Te korte armen

Grrrrrrr............

Zowel met auto als met fiets controleer ik vaak m'n verlichting. Tijdens het rijden bijvoorbeeld kijken naar schijnsels op wegdek, bomen, lantarenpalen, andere voertuigen, in ruiten van huizen, etc. Ik rijd namelijk graag met verlichting, overdag maar zeker 's avonds.

Vanmorgen trok ik de fiets uit de garage. Dat doe ik uiteraard terwijl ik buiten de fiets sta. Ik check m'n verlichting. Die is zoals bijna altijd netjes in orde.

Tijdens het fietsen kijk ik op een gegeven moment naar rechts en zie mijn zelf rijden in de weerspiegeling van een donkere auto. Maar...... er klopt iets niet: m'n spiegelbeeld heeft geen achterlicht!
Bij een spoorwegovergang moet ik wachten. Ik klauter gedeeltelijk uit m'n fiets en kijk naar de staart van m'n fiets: inderdaad, geen lichten.

Een eindje verderop zet ik m'n fiets stil onder een viaduct (tja, ik rijd in een watjesfiets en dat doe ik niet voor niets, het sputterde dus is een viaduct een prachtige plek om stil te gaan staan). Na wat frutsen aan stekkers kom ik achter de oorzaak.

Stekker uit het doosje, doosje van de wand. Geen richtinaanwijzers, geen remlicht, geen achterlicht..... duisternis is het enige wat ik achter heb.
Helaas zijn m'n armen te kort om die stekker er weer in te wippen. Verder moet het centraaldoosje ook weer tegen de body geplakt worden; het zelfklevende laagje van het klittenband heeft ook niet het eeuwige leven. Dat wordt dus de top eraf trekken.

Mooi balen want:

1) vanavond heb ik m'n fiets nodig, rijden in donker zonder verlichting is niet toegestaan
2) vanavond kan ik de auto niet nemen want m'n vrouw heeft hem dan mee
3) vandaag de top eraf en er weer op ga ik niet redden, geen tijd voor
4) morgen in m'n vrije dag, tijd genoeg ware het niet dat ik ook de wasdroger onder handen moet nemen want die geeft regelmatig storing. Oorzaak weet ik en kan ik makkelijk verhelpen maar het kost wel de nodige tijd

Toch maar even prioriteiten verleggen: eerst m'n fiets weer in orde maken.

Toch aangenaam knutselen aan het achterlicht

Vandaag heb ik mijn achterlicht onder handen genomen. Er moest een set nieuwe LEDs ingebouwd worden omdat één LED het begeven had.
Dit is een vervelend klusje. Met name dat de top eraf moet maakt dit karwei nogal naar. Je bent er een forse tijd zoet mee en dat 2x want de top moet eraf maar naderhand ook weer erop. En als je dan geen verwarmde garage hebt, is het helemaal onaangenaam, ondanks de 'voorjaarstemperaturden' die we nu, in de winter, hebben.

Maar gelukkig woont niet veel verderop nog een velomobilist: Quesjer. Een jaar of wat geleden heb ik met hem fiets Quesjer1 voorzien van elektronica. Quesjer1 is inmiddels vervangen door Quesjer2 maar Quesjer1 is nog niet verkocht. De fiets had 2 mankementen: richtingaanwijzer links en remlicht deden het niet meer.

Ik kreeg aangeboden om bij Quesjer samen met hem aan de slag te gaan. Zowel Quemo als Quesjer1 konden dan even onder handen genomen worden in een heerlijk verwarmde ruimte. Ik heb geen seconde hoeven nadenken over dat aanbod.

Vanmorgen heb ik wat spullen bij elkaar geraapt en ben naar Quesjer gegaan om samen met hem de fietsen onder handen te nemen.
Eerst hebben we Quesjer1 en Quemo van de toppen ontdaan.

Vervolgens zijn de defecte LEDs van Quemo vervangen
 Terwijl de kit aan het drogen was, hebben we Quesjer1 gescalpeerd. In het proces werden helaas ook de draden van de nog werkende kant van de richtingaanwijzers beschadigd, waardoor Quesjer1 nog wat meer onderhoud kon krijgen.

