Grrrrrrr............
Zowel met auto als met fiets controleer ik vaak m'n verlichting. Tijdens het rijden bijvoorbeeld kijken naar schijnsels op wegdek, bomen, lantarenpalen, andere voertuigen, in ruiten van huizen, etc. Ik rijd namelijk graag met verlichting, overdag maar zeker 's avonds.
Vanmorgen trok ik de fiets uit de garage. Dat doe ik uiteraard terwijl ik buiten de fiets sta. Ik check m'n verlichting. Die is zoals bijna altijd netjes in orde.
Tijdens het fietsen kijk ik op een gegeven moment naar rechts en zie mijn zelf rijden in de weerspiegeling van een donkere auto. Maar...... er klopt iets niet: m'n spiegelbeeld heeft geen achterlicht!
Bij een spoorwegovergang moet ik wachten. Ik klauter gedeeltelijk uit m'n fiets en kijk naar de staart van m'n fiets: inderdaad, geen lichten.
Een eindje verderop zet ik m'n fiets stil onder een viaduct (tja, ik rijd in een watjesfiets en dat doe ik niet voor niets, het sputterde dus is een viaduct een prachtige plek om stil te gaan staan). Na wat frutsen aan stekkers kom ik achter de oorzaak.
Stekker uit het doosje, doosje van de wand. Geen richtinaanwijzers, geen remlicht, geen achterlicht..... duisternis is het enige wat ik achter heb.
Helaas zijn m'n armen te kort om die stekker er weer in te wippen. Verder moet het centraaldoosje ook weer tegen de body geplakt worden; het zelfklevende laagje van het klittenband heeft ook niet het eeuwige leven. Dat wordt dus de top eraf trekken.
Mooi balen want:
1) vanavond heb ik m'n fiets nodig, rijden in donker zonder verlichting is niet toegestaan
2) vanavond kan ik de auto niet nemen want m'n vrouw heeft hem dan mee
3) vandaag de top eraf en er weer op ga ik niet redden, geen tijd voor
4) morgen in m'n vrije dag, tijd genoeg ware het niet dat ik ook de wasdroger onder handen moet nemen want die geeft regelmatig storing. Oorzaak weet ik en kan ik makkelijk verhelpen maar het kost wel de nodige tijd
Toch maar even prioriteiten verleggen: eerst m'n fiets weer in orde maken.
Zwolse ligfietser met grote voorkeur voor velomobielen schrijft over dagelijkse dingen die hij met z'n velomobiel tegenkomt.
Posts tonen met het label pech. Alle posts tonen
Posts tonen met het label pech. Alle posts tonen
dinsdag 10 september 2013
maandag 13 mei 2013
Vieze handen
Na 2 heerlijke weken vakantie mocht ik vandaag weer in m'n fiets kruipen om naar het werk te fietsen.
Onderweg gaat het omhoog schakelen met de achterderailleur niet lekker. Ik stel de kabel wat bij (iets losser) maar dat helpt niet, sterker nog, bij omlaag schakelen hapert hij nu dus kabel weer terug gesteld.
Tegen de IJsselbrug omhoog zie ik een racefietser voor mij komen rijden vanaf Katerveer. Ik rijd lekker door en blijf dat doen. De racefietser blijft op ongeveer gelijke afstand van mij.
Eenmaal over het hoogste punt heen kan de racefietser wat versnellen en ik ook maar ik doe het rustiger aan. Desondanks loop ik op een gegeven moment wel op hem in ter hoogte van de verkeerslichten. Ik rem wat af want inhalen vond ik geen goed idee; de racefietser kan na de verkeerslichten linksaf slaan, bovendien was het licht rood dus ben ik achter de racefietser gebleven.
Eenmaal de verkeerslichten voorbij wil ik de racefietser in gaan halen dus ik wil aanzetten. Maar weer wil de ketting niet goed grijpen. Maar na wat vooruit/achteruit trappen is het klaar. Ik kan niet meer vooruit trappen. Achteruit wel een beetje maar dat voelt niet goed. Weer vooruit maar weer zit hij vrij vlot vast.
Mijn inhaalactie heb ik dus moeten staken. De fiets heb ik aan de kant gezet en ik heb de ketting maar eens bekeken. Zittend in mijn fiets kon ik het niet goed genoeg zien maar wel was duidelijk dat de ketting van het voorblad gelopen was.
Uit de fiets, fiets op z'n kant en nogmaals kijken. Het zag er vreemd uit. De ketting zat om de rechter crank gedraaid even boven het pedaal. Ik kon zonder kracht de ketting weer van de crank wikkelen (hij leek er bijna 2x omheen te zitten). Daarvoor moest ik wel eerst de trekkende ketting wat aantrekken om ruimte op het voorblad te creëren.
Op gang komen lukte wel maar de aandrijving is niet lekker, dat is duidelijk. Op het werk was het helemaal duidelijk toen ik stil moest staan en daarna weer op wilde trekken. Vooruit trappen leverde geen beweging op. Achteruit trappen lukte ook gewoon maar doet uiteraard niets.
Straks maar eens zien of ik het euvel kan vinden. Eerst maar eens de beruchte boutjes links en rechts van de achteras controleren.
Overige tips zijn welkom trouwens!
Onderweg gaat het omhoog schakelen met de achterderailleur niet lekker. Ik stel de kabel wat bij (iets losser) maar dat helpt niet, sterker nog, bij omlaag schakelen hapert hij nu dus kabel weer terug gesteld.
Tegen de IJsselbrug omhoog zie ik een racefietser voor mij komen rijden vanaf Katerveer. Ik rijd lekker door en blijf dat doen. De racefietser blijft op ongeveer gelijke afstand van mij.
