Het is alweer zo'n 2 weken geleden dat ik voor het laatst een bericht op m'n weblog heb geplaatst. Drukte is in ieder geval een reden. Gefietst heb ik gelukkig wel.
Even een kleine update.
Het koude weer doet m'n snelheid geen goed. Nog altijd ligt m'n snelheid nu zo rond de 30 km/h terwijl dat 's zomers toch echt wel hoger ligt. In Hattemebroek/Wezep kies ik daarom ook wat vaker voor het fietspad in plaats van de rijbaan.
Het koude weer zorgt ook voor niet lekker werkende remmen. Het hapt allemaal wat. Niet lekker gelijkmatige remkracht is minder prettig rememn. Ik meende eerst dat het kwam door een gebroken spaak maar die heb ik wonderbaarlijk genoeg al tijden niet aangetroffen in m'n voorwielen. Mogelijk dat de asjes van de remmen niet helemaal soepel lopen.
Verder doet het indicatieLEDje van de InoLED op m'n dashboard het niet meer goed. Zodra ik de lamp inschakel, gaat het groene LEDje aan en direct weer uít. Daar moet ik dus ook nog een keer naar kijken. Gelukkig werkt de InoLED zelf wel.
Dan nog wat over sneeuw en banden. Gisteren heb bedacht dat ik vandaag maar eens m'n Furious Fred van m'n achterwiel moest halen. Het idee heeft al een paar keer vaker door m'n hoofd gespeeld afgelopen week. Maar Furious Fred mag toch lekker om de velg blijven liggen. Reden? Het heeft vannacht weer gesneeuwd. Wie weet dat ik nog heel wat langer door blijf rijden dus met deze band.
Zwolse ligfietser met grote voorkeur voor velomobielen schrijft over dagelijkse dingen die hij met z'n velomobiel tegenkomt.
zondag 24 januari 2010
dinsdag 12 januari 2010
Sneeuw, fietspad en snelheid
Inmiddels is het anderhalve week geleden dat ik een stevig griepje heb gehad. Ik vermoed dat zowel temperatuur als het griepje een negatieve invloed hebben op mijn snelheid. Waar ik normaal ergens tussen de 35 en 40 km/h (of meer) wegtrap, mag ik nu blij zijn met beduidend lagere snelheden van zo'n 10 km/h minder.
Omdat m'n snelheid lager ligt, neem ik de laatste paar koude weken niet de rijbaan maar het fietspad in Hattemerbroek en Wezep. Het nieuwe met split bedekte fietspad is gewoonweg niet prettig. Zodra ik erop kom, zakt m'n snelheid met een paar km/h. Het comfort wordt minder want ik voel duidelijk meer trillingen in m'n fiets. En de hoeveelheid geluid in m'n fiets neemt daarbij ook toe.
Vandaag ben ik in Wezep toch maar weer eens de rijbaan op gegaan. M'n snelheid nam direct zeker 5 km/h toe. De gemeente Oldebroek kan me wat met hun commentaar. Split op fietspaden is gewoon regelrechte ellende en zonde van een mooi glad asfaltfietspad en zonde van het geld.
Verder is mij vanuit de Fietsersbond gevraagd om wat foto's te schieten van plekken op mijn woon-werk-route waar niet goed (genoeg) sneeuw geruimd wordt op fietspaden. En dan hebben we het natuurlijk niet over kleine achteraffietspaadjes maar over fietspaden waar veel fietsverkeer langs komt.

Veerallee, spoorwegovergang. Ziet er niet zo heel dramatisch uit in eerste instantie. Je hebt hier toch ruimte zat om eventueel de rijbaan te nemen? Maar de praktijk? Auto's gebruiken beide rijbanen. Ik heb afgelopen week al meegemaakt dat een grote vrachtwagen van de TNT rakelings langs me reed omdat hij rechts aan wilde houden langs de streep vanwege een auto die links van hem reed. Er blijft dan voor fietsers erg weinig ruimte over kan ik je vertellen.
In de andere richting een beetje hetzelfde verhaal:

Dan de afslag naar de Westerlaan:

Geen gevaar van gemotoriseerd verkeer maar ik denk dat het plaatje genoeg zegt.
De fietspaden langs de slagbomen onder aan de Twistvlietbrug:


Ik heb hier als fietser geen last van. Ik ga daar gewoon onder de slagbomen door. Maar andere fietsers hebben hier weinig ruimte om normaal te kunnen rijden.
Verder had ik nog twee plekken op m'n route waar het gisteren nog slecht was. Op de rotonde bij de Leenbakker lag op één plek een enorme vracht sneeuw over de volledige breedte van de fietsstrook. Maar dat is vandaag geveegd. Hetzelfde geldt voor de opstelstrook van de verkeerslichten bij de Spoolderbergweg als je richting de Oude IJsselbrug gaat. Daar lag ook een forse vracht sneeuw. Als het licht op groen ging, was het nog een hele klus om daar weg te komen. Maar zoals gezegd, ook daar was het vandaag geveegd. Geen foto dus.
