Posts tonen met het label RVS. Alle posts tonen
Posts tonen met het label RVS. Alle posts tonen

vrijdag 4 november 2011

RIS de brug op

Gisteren had ik eindelijk weer eens te maken met een racefietser. Het leek een oude kerel maar dat hoeft absoluut niets te zeggen. Wel was ik in het nadeel: we gaan de Oude IJsselbrug op en dan wil je het verschil tussen een 45kg zware velomobiel en een licht racefietsje wel voelen. Mijn voordeel van de stroomlijn is nu een nadeel want pas vanaf 30 km/h begint de stroomlijn echt z'n werk te doen. Dat betekent harder trappen.

Maar goed, het werd vrij snel duidelijk dat deze man toch best wel vlot de brug op kon komen. Een korte RVS werd omgezet in acute RIS. Maar even doortrappen en het werd toch weer RVS:


dinsdag 31 mei 2011

Heb ik nou beet of niet?

Na m'n eerste sleutelhangercamera heb ik nog een tweede besteld. Zo kan ik voor en achter tegelijkertijd opnemen.

Gisteren heb ik wat geprobeerd. Één camera op de neus naar voren gericht, één op de rolbeugel naar achteren kijkend. Verder heb ik ook GPS aangezet om de snelheid op te nemen.
Daarna de 3 verschillende zaken combineren valt niet altijd mee. Videobeelden synchroon laten lopen is een eitje maar de GPS-gegevens is een ander verhaal door meetonnauwkeurigheden. Maar goed, ik heb een poging gewaagd. En dit levert op zich geen onaardige beelden op:

Bij de Oude IJsselbrug zag ik wat interessants: 2 racefietsers en nog een 3e die net aan kwam rijden. Dus heb ik maar iets gedaan waar ik heel slecht in ben: vissen.

Naar het schijnt moet je bij vissen rustig aan doen als je beet hebt. Als je te hard gaat trekken loop je de kans de lijn te breken en je vis kwijt te raken........

woensdag 18 mei 2011

RIS beantwoord met een betere LIS

RIS? LIS? Ja, Racefiets Inhaal Syndroom en Ligfiets Inhaal Syndroom. En omdat beelden meer zeggen dan woorden:

Filmpje via Youtube bekijken kan ook, dan staat er ook commentaar in beeld.

Maar goed, soms kom je toch 'echte' racefietsers tegen. De meeste racefietsers die ik ontmoet rijden vaak ontspannen met de handjes aan de bovenkant met een rustig tempo (niets mis mee, daar niet van!) en laten zich vaak niet verleiden tot een potje vlotter doorfietsen. Maar vandaag dus wel.

Aan het filmpje valt te zien dat hij een forse voorsprong had en dat ik toch wel wat tijd nodig heb om bij hem te komen. Ik doe dat notabene met een vaartje van zo'n 40 km/h.
Zodra ik bij hem ben, laat ik m'n snelheid wat zaken om te zien hoe hard hij rijdt: zo'n 35 km/h. Zodra ik voorbij ben en weer 40 op m'n teller heb, zet hij dus de achtervolging in. Tja, dan wordt het bij mij een acuut gevalletje RVS (Racefiets Voorblijf Syndroom). Ik voer de snelheid dus op. Maar bij 48,5 km/h haakt hij toch af.
Hij groet nog wel even vriendelijk naar m'n achteruitkijkspiegels.

Deze racefietser is niet wat ik gewend ben. Deze kan tenminste wel laten zien wat fietsen is. Het is dat ik een Quest heb, anders denk ik dat ik het duidelijk tegen hem had afgelegd. Ik heb een snellere fiets maar HIJ is beter.

Complimenten aan deze racefietser! En bedankt :-) Altijd leuk zo'n spelletje (desnoods als de andere partij sneller is)

vrijdag 25 maart 2011

Ritje naar Dronten een dag vervroegd

Vanmiddag was ik bijtijds klaar met het werk. Goed, helemaal klaar ben ik nog niet maar ik heb een klein beetje werk naar maandag verschoven. Omdat het mooi weer is en ik wel even wat beweging kon gebruiken ben ik vandaag naar Dronten gegaan.