De kapot gesneden bedrading was snel gevonden en gerepareerd. Toen kwam het zoekwerk naar de oorzaak van de andere defecte richtingaanwijzers. Bij omzetten van de schakelaar begon de clignoteur wel z'n werk te doen. En omdat clignoteur, schakelaar, stuurelektronica en de 2 LEDs in serie staan, kon dat bijna maar één ding betekenen....... ik zit me nu achteraf te bedenken dat de zoemer vast parallel staat aan de LEDs en stuurelektronica, waardoor de clignoteur dus ook daardoor kon werken. Hier dacht ik op dat moment zelf niet aan en zocht de oorzaak dus in de serie die ik eerder noemde. De voorste LED heb ik gemeten, die gaf zelfs licht toen ik de multimeter daarvoor gebruikte. De achterste gaf geen licht bij doormeten.
Omdat ik deels dezelfde elektronica heb gebruikt in mijn fiets als Quesjer in de zijne, wist ik dat één LED kortsluiten geen probleem kon zijn. En jawel, bij kortsluiten van de achterste LED begon de voorste weer netjes te werken. Deze oorzaak was dus snel gevonden en ook snel verholpen. Nieuwe LED erin en klaar.

Toen het remlicht. Achterlicht werkte wel maar remlichtfunctie niet. Tja, waar zit de oorzaak? Ik ben maar begonnen bij een herkenbaar punt: de remschakelaar. En op het moment dat ik de schakelaar vastpakte zag ik het remlicht ineens wat oplichten. Grote kans dus dat ik direct al de oorzaak te pakken had. En jawel: kabelbreuk bij de schakelaar. En ook dat is een probleem wat snel gevonden en verholpen was.

Had ik dat maar elke keer dat de oorzaak van een probleem zo snel gevonden en verholpen was.

Quesjer1 deed weer wat hij moest doen. Tijd dus om Quemo weer dicht te maken. Na gesmeer met siliconenkit en wederom wat geklooi met de boutjes en moertjes (waar Quesjer héél wat meer bedreven in is dan ik, dat is duidelijk) zat de top weer op Quemo en kon ik m'n spullen bij elkaar rapen en naar huis gaan.

Oliebollentocht 2012 (en achterlichtdrama)

Vandaag was het dan zover: de tweede editie van de Velomobielen Oliebollentocht in Zwolle. Het betreft de 17e editie in de lijst met oliebollentochten voor velomobielen. Vorige keer in Zwolle was in 2003. Toen stond de teller tussen de 50 en 60 velomobielen. Vandaag mochten we er tussen de 150 en 160 van maken.

Ik ben al redelijk bijtijds opgestaan. Ik moest de kar nog klaar maken voor velomobieltransport. Afgelopen jaren was dat om Quemo en Quesjer naar de startplaats te brengen maar omdat dit jaar een 'thuiswedstrijd' was, was dat niet nodig. De aanhanger moest worden klaar gemaakt om eventueel gestrande velomobielen op te pikken. Gebeurt niet snel maar de kans bestaat. Achteraf was het gelukkig niet nodig.

Na ontbijt naar binnen te hebben gewerkt en de kar te hebben opgebouwd en meegegeven aan degene die ermee zou rijden, ben ik naar de startplaats gegaan. Er waren al redelijk wat velomobilisten aanwezig.

Ik heb me eerst maar eens vermaakt met helpen dirigeren van auto's en fietsen. De verkeersregelaars waren er nog niet maar het was gelukkig ook nog niet druk met aanrijdende deelnemers. Enige tijd later kwamen de verkeersregelaars, die hun nut absoluut hebben bewezen. Fietsende velomobilisten werden netjes geholpen de drukke straat over te steken waarbij het autoverkeer even moest wachten. Verder werden mensen die met de auto kwamen (velomobiel erin, erop of erachter of een combinatie daarvan) werden netjes doorverwezen naar de beschikbare parkeerplaatsen want op het terrein van De Vrolijkheid (startlocatie) was niet voldoende parkeerplek voor auto's, aanhangers EN dan nog eens 150+ velomobielen. De auto's moesten daarom toch een andere plek opzoeken.

Om ongeveer 11:00h ging de tocht van start. Groep 1 zou 29 km/h kruissnelheid aanhouden, groep 2 (waarvan ik voorrijder was) met 27 km/h, groep 3 met 25 en groep 4 met 23 km/h.

Ook nu werden we netjes begeleid door de verkeersregelaars bij het oversteken van de drukke straat. En niet veel verder stond een ander koppeltje regelaars om (brom)fietsers tegen te houden en ons aanwijzigingen te geven en indien nodig, te helpen met keren in de krappe bocht die wel te nemen valt maar met toch even onoplettendheid vaak niet te halen valt met een Quest. Een beetje hulp is dan welkom.

