Op reis

Ik ben niet echt ondernemend op dit vlak en ook nu is het niet op mij van toepassing.

Enige tijd geleden heb ik Locktite gekocht om de boutjes van de remkabels wat vaster te zetten. Ik moest elke rit wel een paar keer aan het moertje draaien om de remwerking links en rechts gelijk te krijgen. Door trillingen bleef het moertje maar verdraaien dus dat moest worden opgelost.

Later heb ik de remkabels vervangen en 1was ik op zoek naar diezelfde tube maar kon hem werkelijk nergens meer vinden en heb uiteindelijk maar een nieuwe tube gekocht.

De laatste dagen heb ik last van een aanlopend achterwiel in bochten naar links (waarbij het achterwiel aan de rechterkant in de wielkast aan ging lopen) maar het is steeds erger geworden. Vanmorgen deed hij het zelfs al als ik in een zeer flauwe bocht (bijna rechtuit) naar links stuurde of bij elk klein kuiltje in de weg. Wat er aan de hand is, weet ik helaas nog niet. Ik zat te denken aan:

1. gebroken spaken (met de OBT had ik een tikkend geluid in het achterwiel bij bochten naar links). Maar gebroken spaken zijn het niet.
2. Losse spaken dan? Zojuist gevoeld. In vergelijking met m'n superstrakke voorwielen was de spaakspanning echt bijna nihil. Ik heb daarom de linkerkant van het wiel maar wat strakker gedraaid (2x een kwartslag, halve slag totaal dus) om zo het wiel wat meer naar links te trekken. Dit heb ik in het verleden al eens eerder gedaan om hetzelfde euvel toen te verhelpen. Maar dit heeft het probleem niet helemaal opgelost maar het is wel verbeterd
3. Gebroken veer waardoor ik in ieder geval al bij hobbels eerder een aanlopend achterwiel heb
4. Losse bout van de achteras maar die heb ik met de hand gevoeld; daar lijkt niets mis te zijn
5. Breuk in de achterbrug. Dat heb ik ook al eens meegemaakt. Maar ik kan zelf geen scheuren ontdekken. (Ymte had hem destijds in no-time gevonden terwijl ik niets zag dus dat ik nu niets zie zegt niets)
6. Losgeraakte wielkast uit de body
7. Kapotte 'kleerhanger' maar daar kan ik ook niets vreemds vinden.

Misschien zijn er nog wel meer dingen die de oorzaak kunnen zijn. Maar ik denk dat VM.nl er maar eens naar laat kijken.

Verder is er waarschijnlijk ook iets mis met m'n ketting want op het grootste voorblad tikt mijn ketting elke ongeveer 5,5 omwentelingen van de trappers. Ik denk dat mijn ketting een slechte plek heeft.

Tijdens het controleren op de bout in de achteras kwam ik bij het onderwerp aan: de reis van mijn tube Locktite..........

In de kettingafscherming bij de derailleur trof ik dit aan:

Vracht sneeuw, de tube Locktite en het RVS-ringetje welke ik tijdens mijn kluspartij met Quesjer onlangs ben kwijtgeraakt.

Sneeuw: rolverdeling

Ik weet niet of er zoiets bestaat als dè stereotype rolverdeling tussen man en vrouw. Je hebt gezinnen waarbij  moeder de vrouw thuis voor de kinderen zorgt en vader de man is die op zondag het vlees komt snijden. Het kan ook helemaal andersom maar ik denk dat in de meeste Nederlandse gezinnen de situatie ergens tussen die 2 uitersten in zitten.
Toch lijken bepaalde zaken in de rolverdeling toch wel behoorlijk vast te staan, mogelijk zelfs in het X of Y chromosoom, en dan met name die laatste. Sommige rollen lijken toch ècht aan mannen te zijn toebedeeld en dan helemaal aan vaders.

Omdat ik niet alleen die zondatsvleessnijdende man wil zijn, heb ik op woensdag pappadag. Gisteren had ik dus vrij van het werk en kon ik me bemoeien  met de kinderen, het ophalen/wegbrengen, beetje de was doen, boodschappen en het eten regelen (gisteren heel gemakkelijk gedaan maar vaak genoeg kook ik ook uitgebreid).
Gistermorgen heb ik de kinderen naar school gebracht. De kinderen sleepten elke en slee achter zich aan. En natuurlijk heeft pappa ook een stuk getrokken. Maar onder het lopen heeft pappa wel even goed gekeken hoe de toestand van de sneeuw op de weg is en die leek behoorlijk goed te zijn.

's Middags moest ik de kinderen weer ophalen. Dus vanaf huis weer naar de basisschool van de kinderen gegaan om daar nog even te moeten wachten tot m'n jongste telg vrij zou zijn. Op een gegeven moment gaat de zoemer en dan gaat het ineens hard. Niet alleen ouders staat op het schoolplein maar ook enorm veel kinderen. Mijn jongste had me al vlot gevonden en had natuurlijk de slee al bij zich. Even een dikke knuffel en dan richting de uitgang van het plein lopen. Terwijl we liepen zei ik met een niet te onheilspellend toontje 'We gaan straks gevaarlijk doen!'. Ze verstond me niet helemaal goed dus moest ik het nog een keer herhalen. 'Wat dan?' vroeg ze. Maar een andere pappa die achter me liep, die had al wel een idee wat m'n dochtertje te wachten stond: 'Ga je hem achter de fiets hangen?' Pappa's begrijpen elkaar hier waarschijnlijk héél goed. Mijn fiets was nog niet zichtbaar (die stond..... laag ding...... verscholen achter de heg) maar toch wist de man wat ik in de planning had. Tja, of hij had me aan komen zien rijden voordat ik m'n fiets uit het zicht had geplaatst. Hoe dan ook: hij hoefde niet lang na te denken over wat ik nou voor 'gevaarlijke toeren' wilde gaan uithalen.

Mannen, eigenlijk vaders, lijken wel één duidelijk rol te hebben: dingen doen waar moeders niet achter staan, dingen die gevaarlijk zijn gaan doen en natuurlijk soms ook in het proces iets te lomp doen waardoor het kind het op een brullen zet en vader mag gaan troosten. Hoewel moeder vaak bij het laatste weer in háár vaste rol komt: kind troosten en het andere grote kind vermanen toespreken hoe hij zo dom had kunnen zijn.

Maar goed, dat lompe is gelukkig niet aan de orde geweest met de sleerit achter de Quest naar huis. M'n dochter vond het geweldig. Grijns van oor tot oor met snelheden van 10 km/h tot misschien 15 km/h op het rechte stuk en in bochten héél rustig en met afremmen en bij kruisingen natuurlijk ook tergend langzaam want ineens een telg langs je heen zien schieten met de slee is weer een minder goed idee.

3 kwartier later moest ik ook de oudste ophalen van school Dus ook daarmee hebben we het geintje uitgehaald maar nu dus met 2 exemplaren achter erlkaar achter m'n fiets. Treintje van velomobiel-slee-slee was héél wat metertjes lang (met name door de touwen en de velomobiel). Hiermee is het direct ook het langste transport wat ik met de fiets gereden heb.

(voor alle ongeruste moeders die dit mogelijk lezen: ik heb het alleen gedaan in een stuk met alleen maar woonstraten, waar bij grote zeldzaamheid een auto rijdt, zeker met die sneeuw want er wordt ook niet geveegd of gestrooid, waardoor auto's, fietsers, brommers etc. liever de grotere wegen pakken)