Eenmaal over het hoogste punt heen kan de racefietser wat versnellen en ik ook maar ik doe het rustiger aan. Desondanks loop ik op een gegeven moment wel op hem in ter hoogte van de verkeerslichten. Ik rem wat af want inhalen vond ik geen goed idee; de racefietser kan na de verkeerslichten linksaf slaan, bovendien was het licht rood dus ben ik achter de racefietser gebleven.
Eenmaal de verkeerslichten voorbij wil ik de racefietser in gaan halen dus ik wil aanzetten. Maar weer wil de ketting niet goed grijpen. Maar na wat vooruit/achteruit trappen is het klaar. Ik kan niet meer vooruit trappen. Achteruit wel een beetje maar dat voelt niet goed. Weer vooruit maar weer zit hij vrij vlot vast.
Mijn inhaalactie heb ik dus moeten staken. De fiets heb ik aan de kant gezet en ik heb de ketting maar eens bekeken. Zittend in mijn fiets kon ik het niet goed genoeg zien maar wel was duidelijk dat de ketting van het voorblad gelopen was.
Uit de fiets, fiets op z'n kant en nogmaals kijken. Het zag er vreemd uit. De ketting zat om de rechter crank gedraaid even boven het pedaal. Ik kon zonder kracht de ketting weer van de crank wikkelen (hij leek er bijna 2x omheen te zitten). Daarvoor moest ik wel eerst de trekkende ketting wat aantrekken om ruimte op het voorblad te creëren.
Op gang komen lukte wel maar de aandrijving is niet lekker, dat is duidelijk. Op het werk was het helemaal duidelijk toen ik stil moest staan en daarna weer op wilde trekken. Vooruit trappen leverde geen beweging op. Achteruit trappen lukte ook gewoon maar doet uiteraard niets.
Straks maar eens zien of ik het euvel kan vinden. Eerst maar eens de beruchte boutjes links en rechts van de achteras controleren.
Overige tips zijn welkom trouwens!
maandag 25 februari 2013
Wat een *piep*-dag
Vanmorgen wil ik Quemo uit de garage trekken maar de fiets lijkt last te hebben van een ochtendhumeurtje.... en geen beste.....
Een aanlopende rechter rem is de oorzaak. Ik wip de fiets even met de rechter kant omhoog om onder het wiel door te grijpen naar het remarmpje. Vanbinnen klapt het stuur opzij zoals het wel vaker doet. Maar het venijnige humeurtje maakt dat Quemo ook maar besluit nog even dwars te doen en breekt m'n stuurhouder af (waarmee het stuur normaal omhoog geklapt kan blijven staan tijdens in-/uitstappen).
Maar goed, ik moet naar het werk. Op hoop van zegen vertrek ik. De rem tracht ik niet te gebruiken en dat is mij wonderbaarlijk goed gelukt. Pas na 11,5 kilometer moet ik m'n rem even gebruiken. Gelukkig is het slechte humeurtje van Quemo wat afgezwakt. De frisse ochtendlucht zal vast goed gedaan hebben.
Omdat ik nog altijd geen fan ben van klussen in mijn garage met dit koude weer, heb ik besloten om de remkabel op het werk onder handen te nemen. Thuis heb ik daarom snel een set binnen-/buitenkabel gepakt en zo'n mooi plasticje van Alligt wat tegenwoordig gebruikt wordt op het remarmpje om de buitenkabel in te klemmen.
Vanmiddag kon ik na het werk even snel de klus klaren. Fiets naar binnen gerold en op een droogloopmat gelegd. Schroeftonnetje van de binnenkabel af, dan de binnen- en buitenkabel uit m'n fiets trekken. Nieuwe buitenkabel in de fiets drukken, binnenkabel doorvoeren en........... ehm....... waarom steekt er maar 6 centimeter binnenkabel uit de buitenkabel? Even checken in de fiets of daar misschien de binnenkabel per ongeluk een slag om het stuur heeft gemaakt alvorens in de buitenkabel te verdwijnen. Maar nee, niet aan de orde.
Heb ik vanmorgen..... (wie wat bewaart, die heeft wat) blijkbaar een oude binnenkabel gepakt die ik als reserve had liggen voor als de 'stuurophangkabel' zou knappen.
Vervolgend maar geprobeerd de oude binnenkabel door de nieuwe buitenkabel te drukken. Maar helaas....... met geen mogelijkheid er meer in te krijgen.
Ik ben uiteindelijk maar naar huis gefietst met alléén een linker rem. Erg veilig voelt dat niet. Ik heb daarom dan ook maar een rustig ritje getracht te rijden en dat valt nogal tegen.
Ondanks de lagere snelheid was het remmen nog altijd geen pretje. De fiets wil enorm naar links trekken tijdens het remmen met alleen het linker wiel. Verder was het schokkerige gedrag vanwege vermoedelijk niet-ronde trommel te voelen.
Thuis aangekomen heb ik toch maar in m'n koude garage zo snel mogelijk de buitenkabel weer op z'n plek gedrukt en een _echt_ nieuwe binnenkabel doorgevoerd.
De stuurbeugel moet nog wel gebeuren maar dat doe ik op een later moment.
Wat betreft die stuurbeugel; ik heb er nu 2 gemonteerd gehad en gebroken. De 3e gaat nu dus plaats nemen in mijn fiets. Helaas is dat ook de laatste beugel die ik heb. Alligt heeft deze maar niet meer. De nieuwe heeft andere afmetingen dus die kan ik niet zondermeer monteren in mijn fiets. Hoe dat op te lossen? Ik heb wel een idee: magneten. Als de nieuwe beugel het begeeft, wil ik magneten gebruiken om het stuur rechtop te houden. 2 simpele aluminium plaatjes moeten dan zorgen dat het stuur niet opzij kan vallen. Dan ben ik ook uit de brand.