De heenreis heb ik volgens m'n GPS met een gemiddelde gedaan van 28,8 km/h. De afstand van 30,7 kilometer tussen Wezep en Dronten heb ik in iets meer dan een uur gedaan.

In Dronten ben ik eerst naar Alligt gegaan om een nieuwe stuurklem te halen. Alligt maakt tegenwoordig andere modellen die niet passen. Gelukkig had Leo nog wat oude exemplaren liggen. Ik heb er 2 meegenomen.

Vervolgens heb ik de fiets naar Velomobiel.nl gesleept. Daar heb ik wat vragen gesteld en even wat laten controleren. De ketting is aardig op weg. Hij is 2mm uitgerekt op 14,5 centimeter. Theo had het erover dat je met 3 wel van echte slijtage kan spreken.

De spaakspanning van mijn achterwiel is in orde. Er zit ook niet een noemenswaardige slag in dus ook dat is in orde.

De oorzaak van ratel die ik gehoord heb in de aandrijving is nog niet helemaal helder. Het kettinggeleiderwieltje is al wel duidelijk ingesleten maar hoeft nog niet vervangen te worden.

De achteras heeft geen speling dus ook daar lijkt niets aan de hand.

Waar het geluid van het achterwiel vandaan kwam weet ik dus nog niet. Evenals het geratel wat ik hoorde in de aandrijving is nog niets aan gedaan. Maarja, beide euvels waren niet hoorbaar op dit moment. Ik rij verder en zie (of hoor) wel wat er gebeurt.

De terugweg ging enorm vlot voor mijn doen. Het stuk Dronten-Roggebotsluis had ik een stimulans om stevig door te stampen want een racefietser kwam dichterbij toen ik de eerste brug (vanaf VM.nl) omhoog reed. Hij heeft het niet gered om bij me te komen want ik ging vlot genoeg weer omlaag. Bij de 2e rotonde is werk aan de weg waardoor ik eerder over moest steken naar de andere kant van de weg. Dat kost nogal wat snelheid. De racefietser ging toch rechtdoor. Door onze acties wist de racefietser voor mij te komen. Maar dat was niet van lange duur want zijn snelheid bleef steken bij zo'n 35 km/h. Ik heb de snelheid opgevoerd en heb tot aan Roggebotsluis op de rechte stukken overwegend 40 tot 45 gereden. Van de racefietser heb ik niet veel meer gezien.

Tussen Roggebotsluis en Kampen heb ik wat rustiger aan gedaan totdat ik bij binnenrijden van de bebouwde kom van Kampen in de verte op een rotonde een rode Quest zag rijden. Ik heb de achtervolging ingezet maar had nogal pech bij de rotonde omdat een werkbusje met aanhanger het niet nodig vond om voorrang te verlenen. En door een aanhanger heenrijden ga ik toch echt niet redden met de Quest.

Bij de Europa-allee sloeg de rode Quest rechtsaf. Hij had best een redelijke snelheid. Maar omdat de Europa-allee een drama is om te fietsen met de Quest (allemaal irritante rotondes met haakse 'bochten' er omheen) ben ik richting centrum gegaan. Ik ben in tegenstelling tot normaal nu niet door het centrum gegaan maar linksom langs de kade.
Over de brug (met de gouden wielen) ben ik rechtsaf geslagen. Daar was de volgende stimulans: een racefietser. Maar veel gein was er niet aan want hij ging richting Genemuiden. Bij die verkeerslichten heb ik een redelijke tijd stil gestaan.
Mijn gok dat de rode Quest richting Zwolle zou gaan (ik gokte dat het Erwin was) was goed want toen ik de volgende verkeerslichten naderde zag ik de rode Quest vanaf de grote brug komen. Maar helaas had ik de verkeerslichten belachelijk tegen. De ene stroom auto's na de andere kwam voor mij langs en ook de rode Quest, alleen had hij geen last van de verkeerslichten. Ik heb hem door het enorme oponthoud ook niet meer in kunnen halen. Sterker nog: hij was in geen velden of wegen meer te bekennen na die enorme tijd stil staan.