Het 'keerpunt' gaf blijkbaar veel oponthoud. Ik deed als voorrijder rustig aan maar desondanks was er blijkbaar een fors gat gevallen in de groep. Als voorrijder van zo'n enorme lel fietsen ben ik geen ervaringsdeskundige. Een sliert van 58 velomobielen achter je aan is nogal wat. Rijden ze achter elkaar, dan heb je een treintje van toch al snel 500 meter! (nee, ze zijn geen 10 meter lang maar houden vaak wel die afstand aan). ik kreeg dus te horen dat ik nóg rustiger aan moest doen en nóg langzamer optrekken. Best lastig als je normaal gewoon flink de pedalen in het rond beweegt.

Bij aankomst in Hasselt hebben we even gewacht om de groep weer bij elkaar te krijgen. Ook wilde iemand vanaf de molen wat foto's schieten van de groep. Lastig want de volgende groep zat ons op de hielen. We zijn rustig verder gereden door Hasselt en daarna door naar Zwartsluis. Maar bij verlaten van Hasselt stonden weer 2 verkeersregelaars om ons een ongehinderde doorgang te geven.

In Zwartsluis was de route gewijzigd (had ik al over geschreven). De nieuwe route kwam door de winkelstraat. Ik gokte dat dat nog wel eens een puinhoop kon worden. Ik zag het al voor me: winkelstraat op zaterdag tegen het middaguur. En dan 4 groepen van elk 40 velomobielen door dat winkelende publiek. Maar de realiteit was anders. Het was in Zwartsluis in de winkelstraat op zaterdag rustiger dan een zondag in Zwolle, terwijl dan de winkels niet open zijn. Dat was dus een grote meevaller.

In Zwartsluis werden we weer geholpen door verkeersregelaars. Deze keer moest de groep velomobielen zich eerst opstellen, waarna de hele club in één keer over kon steken in zo min mogelijk tijd.

De route liep daarna door naar Belt Schutsloot, waar we pauze hebben gehouden. Ook daar hadden de verkeersregelaars een duidelijke taak gekregen: Velomobielen in groepen parkeren zodat vertrek na de pauze ook probleemloos kon verlopen.

Na Belt Schutsloot ging de tocht naar Genemuiden. Voor de zoveelste keer kon de stoet velomobielen zonder problemen een drukke N-weg oversteken met dank aan de verkeersregelaars. Toen was het door naar de pont van Genemuiden.

Onze groep was te groot voor de pont. Verkeersregelaars hielden auto's tegen om de pont vol met velomobielen te proppen. Op de pont heb ik even contact gehad met het thuisfront want die wilden wel graag weten wanneer we in Zwolle aan zouden komen om ons te zien.

Na Genemuiden ging de tocht door naar Hasselt. En wederom werden we ondersteund door verkeersregelaars. Via het industrieterrein zijn we naar de dijk gereden en van daaruit naar Zwolle.

Vlak voordat we bij het eindpunt waren, mochten we nog één keer gebruik maken van de diensten van de verkeersregelaars. De velomobielen mochten héél even het asfalt voor zichzelf opeisen en de rijbaan nemen (mag veel vaker volgens de wet maar in dit geval moest autoverkeer wachten).

Bij de Vrolijkheid konden we genieten van oliebollen en erwtensoep.
Organisator Quesjer: bedankt. Verkeersregelaars: bedankt. Vrolijkheid: bedankt en natuurlijk ook alle andere mensen die hebben meegewerkt: bedankt. Maar ook alle deelnemers die het met z'n allen toch groter en gezelliger maken: bedankt.

Het was een prachtige dag. Weinig lekke banden, weinig problemen, heerlijk weer, temperatuur was bijna hoog te noemen. Ik heb genoten.

Na de maaltijd en wat kletsen ben ik naar huis gegaan. Toen kwam een kleine domper die eraan zat te komen. Bij het omlaag klappen van m'n fietsstuur zag ik m'n achterlicht nog éven wat stuiptrekken, waarna deze volledig de geest gaf. Ik heb gelukkig nieuwe LEDs in huis maar moet ze dus wel monteren en daar heb ik hélemaal geen zin in. Waardeloze rotklus waarbij de top van de fiets af moet. Dat wil zeggen: veel boutjes en moertjes losschroeven op lastig te bereiken plekken. Top lossnijden, oude kit verwijderen, oude LEDs verwijderen en ook de kit waarmee ze vast zitten, nieuwe LEDs solderen en daarna vastktiten in de fiets. Dan een nacht wachten en de top weer op de fiets kitten en ook weer al die rotboutjes en moertjes vastschroeven. Gelukkig heb ik nog een week vakantie. Hopen dat de temperatuur in de garage aangenaam genoeg is.......

En toch was het dus een mooie dat.

