10.000 kilometer

Het zat eraan te komen: de 10.000 kilometer op m'n teller. Vandaag op het werk was het bijna zover. Toen ik instapte zag ik de teller staan op 9.974. Dat betekende dus nog 26 kilometer fietsen en de 10.000 zou verschijnen.

Gezien de afstand tussen huis en werk via de normale route maar 12 kilometer is, heb ik besloten via een ommetje naar huis te rijden. Via Kampen is ongeveer 14 kilometer extra en dus net dat beetje extra wat ik nodig had om met de 10.000 kilometer op de teller thuis aan te komen.

Onderweg heb ik bij het verspringen van de kilometer stand m'n GPS aangezet om wat nauwkeuriger te kunnen voorspellen wanneer ik de 10.000 precies zou bereiken. Op die manier zag ik dat ik vlak voordat ik thuis was nog een heel klein beetje om moest rijden dus dat heb ik gedaan. Op het achterpad kwam de 10.000 kilometer in beeld.

Vanavond moest ik nog een keer naar het werk. Ik wilde graag onbezweet aankomen op het werk maar was aan de laten kant. Dat is geen gelukkige combinatie. Met moeite heb ik dus rustig aan gedaan met het doel toch hard genoeg te rijden om op tijd aan te komen.

Ik leek daar aardig in te gaan slagen totdat ik op het fietspad van de Zuiderzeestraatweg reed. In de verte zag ik namelijk een paard-en-wagen rijden. Omdat ze ver weg waren, keek ik even goed wat hun plaats op de weg was. Menig ruiter wil nogal eens het fietspad verkiezen boven de rijbaan terwijl ze niet op het fietspad horen te komen. Maar goed, geheel vreemd vind ik de keuze niet.

Maar deze combinatie reed op de rijbaan. Dat betekende dus dat ik gewoon rustig het fietspad kon nemen zonder dat ik met ze te maken zou krijgen.

Maar nadat ze door een auto waren ingehaald, ging het zwikkie eerst in de berm rijden om vervolgens op het fietspad te gaan rijden. Met een velomobiel was het qua breedte al geen optie om de wagen in te halen en op zich ook al geen goed idee om zo dicht langs een paar de rijden.

Omdat het rustig was op de rijbaan, ben ik bij het eerste huis de rijbaan opgestoven. Alleen betekende dat wel dat m'n voornemen rustig aan te doen toch even niet door kon gaan want om nou met 30 km/h op een 80-weg te gaan rijden vind ik niet zo'n goed idee.

Eenmaal op de rijbaan ben ik harder gaan rijden, ondanks het feit dat er nog geen auto's in m'n achteruitkijkspiegel naderden. Mijn verplaatsing van fietspad naar rijbaan was trouwens een overbodige actie want even besloot de menner van paard (met wagen) toch weer de rijbaan op te gaan. Terug gaan naar het fietspad was geen handige optie meer voor mij want een beetje fatsoenlijke gelegenheid was er niet meer. Dus ben ik maar blijven rijden op de rijbaan, heb ingehaald en ben bij de volgende gelegenheid weer het fietspad opgegaan.

Velomobielknopje

Nee, het gaat niet over de vracht knopjes in m'n fiets maar over een ander knopje.

Op mijn voon-werk-route heb ik heel wat verkeerslichten. In Zwolle hoef je nergens op de knopjes te drukken omdat de lussen in het wegdek gewoon goed hun werk doen. Maar goed, voor de dwangneuroten hebben ze toch maar paaltjes met knopjes gemaakt (en natuurlijk voor de minder vaak voorkomende situaties dat een voertuig toch niet opgemerkt wordt door de lussen).

Welke richtlijnen er zijn voor die knopjes, weet ik niet. Ik weet wel dat je verschillende situaties tegen waarin de knopjes toch overduidelijk afwijkend gemonteerd zijn.
Bijvoorbeeld bij IJsselmuiden zit een verkeerslichtknopje met tussen het fietspad en het paaltje een stel schuine betonblokken waardoor de afstand tussen paaltje en fietspad eigenlijk te groot is.