Het traject Dronten-Zwolle heeft 34,3 km/h gemiddeld als maximum in beeld gehad. In Zwolle liep het gemiddelde wat terug om te eindigen op 33,9 km/h op het moment dat ik de fiets bij de garage stil neerzette.
Het ritje heeft me 52 minuten en 37 seconden geduurd (wachttijden niet meegerekend).

Mijn fietscomputer geeft een totaalgemiddelde van net iets meer dan 30 km/h.

donderdag 17 maart 2011

Uitdaging?

Mijn conditie laat de laatste dagen lichtelijk te wensen over. Ik sukkelde met een gangetje van vermoedelijk tussen de 15 en 20 km/h tegen de oude IJsselbrug op. Ineens zag ik in m'n spiegels een donkere gestalte die aan de bewegingen en de vorm van het silhouet wel een racefietser leek te zijn. De donkere gestalte bewoog alsof hij lekker vlot de bult op probeerde te komen. Hoe vlot dat was, weet ik niet maar wel weet ik dat het vlotter ging dan ik.  Maar goed, heuveltje op wil zo'n racefietsje wel wat vlotter omhoog komen. Hij naderde dan ook rap.

Hoewel hij naderde, voor mij begon de gein pas echt bovenop. Eenmaal boven wordt het immers even vlak wegdek met vlot daarna de weg omlaag. Ik heb gewoon rustig de snelheid opgevoerd en daar is een Quest wel goed in. Steeds iets snelller, nog sneller, nóg sneller. Verkeerslicht werkte mee en sprong op groen nog voordat ik moest afremmen. Dus het versnellen ging door. Achter me zag ik dat hij ook rechtdoor ging. Maar veel meer dan dat heb ik niet gezien. Ik heb herhaaldelijk m'n achteruitijkspiegels in de gaten gehouden maar 44 km/h het eerste stuk, wat afzakte naar 38 km/h was toch echt teveel voor hem. In no-time was ik hem volledig kwijt.

vrijdag 25 juni 2010

RVS en RIS

Vandaag was het heerlijk weer. Ik hoefde geen bagage mee te zeulen naar het werk dus heb ik de Fujin genomen. Veel puf had ik niet dus heb ik het rustig aan gedaan op de heenweg. Ook op de terugweg had ik dat in de planning maar dan moet natuurlijk niet ineens een racefietser in je achteruitkijkspiegel verschijnen.

Langzaam heb ik de snelheid opgevoerd en ben gestopt met opvoeren toen ik 35 km/h reed. Dat vond ik mooi genoeg voor het warme weer. De racefietser pikte aan en ging in m'n wiel rijden en bleef dat een fors eind doen.

Op een gegeven moment reden we een fietsster op een elektrisch ondersteunde fiets achterop. De dame in kwestie reed midden tot links van het fietspad. Reden is me onduidelijk. Op herhaaldelijk bellen reageerde ze niet. De brul van de racefietser gaf ze wel gehoor aan. Tijdens het inhalen mompel ik hardop dat rechts rijden ook een idee is. Een instemmend geluid hoor ik achter me bij de racefietser vandaan komen.

Een eindje verder moet ik afremmen voor verkeerslichten die vrij vlot toch op groen springen. Alleen had ik al teveel terug geschakeld en teveel afgeremd om lekker door te kunnen rijden.
De racefietser komt me voorbij en gaat in z'n eigen tempo de brug op. Dat gaat mij wat minder vlot af en de racefietser loopt uit.

Als ik over het hoogste punt heen ben kan de ligfiets natuurlijk doen waar hij goed in is: vaart maken met lagere luchtweerstand. Het duurt een tijdje maar na enige tijd kom ik achter de racefietser te rijden. Lang duurt dat niet omdat hij na het Ecodrome rechtsaf slaat terwijl ik rechtdoor moet. Ik roep hem nog even na dat hij een mooie conditie heeft. Hij kijkt achterom. Of hij het compliment goed gehoord heeft weet ik niet maar wel dat hij wat heeft horen roepen.