[edit]
Foto's die m'n vrouw geschoten heeft

Volgende problemen dienen zich aan

Toen ik vandaag bij het werk vandaan wilde vertrekken, zag ik een volgend euvel.
In de staart van m'n Quest heb ik 4 rode Luxeons zitten voor het achterlicht. Één van de twee die achteruit gericht zijn, gaf bijna geen licht meer. Aan het einde van de rit gaf hij duidelijk weer meer licht maar toch wel zichtbaar minder dan de andere 3 Luxeons. Deze Luxeon gaat dus de geest geven. Ik heb dat al vaker gehad in het verleden, zowel met de Luxeons in de neus als in de staart.

In beide gevallen heb ik 1W varianten vervangen door 3W Luxeons. Die laatste lijken langer te blijven werken. Maar goed, ik mag helaas dus toch weer aan het klussen.
M'n dashboardkastje heeft overigens ook al tijden last van slecht of niet functionerende LEDs. Wellicht dat ik die ook maar eens aan ga pakken. Maar wanneer?........ géén idee. Eerst maar een stel nieuwe rode Luxeons bestellen.

[edit]

Setje van 4 Seouls P4 rood op ster besteld.

Nieuwe verlichting in de staart

Al eerder schreef ik over een niet werkend achterlicht. De oorzaak leek toen een Luxeon die niet goed contact maakte met de koelplaat. Ik heb toen de defecte Luxeon vervangen. Maar al sinds een tijdje werkt het rechter lampje aan de achterkant van de staart niet goed. Met name op lage intensiteit gaf hij duidelijk minder licht dan de rest. Tijd voor vervanging dus.

Maar dat is niet het enige. Het linker knipperlicht in de staart was ook bezig de geest te geven. De amberkleurige Luxeon gaf namelijk ook rood licht. Bij LEDs is dat vaak het teken dat ze bezig zijn 'dood' te gaan. Dus ook die moest vervangen worden.

Ik heb nog één week vakantie dus moet het er toch maar van komen. De fiets heb ik gisteren op blokken gezet (assteunen van de Lidl of Aldi). Dat staat mooi stabiel. Ik heb ook een fietslift gemaakt destijds maar dat is toch niet lekker stabiel zo ben ik een keer achter gekomen. Of die fietslift nog gebruikt gaat worden, weet ik niet. Tenminste, wel wordt hij gebruikt om spullen op te bergen tegen het plafond van de garage, daar is hij wel handig voor in ieder geval.

Omdat het openschroeven van de fiets een vervelend en langdurend karwei is (tenminste, bij mij wel), heb ik de staartverlichting gewoon even helemaal aangepakt.

De achterlichten waren 1W rode Luxeons. Nu heb ik er 3W Luxeons in gezet. Verder waren de 3W amberkleurige Luxeons bewerkt. De koelplaat was aan de ene kant afgeknipt zodat de Luxeon enigszins scheef in het gat gekit kon worden zodat ze schuin naar achteren zouden wijzen. Destijds viel het me tegen hoe schuin ze in het gat konden. ik heb daarom nu de koelplaten heel gelaten en maar eens gezien hoe dat gaat met monteren. De gaten in de body voor deze Luxeons waren al een slag groter en blijkbaar groot genoeg om de Luxeons duidelijk gnoeg buiten de body uit te laten steken. Onder een hoek monteren is niet nodig. Dus de koelplaten heb ik nu gewoon heel gelaten.

De oorzaak van de defecte amberkleurige Luxeon is me niet geheel duidelijk. Ik dacht eerst aan de ellende die ik in het verleden had me de aarding. Maar dat kan de oorzaak niet geweest zijn want ik heb expres de boel experimenteel aan een labvoeding gehangen om zo te zien welk effect een omkering van de polariteit heeft op de Luxeon met z'n driver. Zodra de polariteit op de driver wordt omgekeerd, doet hij gewoon niks.
Daar ligt de oorzaak dus niet.

Een volgende mogelijkheid is dat de driver kapot is gegaan. Maar die geeft een constante stroom af van 0,72A, ongeacht de spanning (3 tot 15V geprobeerd). Dus ook die doet netjes z'n werk.

Mijn gok is daarom dat ook hier koeling het probleem is geweest. Niet de verkleining van de koelplaat zal het probleem zijn denk ik. De andere Luxeon in de staart deed het immers nog goed. Daarbij krijgen de Luxeons wel de maximale stroom tijdens gebruik maar dan pulserend. Ze zullen nooit te warm worden.

Ik denk haast dat, net als met de rode Luxeon destijds, de Luxeon niet goed contact heeft gehad met de koelplaat, mogelijk door verkleinen van de koelplaat en dat daardoor de koeling te weinig is geweest.