Een ander leuk voorbeeld is een enorm hoog gemonteerd knopje aan het einde van de Meppelerstraatweg als je de N35/Ceintuurbaan over wil steken. Vanuit m'n Quest moet ik vlak langs het paaltje gaan staan, rechtop zitten en me nog flink strekken voordat ik met m'n relatief lange armen bij het knopje kan komen.

Maar op de kruising Pannekoekendijk/Katerdijk zit een verkeerslicht met het knopje wel héél velomobielvriendelijk gemonteerd. Hoe hoog? Ongeveer net zo laag als het hiervoor genoemde knopje hoog zit. Het knopje aan de Pannekoekendijk zit op velomobielvriendelijke hoogte:

Zoals je hier wel een beetje kan zien, zit het knopje echt enorm laag voor normale fietsers. Ik zou bijna medelijden met ze krijgen want volgens mij wordt dat flink balanceren om fatsoenlijk bij het knopje te kunnen. Voor mij hoeven ze hem niet zo laag te zetten.

Ik had het even terug ook over dwangneuroten. Vandaag heb ik ook weer iemand gezien die zich niet kon beheersen.

Vanaf de Veerallee richting Willemskade moet je de Westerlaan 'oversteken'. Daar kwam ik aanrijden en ben direct links gaan staan in verband met dwangneuroten die zich soms tussen mijn fiets en de stoeprand (bij het knopje) in willen werken. Ik geef ze maar liever de ruimte.

Een vrouw die ik even eerder had ingehaald, kam rechtsachter mij staan. De verkeerslichtindicator was al lang-en-breed in werking gesteld en deed netjes z'n werk. Op het knopje had ik niet gedrukt. Maar het duurde mevrouw wat te lang want op een gegeven moment martelde ze zichzelf richting het knopje, strekte haar arm uit over het stuur en wilde drukken. Maar een centimeter of 10 voordat haar vinger het knopje bereikte, sprong het verkeerslicht op groen.

Nog een keer?

De knul met brommer die mij afgelopen vrijdag heeft aangereden zag ik gistermorgen op de heenweg ook weer brommeren. De knul neemt het allemaal niet zo nauw heb ik de indruk want hij reed in ieder geval (weer) op een plek waar hij niet hoort te rijden. Hij had gekozen voor de rijbaan tussen Hattemerbroek en de Oude IJsselbrug terwijl daar toch echt een vrijliggend verplicht fiets/bromfietspad naast ligt.

Vanmorgen kwam ik hem ook weer tegen. Deze keer toen ik vanaf de Ruiterlaan rechtsaf wilde slaan richting de Spoolderbergweg. Veel fietsers en bromfietsers vinden het daar nodig om de bocht flink aan te snijden en dan het liefst helemaal tot aan de binnenbocht, voor hun links van de weg. Niet verstandig want de bocht valt zeer slecht te overzien door bommen die aan de binnenkant van de bocht staan. De brommerrijders op de foto doen het nog relatief 'netjes' in vergelijking met veel anderen die dus nog veel krapper de bocht nemen.
Uit ervaring weet ik dat de bocht niet prettig te nemen is naar links, het nodigt wel heel erg uit om de binnenbocht te nemen. Maar doe dat dan wel met gepaste snelheid en blijf dan wel op z'n minst actief de bocht inkijken om te zien of er tegenliggers zijn.

Meneer de brommertrijder nam ook de binnentocht waardoor hij vanmorgen weer voor mij moest uitwijken omdat ik daar als tegenligger op m'n eigen weghelft de bocht wilde nemen naar rechts. Hieronder mijn zicht als ik richting het werk ga.

Het uitwijken hoefde gelukkig minder heftig dan afgelopen vrijdag. Maar meneer verzoekt wel de goden als je het mij vraagt.

RVS en RIS

Vandaag was het heerlijk weer. Ik hoefde geen bagage mee te zeulen naar het werk dus heb ik de Fujin genomen. Veel puf had ik niet dus heb ik het rustig aan gedaan op de heenweg. Ook op de terugweg had ik dat in de planning maar dan moet natuurlijk niet ineens een racefietser in je achteruitkijkspiegel verschijnen.

