen van de onderdelen. Ik ben best blij met een financiële meevaller maar er klopte iets niet. En inderdaad, de prijslijst die ik destijds te horen heb gekregen bevatte eigen bedragen voor de ankerplaten, die staan nu niet op de rekening. Verder stond er ook iets over vulbusjes terwijl ik die niet gekregen heb. Ik heb met Velomobiel.nl gebeld en de boel recht laten zetten. Ik heb een tweede rekening gekregen met daarop de bel en de ankerplaten en natuurlijk de benodigde vulbusjes.

Gisteravond heb ik de twee nieuwe wieltjes gespaakt en vanmiddag heb ik de eerste set ingebouwd. Allereerst heb ik de linker ankerplaat vervangen omdat dat wiel hapt. De remwerking zal vast nog niet optimaal zijn omdat de blokken nog niet rondgeschuurd zijn maar de werking is in ieder geval nu al prettiger dan dat happende wiel.

Remmen weer grondige beurt gegeven

M'n blokkerende linker voorwiel bij remacties kan ik niet waarderen. Onlangs heb ik nog even wat vet bij de asjes gespoten maar dat heeft maar 1 of 2 dagen geholpen. Vandaar dus dat het toch echt weer tijd was om de boel grondig onder handen te nemen.

Vandaag heb ik daarom de wielen uitgebouwd om vervolgens ook de remmen volledig uit elkaar te halen, te reinigen en te smeren. Bij demonteren van het tweede wiel kwam aan het licht dat m'n zojuist weer volledig gemonteerde eerste wiel niet goed gedaan was. Ik had een veerringetje op de verkeerde plek geplaatst. Dus mocht ik het wiel weer helemaal uitbouwen, rem weer helemaal uit elkaar halen en nu op de juiste manier weer monteren.

De remwerking is nu, na de onderhoudsactie, nog niet optimaal. Het kan best zijn dat hij na een paar kilometer gebruik weer helemaal goed remt maar dat is even afwachten. Geheel vreemd zou dat in ieder geval niet zijn. Maar ik sluit ook niet uit dat voor betere remwerking ik toch weer een stel nieuwe kabels moet monteren. Eerst maar even afwachten en proberen.

Kilometerstand: 11497

Lek 12

Vandaag wordt weer de ligfietsrace in Zwolle gereden. Ik heb me opgegeven om samen met Wim G. op de Pino te rijden. Maar het weer zit niet mee vandaag en Wim belt me op. We besluiten om de Pino maar niet te gebruiken. Dus besluit ik met m'n Quest mee te doen. Alleen moet er nog wel snel wat onderhoud gepleegd worden. De linker rem hapt de laatste tijd weer met nat wegdek dus moet die gesmeerd worden. Met wat noodgrepen smeer ik m'n remmen. Direct pomp ik de banden nog even op. Maar bij oppompen van de ene voorband (ik weet niet meer zeker welke het was maar ik meen de rechter) komt er wat witte vloeistof langs het ventiel naar buiten stromen. Er zit dus ergens een lek in die band. De band heb ik verwijderd en het lek gezocht. Het zoeken duurde niet lang. Ik hoefde alleen maar te kijken waar de hoeveelheid antilekvloeistof het meest was tussen binnen- en buitenband. Maar goed, de band was dus wederom effectief gedicht door de antilekvloeistof.

De band heb ik geplakt en de buitenband toch maar even vervangen door een nieuwe omdat ik met de race niet zit te wachten op wederom een lek.

Tot slot de lekstatistieken:

Lek 1: 2358km; Rechtsvoor; Kojak; gewoon lek
Lek 2: 3032km; Rechtsvoor; Kojak; vrij 'groot' stukje metaal.
Lek 3: 4922km; Rechtsvoor; Kojak; groot stuk glas
Lek 4: 6341km; Achter; Kojak; groot stuk glas maar effectief gedicht door SuperSealant; pas opgemerkt bij verwisselen van de band.
Lek 5: 6947km; Rechtsvoor; Kojak; niet duidelijk wat de veroorzaker was, wel veel steentjes/glas aangetroffen.
Lek 6, 7, 8, 9 en 10: 7859km; Achter; Furious Fred; 1 groter lek, 4 kleinere lekken, alle 5 gedicht door SuperSealant en pas opgemerkt bij verwisselen van de band.
Lek 11: 9570km; Rechtsvoor; Kojak; Vermoedelijk velglint
Lek 12: 11219km; Rechtsvoor (meen ik); Lek effectief gedicht door de race sealant