Maar m'n fiets heeft nu dus 6 nieuwe Luxeons in de staart. Allemaal 3W. Ook in de neus zitten allemaal 3W Luxeons.

Omdat de top er nu af ligt, heb ik direct de ketting maar even gesmeerd. Nu kan ik er mooi bij.

Straks nog even de niet werkende indicatorLED van het achterlicht repareren en de elektronica is weer helemaal fris.

Achterlichtperikelen aanpakken

Vandaag heb ik de Quest op een Workmate gezet, de top eraf geschroefd en het achterlicht maar eens bekeken. Ik schrijf het in één zin maar het heeft allemaal flink wat tijd in beslag genomen, met name het losmaken van de top.

Maar goed, het achterlicht. Ik heb de twee Luxeons, waarvan er één niet goed werkte, uit m'n fiets gehaald en maar eens goed bekeken. Het lijkt erop dat warmte toch de oorzaak is geweest van het mankement. De defecte Luxeon had z'n LEDmodule wat vreemd op de koelplaat zitten. Hij zat wat schuin omhoog. Dat kan maar één ding betekenen: geen contact met de koelplaat. Tja, dan zou het kunnen dat hij te warm is geworden.

Ik heb twee nieuwe Luxeons in m'n fiets gekit. Dat werkt nu dus weer goed.

Omdat de top van de fiets eraf is, heb ik ook mooi even wat andere dingen onder handen kunnen nemen.

Twee kabels voor de elektronica waren losgeraakt. Vermoedelijk te weinig kit gebruikt. Dus heb ik ze opnieuw vastgekit. Verder was wat zelfklevend klittenband op de rechter wielkast niet echt vast meer, dus heb ik dat ook direct vastgelijmd. Hetzelfde geldt voor het ibiliet blok waarin ik m'n alarmsirene heb zitten. Daarvan was ook klittenband losgeraakt. Dat zit nu dus ook weer vast.

De ketting heb ik ook direct een smeerbeurt gegeven. Gewoon aan de voorkant. De trappers kan ik nu mooi rondbewegen en ook bij de ketting kan ik nu goed komen. Dus ook weer een klus geklaard.

Vandaag ligt er nog een moeilijke klus voor me: geduld hebben en gewoon de kit laten drogen. Morgen pas verder gaan. Dan ligt de volgende moeilijke klus op me te wachten. En dat is het dichtschroeven van de top. Dat zal vermoedelijk nooit m'n favoriete bezigheid worden. Wel een pluspuntje is dat ik de vorige keer getracht heb om het subframe tegen de onderbody te kitten zodat het schroeven wat gemakkelijker gaat bij de voorste schroefgaten. En tot m'n grote vreugde heeft de kit goed gehouden. In ieder geval een klein lichtpuntje.

Achterlichtperikelen

Afgelopen week viel me op dat het linker LEDje van het achterlicht niet goed werkt. Hij gaf minder licht dan de overige 3. Dit is me al eerder overkomen maar dan met 5mm witte LEDs, nog niet eerder met Luxeons.

De oorzaak is me nog onduidelijk. Warmte is niet het probleem want een 1W Luxeon die op vol vermogen werkt, wordt niet eens fatsoenlijk handwarm. Een te grote stroom lijkt me ook uitgesloten omdat ik de boel netjes op een stroombron heb aangesloten in plaats van een spanningsbron. Ook de stroombron is niet defect omdat dan nog een Luxeon minder licht moet geven. Ik heb namelijk twee Luxeons in serie gezet. Dus krijgen die dezelfde stroom.

Blijven twee mogelijke oorzaken over die ik kan verzinnen: 1) slechte Luxeon die bezig is 'dood' te gaan of 2) een vochtprobleem waarbij sluiting ontstaat bij één Luxeon. Indien het laatste het geval is, ben ik blij dat ik een stroombron heb gebruikt. Ook al wordt één Luxeon volledig kortgesloten, dan zal de ander nog altijd de gewenste stroom en spanning krijgen en niet opblazen. Zelfs al zou ik beide Luxeons kortsluiten, dan is het gevaar nog niet groot gezien de stroomsterkte nog altijd beperkt blijft. Alleen krijgt de stroombron dan wel de volle 12V te verwerken en zal dat gaan 'opstoken' in warmte.

Ik heb nieuwe Luxeons besteld en ontvangen. Er ligt dus weer een rotklus op me te wachten: de top van de Quest eraf en na het plaatsen van de nieuwe Luxeons, er weer op.