Vieze handen

Na 2 heerlijke weken vakantie mocht ik vandaag weer in m'n fiets kruipen om naar het werk te fietsen.

Onderweg gaat het omhoog schakelen met de achterderailleur niet lekker. Ik stel de kabel wat bij (iets losser) maar dat helpt niet, sterker nog, bij omlaag schakelen hapert hij nu dus kabel weer terug gesteld.

Tegen de IJsselbrug omhoog zie ik een racefietser voor mij komen rijden vanaf Katerveer. Ik rijd lekker door en blijf dat doen. De racefietser blijft op ongeveer gelijke afstand van mij.
Eenmaal over het hoogste punt heen kan de racefietser wat versnellen en ik ook maar ik doe het rustiger aan. Desondanks loop ik op een gegeven moment wel op hem in ter hoogte van de verkeerslichten. Ik rem wat af want inhalen vond ik geen goed idee; de racefietser kan na de verkeerslichten linksaf slaan, bovendien was het licht rood dus ben ik achter de racefietser gebleven.

Eenmaal de verkeerslichten voorbij wil ik de racefietser in gaan halen dus ik wil aanzetten. Maar weer wil de ketting niet goed grijpen. Maar na wat vooruit/achteruit trappen is het klaar. Ik kan niet meer vooruit trappen. Achteruit wel een beetje maar dat voelt niet goed. Weer vooruit maar weer zit hij vrij vlot vast.

Mijn inhaalactie heb ik dus moeten staken. De fiets heb ik aan de kant gezet en ik heb de ketting maar eens bekeken. Zittend in mijn fiets kon ik het niet goed genoeg zien maar wel was duidelijk dat de ketting van het voorblad gelopen was.

Uit de fiets, fiets op z'n kant en nogmaals kijken. Het zag er vreemd uit. De ketting zat om de rechter crank gedraaid even boven het pedaal. Ik kon zonder kracht de ketting weer van de crank wikkelen (hij leek er bijna 2x omheen te zitten). Daarvoor moest ik wel eerst de trekkende ketting wat aantrekken om ruimte op het voorblad te creëren.

Op gang komen lukte wel maar de aandrijving is niet lekker, dat is duidelijk. Op het werk was het helemaal duidelijk toen ik stil moest staan en daarna weer op wilde trekken. Vooruit trappen leverde geen beweging op. Achteruit trappen lukte ook gewoon maar doet uiteraard niets.

Straks maar eens zien of ik het euvel kan vinden. Eerst maar eens de beruchte boutjes links en rechts van de achteras controleren.

Overige tips zijn welkom trouwens!

RIS en meer

Zomaar even wat dingen van gisteren en vandaag.

Gisteren zag ik op meer dan 500 meter afstand een racefietser rijden in dezelfde richting als ik. Direct had ik een leuk doel: de racefietser inhalen. Na zo'n 2 kilometer fietsen zat ik achter hem en kon ik hem voorbij steken. Snelheid lag dus zeker 33% hoger dan de zijne.
Toen ik hem eenmaal voorbij was, wilde hij aanhaken maar bij 40 km/h haakte hij toch af terwijl ik doorversnelde naar 45 km/h. Jammer dat ik geen werkende camera meer heb.

Vanmiddag stond ik bij verkeerslichten stil naast een stel slimme pubermeisjes. Slim? Ja, want het leek ze ook wel wat om in zo'n fiets te rijden 'Daar wil ik wel een keer in rijden'. Ik had de racekap op en oordopjes in en kon niet alles horen maar toch wel redelijk wat. Toen ze bedachten dat ze er wel eens in zouden willen, kwam de volgende gedachte: 'Hoe komt hij in dat ding?'. Leuk gesprekje tussen deze jonge dames onderling.

Verder heb ik vanmiddag nog een jong knulletje afgeblaft. hij was met z'n vriendjes aan het voetballen toen hij mij zag naderen. Hij zette het op een sprinten om zeker 50 meter te overbruggen om bij de weg te komen waar ik zou passeren. Ik had verwacht dat hij joelend langs de weg zou blijven staan maar nee, hij sprong voor m'n fiets om met gespreide benen in mijn richting te gaan staan 'pieuw pieuw pieuw' te doen alsof hij mij wilde tegenhouden en wilde beschieten. Onschuldig bedoelde actie vast en zeker maar toch..... Ik ben vol in de ankers gegaan terwijl hij toch maar wat opzij sprong. Toen duidelijk was dat ik niet doorreed maar echt tot stilstand kwam, zette hij het op een sprinten richting zijn vriendjes. Ik heb de racekap verwijderd en hem toch even nagebruld dat hij dat niet weer flikt om voor voertuigen te springen. Ik kreeg, terwijl het overduidelijk geschrokken knulletje nog altijd richting z'n vriendjes rende, wel een bevestigend commentaar. Les geleerd zo te zien maar hopen dat hij het ook onthoudt.

Tot slot nog een leuk berichtje. Na vandaag maar weer eens de auto vol te hebben gegooid en daarbij te zijn geschrokken van de benzineprijs van meer dan €1,70 per liter (ja ik gebruik de auto ook wel eens), ben ik voor de gein eens aan het rekenen geslagen. Hoe zit het met mijn 'winst' voor het gebruik van de velomobiel en/of ligfiets?

Met Alleweder, Versatile en Quest heb ik de afgelopen jaren meer dan 50.000 kilometer gefietst. Tja, welke brandstofprijs moet ik hanteren gedurende die kilometers/jaren? Nu 1,70 maar hoe was het een jaar of 8 geleden? Ik doe even een optimistische schatting van €1,50 gemiddeld voor de literprijs gedurende die jaren.
Ik heb dan al zo'n 5800 euro bij elkaar gefietst. Daar koop je geen Quest of Versatile voor Maar.....