Een aanlopende rechter rem is de oorzaak. Ik wip de fiets even met de rechter kant omhoog om onder het wiel door te grijpen naar het remarmpje. Vanbinnen klapt het stuur opzij zoals het wel vaker doet. Maar het venijnige humeurtje maakt dat Quemo ook maar besluit nog even dwars te doen en breekt m'n stuurhouder af (waarmee het stuur normaal omhoog geklapt kan blijven staan tijdens in-/uitstappen).
Maar goed, ik moet naar het werk. Op hoop van zegen vertrek ik. De rem tracht ik niet te gebruiken en dat is mij wonderbaarlijk goed gelukt. Pas na 11,5 kilometer moet ik m'n rem even gebruiken. Gelukkig is het slechte humeurtje van Quemo wat afgezwakt. De frisse ochtendlucht zal vast goed gedaan hebben.
Omdat ik nog altijd geen fan ben van klussen in mijn garage met dit koude weer, heb ik besloten om de remkabel op het werk onder handen te nemen. Thuis heb ik daarom snel een set binnen-/buitenkabel gepakt en zo'n mooi plasticje van Alligt wat tegenwoordig gebruikt wordt op het remarmpje om de buitenkabel in te klemmen.
Vanmiddag kon ik na het werk even snel de klus klaren. Fiets naar binnen gerold en op een droogloopmat gelegd. Schroeftonnetje van de binnenkabel af, dan de binnen- en buitenkabel uit m'n fiets trekken. Nieuwe buitenkabel in de fiets drukken, binnenkabel doorvoeren en........... ehm....... waarom steekt er maar 6 centimeter binnenkabel uit de buitenkabel? Even checken in de fiets of daar misschien de binnenkabel per ongeluk een slag om het stuur heeft gemaakt alvorens in de buitenkabel te verdwijnen. Maar nee, niet aan de orde.
Heb ik vanmorgen..... (wie wat bewaart, die heeft wat) blijkbaar een oude binnenkabel gepakt die ik als reserve had liggen voor als de 'stuurophangkabel' zou knappen.
Vervolgend maar geprobeerd de oude binnenkabel door de nieuwe buitenkabel te drukken. Maar helaas....... met geen mogelijkheid er meer in te krijgen.
Ik ben uiteindelijk maar naar huis gefietst met alléén een linker rem. Erg veilig voelt dat niet. Ik heb daarom dan ook maar een rustig ritje getracht te rijden en dat valt nogal tegen.
Ondanks de lagere snelheid was het remmen nog altijd geen pretje. De fiets wil enorm naar links trekken tijdens het remmen met alleen het linker wiel. Verder was het schokkerige gedrag vanwege vermoedelijk niet-ronde trommel te voelen.
Thuis aangekomen heb ik toch maar in m'n koude garage zo snel mogelijk de buitenkabel weer op z'n plek gedrukt en een _echt_ nieuwe binnenkabel doorgevoerd.
De stuurbeugel moet nog wel gebeuren maar dat doe ik op een later moment.
Wat betreft die stuurbeugel; ik heb er nu 2 gemonteerd gehad en gebroken. De 3e gaat nu dus plaats nemen in mijn fiets. Helaas is dat ook de laatste beugel die ik heb. Alligt heeft deze maar niet meer. De nieuwe heeft andere afmetingen dus die kan ik niet zondermeer monteren in mijn fiets. Hoe dat op te lossen? Ik heb wel een idee: magneten. Als de nieuwe beugel het begeeft, wil ik magneten gebruiken om het stuur rechtop te houden. 2 simpele aluminium plaatjes moeten dan zorgen dat het stuur niet opzij kan vallen. Dan ben ik ook uit de brand.
maandag 28 januari 2013
Omdat een plaatje meer zegt dan 1000 woorden
Allereerst allen dank voor het meedenken bij mijn problemen met het aanlopende achterwiel.
Vanmorgen heb ik op het werk het wiel flink op spanning gebracht in de hoop mijn probleem op te lossen. Maar helaas. Het heeft (net als andere dingen) wel WAT geholpen maar niet helemaal en helaas ook niet blijvend. Zo ook het stijver maken van het achterwiel. Even hielp het redelijk maar toch werd snel duidelijk dat ook dat de oplossing niet was.
Ik heb vanmiddag maar naar VM.nl gebeld om te vragen of ik m'n fiets morgen kan brengen. Ymte vertelde me dat ik moest kijken naar de ophanging van de achterbrug aan de wielkast; daar kan wel eens een scheurtje ontstaan. En anders zou het een breuk in de achterbrug zijn. De fiets kan ik morgen brengen maar dan moet het niet te laat gebeuren.
Ik ben dus maar gaan kijken of ik kon vinden wat Ymte noemde. Mijn gok ging uit naar de wielkast maar ik kon daar totaal geen beweging in ontdekken. Dus heb ik nu maar eens een uitgebreidere poging gedaan om de achterbrug te inspecteren. En jawel.......
Brakke foto maar beter lukt me niet op dit moment. Maar de scheur is wel zichtbaar. De buis is 4cm breed. De scheur is zeker 2,5 cm lang. Ik heb daarom nog maar even met VM.nl gebeld om te zeggen dat ik de fiets niet naar ze toe kom fietsen maar dat ik hem met de auto kom brengen. Ik neem hem morgen dan ook niet mee naar het werk. Een achterbrug die ruim meer dan de helft ingescheurd is (eigenlijk meer richting de 75% voor zover zichtbaar), die laat ik liever staan.
VM.nl mag dan direct kijken naar m'n voorremmen. Linksvoor hapte vandaag vast.
Ook de ketting kan wel eens bekeken worden in verband met de tik die ik met enige regelmaat voel tijdens het trappen. Wellicht ketting en kransjes vervangen. Tenzij het puur komt door die scheur (en daarmee speling) in de achterbrug.
Het achterwiel mag wel wat netter gespaakt worden want ik heb het vandaag met de franse slag gedaan
En direct denk ik dat ik de kabels naar de remmen en achterderderailleur laat verversen..
