Top erop kitten of niet?

Toen ik Quemo net had, begonnen de mannen van het bestickerbedrijf te mopperen toen ze in de gaten hadden dat ik siliconenkit gebruikt had om de fiets waterdicht te maken tussen top en onderbak.
Het schadebedrijf gaf onlangs eveneens aan niet zo blij te zijn met de siliconenkit.
Ikzelf heb er niet zoveel problemen mee, ik hoef alleen af en toe door de siliconen te snijden als ik de top eraf wil halen. Maar dat gaat ook niet altijd even simpel. Zijn er dan geen andere manieren?

Jawel, Velomobielonderdelen.nl gebruikt gewoon een rubber strip.
Om te voorkomen dat die rubber strip gaat schuiven gebruiken ze siliconenkit om de strip vast te zetten. Weer die rottige siliconenkit. Maar dat kan natuurlijk ook met andere kit zoals PolyMax.
Zij plakken het rubber vlak bij de boutjes vast met een drupje secondenlijm. Maar dan zit je alsnog met zo'n dun laagje rubber.

Als ik dan toch met kit aan de slag moet en de top volgens Velomobielonderdelen.nl niet vastgekit hoeft te zitten, dan kan ik het ook over een andere boeg gooien:

Een simpel malletje. Wat doen we daarmee? Eerste een strook Polymax op de rand plaatsen. Vervolgens met het malletje eroverheen en dit is het resultaat:

Een mooi helder dun laagje elastisch Polymax wat nu ligt uit te harden voordat ik de top erop plaats. Nu zal de top dus hopelijk ook mooi waterdicht op de onderbak komen te liggen maar alleen met de vele boutjes vast zitten.

En de reparatie?

 Geen ventilatiegat meer gelukkig:

Ze hebben toch wat minder gespoten dan ze eerst van plan waren.
Het spuitwerk is over de hele neus, onder de voorste bestickering door en dan uitgewaaierd richting de vinnen.
Dus alleen de voorste bestickering is nieuw geplaatst. Dit is het kleinste oppervlak aan bestickering maar wel het meest arbeidsintensieve gedeelte om te plaatsen. Van het schadeherstelbedrijf heb ik begrepen dat ze met dat smalle strookje bestickering toch weer een paar uur aan het martelen zijn geweest. En ja, ik wil dat best geloven, ik ben erbij geweest toen ze de fiets de eerste keer bestickerd hebben. Het grootste deel van de fiets ging betrekkelijk gemakkelijk maar met dat laatste stukje, de neus, zijn ze toen ook enorm lang bezig geweest om het erop te krijgen.

Quemo is weer thuis

Vanmiddag heb ik eindelijk Quemo kunnen ophalen. Morgen even de puntjes op de i zetten; de top ligt nog los dus kan ik eventueel wat onderhoud plegen, daarna kan de top er weer op.
Ik denk dat ik deze keer geen siliconenkit ga gebruiken om de top weer waterdicht op de fiets te monteren. Mijn gedachte is om een strookje Polymax aan te brengen maar dan niet om de fiets dicht te kitten. Ik overweeg om dan het strookje polymax er weer grotendeels af te schrapen maar een dun laagje te laten zitten, die te laten drogen en pas daarna de top er weer op te schroeven.

Verder heb ik de indruk dat 1 accu de geest gegeven heeft. De ene accu is bezig met een ontlaadcyclus, die lijkt dus te werken maar bij de andere accu heb ik m'n twijfels. Morgen maar eens zien.

Goed nieuws!

Ik ben zojuist gebeld door het schadeherstelbedrijf. Quemo staat niet meer bij het schadeherstelbedrijf maar bij het bestickerbedrijf. Ik had verwacht dat ik m'n fiets zou krijgen, dan een tijdje wachten voordat de bestickering erop kan. Dat wist ik toen ik de fiets kocht (daarom heb ik ook een tijdje gewoon met een oranje fiets gereden), dat werd ook door het schadeherstelbedrijf nog een keer aangegeven. Bestickering kan niet direct op vers gespoten lak omdat je dan blaasjesvorming kan krijgen onder de stickers omdat de lak nog aan het uitharden is.

Ik heb weinig tijd gehad om contact op te nemen (gisteravond heb ik wel een mail gestuurd) dus is er inmiddels al heel wat tijd verstreken.

Het bestickerbedrijf hoopt maandag met mijn fiets bezig te gaan (wat mij doet denken dat ze de bestanden met het patroon van mijn bestickering nog hebben). Dan zou ik met een beetje mazzel op woensdag mijn fiets kunnen ophalen. Hoewel, dat wordt nog lastig omdat ik 's middags een afspraak heb. Maar wie weet dat ik toch 's morgens dan de aanhanger achter de auto kan hangen en dan de top maar even met tie-wraps op de onderbak vast maak. Op mijn verzoek doen ze de powerleds in de neus niet, dat doe ik zelf.

Maar toch een klein lichtpuntje dus in deze paar minder geweldige weken.