Alleweder gekocht, daarna met leuke winst verkocht (heb er wel flink aan moeten sleutelen en investeren maar uiteindelijk toch nog wat aan overgehouden; die heb ik in ieder geval wel gratis gereden). Toen Versatile gekocht en later verkocht. Wel met verlies. Daarna Quest gekocht.
Als ik inkomsten en uitgaven (nog even verder zonder onderhoud/banden/etc) even bij elkaar raap, dan heb ik nu m'n Quest voor minder dan 4600 euro. Gewoon nog een tijdje doorrijden en dat gaat nog wel naar 0 euro toe. Maar zou ik hem nu dus voor 4600 euro verkopen, dan zou ik gratis gereden hebben.

Ja, er zijn meer factoren die meewerken of juist tegenwerken zoals gezondheid (geld  waard), onderhoud (kost geld), minder onderhoud aan auto (levert geld op), meer boterhammetjes eten (kost geld), veel plezier (niet in geld uit te drukken maar zeker geld waard). Maar ik houd het optimistisch. ik vind dat ik inclusief afschrijving nu wel gratis gereden heb. Elke kilometer gaat nu toch wel zo'n beetje geld opleveren.

RIS en BIS in één

Vanavond moest ik naar het werk. Ik had me voorgenomen om het rustig aan te doen en niet bezweet aan te komen in verband met een formele aangelegenheid. Maar helaas........

Ik was nog maar een paar honderd meter van huis toen ik een racefietser voor mij langs zag schieten. Dit leek een vlotte rijder te zijn. RIS begon acuut op te spelen dus ben ik er achteraan gegaan.
De racefietser, in groen/geel tenue met de naam Dickhof erop, had inderdaad flink de vaart erin want ik moest boven de 40 gaan rijden om op hem in te lopen.

Na een paar honderd meter was de lol voorbij want er kwam een splitsing waar ik normaal links ga en ik verwachtte dat de racefietser rechts zou gaan want Dickhof is een rijwielbedrijf in Gelderland, dan is rechtsaf de meest logische route. Dat was ook mijn vaste woon-werk-route tot ik de Quest kreeg.
Ik besloot m'n oude route maar weer eens te rijden. Niet ideaal voor een Quest vanwege een paar ferme slingers en bochten op de route en 1 brug extra maar ik kon RIS niet weerstaan.

Omdat de bewuste afslag haaks naar rechts is tussen fietspaaltjes door en daarna door een bussluis, was het lastig voor mij om de racefietser bij te houden. Even later een rotonde, gevolgd door een brug.
Vlak voor de brug zat ik achter hem maar het leek erop dat hij mij in de smiezen had want hij trapte hem aan. En met z'n veel lichtere fiets komt hij dan een stuk vlotter boven.

Vervolgens kon hij aanhaken bij een brommer van één of andere bezorgchinees. Na de brug volgden nog wat forse bochten die ik bij lange na niet op volle snelheid kan nemen. In mijn achteruitkijkspiegel zie ik een andere racefietser maar snel blijkt dat daar geen eer aan te behalen valt. Ik zie hem vlot kleiner worden in m'n achteruitkijkspiegels.

Maar daarna volgt een stuk mooi asfalt, rechtuit. Dus daar heb ik weer vaart gemaakt in de hoop in te lopen. Verkeerslichten.... brommer met racefietsaanhanger (dat is dus RIS en BIS in één) kan in één keer doorrijden maar ik, met zeker 100 meter achterstand, kan dat ook. Dan die walgelijk vreemde constructie bij Boels waar het fietspad ineens stopt en op de weg uitkomt met paaltjes en vluchtheuveltjes om fietsers maar zeker op de juiste plek te laten rijden en zeker niet de bochten af te laten snijden. Hup, meter of 30 verderop weer het fietspad op met dezelfde ongein aan paaltjes en vluchtheuvels (in het verleden heb ik er eens een filmpje van gemaakt). Daarna nog een haakse bocht naar links en het is de volgende brug die we omhoog moeten rijden.

De racefietser doet het op dat moment rustiger aan. Boven aangekomen gaat de brug net open, waardoor wij moeten wachten. Enige tijd later staat ook de andere racefietser te wachten tot de slagbomen weer omhoog gaan.

Op het moment dat de bomen de weg vrij maken, trap ik de Quest weer aan om even later haaks rechts te moeten. Dag snelheid. Bult omlaag maar onderaan een, voor die snelheid, te scherpe bocht naar links met hobbelige gladde klinkers. Ik neem de bocht wat te optimistisch maar houd de fiets op de weg. Daarna asfalt met flauwere bochten dus kan ik weer vaart maken.
De Dickhofracefietser probeert aan te haken, of in ieder geval te volgen. Dat doet hij op een paar meter achter mijn staart. Maar 45 km/h, wat hij bij de brommer wel kon vasthouden, lukt bij mij niet. Hij zakt af.

Katerveer. Ik moet rustig aan doen vanwege 2 bochten, hobbelige klinkers en een bruggetje waar je geweldig overheen kan 'springen' als je te hard gaat. Na de 2e bocht rijd ik al omhoog richting de Spoolderbergweg; de weg naar de Oude IJsselbrug. In m'n achteruitkijkspiegels zie ik géén van beide racefietsers.... jammer......

Vervolgens rechtsaf de Spoolderbergweg op. Deze bocht kon ik in het verleden met de Quest niet nemen zonder door de berm aan de linker kant te gaan. Tegenwoordig is de weg wat breder, waardoor ik de berm niet hoef te gebruiken. Maar omdat de bocht meer dan 90 graden naar rechts draait, moet ik rustig aan doen. Ik kachel met 26 km/h tegen de brug op, als ik dan toch de racefietser zie naderen. Eenmaal boven op de brug zit hij achter mij en gaat hij in m'n wiel rijden..... voor zover dat kan.....