De gemeente Zwolle flink de best om ook fietsers een goede doorgang te bieden. Maar soms gaat het op sommige plekken toch niet helemaal goed. Met name rotondes zouden wel wat meer aandacht kunnen krijgen. Daar wordt op fietstroken nogal eens 'gedumpt' wat van de rijbaan komt.
Veel recht om te klagen hebben fietsers denk ik niet. Zoals gezegd Zwolle doet z'n best.
Omdat m'n snelheid lager ligt, neem ik de laatste paar koude weken niet de rijbaan maar het fietspad in Hattemerbroek en Wezep. Het nieuwe met split bedekte fietspad is gewoonweg niet prettig. Zodra ik erop kom, zakt m'n snelheid met een paar km/h. Het comfort wordt minder want ik voel duidelijk meer trillingen in m'n fiets. En de hoeveelheid geluid in m'n fiets neemt daarbij ook toe.
Vandaag ben ik in Wezep toch maar weer eens de rijbaan op gegaan. M'n snelheid nam direct zeker 5 km/h toe. De gemeente Oldebroek kan me wat met hun commentaar. Split op fietspaden is gewoon regelrechte ellende en zonde van een mooi glad asfaltfietspad en zonde van het geld.
Verder is mij vanuit de Fietsersbond gevraagd om wat foto's te schieten van plekken op mijn woon-werk-route waar niet goed (genoeg) sneeuw geruimd wordt op fietspaden. En dan hebben we het natuurlijk niet over kleine achteraffietspaadjes maar over fietspaden waar veel fietsverkeer langs komt.

Veerallee, spoorwegovergang. Ziet er niet zo heel dramatisch uit in eerste instantie. Je hebt hier toch ruimte zat om eventueel de rijbaan te nemen? Maar de praktijk? Auto's gebruiken beide rijbanen. Ik heb afgelopen week al meegemaakt dat een grote vrachtwagen van de TNT rakelings langs me reed omdat hij rechts aan wilde houden langs de streep vanwege een auto die links van hem reed. Er blijft dan voor fietsers erg weinig ruimte over kan ik je vertellen.
In de andere richting een beetje hetzelfde verhaal:

Dan de afslag naar de Westerlaan:

Geen gevaar van gemotoriseerd verkeer maar ik denk dat het plaatje genoeg zegt.
De fietspaden langs de slagbomen onder aan de Twistvlietbrug:


Ik heb hier als fietser geen last van. Ik ga daar gewoon onder de slagbomen door. Maar andere fietsers hebben hier weinig ruimte om normaal te kunnen rijden.
Verder had ik nog twee plekken op m'n route waar het gisteren nog slecht was. Op de rotonde bij de Leenbakker lag op één plek een enorme vracht sneeuw over de volledige breedte van de fietsstrook. Maar dat is vandaag geveegd. Hetzelfde geldt voor de opstelstrook van de verkeerslichten bij de Spoolderbergweg als je richting de Oude IJsselbrug gaat. Daar lag ook een forse vracht sneeuw. Als het licht op groen ging, was het nog een hele klus om daar weg te komen. Maar zoals gezegd, ook daar was het vandaag geveegd. Geen foto dus.
De gemeente Zwolle flink de best om ook fietsers een goede doorgang te bieden. Maar soms gaat het op sommige plekken toch niet helemaal goed. Met name rotondes zouden wel wat meer aandacht kunnen krijgen. Daar wordt op fietstroken nogal eens 'gedumpt' wat van de rijbaan komt.
Veel recht om te klagen hebben fietsers denk ik niet. Zoals gezegd Zwolle doet z'n best.
woensdag 6 januari 2010
Furious Fred, grip en geluid
Vandaag moest ik de oudste ophalen bij een vriendinnetje. De fietskar heb ik achter de Quest gehangen, de jongste in de fietskar gedrukt en ben op weg gegaan. Het achterpad van ons huis ligt nog altijd helemaal vol sneeuw. Toch was wegkomen totaal geen probleem. Furious Fred bijt zich stevig vast in de sneeuw.
Onderweg heb ik nog maar eens geluisterd naar het geluid van FF. Hoewel ik met de kinderkar erachter niet zo hard rijd als normaal, wist ik toch iets boven de 26 km/h te rijden. Maar FF liet zich nauwelijks tot niet horen. Morgen nog maar eens luisteren maar het lijkt erop dat de band dus heel veel meer geluid maakt als je hem verkeerdom monteert.
Teruggaande was het nog een keer over het achterpad fietsen, alleen nu met twee kinderen in de kar. Tja, het is zwaar fietsen door de sneeuw maar gripproblemen heb ik geen enkel moment gehad, ondanks de 5 wielen die ik door de sneeuw moest trekken.