Morgen trouwens een leuke opgave: werken zonder stem. Ik zou vrij kunnen vragen maar ik kan de tijd eigenlijk niet missen dus ga ik met schrijven proberen te compenseren wat ik met de stem niet kan doen.
Maar met het lichtpuntje in het achterhoofd wordt het toch wel een beetje gemakkelijker denk ik.

bah, bah en nog eens bah

Fiets staat bij de reparateur. Hoe ver ze zijn met de reparatie? Geen idee. Ik heb geen moment gelegenheid gehad om te bellen, laat staan om de fiets op te halen. De rest van deze week gaat het hem ook niet worden en volgende week vermoedelijk ook niet. Kind die weer oorbuisjes moet krijgen; 4 dagen naar de haaien. Vergaderingen, extra activiteiten op het werk, vrouw die een begrafenis heeft (waarbij ik dus alleen met de kinderen ben), op dit moment zit ik zelf met een stem die niet meer wil werken (onhandig als je stem je belangrijkste gereedschap is op het werk (nee, ik zing niet)) dus sommige dingen telefonisch afhandelen is er ook al niet bij (nee, ik ben ook geen telefonist), vrouw die een personeelsuitje heeft, ouderspreekavond van de kinderen, al een tijdje hik ik tegen de griep aan maar weggaan wil hij niet maar echt doorzetten ook niet en dan vergeet ik vast nog wat van afgelopen week, deze week en volgende week.

Het is momenteel gewoon even k*t met peren.

en ik mis mijn fiets.......

Wind en waterdicht

Vanmorgen heb ik gebeld met het reparatiebedrijf waar Quemo staat om opgelapt te worden. Helaas is mijn fiets nog niet klaar. De fiets is wel wind- en waterdicht (het ongewenste 'ventilatiegat' is gedicht) maar het spuitwerk moet nog gebeuren.

Ik moet dus nog even geduld hebben. Aan het einde van de week hoor ik meer.

Verlossend mailtje

Vanmorgen vond ik een mailtje in mijn inbox. Het mailtje bevatte een paar zeer aangename woorden. Mijn verzekeraar schrijft:

Ik heb bericht van [verzekeraar tegenpartij]. Zij erkent de aansprakelijkheid.

De tegenpartij wilde het de aansprakelijkheid bij mij neerleggen met als argumenten 'te hard gereden' en 'had geen vlaggetje/was te slecht zichtbaar'. Mogelijk had ik ik nog langer mogen wachten op de verlossende woorden als de tegenpartij nog getuigen zou aandragen die gehoord moesten worden.
Maar goed, een verweer ophoesten tegen de genoemde kulargumenten is voor mij niet zo'n heel groot probleem. Met GPS-tracks kan ik heel eenvoudig laten zien hoe hard ik normaal gesproken op de bewuste plek rijd waar 50 is toegestaan maar ik doorgaans de 30 km/h niet eens haal maar waar 22 km/h veel gangbaarder is, soms zelfs ruim onder de 20 km/h. En wat betreft de zichtbaarheid: gewoon naar de plek toe gaan, fiets neerzetten op enige afstand, vanaf de andere kant op fietsersooghoogte een foto schieten en klaar. Desnoods even het o zo vaak aangedragen vlaggetje tegen de body plakken om te laten zien dat die paar vierkante centimeter niet opweegt tegen het totale oppervlak van de fiets MET verlichting en contrasterende kleuren.
Verder zou ik ook nog eens met een (nog nieuw aan te schaffen) camera rond kunnen gaan rijden en commentaren laten horen die ik naar me toe krijg. Overwegend positief overigens maar het draait mij er meer om dat dan wel duidelijk wordt hoe zichtbaar mijn fiets is. Zowel te zien aan reacties van mensen die ik tegen kom in het verkeer als mensen die bijvoorbeeld op het trottoir lopen. Ouders die hun kind achter zich op de fiets aantikken en vervolgens ijverig wijzen naar mij, mensen die 'Nemo' roepen en groeten 'Hallo Nemo!'. Ja, ik ben zeer slecht zichtbaar........ niet dus. Maar goed de tegenpartij kon het proberen.

Maar eindelijk kan ik dan mijn fiets aanbieden ter reparatie.
Vanmorgen heb ik daarom de meeste bouten uit Quemo verwijderd en de fiets naar het schadeherstelbedrijf gebracht. Daar heb ik de laatste 6 boutjes verwijderd en de top eraf gehaald. Direct heb ik nog een keer het verhaal van Velomobiel.nl overhandigt over de te gebruiken materialen.

Quemo gaat dus onder handen genomen worden. Gat wordt gedicht. Bestickering van de voorkant (grootste deel van alle bestickering) wordt verwijderd, dan wordt de voorkant opnieuw gespoten en uitgewaaierd op de plek waar het breedste stuk bestickering zit, ongeveer ter hoogte van de voorkant van het instapgat.

Op mijn vraag of de LEDs ook verwijderd moesten worden, kreeg ik als antwoord dat het niet hoeft maar dat het wel gebruikelijk is om zoveel mogelijk te demonteren voor een zo net mogelijk spuitwerk. Ik heb aangegeven dat verwijderen moeizaam gaat met een zeer grote kans op beschadiging van de LEDs.
De man van het schadeherstelbedrijf vroeg me waar ik de LEDs vandaan had, dan zou hij nieuwe bestellen. Dus gaan ze toch de LEDs uit de neus peuteren en er nieuwe LEDs voor in de plaats regelen. Wel heb ik gevraagd de LEDs los te leveren zodat ik ze zelf kan solderen en monteren.