Het waait vandaag stevig en we gaan de brug omlaag. Maar dat is wel tegen de wind in. Tot m'n stomme verbazing zakt hij met 38 km/h op de teller al weg. En bij de verkeerslichten is het feest helemaal voorbij want de racefietser gaat richting Hattem; ik moet rechtdoor. Graag had ik gezien wat deze knakker op het rechte stuk had gedaan maar helaas. Rijden kan hij wel, dat mag gezegd worden.

Wat betreft die wind. Vanmiddag ben ik even naar de winkel geweest voor boodschappen. In de winkelstraat mag je niet fietsen. De Quest heb ik aan de hand meegenomen met de racekap op de neus ge'magneet'. Een windvlaag van links heeft het voor elkaar gekregen om de racekap een centimeter of 10 naar rechts te drukken. Dit is de eerste keer dat de wind vat heeft gekregen op m'n met magneten bevestigde racekap. Maar goed, op de neus zit hij maar op 4 plekken met magneten vast en kan de wind er gemakkelijk onder komen. Anders is het als de racekap op het instapgat ligt. Dan zijn er 12 plekken waar de kap op de fiets gemagneet wordt. De fiets zal eerder omver vliegen dan dat de kap los laat vermoed ik.

Maar goed, de avondrit naar het werk is geëindigd met een nat shirt. gelukkig had ik vandaag al droog spul op het werk neergelegd.

RIS de brug op

Gisteren had ik eindelijk weer eens te maken met een racefietser. Het leek een oude kerel maar dat hoeft absoluut niets te zeggen. Wel was ik in het nadeel: we gaan de Oude IJsselbrug op en dan wil je het verschil tussen een 45kg zware velomobiel en een licht racefietsje wel voelen. Mijn voordeel van de stroomlijn is nu een nadeel want pas vanaf 30 km/h begint de stroomlijn echt z'n werk te doen. Dat betekent harder trappen.

Maar goed, het werd vrij snel duidelijk dat deze man toch best wel vlot de brug op kon komen. Een korte RVS werd omgezet in acute RIS. Maar even doortrappen en het werd toch weer RVS:

Verslagen door een ATB'er

Ik reed vanmorgen bij de Oude IJsselbrug omhoog. Van links, bij de verkeerslichten, komt een ATB'er voor me te rijden.
Ik heb hem niet kunnen inhalen. Ik heb niet eens de afstand gelijk kunnen houden! Helaas heb ik geen videobeelden omdat het weer vanmorgen niet echt de soort was om over naar huis te schrijven. Het regent bijna nooit, maar vandaag toch wel.

Ben ik het fietsen verleerd?
Nou nee..... Even een paar 'verzachtende omstandigheden':

• Ik had de kinderkar achter m'n Quest
• Er was een forse tegenwind (met kar merk je dat wel, maar goed, de ATB'er net zo goed)
• Mijn dochtertje van bijna 4 had ik op schoot (gezelliger dan in de kar, de kar was voor het geval het met bakken uit de lucht zou komen). Mijn dochtertje wist met haar gewicht toch mijn maagstreek zodanig ver in te drukken dat ademhalen toch net dat kleine beetje moeizamer ging.
• En als klap op de vuurpijl, ik was gisteravond al niet fris, vanmorgen ook niet. Nu zit ik dit bericht te schrijven met een temperatuurtje van 38,9 graden Celcius.

Smoesjes? Ik vind het best. Ze zijn wel stuk voor stuk waar.

Straks lekker op tijd in m'n nest.

Weinig lol

Nee, fietsen is nog altijd heerlijk. Met 'weinig lol' heb ik het over de keren dat ik een 'tegenstander' heb waar ik m'n stinkende best voor moet doen. De meeste racefietsers hebben geen zin in spelletjes. Snorfietsen zijn ook lang niet altijd een partij. Soms moet zelfs een brommer het onderspit delven. Maar toch moet ik m'n pijlen maar eens gaan richten op brommers en opgefokte snorfietsen.

RISsen en een oude bekende

Gisteren en vandaag heb ik weer lekker geRISt. Hoewel, vandaag viel het nogal tegen. Gisteren was wel even leuk.
Beide dagen zag ik een racefietser voor me langs zoeven op weg naar huis. Beide keren op dezelfde kruising.
De racefietser die ik vandaag trof, was een wat oudere man die een leuk tempo had maar RIS was snel voorbij.

Gisteren was een ander verhaal. Ik kon niet direct de achtervolging inzetten in verband met verkeer op de kruising dus de racefietser had een redelijke voorsprong. Desondanks heb ik hem wel ingehaald. Ergens aan het eind van Hattemerbroek zat ik achter hem. Na het viaduct van de A50 ben ik hem voorbij gegaan.
Nu ik de filmpjes zit te bekijken, zie ik dat het dezelfde racefietser is als die van 18-5-2011. Toen duurde het toch wel een rijd voordat ik achter hem zat en vandaag dus ook weer. Deze racefietser heeft dus blijkbaar vaker flink de sokken erin.

Jammer dat ik nu pas in de gaten heb dat het dezelfde racefietser betreft. Hopen dat ik hem een volgende keer wel herken onderweg. Een complimentje in zijn richting is wel op z'n plek.
Let trouwens even op z'n hoofd als ik hem (de 2e racefietser in het fillmpje) voorbij gereden ben. Zie ik dingen die ik graag wil zien of zou hij echt dat hoofdgebaar maken om de reden die ik denk dat hij het doet?