Onderweg heb ik nog maar eens geluisterd naar het geluid van FF. Hoewel ik met de kinderkar erachter niet zo hard rijd als normaal, wist ik toch iets boven de 26 km/h te rijden. Maar FF liet zich nauwelijks tot niet horen. Morgen nog maar eens luisteren maar het lijkt erop dat de band dus heel veel meer geluid maakt als je hem verkeerdom monteert.
Teruggaande was het nog een keer over het achterpad fietsen, alleen nu met twee kinderen in de kar. Tja, het is zwaar fietsen door de sneeuw maar gripproblemen heb ik geen enkel moment gehad, ondanks de 5 wielen die ik door de sneeuw moest trekken.
dinsdag 5 januari 2010
Nog maar eens Furious Fred
Gisteren en vandaag heb ik met Furious Fred gereden vanwege de sneeuw. Met name gisteren was ik daar best blij mee want bij de verkeerslichten aan de Spoolderbergweg lag een enorme vracht sneeuw. Daar moest ik dus op gang komen. Dat was me met een Kojak niet gelukt.
Omdat m'n conditie niet optimaal is, mogelijk door minder fietsen afgelopen vakantie en natuurlijk het griepje wat ik vorige week gehad heb, heb ik in Hattemerbroek en Wezep het fietspad genomen. 30 km/h vond ik meer dan genoeg.
Gisteren deed m'n GPS trouwens vreemd. Na meerdere keren opstarten, kreeg ik pas na lange tijd een fix. Als ik m'n GPS mocht geloven, reed ik met een vaartje van 250 tot 300 km/h ergens in Polen. Vanmorgen deed hij het weer goed (tenminste, ik ben in de veronderstelling dat ik vanmorgen daadwerkelijk over het fietspad van de Zuiderzeestraatweg gereden ben met snelheden tussen de 20 en 30 km/h).
Maar toch zinde me iets niet aan de snelheid. Onlangs schreef ik over hoe de Furious Fred gemonteerd moet worden. Ook heb ik het toen gehad over de afgekapte ruitvormpjes in het profiel.
Nu schoot me ineens tebinnen dat ik afgelopen zondag de ruitjes in de andere richting zag wijzen. En ook stond me bij dat ik de pijl met 'front' naar voren heb laten wijzen. En m'n fiets leek meer geluid te maken dan ik me meende te herinneren van de vorige keer.
Thuis heb ik m'n fiets op z'n kant gelegd om de band te controleren. En m'n vermoeden werd bevestigd: ik had FF omgekeerd om het achterwiel gelegd. Dus heb ik hem direct in de juiste richting gemonteerd.
Ik heb er nog niet mee gereden. Maar ik ben wel benieuwd naar snelheid en geluid. Is het m'n verbeelding of maakt het echt uit? Donderdag zie ik wel.
Laatste puntje: gisteren heb ik bij een schoenenzaak een lange metalen schoenlepel gehaald. Een mooie wielkastontsneeuwer :-)
Omdat m'n conditie niet optimaal is, mogelijk door minder fietsen afgelopen vakantie en natuurlijk het griepje wat ik vorige week gehad heb, heb ik in Hattemerbroek en Wezep het fietspad genomen. 30 km/h vond ik meer dan genoeg.
Gisteren deed m'n GPS trouwens vreemd. Na meerdere keren opstarten, kreeg ik pas na lange tijd een fix. Als ik m'n GPS mocht geloven, reed ik met een vaartje van 250 tot 300 km/h ergens in Polen. Vanmorgen deed hij het weer goed (tenminste, ik ben in de veronderstelling dat ik vanmorgen daadwerkelijk over het fietspad van de Zuiderzeestraatweg gereden ben met snelheden tussen de 20 en 30 km/h).
Maar toch zinde me iets niet aan de snelheid. Onlangs schreef ik over hoe de Furious Fred gemonteerd moet worden. Ook heb ik het toen gehad over de afgekapte ruitvormpjes in het profiel.
Nu schoot me ineens tebinnen dat ik afgelopen zondag de ruitjes in de andere richting zag wijzen. En ook stond me bij dat ik de pijl met 'front' naar voren heb laten wijzen. En m'n fiets leek meer geluid te maken dan ik me meende te herinneren van de vorige keer.
Thuis heb ik m'n fiets op z'n kant gelegd om de band te controleren. En m'n vermoeden werd bevestigd: ik had FF omgekeerd om het achterwiel gelegd. Dus heb ik hem direct in de juiste richting gemonteerd.
Ik heb er nog niet mee gereden. Maar ik ben wel benieuwd naar snelheid en geluid. Is het m'n verbeelding of maakt het echt uit? Donderdag zie ik wel.
Laatste puntje: gisteren heb ik bij een schoenenzaak een lange metalen schoenlepel gehaald. Een mooie wielkastontsneeuwer :-)
zondag 3 januari 2010
Furious Fred mag weer spelen
,Furious Fred heb ik weer om het achterwiel gelegd. Met de hoeveelheden sneeuw van dit moment denk ik dat de Quest met de Kojak niet echt ver komt.