Langzaam heb ik de snelheid opgevoerd en ben gestopt met opvoeren toen ik 35 km/h reed. Dat vond ik mooi genoeg voor het warme weer. De racefietser pikte aan en ging in m'n wiel rijden en bleef dat een fors eind doen.

Op een gegeven moment reden we een fietsster op een elektrisch ondersteunde fiets achterop. De dame in kwestie reed midden tot links van het fietspad. Reden is me onduidelijk. Op herhaaldelijk bellen reageerde ze niet. De brul van de racefietser gaf ze wel gehoor aan. Tijdens het inhalen mompel ik hardop dat rechts rijden ook een idee is. Een instemmend geluid hoor ik achter me bij de racefietser vandaan komen.

Een eindje verder moet ik afremmen voor verkeerslichten die vrij vlot toch op groen springen. Alleen had ik al teveel terug geschakeld en teveel afgeremd om lekker door te kunnen rijden.
De racefietser komt me voorbij en gaat in z'n eigen tempo de brug op. Dat gaat mij wat minder vlot af en de racefietser loopt uit.

Als ik over het hoogste punt heen ben kan de ligfiets natuurlijk doen waar hij goed in is: vaart maken met lagere luchtweerstand. Het duurt een tijdje maar na enige tijd kom ik achter de racefietser te rijden. Lang duurt dat niet omdat hij na het Ecodrome rechtsaf slaat terwijl ik rechtdoor moet. Ik roep hem nog even na dat hij een mooie conditie heeft. Hij kijkt achterom. Of hij het compliment goed gehoord heeft weet ik niet maar wel dat hij wat heeft horen roepen.

Vanavond heb ik de fujin nogmaals willen gebruiken maar dat was niet verder dan het achterpad af. Ik had de kinderkar erachter hangen maar vond de fiets toch vreemd aanvoelen. Een lekke achterband bleek de oorzaak. Dus ben ik omgekeerd, heb de fiets met kar in de garage gezet en de Quest gepakt. Kind overgeheveld van kar naar de Quest om alsnog op pad te gaan naar m'n bestemming.

Schade laten bepalen

Ik ben gisteren naar het bestickerbedrijf geweest om te vragen naar de kosten voor herbestickeren. Vandaag ben ik naar Dronten geweest naar VM.nl om de fiets te laten inspecteren. Verder ben ik naar schadebedrijf Kruik geweest om ook daar een kostenplaatje te laten maken voor de reparatie.

De schade aan de body valt gelukkig mee. Ik had zelf niets ontdekt maar Allert zag toch twee beschadigingen. De ene zit aan de onderkant van de fiets aan de voorkant van de wielkast. Verder een scheurtje aan de achterkant van de wielkast in de hoek onder het dashboardkastje. Twee kleine, niet dramatische beschadigingen maar ze kunnen wel een lapje glasvezel gebruiken. De kosten daarvoor vallen wel mee.
Een ander verhaal is het voor de lak en de bestickering. De knul die de aanrijding heeft veroorzaakt kan voor het schadebedrag een spliksplinternieuwe bromscooter kopen inclusief een leuk aantal accessoires......

Verder heb ik nog contact gehad met Van Herp om ze te vragen waar ik beter de schade kan opgeven, bij hun of bij Univé. Van Herp gaf aan dat het beter bij hun kan. Morgen zal ik de papieren opsturen naar Van Herp en Univé op de hoogte stellen dat daar de papieren naartoe zijn gegaan.

Maak je je zorgen om lichte krasjes....

Vandaag moest ik een rol stof transporteren van huis naar werk. De rol past qua lengte wel in de fiets maar qua dikte niet. Dus moest ik wat verzinnen. Een spanband door de buis van de rol, ene einde van de band vastgemaakt aan de tilbeugel van de staart, het andere uiteinde aan de spiegel. Dat leek goed te gaan alleen maakte ik me wel wat zorgen over eventueel oppervlakkige krasjes door bewegen van de rol bij hobbels.
Maar wist ik veel op dat moment....