Verder kom ik wel vaker auto's van de "post" tegen op het fietspad als ik naar huis rijd. Het mag niet maar ik kan het de postbestellers niet helemaal kwalijk nemen. De keren dat ik zo'n wagen trof, hield hij netjes rekening met me. Vandaag was dat niet helemaal het geval. De postbesteller zat namelijk niet meer in z'n auto maar liep op het erf van een woning om daar de post te bezorgen. Wel jammer was dat z'n auto zodanig geparkeerd stond dat je als fietser niet meer passeren kon over het fietspad.

RIS beantwoord met een betere LIS

RIS? LIS? Ja, Racefiets Inhaal Syndroom en Ligfiets Inhaal Syndroom. En omdat beelden meer zeggen dan woorden:

Filmpje via Youtube bekijken kan ook, dan staat er ook commentaar in beeld.

Maar goed, soms kom je toch 'echte' racefietsers tegen. De meeste racefietsers die ik ontmoet rijden vaak ontspannen met de handjes aan de bovenkant met een rustig tempo (niets mis mee, daar niet van!) en laten zich vaak niet verleiden tot een potje vlotter doorfietsen. Maar vandaag dus wel.

Aan het filmpje valt te zien dat hij een forse voorsprong had en dat ik toch wel wat tijd nodig heb om bij hem te komen. Ik doe dat notabene met een vaartje van zo'n 40 km/h.
Zodra ik bij hem ben, laat ik m'n snelheid wat zaken om te zien hoe hard hij rijdt: zo'n 35 km/h. Zodra ik voorbij ben en weer 40 op m'n teller heb, zet hij dus de achtervolging in. Tja, dan wordt het bij mij een acuut gevalletje RVS (Racefiets Voorblijf Syndroom). Ik voer de snelheid dus op. Maar bij 48,5 km/h haakt hij toch af.
Hij groet nog wel even vriendelijk naar m'n achteruitkijkspiegels.

Deze racefietser is niet wat ik gewend ben. Deze kan tenminste wel laten zien wat fietsen is. Het is dat ik een Quest heb, anders denk ik dat ik het duidelijk tegen hem had afgelegd. Ik heb een snellere fiets maar HIJ is beter.

Complimenten aan deze racefietser! En bedankt :-) Altijd leuk zo'n spelletje (desnoods als de andere partij sneller is)

Rondje Zwolle-Deventer-Apeldoorn-Wezep-Zwolle

Het is vakantie dus dat betekent geen woon-werk-kilometers fietsen. Ik heb m'n lichaamsbeweging wel nodig dus heb ik nog altijd mijn voornemen om in vakanties in ieder geval 100 kilometer per week te fietsen.

Vandaag heb ik daarom een rondje gefietst wat ik al eerder gereden heb. Het betreft een rondje vanaf Zwolle via Olst naar Deventer, dan door naar Apeldoorn om vervolgens via Epe tot vlak voor 't Harde richting Wezep te gaan en ten slotte weer terug naar Zwolle. Een rondje van net iets meer dan 100 kilometer.

Het weer was vandaag heerlijk. Een mooie blauwe lucht met een paar gezonde witte pluimen van wolken erin. De temperatuur ronduit aangenaam om te fietsen: niet te warm, niet te koud maar gewoon lekker.

Ik heb vandaag gereden met Garmin Mobile XT als navigatie met routeerbare topografische kaarten geladen en natuurlijk een route met een paar waypoints erin.

De route ging in Zwolle al verkeerd. Keer op keer blijkt weer dat kaartmateriaal de nodige fouten bevat. Zo wilde de software mij vanaf de Willemsvaart (fietspad) ineens 4 meter hoger laten rijden om daar de IJsselallee (verboden voor fietsers) te nemen. Dat gaat en mag dus niet. Ik ben daarom gewoon doorgereden en het het routeerbare gebeuren z'n werk laten doen.

Bij het Engelse Werk ben ik de dijk op gegaan richting Zwolle Zuid.

Ruim voor de IJsselcentrale ben ik van de dijk af gegaan omdat ik het stuk bij de IJsselcentrale zelf nogal waardeloos rijden vind.

Op een gegeven moment zag ik in de verte heel wat mensen met oranje/rode shirts aan. Ik meende even dat het een stel scouts was maar toen ik dichterbij kwam, bleek het om een enorme club oudere mensen te gaan die, om de één of andere reden, veelal iets roodachtigs droegen.
Omdat er een moeder naderde met wat kroost waarvan 2 op pony's zaten, heb ik m'n fiets in de berm gezet bij het oudere gezelschap. Vrijwel direct kwamen ze op me af en bestookten me met vragen..... in het engels. Het bleek om een buitenlands gezelschap te gaan. Ze waren met de fiets maar hielden pauze. De eerste vraag was of ik van de maan kwam. Tja, zo ongeveer heb ik maar aangegeven. Maar ook de vragen over de prijs, of het een fiets is (is it a bike?, heb ik maar beantwoord met 'yes, well.... actually it's a trike), of er een elektromotor in zit (nee dus, ik doe het helemaal zelf door te trappen). Om de een of andere reden vroegen ze me of ik uit Spanje kwam. Nou nee, tenzij Spanje 16 kilometer terug ligt (zoveel had ik op de teller op dat moment).

De moeder met kids was inmiddels allang gepasseerd dus het gevaar van de pony's was geweken en heb ik na 1:33 minuten kletsen mijn route vervolgd.
In Deventer heb ik de spoorbrug genomen. Ik ben er vaker onderdoor gekomen maar deze keer wilde ik er wel eens een keer overheen en dat kan dus want er ligt een fietspad. Na de spoorbrug moet ik mijn route wel wat aanpassen want ik ging over een smal schelpenpaadje. Dat moet comfortabeler kunnen.

Tussen Deventer en Apeldoorn mocht ik bij Teuge genieten van een strak blauwe lucht welke gekleurd werd door een aantal parachutisten die met hun felgekleurde schermen naar beneden kwamen.