Ik ben benieuwd hoe lang dit gaat duren. En daarna is het weer een tijdje wachten voordat de bestickering er weer op kan. Ook daarvoor zal m'n fiets dus nog weer enige tijd weg zijn.

Vooroordelen

En jawel hoor, daar zijn ze weer, de welbekende vooroordelen om de schuld maar bij de ander neer te kunnen leggen:

- Je bent slecht zichtbaar want je hebt geen vlaggetje
- Je rijdt te hard

Daar kunnen we natuurlijk eindeloze discussies over voeren. Maar dat ga ik nu niet doen. Ik gooi alleen even wat eruit. Wellicht dat de aanleiding voor dit bericht zich laat raden raden. De aanleiding ligt in het verleden in ieder geval.
Maar de vooroordelen zijn nog altijd vooroordelen en gelukkig nog geen oordelen.

En nu weer aan leukere dingen denken.

Ongewenst ventilatiegat

Vanmorgen schreef ik al over de centraaldoos van het achterlicht die los in de staart bungelt omdat het zelfklevende lijmlaagje van het klittenband z'n werk niet meer doet.
De centraaldoos bungelt aan de ene kant aan een wat dikker snoer met stekker, aan de andere kant aan de dunnere bedrading naar achterlicht en richtingaanwijzers. Omdat ik de LEDs en de bedrading niet kapot wil hebben, heb ik vanmorgen een stuk rustiger gereden. Vanmiddag hetzelfde verhaal want door schokken van kuilen/bulten komt er nog meer kracht op de draden te staan dan ik prettig vind.

Terwijl ik vanmiddag naar huis kachelde via m'n gebruikelijke route, kwam ik op een punt waar niet door iedereen even goed de regels opgevolgd worden. Het betreft de Nieuwe Veerallee bij het Koggepad (richting de Koggetunnel). Op weg naar huis heb ik het Koggepad aan de rechter kant, ik moet voorrang verlenen aan verkeer van rechts. Nog een extra reden om daar goed op te letten want ik kan het verkeer wat uit de tunnel komt vaak pas vrij laat zien (mede omdat ik lager zit).

Van voren komen wat jonge pubertjes aanfietsen. 2-aan-2. hoewel het er erg breed is, nemen ze daar graag de ruimte. Of ze nou een mislukte poging deden om voor te sorteren of gewoon bruut veel ruimte in beslag namen (2 reden al voorbij de weg-as), dat laat ik in het midden maar het rijgedrag was niet geheel elegant. Maar goed, dat ben ik daar wel gewend.

Aan hun gedrag te zien willen ze linksaf slaan (voor mij gezien naar rechts) het Koggepad op.
Rechtdoorgaand verkeer gaat voor mits op dezelfde weg. Ze horen voorrang te verlenen aan mij. Maar hoe vaak zie ik niet dat dat niet gebeurt? Vrij vaak. Gewoon toch nog even er voor langs is daar geen zeldzaamheid. Ik houd er rekening mee. Mijn snelheid ligt niet hoog vanwege de onoverzichtelijke zijweg en m'n bungelende centraaldoos. Ik schat in wat de jonge heertjes gaan doen. En jawel, de voorste 2 zetten hun bocht gewoon verder in en draaien toch nog even voor mij langs, ik doe het daarom nog iets rustiger aan.
Ik kijk wat de 2 erachter doen. Ik zie ze aarzelen en ook wat afremmen. Het lijkt erop dat ik dus toch door kan rijden voor de achterste 2 knulletjes. Maar helaas, ze gooien het stuur toch om. Ik knijp mijn remmen volledig in in de hoop een anrijding te voorkomen; de wielen blokkeren. Maar het mag allemaal niet baten. Helaas komen we met elkaar in aanraking. De rechter trapper die hij net voor heeft staan weet een ventilatiegat rechts van mijn koplamp te maken. De knul tuimelt van z'n fiets af. 'Neemt' mijn spiegel nog even mee en drukt de racekap van z'n plek.

Wat gebeurt er op zo'n moment met mij? Adrenaline vloeit in overvloed door m'n hele lichaam. Ik ben boos maar weet me in te houden. Helaas maakt de adrenaline niet dat ik er zo vrolijk en vriendelijk bij kijk.
Ik vraag de knul hoe oud hij is.. Waarom ik dat wil weten. Maar er komt uit dat hij 12 is. Onhandige vraag die ook niet doelgericht is. Dus 'Heb je een ID-kaart'. Heeft hij niet. Waar woon je? Weet hij niet. Dat lijkt me toch wat stug. Ik geef aan dat ik graag contact wil hebben met zijn ouders. Maar het leidt allemaal tot niets. Ook bied ik aan om door te fietsen naar het politiebureau, dat ligt aan de andere kant van de tunnel. Wil hij ook niet.
Wel weet een wijsneuzerig vriendje dat hij mij ook wel kan proberen de schuld in de schoenen te schuiven 'Maar je kan zelf toch ook uitkijken?' Tja, dan heb je aan mij een verkeerde. Ik doe al m'n best om de rare fratsen van die andere fietsers 'op te vangen' door rustiger aan te doen, uit te kijken, af te remmen, etc.
Zulke mannetjes maken mij wel heel erg boos. Uiteindelijk bedenk ik me dat het maar beter is dat ik die irritante, brutale puber maar beter kan negeren. Er komt een vrouw bij die probeert te bemiddelen. Heel vruchtbaar is het niet maar evengoed wel bedankt voor de serieuze en goed bedoelde poging.