Vanavond heb ik de fujin nogmaals willen gebruiken maar dat was niet verder dan het achterpad af. Ik had de kinderkar erachter hangen maar vond de fiets toch vreemd aanvoelen. Een lekke achterband bleek de oorzaak. Dus ben ik omgekeerd, heb de fiets met kar in de garage gezet en de Quest gepakt. Kind overgeheveld van kar naar de Quest om alsnog op pad te gaan naar m'n bestemming.

zaterdag 22 mei 2010

Een paar keer RIS en RVS maar zonder verdere impulsen

Gisteren op weg naar huis zag ik bij de tweede kruising een racefietser voor me langs rijden over het fietspad. Hij leek redelijk door te rijden dus hoi, reden voor een acuut gevalletje RIS.

Omdat ik nog maar een paar honderd meter van m'n werk verwijderd was en dus nog even op gang moest komen, heb ik m'n aanval van RIS niet de vrije loop gegeven maar heb ik langzaam m'n tempo opgevoerd. Met een vaartje van 34 km/h liep ik eindelijk op hem in. Niet snel, maar het gebeurde wel.

Vlak voor de oude Willem de Zwijger kazerne reed ik achter hem. Ik besloot hem even te volgen. De racefietser reed met een zeer nette kadans van zo'n 100, mogelijk 110. Ik deed het rustuger aan met iets meer dan 90 omwentelingen per minuut.

In Hattemerbroek reden we de fietsenzaak voorbij waarna de racefietser over z'n linker schouder naar achteren keek. Zijn doel was vrij snel duidelijk: hij zag dat ik voldoende afstand had en sorteerde voor naar links om vervolgens de rijbaan op te gaan. Ik voelde het RIS ineens helemaal borrelen. Eindelijk een racefietser die wel even wat vlotter door wilde trappen. Maar tot m'n stomme verbazing ging hij niet harder rijden. Het leek er zelfs eerder op dat hij vaart had geminderd want terwijl ik rustig doorpeddelde met 34 km/h reed ik hem voorbij en liep op hem uit (ik reed notabene over de irritante klinkerweg parallel aan de hoofdrijbaan en kreeg ook nog eens een verhoogde kruising onder m'n wielen door).

Maar goed, dat was een enorme afknapper. Misschien wist hij wel van de aandoening van ligfietsers en besloot hij juist het tegenovergestelde te doen. Het is leuk om achter een racefietser aan te jagen (of je het nou 'wint' of niet, een echte tegenstander vind ik wel fijn). Nog leuker is het natuurlijk om hem het snot voor ogen te laten trappen en vervolgens te laten verdwijnen in je achteruitkijkspiegels. Maar bijna 'frustrerend' is het als je denkt een echte tegenstander te hebben die een handeling doet waaruit ik meen te moeten opmaken dat hij flink gas bij gaat geven om vervolgens het omgekeerde te doen. Zie het maar een beetje als de Rambol-reclame met de schone blonde die er verleidelijk bij zit en vervolgens met een gru-we-lij-le stem meldt dat ze haar moeder nog uit bad moet halen. Zo'n gevoel.

Maar goed, niet getreurd want in de verte zag ik nog twee voorovergebogen fietsers omhuld met Lycra. Dus de afknapper zakte snel weg. Maar eenmaal dichterbij gekomen bleek ook dit stel gewoon rustig te toeren waarbij mijn snelheid van 37 km/h al genoeg was om ze in no-time te laten verdwijnen in m'n achteruitkijkspiegels. Van RVS was dus ook al geen sprake meer. Maar goed, ik moet het maar onder ogen zien. Ik heb twee keer een equivalent van éen 'blauwtje' gelopen. Jammer maar helaas.

Gelukkig kon ik verder wel genieten van het heerlijke weer.

vrijdag 9 april 2010

Gevalletje ichtyfobie?

Vanmorgen, toen ik naar het werk reed, kwam er vanuit de tunnel bij het Ecodrome een racefietser voor me rijden. Ik had tot dusver in een rustig toertempo gefietst en kwa met net iets meer dan 30 km/h aanrijden. De racefietser reed net wat langzamer dan ik waardoor ik hem langzaam naderde.
Hij keek eens achterom en nog eens.

In de tunnel onder de IJsselallee door ging hij wat versnellen. Eenmaal weer boven ging hij op de pedalen staan om zo'n 33 km/h te gaan rijden. Op enige afstand bleef ik achter hem rijden. Hij keek achterom en later nog eens.