Na Apeldoorn heb ik in Vaassen getracht het kasteel 'links' te laten liggen. De vorige keer ben ik aan het martelen geweest pal naast het kasteel, waar een smal onverhard pad lag met aan het begin irritante dranghekjes waar ik met moeite de Quest langs kon krijgen. Deze keer heb ik daar dus geen last van gehad.

Na Vaassen kwam Epe. Hier ben ik de vorige keer verkeerd gereden en kwam ik ín Epe uit nadat ik door een tunneltje gereden was. Dat is me deze keer niet weer gebeurd, deze keer nam ik wel de juiste afslag waardoor ik gewoon door kon rijden.

Na Epe heb ik wel per ongeluk het fietspad aan de verkeerde kant van de weg gevolgd. Maar goed, ik heb verder met geen enkele andere weggebruiker te maken gehad. Maar dat is dus weer iets om op te letten als ik er weer langs kom.

De route tussen Apeldoorn en Zwolle kan heel wat korter dan via Epe. Maar ik heb bewust gekozen voor deze route omdat ik dan ook het buitengewoon fraaie stukje bos kan nemen tussen 't Harde en Wezep. Dat gaat over de Dellen. Het betreft de Zuidweg en de Nieuwe Zuidweg. Een prachtig stuk waar je enorm hard kan rijden. Echt een aanrader om dat stukje op te nemen in je route:

Helaas waren er maar bar weinig racefietsers. Altijd leuk om met zulke gasten te rijden. Het is nogal heuvelachtig. Tja, heuvelop zijn ze doorgaans sneller maar heuvelaf?..... Nja, kijk zelf maar.

In Wezep besloot ik om de route nog een klein beetje te verleggen en door Hattem te rijden. Ik was wel benieuwd naar de nieuwe spoorbrug over de IJssel.

Thuis aangekomen heb ik dus iets meer dan 100 kilometer op de teller. Volgens GPS heb ik 3:32:20 gereden en 102 kilometer afgelegd met een gemiddelde van 29 km/h. Mijn fietscomputer vindt dat ik 106 kilometer gefietst heb met een gemiddelde van 29,72 km/h. Wat het ook is, het was in ieder geval een prachtig ritje.

Ritje naar Dronten een dag vervroegd

Vanmiddag was ik bijtijds klaar met het werk. Goed, helemaal klaar ben ik nog niet maar ik heb een klein beetje werk naar maandag verschoven. Omdat het mooi weer is en ik wel even wat beweging kon gebruiken ben ik vandaag naar Dronten gegaan.

De heenreis heb ik volgens m'n GPS met een gemiddelde gedaan van 28,8 km/h. De afstand van 30,7 kilometer tussen Wezep en Dronten heb ik in iets meer dan een uur gedaan.

In Dronten ben ik eerst naar Alligt gegaan om een nieuwe stuurklem te halen. Alligt maakt tegenwoordig andere modellen die niet passen. Gelukkig had Leo nog wat oude exemplaren liggen. Ik heb er 2 meegenomen.

Vervolgens heb ik de fiets naar Velomobiel.nl gesleept. Daar heb ik wat vragen gesteld en even wat laten controleren. De ketting is aardig op weg. Hij is 2mm uitgerekt op 14,5 centimeter. Theo had het erover dat je met 3 wel van echte slijtage kan spreken.

De spaakspanning van mijn achterwiel is in orde. Er zit ook niet een noemenswaardige slag in dus ook dat is in orde.

De oorzaak van ratel die ik gehoord heb in de aandrijving is nog niet helemaal helder. Het kettinggeleiderwieltje is al wel duidelijk ingesleten maar hoeft nog niet vervangen te worden.

De achteras heeft geen speling dus ook daar lijkt niets aan de hand.

Waar het geluid van het achterwiel vandaan kwam weet ik dus nog niet. Evenals het geratel wat ik hoorde in de aandrijving is nog niets aan gedaan. Maarja, beide euvels waren niet hoorbaar op dit moment. Ik rij verder en zie (of hoor) wel wat er gebeurt.

De terugweg ging enorm vlot voor mijn doen. Het stuk Dronten-Roggebotsluis had ik een stimulans om stevig door te stampen want een racefietser kwam dichterbij toen ik de eerste brug (vanaf VM.nl) omhoog reed. Hij heeft het niet gered om bij me te komen want ik ging vlot genoeg weer omlaag. Bij de 2e rotonde is werk aan de weg waardoor ik eerder over moest steken naar de andere kant van de weg. Dat kost nogal wat snelheid. De racefietser ging toch rechtdoor. Door onze acties wist de racefietser voor mij te komen. Maar dat was niet van lange duur want zijn snelheid bleef steken bij zo'n 35 km/h. Ik heb de snelheid opgevoerd en heb tot aan Roggebotsluis op de rechte stukken overwegend 40 tot 45 gereden. Van de racefietser heb ik niet veel meer gezien.

Tussen Roggebotsluis en Kampen heb ik wat rustiger aan gedaan totdat ik bij binnenrijden van de bebouwde kom van Kampen in de verte op een rotonde een rode Quest zag rijden. Ik heb de achtervolging ingezet maar had nogal pech bij de rotonde omdat een werkbusje met aanhanger het niet nodig vond om voorrang te verlenen. En door een aanhanger heenrijden ga ik toch echt niet redden met de Quest.