Even later wil een politiewagen richting het politiebureau rijden maar dat lukt niet met allemaal fietsers die de boel blokkeren. De agenten stappen uit. 'Komt u er zelf uit?' Ik geef aan dat dat niet helemaal het geval is; ik wil toch wel graag contact met de ouders van de knul.

De ene agent gaat praten met de knul en weet gegevens van hem te krijgen. De andere agent praat even met mij. Hij ziet aan mij dat ik nog altijd boos ben (grotendeel overigens door dat andere irritante mannetje, niet door de bewuste fietser zelf) en geeft aan dat dat niet goed werkt. Hoewel ik wel rustig reageer ben ik me er wel van bewust en geef dat ook aan. Helaas is die adrenaline bij mij niet zo snel gezakt.
De agent loopt even naar de achterkant van m'n fiets. Ik geef aan dat hij vast zoekt naar een verzekeringsplaatje maar dat hij die niet zal vinden: het is een fiets, geen motorvoertuig.

De politie heeft mij het telefoonnummer en de naam van de knul gegeven zodat ik contact kan opnemen met z'n ouders. Dat ga ik vanavond doen maar eerst de boel wat laten zakken.

Ik had je niet gehoord

'Ik had je niet gehoord' was het excuus voor een ouder heerschap om klakkeloos z'n fiets naar links te sturen zonder te kijken, zonder aan te geven.

Eergistermorgen had ik net de kinderen weggebracht en was ik op weg naar het werk.
Op het fietspad (2 richtingen) voor mij reed een man op fiets. Leeftijd? Jaar of 65 schat ik. De man reed lekker breeduit maar ach, breed zat daar en het was nog enorm rustig.
Zoals wel vaker op vrijdag had ik weinig conditie en reed daarom rustig.
Op het moment dat ik het heerschap voorbij ging rijden, kwam hij fors naar links waarbij hij tegen de rechterkant van de neus van Quemo aan kwam. Ik ging vol in de ankers in de hoop de schade te kunnen beperken. De man stopte ook toen hij na m'n gil en het toch wat vreemde gedrag van zijn fiets (doordat er een Quest tegenaan zat te drukken).

Mijn eerste vraag was teleurgesteld 'Waarom kijkt u niet om en waarom geeft u geen richting aan als u afslaat?' (nou MAG hij daar niet afslaan omdat het een voetpad is maar vele fietsers doen het wel om de één of andere reden terwijl het geen tijdswinst of afstandswinst oplevert; wellicht wilde hij niet afslaan maar zwalkte hij gewoon nonchalant heen en weer).
Na ook een opmerking 'dat was schrikken hè?' van zijn kant kwam ook de opmerking dat hij mij niet hoorde aankomen. Ik heb gereageerd dat dat voor alle fietsers geldt en dat je daarvoor dus om moet kijken.

Ik stapte uit om m'n fiets te bekijken. Een fors deel van de neus was zwart. Ik wijs naar het zwarte gebeuren op de fiets. 'Dat komt niet van mij hoor' is z'n reactie. Ja m'n neus...... dat komt dus van het rubber van z'n achterwiel en begin te poetsen en laat hem weten dat dat WEL van zijn fiets afkomstig is.
Gelukkig laat het rubber zich gemakkelijk wegpoetsen van de gladde lak. Wel zijn er 2 krassen zichtbaar. Niet dramatisch, zeker niet na diverse andere krassen, waaronder ook diepe krassen en laat het er maar bij zitten maar vraag de man wel om de volgende keer toch maar om te kijken en richting aan te geven. Zowiezo wel handig want bij een Prius zou hem ook zoiets kunnen overkomen want ook die kunnen geluidsloos aan komen rijden weet ik uit ervaring (ooit wandelend langs een voorrangsweg een zijweg overgestoken waarbij 'ineens' een Prius naast me stond; totaal niet aan horen komen. Waar hij vandaan kwam weet ik niet want ik had gekeken maar mogelijk niet goed genoeg; maar kern van het verhaal is dus dat die (nagenoeg) geluidsloos aan kunnen komen rijden).

Een klein krakje meende ik rijdens de aanrijding ook te horen maar ik heb wat dat betreft niets terug kunnen vinden. Wie weet dat het zat in zijn achterspatbord.

Verder nog een opstekertje voor mezelf.... in plaats van te koken van woede, in plaats van de man de huid vol te schelden ben ik rustig gebleven.

Vet ingehaald

Tja, de titel zegt het al: ik ben bruut ingehaald. En erger nog: niet door één fiets maar door heel wat meer fietsers. Nóg erger: het waren allemaal normale fietsers op normale fietsen; geen mannen met kuiten die dikker zijn dan menig lantarenpaal, in strakke pakkies en op een super racefiets, nee, niets van dat.