Bochtje naar links, de Ruiterlaan op. Het heerschap op de racefiets had mogelijk wat last van kramp in z'n nek of mogelijk een aanval van ichtyfobie (angst voor vissen). Bij de volgende twee bochten keek hij wederom achterom en dat was niet om te checken of hij mogelijk iemand zou snijden in de genoemde bochten.

Op de Spoolderbergweg had ik verwacht dat hij weer flink op de pedalen zou gaan staan en mij zo, heuvelop, eruit te rijden. Maar nee. Ineens zwiept hij z'n fiets naar links en vervolgens in een grote bocht naar rechts om al vroegtijdig rechtsaf te slaan naar het fietspad aan de andere kant van de grote weg.
Ik ga dat soort capriolen niet uithalen en rijd gewoon door naar de verkeerslichten.

Bij de verkeerslichten meende ik even mazzel te hebben. De verkeerslichten voor de auto's waren op rood gegaan. Maar het fietslicht stond ook nog op rood dus ben ik gestopt. En tot m'n stomme verbazing kregen de auto's weer groen. Dus ik mocht een 'ronde' wachten.

De racefietser was inmiddels al voor me langsgereden aan de andere kant van de weg.
Toen ik eenmaal groen licht kreeg, was de racefietser al bovenop de IJsselbrug.

Met enigszins rustig tempo van 25 km/h ben ik tegen de brug opgereden. Hard er tegenop kost nogal wat energie. Mocht de racefietser ook richting Hattemerbroekgaan, dan kan ik beter daar m'n energie gebruiken.

Zodra ik bovenop de IJsselbrug reed, was de racefietser al de verkeerslichten door en ging inderdaad richting Hattemerbroek. Maar dat is leuk! Een racefietser met ichtyfobie die een forse voorsprong heeft. Ik zet aan en hoop op groen licht bij de verkeerslichten. Maar helaas, het fietslicht sprong op rood. Het licht voor auto's rechtsaf ging op groen. Maar ook de de lichten voor rechtdoor waren op groen. Geen autoverkeer wat voor mij langs zou willen rijden dus zou ik niet te maken moeten krijgen met auto's. Dus ben ik (oh foei) door rood gereden.

Ik versnelde naar 50 km/h.
Eenmaal voor het Wok-restaurant zie ik de racefietser in de verte achterom kijken.
Ik tracht mijn snelheid zo goed mogelijk vast te houden. Dat valt tegen omdat het fietspad niet breed is, tenminste, niet breed genoeg om lekker voluit te rijden als je weer eens tegenliggers hebt omdat het fietspad aan de andere kant van de weg weer eens is afgezet.

Maar nog voor de Hanzelijn hang ik alweer in z'n wiel. Zijn verhoogde snelheid van 36 km/h was toch echt niet genoeg om mij achter zich te laten.
Bij de Hanzelijn inhalen vind ik niet verstandig in verband met de bochten, het slechte wegdek en de tegenliggers. Dus na de Oostersedijk ga ik hem pas voorbij. Het kan m'n verbeelding zijn maar even lijkt de man toch wat aan te zetten. Niet veel, maar toch. Veel nut heeft het ook niet want het snelheidsverschil was toch duidelijk.

In Hattemerbroek stuif ik de rijbaan op. Dat smerige fietspad met dat split remt nog altijd fors af en kost me toch echt zichtbaar een paar km/h van m'n snelheid.
Veel puf heb ik niet dus houd ik het bij een 38 tot 40 km/h. De racefietser zie ik kleiner worden in m'n achteruitkijkspiegel.

Op de rijbaan komt een busje van Delta Wonen achter me rijden.... dicht achter mij. Hij zet z'n richtingaanwijzer aan naar rechts (toch handig, die achteruitkijkspiegels). Maar de man lijkt niet te weten wat hij wil want afslaan doet hij niet. Misschien groet hij mij? Moet wel want hij zit zo dicht achter me, hij wil zeker graag dat ik het zie. Ik groet terug met een keer links en een keer rechts knipperen en blijf mijn weg met 40 km/h vervolgen via het asfalt van de rijbaan.