Vanmorgen heb ik op het werk het wiel flink op spanning gebracht in de hoop mijn probleem op te lossen. Maar helaas. Het heeft (net als andere dingen) wel WAT geholpen maar niet helemaal en helaas ook niet blijvend. Zo ook het stijver maken van het achterwiel. Even hielp het redelijk maar toch werd snel duidelijk dat ook dat de oplossing niet was.
Ik heb vanmiddag maar naar VM.nl gebeld om te vragen of ik m'n fiets morgen kan brengen. Ymte vertelde me dat ik moest kijken naar de ophanging van de achterbrug aan de wielkast; daar kan wel eens een scheurtje ontstaan. En anders zou het een breuk in de achterbrug zijn. De fiets kan ik morgen brengen maar dan moet het niet te laat gebeuren.
Ik ben dus maar gaan kijken of ik kon vinden wat Ymte noemde. Mijn gok ging uit naar de wielkast maar ik kon daar totaal geen beweging in ontdekken. Dus heb ik nu maar eens een uitgebreidere poging gedaan om de achterbrug te inspecteren. En jawel.......
Brakke foto maar beter lukt me niet op dit moment. Maar de scheur is wel zichtbaar. De buis is 4cm breed. De scheur is zeker 2,5 cm lang. Ik heb daarom nog maar even met VM.nl gebeld om te zeggen dat ik de fiets niet naar ze toe kom fietsen maar dat ik hem met de auto kom brengen. Ik neem hem morgen dan ook niet mee naar het werk. Een achterbrug die ruim meer dan de helft ingescheurd is (eigenlijk meer richting de 75% voor zover zichtbaar), die laat ik liever staan.
VM.nl mag dan direct kijken naar m'n voorremmen. Linksvoor hapte vandaag vast.
Ook de ketting kan wel eens bekeken worden in verband met de tik die ik met enige regelmaat voel tijdens het trappen. Wellicht ketting en kransjes vervangen. Tenzij het puur komt door die scheur (en daarmee speling) in de achterbrug.
Het achterwiel mag wel wat netter gespaakt worden want ik heb het vandaag met de franse slag gedaan
En direct denk ik dat ik de kabels naar de remmen en achterderderailleur laat verversen..
zaterdag 26 januari 2013
Op reis
Ik ben niet echt ondernemend op dit vlak en ook nu is het niet op mij van toepassing.
Enige tijd geleden heb ik Locktite gekocht om de boutjes van de remkabels wat vaster te zetten. Ik moest elke rit wel een paar keer aan het moertje draaien om de remwerking links en rechts gelijk te krijgen. Door trillingen bleef het moertje maar verdraaien dus dat moest worden opgelost.
Later heb ik de remkabels vervangen en 1was ik op zoek naar diezelfde tube maar kon hem werkelijk nergens meer vinden en heb uiteindelijk maar een nieuwe tube gekocht.
De laatste dagen heb ik last van een aanlopend achterwiel in bochten naar links (waarbij het achterwiel aan de rechterkant in de wielkast aan ging lopen) maar het is steeds erger geworden. Vanmorgen deed hij het zelfs al als ik in een zeer flauwe bocht (bijna rechtuit) naar links stuurde of bij elk klein kuiltje in de weg. Wat er aan de hand is, weet ik helaas nog niet. Ik zat te denken aan:
- gebroken spaken (met de OBT had ik een tikkend geluid in het achterwiel bij bochten naar links). Maar gebroken spaken zijn het niet.
- Losse spaken dan? Zojuist gevoeld. In vergelijking met m'n superstrakke voorwielen was de spaakspanning echt bijna nihil. Ik heb daarom de linkerkant van het wiel maar wat strakker gedraaid (2x een kwartslag, halve slag totaal dus) om zo het wiel wat meer naar links te trekken. Dit heb ik in het verleden al eens eerder gedaan om hetzelfde euvel toen te verhelpen. Maar dit heeft het probleem niet helemaal opgelost maar het is wel verbeterd
- Gebroken veer waardoor ik in ieder geval al bij hobbels eerder een aanlopend achterwiel heb
- Losse bout van de achteras maar die heb ik met de hand gevoeld; daar lijkt niets mis te zijn
- Breuk in de achterbrug. Dat heb ik ook al eens meegemaakt. Maar ik kan zelf geen scheuren ontdekken. (Ymte had hem destijds in no-time gevonden terwijl ik niets zag dus dat ik nu niets zie zegt niets)
- Losgeraakte wielkast uit de body
- Kapotte 'kleerhanger' maar daar kan ik ook niets vreemds vinden.
Misschien zijn er nog wel meer dingen die de oorzaak kunnen zijn. Maar ik denk dat VM.nl er maar eens naar laat kijken.
Verder is er waarschijnlijk ook iets mis met m'n ketting want op het grootste voorblad tikt mijn ketting elke ongeveer 5,5 omwentelingen van de trappers. Ik denk dat mijn ketting een slechte plek heeft.
Tijdens het controleren op de bout in de achteras kwam ik bij het onderwerp aan: de reis van mijn tube Locktite..........
In de kettingafscherming bij de derailleur trof ik dit aan:
Vracht sneeuw, de tube Locktite en het RVS-ringetje welke ik tijdens mijn kluspartij met Quesjer onlangs ben kwijtgeraakt.
woensdag 14 september 2011
Achterbrug gerepareerd en racekappen
Gistermiddag, toen ik Quemo in Dronten dropte, kreeg ik te horen dat ik hem vandaag om 12:00h al wel kon ophalen. Nou kon ik nog niet op dat moment dus ben ik later in de middag naar Dronten gegaan.
Zoals gezegd, stond Quemo netjes op z'n wieltjes met een gerepareerde achterbrug.