M'n conditie was goed, het weer was goed, ik had geen aanhanger erachter. Wat was er dan aan de hand want dat kan nooit goed zijn toch? En inderdaad, er was een duidelijke oorzaak.

Enige tijd geleden schreef ik over een aanlopend achterwiel. Ik heb toen de spaakspanning van het achterwiel wat verhoogd en direct het wiel een tikkie naar links gespaakt om zo wat meer ruimte aan de rechterkant van het wiel te creëren (tegen aanlopen uiteraard). Dit heeft toen goed gewerkt.

Vanmorgen toen ik naar het werk reed, was is ik m'n woonwijk bijna uit, toen een collega van links aan kwam fietsen. Ook hij was op weg naar het werk maar neemt een kortere (minder lekkere Quest-doorrij-) route. Ik was stellig van plan om de naar schatting 16% langere route beduidend sneller af te leggen, desnoods inclusief verkeerslichten tegen. Maar ik kwam bedrogen uit.

Toen ik het CCC passeerde, kwam ik over 2 snelheidsremmers (waar ik al eens bijna aan het vliegen ben geweest). Geen probleem zoals meestal. Maar een meter of 100 verder hoorde ik m'n achterwiel stevig aanlopen. Dus gestopt, wiel van de grond, rondgedraaid maar niks, geen aanlopen te horen. In de fiets zag ik wel een geplastificeerde handleiding om de achteras te verwijderen op een plek liggen waar hij niet hoort; enigszins in de kettingkast geschoven. Dus die verwijderd in de veronderstelling dat ik dat gehoord heb. Weer in de fiets en jawel, weer een aanlopend achterwiel. Weer eruit, fiets op z'n kant, in de wielkast gekeken maar niets te zien. De rechterkant van de band leek aan te lopen aan de wang van de band te zien maar in de wielkasten geen duidelijke sporen van aanlopen te zien. Zelfs een mooi fel powerled zaklamp liet me geen oorzaak of slijtsporen zien. Wiel had met de hand geen voelbare speling. Dus kettingkapje eraf om te kijken of misschien de asmoeren eraf waren maar nee, ook niet. Dus weer de boel dicht, fiets weer op z'n wieltjes, instappen en..... verdorie, weer aanlopen. Wéér eruit en nogmaals kijken, zoeken maar zag niets. Staart omlaag drukken en dan fiets vooruit en jawel, weer aanlopend achterwiel te horen maar de plek van aanlopen kon ik niet goed bepalen.

Omdat ik de oorzaak niet kon vinden maar het aanlopen toch wel van serieuze aard was, heb ik naar het werk gebeld om te melden dat ik met pech stond en terug naar huis zou gaan voor ander vervoer en daardoor te laat zou komen. Ik besloot langzaam naar huis te gaan fietsen maar helaas.... ketting van de cassette af. Dus weer de fiets op z'n kant, kettingkapje eraf, ketting erop, kettingkapje weer terug en..... 1 schroef kwijt. Zoeken maar helaas..... na 5 minuten vond ik het wel best. Dan maar met 2 schroeven, lukt ook wel even.
Fiets rechtop, ik er weer in. Maar toen ik wegreed was het geluid weg dus kon ik toch doorrijden naar het werk.... of toch niet want 5 meter verder was het weer raak, dus toch maar naar huis gefietst..... met een slakkengangetje. En daar is dus de oorzaak van het ingehaald worden door tal van fietsers.

Thuis heb ik de Quest op de Foldycar gezet en ben naar het werk gereden. Na het werk ben ik doorgereden naar Dronten. Onderweg bedacht ik me dat het mogelijk de achterveer was die geknapt zou zijn. Ik kon immers geen slijtsporen vinden. De slijtage aan de wang van de band kon komen door die keer eerder dat ik een aanlopend achterwiel had. Ik hoopte dat dat het geval zou zijn want een veer vervangen is een paar minuten werk.

In Dronten aangekomen het verhaal vertelt aan Theo. Hij trok meteen de kettingafscherming in de fiets los en merkte ook op dat dat stukje rubber wel erg 'fijn' was. Niet echt dus als je de kettingafscherming wil verwijderen. Maar het stuk rubber zit op die plek omdat ik elke keer vet aan m'n bagage had zitten van de ketting. Het stuk rubber doet uitstekend z'n werk en dekt de naad af tussen de 2 kettingafschermingskappen.
Maar goed, kappen eraf en tadaaaaaa oorzaak zichtbaar. Dat was een duidelijk gevalletje gebroken achterbrug. Ik vermoed dat destijds dus het aanlopende actherwiel ook kwam door een scheur. Ik heb er toen naar laten kijken maar vermoedelijk was de scheur dan nog te klein om fatsoenlijk waar te nemen. Maar goed, nu was hij dus duidelijk wel zichtbaar.

De Quest en Foldycar heb ik in Dronten achtergelaten. Allert was er vandaag niet dus kon er ook niet gelast worden. Morgen mag ik Quemo weer ophalen, dan zal de achterbrug weer helemaal z'n werk doen.