Bij de Europa-allee sloeg de rode Quest rechtsaf. Hij had best een redelijke snelheid. Maar omdat de Europa-allee een drama is om te fietsen met de Quest (allemaal irritante rotondes met haakse 'bochten' er omheen) ben ik richting centrum gegaan. Ik ben in tegenstelling tot normaal nu niet door het centrum gegaan maar linksom langs de kade.
Over de brug (met de gouden wielen) ben ik rechtsaf geslagen. Daar was de volgende stimulans: een racefietser. Maar veel gein was er niet aan want hij ging richting Genemuiden. Bij die verkeerslichten heb ik een redelijke tijd stil gestaan.
Mijn gok dat de rode Quest richting Zwolle zou gaan (ik gokte dat het Erwin was) was goed want toen ik de volgende verkeerslichten naderde zag ik de rode Quest vanaf de grote brug komen. Maar helaas had ik de verkeerslichten belachelijk tegen. De ene stroom auto's na de andere kwam voor mij langs en ook de rode Quest, alleen had hij geen last van de verkeerslichten. Ik heb hem door het enorme oponthoud ook niet meer in kunnen halen. Sterker nog: hij was in geen velden of wegen meer te bekennen na die enorme tijd stil staan.

Het traject Dronten-Zwolle heeft 34,3 km/h gemiddeld als maximum in beeld gehad. In Zwolle liep het gemiddelde wat terug om te eindigen op 33,9 km/h op het moment dat ik de fiets bij de garage stil neerzette.
Het ritje heeft me 52 minuten en 37 seconden geduurd (wachttijden niet meegerekend).

Mijn fietscomputer geeft een totaalgemiddelde van net iets meer dan 30 km/h.

RVS en RIS

Vandaag was het heerlijk weer. Ik hoefde geen bagage mee te zeulen naar het werk dus heb ik de Fujin genomen. Veel puf had ik niet dus heb ik het rustig aan gedaan op de heenweg. Ook op de terugweg had ik dat in de planning maar dan moet natuurlijk niet ineens een racefietser in je achteruitkijkspiegel verschijnen.

Langzaam heb ik de snelheid opgevoerd en ben gestopt met opvoeren toen ik 35 km/h reed. Dat vond ik mooi genoeg voor het warme weer. De racefietser pikte aan en ging in m'n wiel rijden en bleef dat een fors eind doen.

Op een gegeven moment reden we een fietsster op een elektrisch ondersteunde fiets achterop. De dame in kwestie reed midden tot links van het fietspad. Reden is me onduidelijk. Op herhaaldelijk bellen reageerde ze niet. De brul van de racefietser gaf ze wel gehoor aan. Tijdens het inhalen mompel ik hardop dat rechts rijden ook een idee is. Een instemmend geluid hoor ik achter me bij de racefietser vandaan komen.

Een eindje verder moet ik afremmen voor verkeerslichten die vrij vlot toch op groen springen. Alleen had ik al teveel terug geschakeld en teveel afgeremd om lekker door te kunnen rijden.
De racefietser komt me voorbij en gaat in z'n eigen tempo de brug op. Dat gaat mij wat minder vlot af en de racefietser loopt uit.

Als ik over het hoogste punt heen ben kan de ligfiets natuurlijk doen waar hij goed in is: vaart maken met lagere luchtweerstand. Het duurt een tijdje maar na enige tijd kom ik achter de racefietser te rijden. Lang duurt dat niet omdat hij na het Ecodrome rechtsaf slaat terwijl ik rechtdoor moet. Ik roep hem nog even na dat hij een mooie conditie heeft. Hij kijkt achterom. Of hij het compliment goed gehoord heeft weet ik niet maar wel dat hij wat heeft horen roepen.

Vanavond heb ik de fujin nogmaals willen gebruiken maar dat was niet verder dan het achterpad af. Ik had de kinderkar erachter hangen maar vond de fiets toch vreemd aanvoelen. Een lekke achterband bleek de oorzaak. Dus ben ik omgekeerd, heb de fiets met kar in de garage gezet en de Quest gepakt. Kind overgeheveld van kar naar de Quest om alsnog op pad te gaan naar m'n bestemming.

Een paar keer RIS en RVS maar zonder verdere impulsen

Gisteren op weg naar huis zag ik bij de tweede kruising een racefietser voor me langs rijden over het fietspad. Hij leek redelijk door te rijden dus hoi, reden voor een acuut gevalletje RIS.

Omdat ik nog maar een paar honderd meter van m'n werk verwijderd was en dus nog even op gang moest komen, heb ik m'n aanval van RIS niet de vrije loop gegeven maar heb ik langzaam m'n tempo opgevoerd. Met een vaartje van 34 km/h liep ik eindelijk op hem in. Niet snel, maar het gebeurde wel.

Vlak voor de oude Willem de Zwijger kazerne reed ik achter hem. Ik besloot hem even te volgen. De racefietser reed met een zeer nette kadans van zo'n 100, mogelijk 110. Ik deed het rustuger aan met iets meer dan 90 omwentelingen per minuut.

In Hattemerbroek reden we de fietsenzaak voorbij waarna de racefietser over z'n linker schouder naar achteren keek. Zijn doel was vrij snel duidelijk: hij zag dat ik voldoende afstand had en sorteerde voor naar links om vervolgens de rijbaan op te gaan. Ik voelde het RIS ineens helemaal borrelen. Eindelijk een racefietser die wel even wat vlotter door wilde trappen. Maar tot m'n stomme verbazing ging hij niet harder rijden. Het leek er zelfs eerder op dat hij vaart had geminderd want terwijl ik rustig doorpeddelde met 34 km/h reed ik hem voorbij en liep op hem uit (ik reed notabene over de irritante klinkerweg parallel aan de hoofdrijbaan en kreeg ook nog eens een verhoogde kruising onder m'n wielen door).