De heenreis ging voorspoedig. De rol bleef netjes hangen. Bochten naar links moest ik wel wat rustig aan doen omdat de rol wel lichtelijk voelbaar het zwaartepunt wat meer naar rechts verplaatst had. Maar ach, ik had anderhalf uur de tijd om op tijd op het werk te komen dus ik kon rustig aan doen.

Vlak nadat ik het Ecodrome voorbij kom, rijd ik voor een garage langs waarin brandweer wagens staan opgesteld. Rustig reed ik richting de tunnel onder de IJsselallee. Alleen ineens komt er van de andere kant een brommer de tunnel uitracen, haalt een paar fieters in. Hij doet dit uiteraard links rijdend. Alleen helaas ook nog achterom kijkend. Pas vrij laat (lees: te laat) kijkt de knul weer naar voren en schrikt zich wezenloos. Hij gooit het stuur om m weer naar z'n eigen weghelft te gaan. Maar helaas te laat. Hij schampt m'n fiets en kan zelf net overeind blijven. Voor mij was er geen mogelijkheid tot uitwijken omdat ik langs een stoeprand reed.

Morgen ga ik met Quemo (samen met Quesjer en Great White en hun eigenaren uiteraard) naar Vianen naar een Oldtimerdag. Daar sta je dan met je krassen.... helaas....

Gelukkig hebben wij beiden geen lichamelijk letsel. Dat is dan nog een pluspuntje in het hele verhaal. Maar nu is het een kwestie voor de verzekeringsmaatschappijen.

Spaakbreuk RV5, ik ben het helemaal zat en veerpoot

Vanmorgen heb ik de nieuwe rode veer geomonteerd in de achterveer van Quemo. Direct bij de eerste afrit is het effect voelbaar. Hoewel ik de nieuwe veer weer helemaal ingedraaid heb, is het geschraap met de bodem over de rand van een op/afritje weer verleden tijd. Ik hoop dat dat nu ook zo blijft.
De nieuwe veer is zeker 3mm langer dan het blauwe stuk, de twee rode stukjes en het witte nylon tussenstukje bij elkaar.

Verder heb ik de demper nog wat strakker gezet. Op advies van Theo heb ik daarvoor eerst het rubberachtige ringetje van de veerpoot verwijderd. Daarna het onderliggende deel van het nylon busje ontvet en voorzien van 3 lagen isolatietape. Daarna kon het nylon busje er weer om.
Helaas kreeg ik de demper toen niet meer in de veerpoot. Net de laatste halve millimeter kreeg ik er niet in. Dus heb ik het ritueel herhaald maar deze keer met 2 lagen isolatietape.
Ik denk dat, eenmaal in de veerpoot gemonteerd, 3 lagen best had gemogen voor nog iets meer demping. Maar goed, het lijkt vrij goed te zijn zo. Als ik de fiets optil aan de staart en dan loslaat, stuitert hij na op de grond te zijn beland één keer lichtjes met het achterwiel omhoog om daarna stil te staan.

Tijdens het geknutsel aan de achterveer moest ook de afscherming boven de achteras/derailleur/etc. verwijderd worden. Enige tijd geleden heb ik zelf een rubberen lapje over de aansluiting van 2 kappen gemaakt. En dat is niet voor niets geweest. Toen ik het lapje rubber wegtrok, zag ik dat de ketting weer wat meer in de beschermkap gevreten was. Niet helemaal vreemd omdat de achterveer steeds inzakte waarmee de ketting hoger in de fiets komt te zitten en dus zo de gelegehnheid had om met enige regelmaat wat van de beschermkap mee te happen. Maar hoe dan ook, het rubberen lapje heeft z'n nut bewezen.