Ik ben naar boven gegaan om de rekening te halen maar ik trof geen Ymte aan. Wel waren de overige mannen van Velomobiel.nl aanwezig maar ook Wim Schermer. Ik kon het niet nalaten om even te vragen of hij een racekap bij zich had en jawel, dat was het geval. Meer daarover straks.
Eerst nog even wat over de achterbrug. Uiteraard was ik razend benieuwd wat nou de oorzaak was. Naar aanleiding van mijn vorige bericht kwam een vraag van EuroQuest naar de oorzaak. Toen ben ik dus aan het zoeken gegaan naar een foto van de achterbrug. Ik stuitte op de website van Wim Schermer bij een bericht van april 2008. In het begin van de 26" Quest kwam een gebroken achterbrug wat vaker voor, daarom hebben ze vanaf toen de achterbruggen verstevigd. Mijn fiets is van februari 2009 en heeft dus al de verstevigde achterbrug. Desondanks is mijn achterbrug toch gebroken. Oorzaak? De eerste vraag die ik van de mannen van VM.nl kreeg was hoeveel ik op het kleinste blad reed. Het kleinste blad gebruik ik dus bijna nooit. Alleen in uitzonderlijke gevallen (steile hellingen) wil ik hem wel eens naar z'n kleinste voorblad schakelen maar dat is wel zo enorm weinig dat het verwaarloosbaar is.
De reden van de vraag was de krachten die kunnen ontstaan als je op het kleinste blad rijdt. Ze hadden het over mensen die op het kleinste blad optrekken zodat ze zo vlot mogelijk weg komen. Dat laatste probeer ik altijd wel maar doe dat altijd op het middelste blad. Maar goed, ook op het middelste blad heb ik toch wel vaker dat m'n achterwiel even slipt als ik echt even stevig van m'n plaats wil komen en dáár zou wel eens de oorzaak kunnen liggen.
Ik heb de reparatie niet bekeken maar Allert heeft mijn fiets onder handen genomen en de achterbrug verstevigd. Dat zit wel snor dus.
Maar zoals gezegd, ik heb Wim Schermer gesproken en naar een kap gevraagd. Hij had 2 exemplaren bij zich. Omdat ik van Frank toch even m'n fiets moest proberen, heb ik Wim gevraagd of ik een kap kon proberen. Hij had de meest uitgebreide variant bij zich; de variant die voor mij het meest interessant is: de deelbare race/tourkap waarbij het geheel bestaat uit een deksel, vizier en deelbare 'koepel' zodat het geheel ook ín de fiets meegenomen kan worden.
Het plaatsen van de kap was even lastig. Goed, ik weet het, ik ben verwend met m'n magneten want die achterste klittenbandjes blijven een drama vind ik (en dat staat natuurlijk los van de racekap). Ik ben op pad gegaan. Het ding rammelde nogal maar dat (bleek achteraf) kwam doordat deze kap nog niet geheel af was. Er ontbraken nog wat klittenbandjes die wat rammels van vizier op de kap moeten voorkomen.
Omdat er ook nog geen deflector op zat, heb ik met het vizier dicht gereden. Op internet had ik al heel wat gelezen over geluiden uit de fiets die je duidelijker hoort. Die berichten zijn niet overdreven. Maar in mijn geval vermoedelijk geen probleem omdat ik toch altijd met oordopjes met muziek rijd. Wat me nog meer opviel was dat ik de kap zelf eigenlijk helemaal niet zag. Goed, het vizier zat voor m'n neus maar omdat die nog brandnieuw was en volledig krasloos, zag ik ook dat ding eigenlijk niet. Ik zat 'opgesloten' maar heb het totaal niet zo ervaren. Je hebt geweldig veel zicht rondom.
Bij VM.nl lag ook een Sinnerkap. Die heb ik ook even op m'n fiets gehad ter vergelijk. De open gaten aan de zijkanten gaan bij hagel niet gewaardeerd worden ben ik bang. En wat mij ook direct opviel waren die enorme 'A-stijlen' van de kap. Het vizier van de Sinnerkap ligt veel verder naar voren maar daarmee ook het scharnierpunt. En het stuk carbon waar dat aan zit, zit dus links en rechts van je hoofd maar in mijn geval toch op een zodanigeplaats dat dat voor mij een paar onaangename dode hoeken zorgt. Qua zicht is de Schermerkap voor mij de absolute winnaar. Tja, en het demontabele karakter staat mij enorm aan. Alleen die klittenbandjes............ maar dat is snel gefixt. Wat kit en magneten doet wonderen.
Ik heb besloten om toch maar zo'n set te bestellen, tenminste, getracht want Velomobielonderdelen.nl wil mijn bestelling niet voltooien. Ik kom tot halverwege het proces, waarna de boel niet meer verder gaat, zowel in Chrome als in Internet Explorer. Ik heb daarom maar een mailtje gestuurd in de hoop zo op de lijst te komen.
Hoe het met de snelheid zit? Gééééén idee. En dat heb ik ook tegen Wim gezegd. Maar goed, ik was op voorhand ook erg sceptisch over de snelheidswinst van het minivizier. Ik moest het meten om het te weten. Maar echt opvallen kwam pas toen ik m'n gebruikelijke (en daarmee zeer bekende) woon-werk-route reed. Toen pas viel echt op dat het minivizier de fiets inderdaad sneller maakt. En dat zal voor de racekap vast ook gelden. Maar goed, zowel racekap als vizier koop ik niet in eerste instantie voor snelheid maar voor ander comfort: windruis weg bij het minivizier en regen/hagel-werend karakter van de racekap. Eventuele snelheidswinst is mooi meegenomen.
Misschien toch ook nog maar eens na gaan denken over de rubberen wielkappen. Als ik díe zou aanschaffen, dan zou het doel wel puur snelheid zijn. Maar wellicht dat dat toch ook nog wel een keer gaat gebeuren.
Zoals gezegd, stond Quemo netjes op z'n wieltjes met een gerepareerde achterbrug.