Maar goed, dat was een enorme afknapper. Misschien wist hij wel van de aandoening van ligfietsers en besloot hij juist het tegenovergestelde te doen. Het is leuk om achter een racefietser aan te jagen (of je het nou 'wint' of niet, een echte tegenstander vind ik wel fijn). Nog leuker is het natuurlijk om hem het snot voor ogen te laten trappen en vervolgens te laten verdwijnen in je achteruitkijkspiegels. Maar bijna 'frustrerend' is het als je denkt een echte tegenstander te hebben die een handeling doet waaruit ik meen te moeten opmaken dat hij flink gas bij gaat geven om vervolgens het omgekeerde te doen. Zie het maar een beetje als de Rambol-reclame met de schone blonde die er verleidelijk bij zit en vervolgens met een gru-we-lij-le stem meldt dat ze haar moeder nog uit bad moet halen. Zo'n gevoel.

Maar goed, niet getreurd want in de verte zag ik nog twee voorovergebogen fietsers omhuld met Lycra. Dus de afknapper zakte snel weg. Maar eenmaal dichterbij gekomen bleek ook dit stel gewoon rustig te toeren waarbij mijn snelheid van 37 km/h al genoeg was om ze in no-time te laten verdwijnen in m'n achteruitkijkspiegels. Van RVS was dus ook al geen sprake meer. Maar goed, ik moet het maar onder ogen zien. Ik heb twee keer een equivalent van éen 'blauwtje' gelopen. Jammer maar helaas.

Gelukkig kon ik verder wel genieten van het heerlijke weer.

Gevalletje ichtyfobie?

Vanmorgen, toen ik naar het werk reed, kwam er vanuit de tunnel bij het Ecodrome een racefietser voor me rijden. Ik had tot dusver in een rustig toertempo gefietst en kwa met net iets meer dan 30 km/h aanrijden. De racefietser reed net wat langzamer dan ik waardoor ik hem langzaam naderde.
Hij keek eens achterom en nog eens.

In de tunnel onder de IJsselallee door ging hij wat versnellen. Eenmaal weer boven ging hij op de pedalen staan om zo'n 33 km/h te gaan rijden. Op enige afstand bleef ik achter hem rijden. Hij keek achterom en later nog eens.

Bochtje naar links, de Ruiterlaan op. Het heerschap op de racefiets had mogelijk wat last van kramp in z'n nek of mogelijk een aanval van ichtyfobie (angst voor vissen). Bij de volgende twee bochten keek hij wederom achterom en dat was niet om te checken of hij mogelijk iemand zou snijden in de genoemde bochten.

Op de Spoolderbergweg had ik verwacht dat hij weer flink op de pedalen zou gaan staan en mij zo, heuvelop, eruit te rijden. Maar nee. Ineens zwiept hij z'n fiets naar links en vervolgens in een grote bocht naar rechts om al vroegtijdig rechtsaf te slaan naar het fietspad aan de andere kant van de grote weg.
Ik ga dat soort capriolen niet uithalen en rijd gewoon door naar de verkeerslichten.

Bij de verkeerslichten meende ik even mazzel te hebben. De verkeerslichten voor de auto's waren op rood gegaan. Maar het fietslicht stond ook nog op rood dus ben ik gestopt. En tot m'n stomme verbazing kregen de auto's weer groen. Dus ik mocht een 'ronde' wachten.

De racefietser was inmiddels al voor me langsgereden aan de andere kant van de weg.
Toen ik eenmaal groen licht kreeg, was de racefietser al bovenop de IJsselbrug.

Met enigszins rustig tempo van 25 km/h ben ik tegen de brug opgereden. Hard er tegenop kost nogal wat energie. Mocht de racefietser ook richting Hattemerbroekgaan, dan kan ik beter daar m'n energie gebruiken.

Zodra ik bovenop de IJsselbrug reed, was de racefietser al de verkeerslichten door en ging inderdaad richting Hattemerbroek. Maar dat is leuk! Een racefietser met ichtyfobie die een forse voorsprong heeft. Ik zet aan en hoop op groen licht bij de verkeerslichten. Maar helaas, het fietslicht sprong op rood. Het licht voor auto's rechtsaf ging op groen. Maar ook de de lichten voor rechtdoor waren op groen. Geen autoverkeer wat voor mij langs zou willen rijden dus zou ik niet te maken moeten krijgen met auto's. Dus ben ik (oh foei) door rood gereden.

Ik versnelde naar 50 km/h.
Eenmaal voor het Wok-restaurant zie ik de racefietser in de verte achterom kijken.
Ik tracht mijn snelheid zo goed mogelijk vast te houden. Dat valt tegen omdat het fietspad niet breed is, tenminste, niet breed genoeg om lekker voluit te rijden als je weer eens tegenliggers hebt omdat het fietspad aan de andere kant van de weg weer eens is afgezet.

Maar nog voor de Hanzelijn hang ik alweer in z'n wiel. Zijn verhoogde snelheid van 36 km/h was toch echt niet genoeg om mij achter zich te laten.
Bij de Hanzelijn inhalen vind ik niet verstandig in verband met de bochten, het slechte wegdek en de tegenliggers. Dus na de Oostersedijk ga ik hem pas voorbij. Het kan m'n verbeelding zijn maar even lijkt de man toch wat aan te zetten. Niet veel, maar toch. Veel nut heeft het ook niet want het snelheidsverschil was toch duidelijk.

In Hattemerbroek stuif ik de rijbaan op. Dat smerige fietspad met dat split remt nog altijd fors af en kost me toch echt zichtbaar een paar km/h van m'n snelheid.
Veel puf heb ik niet dus houd ik het bij een 38 tot 40 km/h. De racefietser zie ik kleiner worden in m'n achteruitkijkspiegel.

Op de rijbaan komt een busje van Delta Wonen achter me rijden.... dicht achter mij. Hij zet z'n richtingaanwijzer aan naar rechts (toch handig, die achteruitkijkspiegels). Maar de man lijkt niet te weten wat hij wil want afslaan doet hij niet. Misschien groet hij mij? Moet wel want hij zit zo dicht achter me, hij wil zeker graag dat ik het zie. Ik groet terug met een keer links en een keer rechts knipperen en blijf mijn weg met 40 km/h vervolgen via het asfalt van de rijbaan.