Enige tijd later heeft hij gelegenheid om mij in te halen. Dit gebeurt tot m'n verbazing zonder een claxongeluid, zonder brullend motorgeluid en zonder snijden.

De volgende auto die achter me komt rijden is een auto die ik ken. Het is de Lancia van m'n collega. Ook hij ziet op een gegeven moment gelegenheid om mij in te halen.

Op het werk heb ik nog even gevraagd hoeveel hij op z'n autoteller had staan. 45 was z'n antwoord. Dat is dan heel mooi want dat is een brommersnelheid waarmee die dingen op de rijbaan mogen. Dan sla ik dus ook volgens de wet geen vreemd figuur daar op de rijbaan..... hoewel, een bobslee op wielen die uitgedost is als een clownvis.....

Wat zullen de belevenissen van vanmiddag worden?

donderdag 11 maart 2010

Ik RVS, hij LIS?

Vanmiddag ben ik na het werk weer een stukje om gereden. Weer ging m'n route van Wezep via Kampen naar Zwolle.
Alleen is het best een geklungel om met de fiets aan de andere kant van de IJssel te komen.

Via het centrum wil wel alleen is de (voor mij) meest comfortabele route voor fietsers eigenlijk niet toegestaan en dan vanwege één zijweg waar het ineens verboden is voor fietses terwijl er vrijwel direct na de zijweg weer een fietsstrook begint. Wie dat verzonnen heeft? Ik negeer het bord gewoon keihard en houd m'n vingers gekruisd in de hoop dat ik geen prent zal krijgen mocht een agent me betrappen.

Al eerder kom je onder de hoge brug door. Maar om daar te komen moet je door een wijk-in-aanbouw. Inmiddels is het al heel wat minder 'in aanbouw' maar klaar is het allemaal nog niet.

Omdat ik probeer wat kaartmateriaal te leveren voor Open Street Maps, ben ik vandaag maar weer eens door het wijkje gereden om te zien of je nu wel gemakkelijk via die wijk op de grote brug kan komen. Dat is inmiddels dus wel het geval.

Onder aan de voet van de brug kan ik van de wijk naar de ventweg van de brug. Ik rijd er omhoog. Snel gaat het niet, eerst met iets meer dan 20 km/h. Maar dan zie ik een racefietser naderen van achteren. Ik zet nog een beetje bij en ga 25 km/h rijden. De racefietser komt dichterbij. Mogelijk heeft hij last van LIS. Ik heb in ieder geval van RVS maar geef niet helemaal toe aan de aanval. Ik wil toch graag fatsoenlijk boven komen.

Nog tegen de helling op komt hij achter me te rijden maar gaat me niet voorbij. We sukkelen met 25 km/h verder de bult op. Maar dan.... dan komt het stuk waar het vlakker wordt. Daar kan ik een versnelling hoger schakelen en nog een. Eenmaal over het hoogste punt is de lol voorbij. Met gemak blijf ik versnellen terwijl ik al héél vlot de racefietser in m'n achteruitkijkspiegel zie verdwijnen. Als ik onderaan ben is van de racefietser niet veel meer over dan een stipje in m'n achteruitkijkspiegels.

M'n snelheid zakt langzaam maar ij 37 km/h houd ik de boel vast en ga met die snelheid verder.

Tussen 's Heerenbroek en Westenholte meet ik met GPS nog even de fietsstraat op. In Stadshagen nog even de parallelweg van de Belvederelaan en het fietspad naar het cultuurhuis.

Heerlijk weertje vandaag om te fietsen.

vrijdag 5 februari 2010

Ouderen, gereedschap en wielrenner

Wat hebben die 3 met elkaar te maken? In dit geval helemaal niets.

Het gereedschap is een imbus 5mm sleutel. Standaard heb ik altijd een haaks bitleuteltje met bitjes bij me om te kunnen sleutelen. Wat torx, wat imbus en nog een kruiskop. Helaas is mijn bitsleuteltje met imbus 5mm te lang om te gebruiken voor de bout die de wielen aan de assen houden. Gisteren greep ik dan ook 'mis' ondanks dat ik gereedschap op zak heb. Ik heb daarom een imbussleuteltje gekocht bij de ijzerhandel. Maar ook de standaard imbussleuteltjes vind ik nog wat aan aan de lange kant bij het kortste stuk. Daarom heb ik er de dremel in gezet om nog 2 centimeter eraf te halen. Nu heb ik een sleuteltje wat veel meer ruimte heeft als ik in de wielkasten de asboutjes los wil draaien. Nieuw sleuteltje dus voor onderhoud.