De banden heb ik trouwens even bestudeerd op steentjes/stukjes glas, etc. die zich eventueel in de banden had gewrongen tijdens de oliebollentocht. Ik heb toch wel een redelijk aantal potentiële lekmakers gevonden en verwijderd uiteraard.
Morgen trouwens maar even een lange schoenlepel (laarslepel?) halen. Paulus heeft er 1 in Quesjer liggen om z'n wielkasten van sneeuw te ontdoen. Zo'n lepel lijkt me een zeer nuttig stuk gereedschap voor dat oneigenlijke doel.
De banden heb ik trouwens even bestudeerd op steentjes/stukjes glas, etc. die zich eventueel in de banden had gewrongen tijdens de oliebollentocht. Ik heb toch wel een redelijk aantal potentiële lekmakers gevonden en verwijderd uiteraard.
Morgen trouwens maar even een lange schoenlepel (laarslepel?) halen. Paulus heeft er 1 in Quesjer liggen om z'n wielkasten van sneeuw te ontdoen. Zo'n lepel lijkt me een zeer nuttig stuk gereedschap voor dat oneigenlijke doel.
Labels:
banden,
Furious Fred,
Kojak,
lek,
oliebollentocht
vrijdag 1 januari 2010
Ik ben het helemaal zat
Men neme wat zelfklevend klittenband en wat vijverrubber. Aan gereedschap neme men een doek, wasbenzine, verfstripföhn, schaar en naaimachine.
Knip een stuk vijverrubber uit in de gewenste vorm
Ontvet het rubber met een doek met wat wasbenzine
Voorzie de randen van het stuk rubber van zelfklevend klittenband (wel even de lijm heet maken met de verfföhn)
Naai het klittenband aan de randen vast (de lijm hecht niet echt goed op het rubber)
Ontvet ook het oppervlak waar het rubber op moet komen met de wasbenzine
Voorzie ook dat oppervlak van klittenband, alleen wel de andere variant uiteraard.
En klaar.
Het resultaat:

Maar wat ben ik zat? Het feit dat ik telkens de boel onder het kettingvet had zitten. Zeer waarschijnlijk kwam het onder de naad vandaan die nu afgedekt is door het stuk rubber. Ik heb achter het grootst mogelijke tandwiel erop liggen (34 tands?). Mogelijk is dat ook een reden dat de ketting wat hoger ligt en de achterste kap wat ingesleten heeft bij de overgang naar de voorste kap. Hoe dan ook, ik heb al meerdere keren m'n fietsjack moeten schoonmaken van enorme hoeveelheden kettingvet. Ook geldt dat voor andere dingen die onder het vet waren gekomen en helaas ook een gloednieuwe Odlo trui van 60 euro die het vet had overgenomen van m'n fietsjack.
Het ged*nder moet nu toch maar eens afgelopen. Dus hoop ik dat ik met deze vrij eenvoudige ingreep m'n doel bereikt heb.
Knip een stuk vijverrubber uit in de gewenste vorm
Ontvet het rubber met een doek met wat wasbenzine
Voorzie de randen van het stuk rubber van zelfklevend klittenband (wel even de lijm heet maken met de verfföhn)
Naai het klittenband aan de randen vast (de lijm hecht niet echt goed op het rubber)
Ontvet ook het oppervlak waar het rubber op moet komen met de wasbenzine
Voorzie ook dat oppervlak van klittenband, alleen wel de andere variant uiteraard.
En klaar.
Het resultaat:

Maar wat ben ik zat? Het feit dat ik telkens de boel onder het kettingvet had zitten. Zeer waarschijnlijk kwam het onder de naad vandaan die nu afgedekt is door het stuk rubber. Ik heb achter het grootst mogelijke tandwiel erop liggen (34 tands?). Mogelijk is dat ook een reden dat de ketting wat hoger ligt en de achterste kap wat ingesleten heeft bij de overgang naar de voorste kap. Hoe dan ook, ik heb al meerdere keren m'n fietsjack moeten schoonmaken van enorme hoeveelheden kettingvet. Ook geldt dat voor andere dingen die onder het vet waren gekomen en helaas ook een gloednieuwe Odlo trui van 60 euro die het vet had overgenomen van m'n fietsjack.
Het ged*nder moet nu toch maar eens afgelopen. Dus hoop ik dat ik met deze vrij eenvoudige ingreep m'n doel bereikt heb.
donderdag 31 december 2009
Laatste dag van het jaar en Oliebollentocht 2009
Ik laat wat laat van me horen. Normaal schrijf ik al heel wat eerder over de gereden oliebollentocht. Maar weer thuis aangekomen voelde ik me niet lekker, had wat verhoging en ben direct gaan slapen. De volgende ochtend volgden de beginselen van spuitpoep en was de verhoging veranderd in koorts. 's Avonds kon ik met 40 graden Celcius wel spreken over een echte koorts denk ik. Vandaag is m'n temperatuur eindelijk weer normaal maar ik ben helaas nog wel vaste klant van het toilet.