Ik ben naar boven gegaan om de rekening te halen maar ik trof geen Ymte aan. Wel waren de overige mannen van Velomobiel.nl aanwezig maar ook Wim Schermer. Ik kon het niet nalaten om even te vragen of hij een racekap bij zich had en jawel, dat was het geval. Meer daarover straks.
Eerst nog even wat over de achterbrug. Uiteraard was ik razend benieuwd wat nou de oorzaak was. Naar aanleiding van mijn vorige bericht kwam een vraag van EuroQuest naar de oorzaak. Toen ben ik dus aan het zoeken gegaan naar een foto van de achterbrug. Ik stuitte op de website van Wim Schermer bij een bericht van april 2008. In het begin van de 26" Quest kwam een gebroken achterbrug wat vaker voor, daarom hebben ze vanaf toen de achterbruggen verstevigd. Mijn fiets is van februari 2009 en heeft dus al de verstevigde achterbrug. Desondanks is mijn achterbrug toch gebroken. Oorzaak? De eerste vraag die ik van de mannen van VM.nl kreeg was hoeveel ik op het kleinste blad reed. Het kleinste blad gebruik ik dus bijna nooit. Alleen in uitzonderlijke gevallen (steile hellingen) wil ik hem wel eens naar z'n kleinste voorblad schakelen maar dat is wel zo enorm weinig dat het verwaarloosbaar is.
De reden van de vraag was de krachten die kunnen ontstaan als je op het kleinste blad rijdt. Ze hadden het over mensen die op het kleinste blad optrekken zodat ze zo vlot mogelijk weg komen. Dat laatste probeer ik altijd wel maar doe dat altijd op het middelste blad. Maar goed, ook op het middelste blad heb ik toch wel vaker dat m'n achterwiel even slipt als ik echt even stevig van m'n plaats wil komen en dáár zou wel eens de oorzaak kunnen liggen.
Ik heb de reparatie niet bekeken maar Allert heeft mijn fiets onder handen genomen en de achterbrug verstevigd. Dat zit wel snor dus.
Maar zoals gezegd, ik heb Wim Schermer gesproken en naar een kap gevraagd. Hij had 2 exemplaren bij zich. Omdat ik van Frank toch even m'n fiets moest proberen, heb ik Wim gevraagd of ik een kap kon proberen. Hij had de meest uitgebreide variant bij zich; de variant die voor mij het meest interessant is: de deelbare race/tourkap waarbij het geheel bestaat uit een deksel, vizier en deelbare 'koepel' zodat het geheel ook ín de fiets meegenomen kan worden.
Het plaatsen van de kap was even lastig. Goed, ik weet het, ik ben verwend met m'n magneten want die achterste klittenbandjes blijven een drama vind ik (en dat staat natuurlijk los van de racekap). Ik ben op pad gegaan. Het ding rammelde nogal maar dat (bleek achteraf) kwam doordat deze kap nog niet geheel af was. Er ontbraken nog wat klittenbandjes die wat rammels van vizier op de kap moeten voorkomen.
Omdat er ook nog geen deflector op zat, heb ik met het vizier dicht gereden. Op internet had ik al heel wat gelezen over geluiden uit de fiets die je duidelijker hoort. Die berichten zijn niet overdreven. Maar in mijn geval vermoedelijk geen probleem omdat ik toch altijd met oordopjes met muziek rijd. Wat me nog meer opviel was dat ik de kap zelf eigenlijk helemaal niet zag. Goed, het vizier zat voor m'n neus maar omdat die nog brandnieuw was en volledig krasloos, zag ik ook dat ding eigenlijk niet. Ik zat 'opgesloten' maar heb het totaal niet zo ervaren. Je hebt geweldig veel zicht rondom.
Bij VM.nl lag ook een Sinnerkap. Die heb ik ook even op m'n fiets gehad ter vergelijk. De open gaten aan de zijkanten gaan bij hagel niet gewaardeerd worden ben ik bang. En wat mij ook direct opviel waren die enorme 'A-stijlen' van de kap. Het vizier van de Sinnerkap ligt veel verder naar voren maar daarmee ook het scharnierpunt. En het stuk carbon waar dat aan zit, zit dus links en rechts van je hoofd maar in mijn geval toch op een zodanigeplaats dat dat voor mij een paar onaangename dode hoeken zorgt. Qua zicht is de Schermerkap voor mij de absolute winnaar. Tja, en het demontabele karakter staat mij enorm aan. Alleen die klittenbandjes............ maar dat is snel gefixt. Wat kit en magneten doet wonderen.
Ik heb besloten om toch maar zo'n set te bestellen, tenminste, getracht want Velomobielonderdelen.nl wil mijn bestelling niet voltooien. Ik kom tot halverwege het proces, waarna de boel niet meer verder gaat, zowel in Chrome als in Internet Explorer. Ik heb daarom maar een mailtje gestuurd in de hoop zo op de lijst te komen.
Hoe het met de snelheid zit? Gééééén idee. En dat heb ik ook tegen Wim gezegd. Maar goed, ik was op voorhand ook erg sceptisch over de snelheidswinst van het minivizier. Ik moest het meten om het te weten. Maar echt opvallen kwam pas toen ik m'n gebruikelijke (en daarmee zeer bekende) woon-werk-route reed. Toen pas viel echt op dat het minivizier de fiets inderdaad sneller maakt. En dat zal voor de racekap vast ook gelden. Maar goed, zowel racekap als vizier koop ik niet in eerste instantie voor snelheid maar voor ander comfort: windruis weg bij het minivizier en regen/hagel-werend karakter van de racekap. Eventuele snelheidswinst is mooi meegenomen.