Verder viel me een schade op aan de zijkant van de staartpunt. Vermoedelijk is de oorzaak te zoeken in de voetpomp die met het handvat in de staart gestoken zit.

Maar goed, ik ben dus een nachtje Questloos. Maar blij dat het nu gebeurt en niet volgende week. Volgende week zit ik zonder auto dus dan was het lastig om de Quest in Dronten te krijgen. Nu is het wat minder lastig wat dat betreft. Bovendien is morgen m'n vrije dag dus dan heb ik de Quest toch niet nodig.

Kilometerstand op moment van het euvel: 17366

Quemo weer terug en wijziging van de plannen?

Aan het begin van de middag kreeg ik een telefoontje van Velomobiel.nl. Ik had Ymte aan de lijn. Hij zei (of ik begreep) dat mijn fiets klaar was. Ik verbaasde me er een beetje over omdat de kleur nog niet had doorgegeven en omdat ik dacht dat Ymte pas maandag weer bij VM.nl zou zijn. Er moesten immers nog afspraken gemaakt worden over de reparatie van mijn fiets.

Ymte vertelde dat mijn fiets nog niet gespoten was maar had ook niet begrepen dat zij dat zouden regelen. Ik gaf aan dat ik hem daar maandag over had willen bellen. Ymte gaf aan dat het niet zo verstandig is om mijn fiets over te spuiten. De fiets wordt er zwaarder van en dikkere lagen lak brengen ook problemen met zich mee (meer daarover hoorde ik later vandaag). Ymte gaf aan dat het verstandiger was om de waardevermindering van de fiets te vragen in plaats van te laten repareren.

Naar aanleiding van het gesprek met Ymte heb ik gebeld met de schade-expert en hem het verhaal voorgelegd. Hij had als alternatief in gedachten om de complete body te laten vervangen zodat er geen schadeherstel hoefde plaats te vinden. Alleen had hij zich toch wel een beetje heel erg verkeken en verrekend. Hij ging uit van 2600 euro minus de lak van 1000 euro waardoor er een gat van 1600 euro zou ontstaan voor het vervangen van de body. Ik kon hem snel uit de droom helpen omdat ook de bestickering nog van die 2600 betaald moest worden en dat is 1100 euro exclusief BTW. Blijft er dus misschien iets van 300 euro over voor een nieuwe body en het ombouwen. Verre van reëel. Hoe ver? Ook daarover hoorde ik later meer.

Ik ben naar Dronten vertrokken met de Mango om mijn Quest weer op te halen. Onderweg kwam ik nog een auto tegen met een heel bekende oranje aanhanger. Het was Ymte met op de auto 2 velomobielen en in de kar vast ook 4 (mogelijk 6?). Hem zou ik dus vast niet zien bij Velomobiel.nl
Bij Velomobiel.nl aangekomen had ik een gemiddelde van maarliefst 32 km/h staan op m'n GPS. Dat is geen gek gemiddelde, zelfs niet voor mijn Quest. Maar goed, ik liep naar binnen.

Allert stond in de opening van de ruimte waarin ze met glasvezel en epoxy aan de gang gaan. 'Je komt toch niet je Quest ophalen?' was zijn vraag. Ik gaf aan dat ik had begrepen dat hij klaar was. Dat was niet het geval want Allert wilde er net aan beginnen. Mijn Quest lag in de ruimte op z'n kant zodat Allert goed bij de schadeplekken kon komen in de wielkasten.
Allert gaf aan dat ik m'n Quest vandaag ook wel mee kon krijgen maar dan moest ik wel een uurtje geduld hebben. Het weer is vandaag goed genoeg  daarvoor (geen regen, temperatuur hoog genoeg)  dus zou de epoxy thuis kunnen uitharden. Alleen mocht ik dan niet door plassen rijden. Dat is vandaag gelukkig geen probleem.

Ik heb wat gebabbeld met de mannen over het schadeverhaal en het telefoongesprek met de schade-expert eerder deze dag. Bij het verhaal over de problemen met meerdere lagen lak kreeg ik direct een mooi voorbeeld te zien aan m'n eigen Quest. Aan de onderkant zitten in de bult wat schroeven met ringen. Rondom de ringen is de lak wat opgestroopt. Dit is het gevolg van de vele lagen lak die al op de fiets zitten. Dat wordt alleen maar erger met meer lagen lak. Bovendien wil de lak met meer lagen ook niet meer goed uitharden.

Bij m'n vraag naar de optie om de body te vervangen was het ook helemaal helder. Een onderbak zit al aan het bedrag wat de schade-expert meende over te houden als hij de lak eraf trok. Maar al met al zal een Quest voorzien van een nieuwe body maar weinig verschillen met het bedrag van een compleet nieuwe Quest. Kortom: niet eens het overwegen waard. Nog wel een mogelijkheid zou kunnen zijn dat alle lak van mijn Quest gehaald wordt. Maar VM.nl zegt dat niet te gaan doen. Ze hebben dat één keer gedaan maar doen dat nooit weer gezien de enorme bende die dat geeft.

Tijdens het repareren van m'n body viel het Allert op dat m'n ene voorband vervangen moet worden. Die is al door het canvas heen op 1 plek. Dat zal ik doen als de epoxy uitgehard is. Morgen ofzo.