De wielrenner is een persoon die ik op de terugweg van werk naar huis in m'n achteruitkijkspiegel zag toen hij boven op de IJsselbrug was en ik op weg naar beneden. Hij leek flink de vaart erin te hebben maar eenmaal op het fietsstraat zag ik hem toch kleiner worden.

Even na het Ecodrome zit een fietspad naar rechts die naar een tunnel gaat. Van voren kwam een ouder stel. De man reed voorop, de vrouw erachter. De man zwalkte wat heen en weer, leek richting de tunnel te willen maar doordat hij flink om zich heen keek en ook naar z'n vrouw achter hem, was hij niet echt koersvast. Ik gaf tijdig een geluidsignaaltje ten teken dat er ook verkeer van voren kwam zodat hij niet zonder kijken af zou slaan en een aanrijding met mij zou krijgen. De man kon nog fatsoenlijk voor mij afslaan maar z'n vrouw die een paar meter achter hem reed kon dat niet. Ze gebaarde me alleen dat ik langzamer moest rijden. Waarom? Geen idee. Ik had 32 km/h op de teller. Volgens mij gelden voor fietsers weinig concrete snelheidsbeperkingen. Bovendien mogen brommers op die plek 45 rijden en auto's zelfs 50. Dus waar mevrouw nou een probleem mee had? Ze mompelde ook nog iets bozigs. Veel hoorde ik er niet van omdat ik heerlijk aan het luisteren was naar m'n MP3. Mevrouw bleef in mijn richting kijken en wat gebaren. Ik heb maar even vriendelijk de sirene ingeramd.

Vlak voor het spoor moest ik afremmen omdat voor mij een stel reed met daarvoor een jong meisje. Omdat je vlak voor het spoor langs een optisch smal stuk moet, vond ik inhalen daar niet zo verstandig meer dus ben ik er gewoon achter gaan rijden om pas een eindje verderop in te kunnen halen.
Bij de verkeerslichten naar de Westerlaan moest ik een tijd wachten. Daar kwam op een gegeven moment de racefietser naast me staan.

Eenmaal groen trok de racefietser vlot op. Tja, met zo'n lichte fiets lukt dat wel. Bij de verkeerslichten bij Emmawijk bleef hij na groen even achter me om vervolgens toch voor me uit te rijden. Bij de rotonde reed ik hem weer voorbij omdat hij het fietspad volgde maar ik de rijbaan nam en daardoor bijna rechtdoor kon oversteken zonder al teveel te hoeven afremmen. Maar helemaal op gang was ik nog niet. De racefietser zag z'n kans en ging me voorbij en ging in ieder geval over de 40 km/h heen.

De rotonde bij de TCZ wist ik weer legaal af te snijden door de rijbaan te nemen. Daarna ging hij achter me rijden. Eenmaal bij de tunnel naar Holtenbroek kwam hij me weer voorbij. Optrekken gaat met zo'n racefiets een stuk vlotter dus liep hij lichtelijk uit. Maar bij de bocht naar de Klooienberglaan moest hij rustig aan doen vanwege de gladde natte klinkers. Daarna ben ik hem weer voorbij gegaan waarna hij aanhaakte.

Bij de Twistvlietbrug konden we naast elkaar de bussluis passeren, hij over het fietspad, ik onder de slagboom door. Toen we bij de tuidraden waren van de brug kwam hij me voorbij rijden. 30 km/h wist ik eruit te persen op dat moment maar meer ook niet.

Van de brug omlaag leek hij wat rustiger aan te doen. Vlak na hem reed ik het Twistvlietpad op. Daar heb ik de snelheid weer boven de 40 km/h gezet. De racefietser had geen behoefte meer om te volgen want hij verdween snel in m'n achteruitkijkspiegels.