Maar goed, nu toch maar even het achterstallige bericht. Eerst maar even de oliebollentocht. Afgelopen maandag ben ik op tijd opgestaan, heb mezelf gereed gemaakt, heb Quemo op de aanhanger gezet en ben vertrokken naar Paulus. Paulus en Quesjer hebben meegelift.
Op de plaats van bestemming waren al wel wat velomobielen aanwezig maar niet zo enorm veel. We hebben de fietsen van de aanhangwagen gehaald en zijn naar binnen gegaan om ons in te schrijven. Op dat moment was het aantal velomobielrijders al heel wat groter geworden.
Ik heb voor het eerst Frans G. ontmoet IRL. Toch wel eens een keer leuk als je al vaker 'digitaal contact' gehad hebt. Hij heeft me zijn zeer simpele maar ook zeer ingenieuze elektronica laten zien van z'n fiets. In wezen maar 4 pulsschakelaars (en de wielsensor) om de fiets te bedienen. Goed, ook nog 3 harde 'aan-uit'-schakelaars voor de accu's, maar die laat ik even buiten beschouwing. Met een PIC regelt hij welke functies de 4 knoppen hebben. Heel wat doordachte dingen zitten erin zoals verlichting die automatisch gaat branden als je gaat rijden en na een x aantal minuten uit gaat als je stil staat. 1 Pulstoets waarmee twee functies zijn op te roepen door kort indrukken of iets langer ingedrukt houden. Dat soort dingetjes. Zelf zou ik er denk ik nog iets meer in bouwen zoals iets meer standen voor de felheid van het achterlicht, idem voor het stadslicht. Maar een héérlijk simpel printje liet zich zien toen hij het dashboardkastje van de wielkast trok. Tja, simpel omdat het ingewikkelde gebeuren geprogrammeerd zat in het PICje op de print.
Rob B. was inmiddels ook aan komen rijden. Zijn fiets heeft 'eenvoudigere' elektronica zoals de mijne maar heeft wel een héél mooi dashboardkastje. Erg fraai paneel wat ik op z'n website al meerdere malen bewonderd had maar nu dus eens in het echt kon zien. Koppel die twee dingen samen en je hebt een héél erg gelikt gebeuren denk ik. Maar goed, weinig oliebollentocht tot dusver. Tja, anderen ontmoeten en ideeën uitwisselen vind ik dan ook erg leuk.
Binnen heb ik ook een nieuwe Zwolse rijdster ontmoet. Paulus had haar naam al op de lijst zien staan en had ook gezien dat het ergens omgeving Zwolle moest zijn. Hij heeft haar opgezocht. Het blijkt om Clarice P. te gaan. Vermoedelijk ben ik haar al enorm vaak tegen gekomen. Dat ik haar als ligfietsster niet heb herkend, is niet geheel vreemd. 's Morgens kom ik haar schijnbaar op m'n woonwerkroute tegen. Zij op een bukker, ik in Quemo. Ze meende een grijze tegen te komen. Grijs is Quemo natuurlijk niet. Maar in het donker onder natriumlampen is kleur toch wel verdraaid lastig te herkennen. Dus helemaal vreemd hoeft 'grijs' niet te zijn. Maar gezien het tijdstip en de plaats moet ik het haast wel zijn omdat ik niet weet van een andere velomobiel die op hetzelfde moment rijdt op dat stukje woonwerkroute. Naar ik begrepen heb, had ze voor de tocht een leenvelomobiel en heeft ze een andere in bestelling o.i.d. Wie weet zien we haar dus binnenkort ook ijverig in Zwolle en omstreken rondvelomobieleren.
De tocht begon op een gegeven moment in 3 groepen. Ik was ingedeeld in de derde groep. Na een paar kilometer fietsen kwamen we aan in het centrum van Utrecht. Op het Domplein verzamelden alle velomobielen zich weer voor een groepsfoto. Prachtig gezicht al die velomobielen bij elkaar. Na een praatje van de wethouder van verkeer en de groepsfoto zijn we weer in drie groepen vertrokken.
Ergens halverwege de tocht werd een pauze gehouden. Na nuttigen van eten en drinken is de club weer vertrokken. Deze keer in één groep. Dat is toch wel erg massaal en moeilijk bij elkaar te houden. Redelijk vlot na vertrek ben ik vooruit gereden om de hele club op film te zetten. Quemo staat er uiteraard niet op maar ook Frans G. niet, hij was me blijkbaar achterna gereden met een vergelijkbaar plan. Op het filmpje staan in ieder geval iets meer dan 100 velomobielen. Mogelijk missen er nog wel wat meer want onderweg zijn enorm veel lekke banden geweest.
Als ik de enquête van Ligfiets.net mag geloven zijn het er in ieder geval 29 geweest. Voor m'n gevoel zeg ik dat het er in ieder geval 20 zijn geweest die ik gezien heb dus zou 29 me ook niet verbazen.