Ook heb ik gesproken over de snelheid van de Mango. Die is me (zoals gezegd) zeker niet tegengevallen. Jan en Theo wisten daar wel een oorzaak voor: het gewicht van mijn fiets. '44 kg' zei Jan. Ze hadden m'n Quest op de weegschaal gehad. Ze wisten wel dat m'n Quest niet de lichtste was en wisten ook wel dat hij inclusief bagage zo'n 50 kg is maar wilden dus ook het 'ledig' gewicht weten. Tja, als je mijn standaard gewicht vergelijkt met het gewicht van de Mango dan zit daar zo'n 15 kg verschil in en dat is vrij fors. Bovendien had de Mango vorige week net een inspectie gehad. Nieuwe bandjes eronder, sporing in orde gemaakt etc. Dat zou het geringe verschil kunnen verklaren.

Ik heb de bagage van de Mango overgeheveld naar m'n Quest en ben op weg gegaan naar huis. Maar bij de eerste bocht bedacht ik me dat ik nog iets was vergeten te vragen. Toen ik de Mango meenam naar huis was me direct iets opgevallen aan het trappen. Het voelde anders aan. Ik gokte op kortere cranks maar heb het verder niet gecontroleerd. Wel weet ik dat het misschien 'anders' maar zeker niet onprettig voelde dus heb ik een rondje gereden en ben weer gestopt bij Velomobiel.nl. Ik heb Theo gevraagd wat voor cranks in de Mango zitten en legde m'n verhaal/ervaringen uit. Hij wist het niet zeker maar dacht wel dat er kortere cranks in zaten. Dus hij controleerde het even. Mango schuin, via de voetgaten naarbinnen turen en waarempel: 155mm tegen de standaard 170mm in mijn Quest. Ik dacht moeilijk te moeten doen met meetlat e.d. om de lengte te achterhalen maar die schijnt gewoon in de cranks gedrukt te staan.

In het verleden heeft bezoeker Mick mij al vaker gewezen op kortere cranks. Nooit heb ik er iets mee gedaan behalve dat ik het wel in m'n hoofd gehouden heb. Nu sprong zijn opmerking/aanbeveling weer door m'n hoofd en sprak over het nut van kortere cranks. Theo gaf aan dat het een behoud kan zijn voor je knieën. Gezien m'n aangename ervaringen heb ik dus direct een set cranks meegenomen met bijbehorende trapas. Mick: je hoort nog hoe het gaat bevallen maar ik denk dat ik je helemaal gelijk ga geven! Maar ik ga nu dus toch je raad opvolgen.

De terugweg ging nog vlotter dan met de Mango. Thuis aangekomen had ik 34,7 km/h gemiddeld op m'n GPS. Toch wel een aanzienlijk verschil met de 32,0 km/h met de Mango op de heenweg.

Nu is het afwachten op de gegevens van de schade-expert. Hij zal mij maandag of dinsdag bellen over het alternatief om de waardevermindering te verhalen op de tegenpartij.

Quemo gedropt

Vandaag ben ik met Quemo naar Dronten gegaan om hem daar te droppen. Quemo gaat na de aanrijding van meer dan een maand geleden weer opgeknapt worden. Ik zal het dus een tijdje zonder Quemo moeten stellen. Gelukkig kon ik bij Velomobiel.nl wel een leen-Mango meekrijgen.


Welke werkzaamheden door wie uitgevoerd gaan worden moet nog bekeken worden.

Duidelijk is wel dat Velomobiel.nl de reparatie aan de scheurtjes in de body gaat doen. Het spuitwerk van de body zal overgelaten worden aan spuiter Kruik of Bos, dat is nog afwachten. Verder moet ook nog bekeken worden wie de fiets spuitklaar gaat maken. Dat kan Velomobiel.nl doen maar ook de spuiter. Ook moet nog bekeken worden of Velomobiel.nl de fiets op een bok zal zetten of niet. Persoonlijk gaat mijn voorkeur er wel naar uit dat Velomobiel.nl in ieder geval de fiets op een bok zet en de top verwijdert e.d. omdat zij daar veel meer ervaring mee hebben.

Maandag bel ik met Ymte en Kruik om daar afspraken over te maken.
 
Verder excuses aan Wim. Er is iets niet helemaal goed gegaan. Hij had een bericht geplaatst maar die is verwijderd.
 
Wim vroeg mij of er nog een vergelijking gaat komen op mijn weblog waarin ik de FAW, Versatile, Quest en Mango ga vergelijken. Dat zal vast nog wel gebeuren. Ik heb uiteraard wel m'n eigen voorkeuren qua eigenschappen en daar zal dan absoluut de nadruk op liggen maar ik zie op die vlakken al heel wat heldere verschillen. Voor mij is wel duidelijk dat de oude Mango zeker niet 'mijn' velomobiel is. Waarom niet? Dat volgt later nog wel. Dat neemt niet weg dat de fiets gewoon goed fietst (ondanks dat het een oud beestje is) maar voor mij gewoon minder geschikt.

Nog een keer?