Eergisteren had ik binnen zeer korte tijd m'n 3e lekke band in het rechter voorwiel. Toch vreemd omdat de lekken telkens aan de velgkant zaten en niet in het rijvlak. Ik gok dat het blauwe Schwalbe velglint ermee te maken heeft.
Omdat ik vanmorgen toch de fiets op z'n kant had liggen, heb ik direct de gebroken spaak vervangen. Maar omdat ik het velglint een serieuze verdachte is bij de laatste 3 lekken, wil ik graag een ander velglint gebruiken. De canvas plaklinten zijn een goede vervanger denk ik alleen is zo'n velglint niet handig als je regelmatig een spaak kapot rijdt. Vandaar dat ik vanmorgen de overige 4 spaken ook maar vervangen heb door exemplaren met ringetjes achter de kop. Deze spaken heb ik wel op de velg gemarkeerd maar zonder getalletje erbij.

Tot slot nog de statistieken van de vervangen spaken (met ringetjes):


Rechter voorwiel:
1 spaak met 2 messing ringetjes
8 spaken met 3 messing ringetjes

Linker voorwiel:
1 spaak met 4 messing ringetjes
8 spaken met 3 messing ringetjes

Kilometerstand: 9594

Lek 11, nieuwe achterveer en een traag ritje

Vanmiddag ben ik naar Dronten gefietst om een nog stuggere achterveer te halen. Al eerder heb ik de achterveer laten verzwaren, toen is de blauwe veer vervangen door een gedeelte rode en een gedeelte blauwe veer. Nu heb ik een rode veer mee.

De fiets schraapte destijds nogal eens met de bult aan de onderkant over richeltjes bij op-/afritjes. Na wat langer stellen van de veer was dat even opgelost maar enige tijd later kwam het probleem weer terug. Ook na plaatsen van de iets zwaardere veercombinatie. Nu hoop ik dat het met de rode veer verleden tijd zal zijn. Dat geldt ook voor het gedribbel van het achterwiel. Extreem vaak is het me niet overkomen maar ook dat is een euveltje wat ontstaan is.

Mogelijk moet ik de demper ook even wat strakker maken. Dat kan eenvoudig door het rubbertje van de veerpoot te wippen, dan de ontstane ruimte ontvetten en daarna voorzien van 2 of 3 lagen isolatietape om het geheel wat dikker te maken.

Op de terugweg voelde ik m'n fiets minder prettig sturen in een bocht naar links. Lekke band. Maar weer had ik mazzel met het weer. Heerlijk zonnetje, aangenaam briesje dus gewoon in alle rust het bandje vervangen (10 minuten de tijd voor genomen). Ondertussen kwam er nog een vuilniswagen voorbij rijden. De bijrijder hing uit het raam, stak een een oranje opblaashand-met-opgestoken-duim omhoog en brulde HOLLAAAAAND. Dat heb ik natuurlijk met m'n oranje fiets, volgeplakt met welpies en m'n oranje shirt wel even keihard terug gebruld. Tja, ik heb het al eerder genoemd: chauvinisme (maar van de wedstrijd heb ik niets gezien of gehoord, goed achteraf wel dat het 2-0 was of eigenlijk meer 1 - -1 was omdat de eerste een schot in eigen doel was)
Verder heb ik direct maar even de spaken gevoeld. En jahoor, weer een spaak gebroken in het rechter wiel.
Ik denk dat ik deze keer alle probleemspaken zonder ringetjes ga vervangen door exemplaren met ringetjes zodat ik er vermoedelijk helemaal vanaf zal zijn. Dan kan ik plaklint om de velg doen. Mijn vermoeden is namelijk dat de blauwe kunststoffen velglinten van Schwalbe de mogelijke oorzaak zijn van nu al 3 lekken aan het rechter wiel.
De Sealant doet ook bar weinig tijdens het rijden als je een lek hebt aan de velgkant. De antilekvloeistof wordt immers richting het rijvlak gezwiept tijdens het rijden.
Het lek zoeken was thuis dan ook niet gemakkelijk omdat het lek inmiddels wel gedicht was. Maar een klein wit puntje verraadde het lek. Dus de band is weer geplakt en staat nu als reserve in m'n fiets.

Maar goed, onderweg.
Toen ik de fiets weer rijklaar had, ben ik weer verder gereden. Maar veel puf had ik niet meer naderhand. Het tempo lag daarom niet echt daverend hoog.
Bij Roggebotsluis was het enorm druk. Daar heb ik een minuut stil gestaan voordat ik de weg kon oversteken.