Enige tijd later heeft hij gelegenheid om mij in te halen. Dit gebeurt tot m'n verbazing zonder een claxongeluid, zonder brullend motorgeluid en zonder snijden.

De volgende auto die achter me komt rijden is een auto die ik ken. Het is de Lancia van m'n collega. Ook hij ziet op een gegeven moment gelegenheid om mij in te halen.

Op het werk heb ik nog even gevraagd hoeveel hij op z'n autoteller had staan. 45 was z'n antwoord. Dat is dan heel mooi want dat is een brommersnelheid waarmee die dingen op de rijbaan mogen. Dan sla ik dus ook volgens de wet geen vreemd figuur daar op de rijbaan..... hoewel, een bobslee op wielen die uitgedost is als een clownvis.....

Wat zullen de belevenissen van vanmiddag worden?

Ouderen, gereedschap en wielrenner

Wat hebben die 3 met elkaar te maken? In dit geval helemaal niets.

Het gereedschap is een imbus 5mm sleutel. Standaard heb ik altijd een haaks bitleuteltje met bitjes bij me om te kunnen sleutelen. Wat torx, wat imbus en nog een kruiskop. Helaas is mijn bitsleuteltje met imbus 5mm te lang om te gebruiken voor de bout die de wielen aan de assen houden. Gisteren greep ik dan ook 'mis' ondanks dat ik gereedschap op zak heb. Ik heb daarom een imbussleuteltje gekocht bij de ijzerhandel. Maar ook de standaard imbussleuteltjes vind ik nog wat aan aan de lange kant bij het kortste stuk. Daarom heb ik er de dremel in gezet om nog 2 centimeter eraf te halen. Nu heb ik een sleuteltje wat veel meer ruimte heeft als ik in de wielkasten de asboutjes los wil draaien. Nieuw sleuteltje dus voor onderhoud.

De wielrenner is een persoon die ik op de terugweg van werk naar huis in m'n achteruitkijkspiegel zag toen hij boven op de IJsselbrug was en ik op weg naar beneden. Hij leek flink de vaart erin te hebben maar eenmaal op het fietsstraat zag ik hem toch kleiner worden.

Even na het Ecodrome zit een fietspad naar rechts die naar een tunnel gaat. Van voren kwam een ouder stel. De man reed voorop, de vrouw erachter. De man zwalkte wat heen en weer, leek richting de tunnel te willen maar doordat hij flink om zich heen keek en ook naar z'n vrouw achter hem, was hij niet echt koersvast. Ik gaf tijdig een geluidsignaaltje ten teken dat er ook verkeer van voren kwam zodat hij niet zonder kijken af zou slaan en een aanrijding met mij zou krijgen. De man kon nog fatsoenlijk voor mij afslaan maar z'n vrouw die een paar meter achter hem reed kon dat niet. Ze gebaarde me alleen dat ik langzamer moest rijden. Waarom? Geen idee. Ik had 32 km/h op de teller. Volgens mij gelden voor fietsers weinig concrete snelheidsbeperkingen. Bovendien mogen brommers op die plek 45 rijden en auto's zelfs 50. Dus waar mevrouw nou een probleem mee had? Ze mompelde ook nog iets bozigs. Veel hoorde ik er niet van omdat ik heerlijk aan het luisteren was naar m'n MP3. Mevrouw bleef in mijn richting kijken en wat gebaren. Ik heb maar even vriendelijk de sirene ingeramd.

Vlak voor het spoor moest ik afremmen omdat voor mij een stel reed met daarvoor een jong meisje. Omdat je vlak voor het spoor langs een optisch smal stuk moet, vond ik inhalen daar niet zo verstandig meer dus ben ik er gewoon achter gaan rijden om pas een eindje verderop in te kunnen halen.
Bij de verkeerslichten naar de Westerlaan moest ik een tijd wachten. Daar kwam op een gegeven moment de racefietser naast me staan.

Eenmaal groen trok de racefietser vlot op. Tja, met zo'n lichte fiets lukt dat wel. Bij de verkeerslichten bij Emmawijk bleef hij na groen even achter me om vervolgens toch voor me uit te rijden. Bij de rotonde reed ik hem weer voorbij omdat hij het fietspad volgde maar ik de rijbaan nam en daardoor bijna rechtdoor kon oversteken zonder al teveel te hoeven afremmen. Maar helemaal op gang was ik nog niet. De racefietser zag z'n kans en ging me voorbij en ging in ieder geval over de 40 km/h heen.

De rotonde bij de TCZ wist ik weer legaal af te snijden door de rijbaan te nemen. Daarna ging hij achter me rijden. Eenmaal bij de tunnel naar Holtenbroek kwam hij me weer voorbij. Optrekken gaat met zo'n racefiets een stuk vlotter dus liep hij lichtelijk uit. Maar bij de bocht naar de Klooienberglaan moest hij rustig aan doen vanwege de gladde natte klinkers. Daarna ben ik hem weer voorbij gegaan waarna hij aanhaakte.

Bij de Twistvlietbrug konden we naast elkaar de bussluis passeren, hij over het fietspad, ik onder de slagboom door. Toen we bij de tuidraden waren van de brug kwam hij me voorbij rijden. 30 km/h wist ik eruit te persen op dat moment maar meer ook niet.

Van de brug omlaag leek hij wat rustiger aan te doen. Vlak na hem reed ik het Twistvlietpad op. Daar heb ik de snelheid weer boven de 40 km/h gezet. De racefietser had geen behoefte meer om te volgen want hij verdween snel in m'n achteruitkijkspiegels.