Misschien toch ook nog maar eens na gaan denken over de rubberen wielkappen. Als ik díe zou aanschaffen, dan zou het doel wel puur snelheid zijn. Maar wellicht dat dat toch ook nog wel een keer gaat gebeuren.
dinsdag 13 september 2011
Vet ingehaald
Tja, de titel zegt het al: ik ben bruut ingehaald. En erger nog: niet door één fiets maar door heel wat meer fietsers. Nóg erger: het waren allemaal normale fietsers op normale fietsen; geen mannen met kuiten die dikker zijn dan menig lantarenpaal, in strakke pakkies en op een super racefiets, nee, niets van dat.
M'n conditie was goed, het weer was goed, ik had geen aanhanger erachter. Wat was er dan aan de hand want dat kan nooit goed zijn toch? En inderdaad, er was een duidelijke oorzaak.
Enige tijd geleden schreef ik over een aanlopend achterwiel. Ik heb toen de spaakspanning van het achterwiel wat verhoogd en direct het wiel een tikkie naar links gespaakt om zo wat meer ruimte aan de rechterkant van het wiel te creëren (tegen aanlopen uiteraard). Dit heeft toen goed gewerkt.
Vanmorgen toen ik naar het werk reed, was is ik m'n woonwijk bijna uit, toen een collega van links aan kwam fietsen. Ook hij was op weg naar het werk maar neemt een kortere (minder lekkere Quest-doorrij-) route. Ik was stellig van plan om de naar schatting 16% langere route beduidend sneller af te leggen, desnoods inclusief verkeerslichten tegen. Maar ik kwam bedrogen uit.
Toen ik het CCC passeerde, kwam ik over 2 snelheidsremmers (waar ik al eens bijna aan het vliegen ben geweest). Geen probleem zoals meestal. Maar een meter of 100 verder hoorde ik m'n achterwiel stevig aanlopen. Dus gestopt, wiel van de grond, rondgedraaid maar niks, geen aanlopen te horen. In de fiets zag ik wel een geplastificeerde handleiding om de achteras te verwijderen op een plek liggen waar hij niet hoort; enigszins in de kettingkast geschoven. Dus die verwijderd in de veronderstelling dat ik dat gehoord heb. Weer in de fiets en jawel, weer een aanlopend achterwiel. Weer eruit, fiets op z'n kant, in de wielkast gekeken maar niets te zien. De rechterkant van de band leek aan te lopen aan de wang van de band te zien maar in de wielkasten geen duidelijke sporen van aanlopen te zien. Zelfs een mooi fel powerled zaklamp liet me geen oorzaak of slijtsporen zien. Wiel had met de hand geen voelbare speling. Dus kettingkapje eraf om te kijken of misschien de asmoeren eraf waren maar nee, ook niet. Dus weer de boel dicht, fiets weer op z'n wieltjes, instappen en..... verdorie, weer aanlopen. Wéér eruit en nogmaals kijken, zoeken maar zag niets. Staart omlaag drukken en dan fiets vooruit en jawel, weer aanlopend achterwiel te horen maar de plek van aanlopen kon ik niet goed bepalen.
Omdat ik de oorzaak niet kon vinden maar het aanlopen toch wel van serieuze aard was, heb ik naar het werk gebeld om te melden dat ik met pech stond en terug naar huis zou gaan voor ander vervoer en daardoor te laat zou komen. Ik besloot langzaam naar huis te gaan fietsen maar helaas.... ketting van de cassette af. Dus weer de fiets op z'n kant, kettingkapje eraf, ketting erop, kettingkapje weer terug en..... 1 schroef kwijt. Zoeken maar helaas..... na 5 minuten vond ik het wel best. Dan maar met 2 schroeven, lukt ook wel even.
Fiets rechtop, ik er weer in. Maar toen ik wegreed was het geluid weg dus kon ik toch doorrijden naar het werk.... of toch niet want 5 meter verder was het weer raak, dus toch maar naar huis gefietst..... met een slakkengangetje. En daar is dus de oorzaak van het ingehaald worden door tal van fietsers.
Thuis heb ik de Quest op de Foldycar gezet en ben naar het werk gereden. Na het werk ben ik doorgereden naar Dronten. Onderweg bedacht ik me dat het mogelijk de achterveer was die geknapt zou zijn. Ik kon immers geen slijtsporen vinden. De slijtage aan de wang van de band kon komen door die keer eerder dat ik een aanlopend achterwiel had. Ik hoopte dat dat het geval zou zijn want een veer vervangen is een paar minuten werk.
In Dronten aangekomen het verhaal vertelt aan Theo. Hij trok meteen de kettingafscherming in de fiets los en merkte ook op dat dat stukje rubber wel erg 'fijn' was. Niet echt dus als je de kettingafscherming wil verwijderen. Maar het stuk rubber zit op die plek omdat ik elke keer vet aan m'n bagage had zitten van de ketting. Het stuk rubber doet uitstekend z'n werk en dekt de naad af tussen de 2 kettingafschermingskappen.
Maar goed, kappen eraf en tadaaaaaa oorzaak zichtbaar. Dat was een duidelijk gevalletje gebroken achterbrug. Ik vermoed dat destijds dus het aanlopende actherwiel ook kwam door een scheur. Ik heb er toen naar laten kijken maar vermoedelijk was de scheur dan nog te klein om fatsoenlijk waar te nemen. Maar goed, nu was hij dus duidelijk wel zichtbaar.
De Quest en Foldycar heb ik in Dronten achtergelaten. Allert was er vandaag niet dus kon er ook niet gelast worden. Morgen mag ik Quemo weer ophalen, dan zal de achterbrug weer helemaal z'n werk doen.
Verder viel me een schade op aan de zijkant van de staartpunt. Vermoedelijk is de oorzaak te zoeken in de voetpomp die met het handvat in de staart gestoken zit.
Maar goed, ik ben dus een nachtje Questloos. Maar blij dat het nu gebeurt en niet volgende week. Volgende week zit ik zonder auto dus dan was het lastig om de Quest in Dronten te krijgen. Nu is het wat minder lastig wat dat betreft. Bovendien is morgen m'n vrije dag dus dan heb ik de Quest toch niet nodig.