Onderweg is er ook op een gegeven moment iets niet helemaal goed gegaan met de groep. Op een gegeven moment zag ik op m'n GPS de route naar links gaan terwijl een hele horde velomobielen rechtuit ging. Ik meende even dat dat een mogelijke omleiding was in verband met de bredere DuoQuest. Maar al snel bleek dat niet het geval te zijn. Maar als een echte 'stampede' stormden de velomobielen achter elkaar aan rechtdoor. Ik was al vrij snel gekeerd en reed de andere kant weer op. Kreeg ik de vraag waar ik heen ging ;-) Nouja, de route weer volgen dus. Na een tijdje was de club weer bij elkaar want een kilometer of wat verderop werd gewacht.
De route was verder gevariëerd. We hebben mooie landelijke weggetjes tussen knotwilgen gehad, industrie, een dure woonwijk, hartje Utrecht met z'n fraaie oude gebouwen en vast nog wel wat meer. Uiteraard wachtte bij de start/finish de warme erwtensoep en oliebollen. Helaas heb ik daar eerst het toilet uitgebreid moeten gebruiken. Na het nuttigen van een bak erwtensoep onder gezelschap van een paar bekende deelnemers uit België en de oliebol ben ik naar huis gereden. Hoewel ik niet helemaal fit was, heb ik toch wel weer een leuk dagje gehad en weer eens wat mensen gesproken die ik normaal alleen in de vorm van lettertjes op m'n beeldscherm zie.
En een grotere variant
Dan nog even voor de statistieken. Dit jaar was mijn plan om de 8000 kilometer weer vol te maken. Dat is best een fors verschil met vorig jaar, toen was het nog net geen 6300 kilometer dus zou ik dit jaar zeker 1700 kilometer meer moeten fietsen. En dat terwijl ik dit jaar het hele jaar maar 4 dagen heb gewerkt, vorig jaar maar de helft van het jaar dat ik 4 dagen heb gewerkt, de rest 5 dagen.
De 8000 kilometer heb ik niet gehaald. Daarvoor mis ik nog 294 kilometer. Mijn totaalstand dit jaar is dus uitgekomen op 7706 kilometer. Alsnog geen slechte score vind ik voor mezelf. Quemo heeft nu 6461 kilometer gereden op dit moment. En ik hoop dat daar nog heel wat meer achteraan komen. Maar dat gaat op z'n vroegst volgend jaar gebeuren. Tja, het standaard grapje. Het klinkt ver weg maar start al over een paar uur. Ik wens iedereen een goede jaarwisseling een een gezond fietsjaar met veel probleemloze kilometers.
Maar goed, nu toch maar even het achterstallige bericht. Eerst maar even de oliebollentocht. Afgelopen maandag ben ik op tijd opgestaan, heb mezelf gereed gemaakt, heb Quemo op de aanhanger gezet en ben vertrokken naar Paulus. Paulus en Quesjer hebben meegelift.
Op de plaats van bestemming waren al wel wat velomobielen aanwezig maar niet zo enorm veel. We hebben de fietsen van de aanhangwagen gehaald en zijn naar binnen gegaan om ons in te schrijven. Op dat moment was het aantal velomobielrijders al heel wat groter geworden.
Ik heb voor het eerst Frans G. ontmoet IRL. Toch wel eens een keer leuk als je al vaker 'digitaal contact' gehad hebt. Hij heeft me zijn zeer simpele maar ook zeer ingenieuze elektronica laten zien van z'n fiets. In wezen maar 4 pulsschakelaars (en de wielsensor) om de fiets te bedienen. Goed, ook nog 3 harde 'aan-uit'-schakelaars voor de accu's, maar die laat ik even buiten beschouwing. Met een PIC regelt hij welke functies de 4 knoppen hebben. Heel wat doordachte dingen zitten erin zoals verlichting die automatisch gaat branden als je gaat rijden en na een x aantal minuten uit gaat als je stil staat. 1 Pulstoets waarmee twee functies zijn op te roepen door kort indrukken of iets langer ingedrukt houden. Dat soort dingetjes. Zelf zou ik er denk ik nog iets meer in bouwen zoals iets meer standen voor de felheid van het achterlicht, idem voor het stadslicht. Maar een héérlijk simpel printje liet zich zien toen hij het dashboardkastje van de wielkast trok. Tja, simpel omdat het ingewikkelde gebeuren geprogrammeerd zat in het PICje op de print.
Rob B. was inmiddels ook aan komen rijden. Zijn fiets heeft 'eenvoudigere' elektronica zoals de mijne maar heeft wel een héél mooi dashboardkastje. Erg fraai paneel wat ik op z'n website al meerdere malen bewonderd had maar nu dus eens in het echt kon zien. Koppel die twee dingen samen en je hebt een héél erg gelikt gebeuren denk ik. Maar goed, weinig oliebollentocht tot dusver. Tja, anderen ontmoeten en ideeën uitwisselen vind ik dan ook erg leuk.