Vlak voor het binnenrijden van m'n woonwijk reed ik door een tunneltje. In het laagste punt krabbelde een wat oudere man overeind. Z'n fiets lag ook op de grond. Dat was niet helemaal in orde dus ben ik gestopt om te vragen of ik iets voor de man kon betekenen. Overeind komen kon hij gelukkig zelf. Maar hij stond er wat beverig bij. Z'n mobieltje lag op de grond, het batterijklepje een halve meter er vandaan.
De man gaf aan dat hij aan de medicijnen was maar dat hij niet helemaal wilde toegeven aan z'n toestand. Hij zou morgen naar de dokter moeten en dacht dat het vandaag wel zou gaan, even fietsen. Maar terwijl hij stil stond om te bellen is hij dus omgevallen. Voor hem een teken dat het dus toch eigenlijk niet kon.

Anderhalve minuut later stapte de man weer op de fiets om toch maar om te keren naar huis. Ik vroeg hem of hij nog hulp nodig had maar het zou wel goed gaan zei hij. Hij bedankte me en reed voorzichtig weg.

Tot slot de lekstatistieken:


Lek 1: 2358km; Rechtsvoor; Kojak; gewoon lek
Lek 2: 3032km; Rechtsvoor; Kojak; vrij 'groot' stukje metaal.
Lek 3: 4922km; Rechtsvoor; Kojak; groot stuk glas
Lek 4: 6341km; Achter; Kojak; groot stuk glas maar effectief gedicht door SuperSealant; pas opgemerkt bij verwisselen van de band.
Lek 5: 6947km; Rechtsvoor; Kojak; niet duidelijk wat de veroorzaker was, wel veel steentjes/glas aangetroffen.
Lek 6, 7, 8, 9 en 10: 7859km; Achter; Furious Fred; 1 groter lek, 4 kleinere lekken, alle 5 gedicht door SuperSealant en pas opgemerkt bij verwisselen van de band.
Lek 11: 9570km; Rechtsvoor; Kojak; Vermoedelijk velglint

Spaakbreuk RV4 en GPS-gebeuren

Gisteren heb ik weer een gebroken spaak ontdekt. Rechter voorwiel. Vandaag heb ik hem vervangen door een nieuw exemplaar met 3 ringetjes achter de kop. Nog 5 te gaan dus en ik heb alle probleemspaken vervangen.

Verder ben ik vanmiddag naar Raalte gefietst om een nieuw geheugenkaartje voor m'n HD2 te halen. Dat was een mooie gelegenheid om de GPS van de HD2 nog maar eens te testen. Deze lijkt minder goed te zijn dan de GPS van de Touch Cruise.

Vandaag heb ik Garmin Mobile XT 5 gebruikt met registratie-interval op 'vaakst'. Pas heb ik met 'normaal' gemeten maar daarbij was het aantal meetpunten vrij weinig; 2x zo weinig als de Touch Cruise met hetzelfde programma, dezelfde rit, zelfde moment en zelfde instellingen in het programma.

Ik ben benieuwd wat de resultaten zijn. Maar meer daarover later want nu ben ik bezig de gegevens van het oude geheugenkaartje over te zetten op de nieuwe.

Tot slot nog de statistieken van de vervangen spaken (met ringetjes):


Rechter voorwiel:
1 spaak met 2 messing ringetjes
3 spaken met 3 messing ringetjes

Linker voorwiel:
1 spaak met 4 messing ringetjes
8 spaken met 3 messing ringetjes

Kilometerstand: 9452

Wat ze zeggen

Eergistren heb ik nog een leuke uitlating van een jong knulletje gehoord. Ik was hem vergeten te melden op m'n weblog maar vond de reactie wel zo leuk dat ik toch even moest lachen.

Twee knulletjes van een jaar of 6 zagen mij voorbij lopen met de fiets aan de hand. Het ene knulletje merkte op: "Da's een mooie fiets" waarna de ander zéér stellig zei: "Neeheeeee, dat is een boohooooot!"

hm.... een boot op wielen. Kan wel natuurlijk.