De knul met brommer die mij afgelopen vrijdag heeft aangereden zag ik gistermorgen op de heenweg ook weer brommeren. De knul neemt het allemaal niet zo nauw heb ik de indruk want hij reed in ieder geval (weer) op een plek waar hij niet hoort te rijden. Hij had gekozen voor de rijbaan tussen Hattemerbroek en de Oude IJsselbrug terwijl daar toch echt een vrijliggend verplicht fiets/bromfietspad naast ligt.

Vanmorgen kwam ik hem ook weer tegen. Deze keer toen ik vanaf de Ruiterlaan rechtsaf wilde slaan richting de Spoolderbergweg. Veel fietsers en bromfietsers vinden het daar nodig om de bocht flink aan te snijden en dan het liefst helemaal tot aan de binnenbocht, voor hun links van de weg. Niet verstandig want de bocht valt zeer slecht te overzien door bommen die aan de binnenkant van de bocht staan. De brommerrijders op de foto doen het nog relatief 'netjes' in vergelijking met veel anderen die dus nog veel krapper de bocht nemen.
Uit ervaring weet ik dat de bocht niet prettig te nemen is naar links, het nodigt wel heel erg uit om de binnenbocht te nemen. Maar doe dat dan wel met gepaste snelheid en blijf dan wel op z'n minst actief de bocht inkijken om te zien of er tegenliggers zijn.

Meneer de brommertrijder nam ook de binnentocht waardoor hij vanmorgen weer voor mij moest uitwijken omdat ik daar als tegenligger op m'n eigen weghelft de bocht wilde nemen naar rechts. Hieronder mijn zicht als ik richting het werk ga.

Het uitwijken hoefde gelukkig minder heftig dan afgelopen vrijdag. Maar meneer verzoekt wel de goden als je het mij vraagt.

Schade laten bepalen

Ik ben gisteren naar het bestickerbedrijf geweest om te vragen naar de kosten voor herbestickeren. Vandaag ben ik naar Dronten geweest naar VM.nl om de fiets te laten inspecteren. Verder ben ik naar schadebedrijf Kruik geweest om ook daar een kostenplaatje te laten maken voor de reparatie.

De schade aan de body valt gelukkig mee. Ik had zelf niets ontdekt maar Allert zag toch twee beschadigingen. De ene zit aan de onderkant van de fiets aan de voorkant van de wielkast. Verder een scheurtje aan de achterkant van de wielkast in de hoek onder het dashboardkastje. Twee kleine, niet dramatische beschadigingen maar ze kunnen wel een lapje glasvezel gebruiken. De kosten daarvoor vallen wel mee.
Een ander verhaal is het voor de lak en de bestickering. De knul die de aanrijding heeft veroorzaakt kan voor het schadebedrag een spliksplinternieuwe bromscooter kopen inclusief een leuk aantal accessoires......

Verder heb ik nog contact gehad met Van Herp om ze te vragen waar ik beter de schade kan opgeven, bij hun of bij Univé. Van Herp gaf aan dat het beter bij hun kan. Morgen zal ik de papieren opsturen naar Van Herp en Univé op de hoogte stellen dat daar de papieren naartoe zijn gegaan.

Maak je je zorgen om lichte krasjes....

Vandaag moest ik een rol stof transporteren van huis naar werk. De rol past qua lengte wel in de fiets maar qua dikte niet. Dus moest ik wat verzinnen. Een spanband door de buis van de rol, ene einde van de band vastgemaakt aan de tilbeugel van de staart, het andere uiteinde aan de spiegel. Dat leek goed te gaan alleen maakte ik me wel wat zorgen over eventueel oppervlakkige krasjes door bewegen van de rol bij hobbels.
Maar wist ik veel op dat moment....

De heenreis ging voorspoedig. De rol bleef netjes hangen. Bochten naar links moest ik wel wat rustig aan doen omdat de rol wel lichtelijk voelbaar het zwaartepunt wat meer naar rechts verplaatst had. Maar ach, ik had anderhalf uur de tijd om op tijd op het werk te komen dus ik kon rustig aan doen.

Vlak nadat ik het Ecodrome voorbij kom, rijd ik voor een garage langs waarin brandweer wagens staan opgesteld. Rustig reed ik richting de tunnel onder de IJsselallee. Alleen ineens komt er van de andere kant een brommer de tunnel uitracen, haalt een paar fieters in. Hij doet dit uiteraard links rijdend. Alleen helaas ook nog achterom kijkend. Pas vrij laat (lees: te laat) kijkt de knul weer naar voren en schrikt zich wezenloos. Hij gooit het stuur om m weer naar z'n eigen weghelft te gaan. Maar helaas te laat. Hij schampt m'n fiets en kan zelf net overeind blijven. Voor mij was er geen mogelijkheid tot uitwijken omdat ik langs een stoeprand reed.

Morgen ga ik met Quemo (samen met Quesjer en Great White en hun eigenaren uiteraard) naar Vianen naar een Oldtimerdag. Daar sta je dan met je krassen.... helaas....

Gelukkig hebben wij beiden geen lichamelijk letsel. Dat is dan nog een pluspuntje in het hele verhaal. Maar nu is het een kwestie voor de verzekeringsmaatschappijen.