Binnen heb ik ook een nieuwe Zwolse rijdster ontmoet. Paulus had haar naam al op de lijst zien staan en had ook gezien dat het ergens omgeving Zwolle moest zijn. Hij heeft haar opgezocht. Het blijkt om Clarice P. te gaan. Vermoedelijk ben ik haar al enorm vaak tegen gekomen. Dat ik haar als ligfietsster niet heb herkend, is niet geheel vreemd. 's Morgens kom ik haar schijnbaar op m'n woonwerkroute tegen. Zij op een bukker, ik in Quemo. Ze meende een grijze tegen te komen. Grijs is Quemo natuurlijk niet. Maar in het donker onder natriumlampen is kleur toch wel verdraaid lastig te herkennen. Dus helemaal vreemd hoeft 'grijs' niet te zijn. Maar gezien het tijdstip en de plaats moet ik het haast wel zijn omdat ik niet weet van een andere velomobiel die op hetzelfde moment rijdt op dat stukje woonwerkroute. Naar ik begrepen heb, had ze voor de tocht een leenvelomobiel en heeft ze een andere in bestelling o.i.d. Wie weet zien we haar dus binnenkort ook ijverig in Zwolle en omstreken rondvelomobieleren.
De tocht begon op een gegeven moment in 3 groepen. Ik was ingedeeld in de derde groep. Na een paar kilometer fietsen kwamen we aan in het centrum van Utrecht. Op het Domplein verzamelden alle velomobielen zich weer voor een groepsfoto. Prachtig gezicht al die velomobielen bij elkaar. Na een praatje van de wethouder van verkeer en de groepsfoto zijn we weer in drie groepen vertrokken.
Ergens halverwege de tocht werd een pauze gehouden. Na nuttigen van eten en drinken is de club weer vertrokken. Deze keer in één groep. Dat is toch wel erg massaal en moeilijk bij elkaar te houden. Redelijk vlot na vertrek ben ik vooruit gereden om de hele club op film te zetten. Quemo staat er uiteraard niet op maar ook Frans G. niet, hij was me blijkbaar achterna gereden met een vergelijkbaar plan. Op het filmpje staan in ieder geval iets meer dan 100 velomobielen. Mogelijk missen er nog wel wat meer want onderweg zijn enorm veel lekke banden geweest.
Als ik de enquête van Ligfiets.net mag geloven zijn het er in ieder geval 29 geweest. Voor m'n gevoel zeg ik dat het er in ieder geval 20 zijn geweest die ik gezien heb dus zou 29 me ook niet verbazen.
Onderweg is er ook op een gegeven moment iets niet helemaal goed gegaan met de groep. Op een gegeven moment zag ik op m'n GPS de route naar links gaan terwijl een hele horde velomobielen rechtuit ging. Ik meende even dat dat een mogelijke omleiding was in verband met de bredere DuoQuest. Maar al snel bleek dat niet het geval te zijn. Maar als een echte 'stampede' stormden de velomobielen achter elkaar aan rechtdoor. Ik was al vrij snel gekeerd en reed de andere kant weer op. Kreeg ik de vraag waar ik heen ging ;-) Nouja, de route weer volgen dus. Na een tijdje was de club weer bij elkaar want een kilometer of wat verderop werd gewacht.
De route was verder gevariëerd. We hebben mooie landelijke weggetjes tussen knotwilgen gehad, industrie, een dure woonwijk, hartje Utrecht met z'n fraaie oude gebouwen en vast nog wel wat meer. Uiteraard wachtte bij de start/finish de warme erwtensoep en oliebollen. Helaas heb ik daar eerst het toilet uitgebreid moeten gebruiken. Na het nuttigen van een bak erwtensoep onder gezelschap van een paar bekende deelnemers uit België en de oliebol ben ik naar huis gereden. Hoewel ik niet helemaal fit was, heb ik toch wel weer een leuk dagje gehad en weer eens wat mensen gesproken die ik normaal alleen in de vorm van lettertjes op m'n beeldscherm zie.
En een grotere variant
Dan nog even voor de statistieken. Dit jaar was mijn plan om de 8000 kilometer weer vol te maken. Dat is best een fors verschil met vorig jaar, toen was het nog net geen 6300 kilometer dus zou ik dit jaar zeker 1700 kilometer meer moeten fietsen. En dat terwijl ik dit jaar het hele jaar maar 4 dagen heb gewerkt, vorig jaar maar de helft van het jaar dat ik 4 dagen heb gewerkt, de rest 5 dagen.