Kilometerstand op moment van het euvel: 17366
M'n conditie was goed, het weer was goed, ik had geen aanhanger erachter. Wat was er dan aan de hand want dat kan nooit goed zijn toch? En inderdaad, er was een duidelijke oorzaak.
Enige tijd geleden schreef ik over een aanlopend achterwiel. Ik heb toen de spaakspanning van het achterwiel wat verhoogd en direct het wiel een tikkie naar links gespaakt om zo wat meer ruimte aan de rechterkant van het wiel te creëren (tegen aanlopen uiteraard). Dit heeft toen goed gewerkt.
Vanmorgen toen ik naar het werk reed, was is ik m'n woonwijk bijna uit, toen een collega van links aan kwam fietsen. Ook hij was op weg naar het werk maar neemt een kortere (minder lekkere Quest-doorrij-) route. Ik was stellig van plan om de naar schatting 16% langere route beduidend sneller af te leggen, desnoods inclusief verkeerslichten tegen. Maar ik kwam bedrogen uit.
Toen ik het CCC passeerde, kwam ik over 2 snelheidsremmers (waar ik al eens bijna aan het vliegen ben geweest). Geen probleem zoals meestal. Maar een meter of 100 verder hoorde ik m'n achterwiel stevig aanlopen. Dus gestopt, wiel van de grond, rondgedraaid maar niks, geen aanlopen te horen. In de fiets zag ik wel een geplastificeerde handleiding om de achteras te verwijderen op een plek liggen waar hij niet hoort; enigszins in de kettingkast geschoven. Dus die verwijderd in de veronderstelling dat ik dat gehoord heb. Weer in de fiets en jawel, weer een aanlopend achterwiel. Weer eruit, fiets op z'n kant, in de wielkast gekeken maar niets te zien. De rechterkant van de band leek aan te lopen aan de wang van de band te zien maar in de wielkasten geen duidelijke sporen van aanlopen te zien. Zelfs een mooi fel powerled zaklamp liet me geen oorzaak of slijtsporen zien. Wiel had met de hand geen voelbare speling. Dus kettingkapje eraf om te kijken of misschien de asmoeren eraf waren maar nee, ook niet. Dus weer de boel dicht, fiets weer op z'n wieltjes, instappen en..... verdorie, weer aanlopen. Wéér eruit en nogmaals kijken, zoeken maar zag niets. Staart omlaag drukken en dan fiets vooruit en jawel, weer aanlopend achterwiel te horen maar de plek van aanlopen kon ik niet goed bepalen.
Omdat ik de oorzaak niet kon vinden maar het aanlopen toch wel van serieuze aard was, heb ik naar het werk gebeld om te melden dat ik met pech stond en terug naar huis zou gaan voor ander vervoer en daardoor te laat zou komen. Ik besloot langzaam naar huis te gaan fietsen maar helaas.... ketting van de cassette af. Dus weer de fiets op z'n kant, kettingkapje eraf, ketting erop, kettingkapje weer terug en..... 1 schroef kwijt. Zoeken maar helaas..... na 5 minuten vond ik het wel best. Dan maar met 2 schroeven, lukt ook wel even.
Fiets rechtop, ik er weer in. Maar toen ik wegreed was het geluid weg dus kon ik toch doorrijden naar het werk.... of toch niet want 5 meter verder was het weer raak, dus toch maar naar huis gefietst..... met een slakkengangetje. En daar is dus de oorzaak van het ingehaald worden door tal van fietsers.
Thuis heb ik de Quest op de Foldycar gezet en ben naar het werk gereden. Na het werk ben ik doorgereden naar Dronten. Onderweg bedacht ik me dat het mogelijk de achterveer was die geknapt zou zijn. Ik kon immers geen slijtsporen vinden. De slijtage aan de wang van de band kon komen door die keer eerder dat ik een aanlopend achterwiel had. Ik hoopte dat dat het geval zou zijn want een veer vervangen is een paar minuten werk.
In Dronten aangekomen het verhaal vertelt aan Theo. Hij trok meteen de kettingafscherming in de fiets los en merkte ook op dat dat stukje rubber wel erg 'fijn' was. Niet echt dus als je de kettingafscherming wil verwijderen. Maar het stuk rubber zit op die plek omdat ik elke keer vet aan m'n bagage had zitten van de ketting. Het stuk rubber doet uitstekend z'n werk en dekt de naad af tussen de 2 kettingafschermingskappen.
Maar goed, kappen eraf en tadaaaaaa oorzaak zichtbaar. Dat was een duidelijk gevalletje gebroken achterbrug. Ik vermoed dat destijds dus het aanlopende actherwiel ook kwam door een scheur. Ik heb er toen naar laten kijken maar vermoedelijk was de scheur dan nog te klein om fatsoenlijk waar te nemen. Maar goed, nu was hij dus duidelijk wel zichtbaar.
De Quest en Foldycar heb ik in Dronten achtergelaten. Allert was er vandaag niet dus kon er ook niet gelast worden. Morgen mag ik Quemo weer ophalen, dan zal de achterbrug weer helemaal z'n werk doen.
Verder viel me een schade op aan de zijkant van de staartpunt. Vermoedelijk is de oorzaak te zoeken in de voetpomp die met het handvat in de staart gestoken zit.
Maar goed, ik ben dus een nachtje Questloos. Maar blij dat het nu gebeurt en niet volgende week. Volgende week zit ik zonder auto dus dan was het lastig om de Quest in Dronten te krijgen. Nu is het wat minder lastig wat dat betreft. Bovendien is morgen m'n vrije dag dus dan heb ik de Quest toch niet nodig.
Kilometerstand op moment van het euvel: 17366
Abonneren op:
Posts (Atom)