De 8000 kilometer heb ik niet gehaald. Daarvoor mis ik nog 294 kilometer. Mijn totaalstand dit jaar is dus uitgekomen op 7706 kilometer. Alsnog geen slechte score vind ik voor mezelf. Quemo heeft nu 6461 kilometer gereden op dit moment. En ik hoop dat daar nog heel wat meer achteraan komen. Maar dat gaat op z'n vroegst volgend jaar gebeuren. Tja, het standaard grapje. Het klinkt ver weg maar start al over een paar uur. Ik wens iedereen een goede jaarwisseling een een gezond fietsjaar met veel probleemloze kilometers.
zondag 27 december 2009
Helemaal klaar voor
Morgen is de oliebollentocht. Vandaag nog even de laatste dingetjes gedaan. Even de ketting gesmeerd, nieuwe vouwkratten gekocht in de stad (lang leve de koopzondag), m'n fiets leeggetrokken en de spullen in het vouwkrat gedeponeerd. (Misschien moet ik toch maar eens wat minder meenemen want het hele krat heb ik gevuld met inhoud die ik normaal in m'n fiets meezeul.)
Verder heb ik de Kojak weer om het achterwiel gelegd. De spaken van m'n voorwielen heb ik gecontroleerd, het dakje van m'n fiets gehaald en een 'strijdplan' gemaakt voor morgenvroeg.
Ik heb er helemaal zin in :-)
Verder heb ik de Kojak weer om het achterwiel gelegd. De spaken van m'n voorwielen heb ik gecontroleerd, het dakje van m'n fiets gehaald en een 'strijdplan' gemaakt voor morgenvroeg.
Ik heb er helemaal zin in :-)
vrijdag 25 december 2009
Schwalbe Furious Fred monteren
Met profielbanden zit ik toch wel eens te kijken hoe ze gemonteerd moeten worden.
Doorgaans wordt gezegd: Met de punt van de V-vorm in het profiel naar voren wijzend als je boven op de band kijkt. Zo raakt de punt als eerste de grond tijdens het rijden.
Maar Furous Fred geeft dus twee dingen aan. Twee pijlen die in tegenovergestelde richting wijzen met bij de ene pijl het woord 'Front' en bij de andere het woord 'Rear'. Met andere woorden: het maakt uit of je hem op het voorwiel of achterwiel monteert
Op het loopvlak zitten ruitvormpjes waarvan één punt is afgehakt (groen op de foto onder). Met een klein beetje verbeelding kan je daar een V in herkennen. Alleen als ik daar vanuit ga, dan zou FF juist omgekeerd gemonteerd moeten worden ten opzichte van de vuistregel.
Maar als ik wat beter kijk, is nog een V-vorm te herkennen en dan aan de grotere noppen aan de zijkant. Die wijzen de andere kant op (rood):

Twéé V-vormen dus, een grove en een fijne.
De grove (rode) V-vorm lijkt te zijn om modder/sneeuw aan de kant te drukken terwijl de fijne V-vormpjes zich juist met de afgeplatte kant willen haken aan het wegdek. Zou zoiets de theorie zijn?
Doorgaans wordt gezegd: Met de punt van de V-vorm in het profiel naar voren wijzend als je boven op de band kijkt. Zo raakt de punt als eerste de grond tijdens het rijden.
Maar Furous Fred geeft dus twee dingen aan. Twee pijlen die in tegenovergestelde richting wijzen met bij de ene pijl het woord 'Front' en bij de andere het woord 'Rear'. Met andere woorden: het maakt uit of je hem op het voorwiel of achterwiel monteert
Op het loopvlak zitten ruitvormpjes waarvan één punt is afgehakt (groen op de foto onder). Met een klein beetje verbeelding kan je daar een V in herkennen. Alleen als ik daar vanuit ga, dan zou FF juist omgekeerd gemonteerd moeten worden ten opzichte van de vuistregel.
Maar als ik wat beter kijk, is nog een V-vorm te herkennen en dan aan de grotere noppen aan de zijkant. Die wijzen de andere kant op (rood):

Twéé V-vormen dus, een grove en een fijne.
De grove (rode) V-vorm lijkt te zijn om modder/sneeuw aan de kant te drukken terwijl de fijne V-vormpjes zich juist met de afgeplatte kant willen haken aan het wegdek. Zou zoiets de theorie zijn?
donderdag 24 december 2009
Meer over remmen en versnellingen
Zojuist heb ik m'n fiets even getest op remwerking. In eerste instantie leek het maar weinig verbeterd. Maar ik kon ook met goed fatsoen de remhendel 100% inknijpen. Dat betekent dus dat ze strakker gesteld kunnen worden. En dat heb ik gedaan. En jawel, m'n fiets remt weer goed.
De versnellingen heb ik ook even getest. Maar het geratel van vanmiddag komt denk ik doordat hij mogelijk niet helemaal goed 'uitgeschakeld' was en dus mogelijk niet helemaal netjes op het tandwiel lag. Net heb ik even achteruit geflinstoned en dat ging zonder ratelen.
De versnellingen heb ik ook even getest. Maar het geratel van vanmiddag komt denk ik doordat hij mogelijk niet helemaal goed 'uitgeschakeld' was en dus mogelijk niet helemaal netjes op het tandwiel lag. Net heb ik even achteruit geflinstoned en dat ging zonder ratelen.
Abonneren op:
Posts (Atom)