Vandaag heb ik nog eens 4 magneten verwerkt. Deze keer heb ik 4 magneten aan de onderkant van de top van de body geplakt. Deze zullen als hoofddoel hebben om het dekje op te kunnen bergen in de neus.
Tot dusver heb ik altijd het dekje met 3 klittenbandjes vastgemaakt. De achterste punten van het dekje staken nog onder de rand van het instapgat uit. Helemaal handig was dat niet omdat ik het stuur daardoor niet helemaal lekker omhoog kon klappen.
Op de originele plek helemaal voor in de neus was ook geen optie omdat ik dan met de neuzen van m'n schoenen steeds tegen het dekje aan kwam. Het dekje hangt dan namelijk onder invloed van de zwaartekracht omlaag.
Met magneten valt dit op te lossen want die kunnen het dekje omhoog trekken. Omdat er toch al magneten in de rand van het dekje zitten, is het vrij eenvoudig om het dekje dan dus strak tegen de top te laten kleven. Gewoon wat magneten gebruiken.
Het dekje ga ik dus nu toch op de originele plek opbergen. Dit heeft wel één concequentie: de schoenplaatjes heb ik iets meer richting de neuzen van m'n schoenen moeten plaatsen om net voldoende ruimte te maken. Blijkbaar kwam ik met m'n schoenneuzen al bijna tegen de bovenkant van de fiets aan want zonder de schoenplaatjes te verplaatsen zat ik alsnog met m'n neuzen tegen het dekje met magneten aan. Het dekje met de magneten zal misschien 1,3cm dik zijn.
De andere twee magneten zitten een centimeter of 15 bij de spiegels vandaan. Deze zijn om ook aan de achterkant het dekje netjes omhoog te tillen. Hopen dat het bevalt.
zaterdag 27 februari 2010
donderdag 25 februari 2010
Nieuwe egale dekje (bijna) klaar
Het nieuwe dekje heb ik inmiddels zo goed als klaar. Zo goed als, omdat ik toch nog twee extra magneten ga monteren helemaal achteraan.
Omdat het een nieuw dekje betrof, heb ik eerst de gaatjes gedremeld (waarbij één gaatje helaas ook door de bovenste laag van het dekje gegaan is). Daarna het dekje rondom gestikt waarbij ik direct het dacron afdeklapje heb meegestikt:
Uiteraard heb ik ook de afgeknipte rand waar het afdekkapje zit weer even netjes met de soldeerbout bijgewerkt zodat ook die rand netjes is in plaats van dat je tegen grijze 'de ingewanden' van het dekje zit aan te kijken.
De onderkant van m'n nieuwe dekje ziet er nu zo uit:
Ik weet het, dat is niet super netjes maar gelukkig hoef je daar niet tegenaan te kijken. De buitenkant ziet er heel wat beter uit:
Helaas ook niet perfect. Er zit het gaatje in, wat nu wel afgedicht is met polymeerkit maar goed, je ziet het wel. Dan zitten er op een paar plekken ook nog wat polymeerkit waar het niet gewenst is. Maar dat werken met die kit is wel een enorm gesmeer vind ik. Tot slot is nog de afdruk van veel magneetjes te zien (op deze foto niet echt duidelijk) die ik gebruikt heb om het dacron vast te klemmen terwijl de polymeerkit aan het drogen was.
Zie trouwens ook de achterste punten van het dekje die iets omhoog staan en dus niet mooi aansluiten op de body. Dat ben ik nu dus ook aan het aanpakken met extra magneten in de punten.
Hier is de afdruk van de magneetjes wel duidelijk te zien. Met een beetje mazzel trekt dat nog wat bij.
Het eerste doel was om de klittenbandjes achterwege te laten (op één na) om het dekje een stuk vlotter in gebruik te maken (handig voor mensen die kortere stukjes rijden). En dat doel is bereikt. Wie weet dat in de toekomst een nieuw dekje wel helemaal netjes wordt want oefening baart kunst.
Binnekort nog even een paar magneetjes in de neus kitten zodat ik het dekje ook onder en op de neus kan kleven. Maar nu eerst wachten tot de twee extra magneetjes onder de rand vastgekit zitten, daarna de twee bijbehorende magneetjes in het dekje aanbrengen en dan pas weer verder.
Omdat het een nieuw dekje betrof, heb ik eerst de gaatjes gedremeld (waarbij één gaatje helaas ook door de bovenste laag van het dekje gegaan is). Daarna het dekje rondom gestikt waarbij ik direct het dacron afdeklapje heb meegestikt:
Uiteraard heb ik ook de afgeknipte rand waar het afdekkapje zit weer even netjes met de soldeerbout bijgewerkt zodat ook die rand netjes is in plaats van dat je tegen grijze 'de ingewanden' van het dekje zit aan te kijken.
De onderkant van m'n nieuwe dekje ziet er nu zo uit:
Ik weet het, dat is niet super netjes maar gelukkig hoef je daar niet tegenaan te kijken. De buitenkant ziet er heel wat beter uit:
Helaas ook niet perfect. Er zit het gaatje in, wat nu wel afgedicht is met polymeerkit maar goed, je ziet het wel. Dan zitten er op een paar plekken ook nog wat polymeerkit waar het niet gewenst is. Maar dat werken met die kit is wel een enorm gesmeer vind ik. Tot slot is nog de afdruk van veel magneetjes te zien (op deze foto niet echt duidelijk) die ik gebruikt heb om het dacron vast te klemmen terwijl de polymeerkit aan het drogen was.
Zie trouwens ook de achterste punten van het dekje die iets omhoog staan en dus niet mooi aansluiten op de body. Dat ben ik nu dus ook aan het aanpakken met extra magneten in de punten.
Hier is de afdruk van de magneetjes wel duidelijk te zien. Met een beetje mazzel trekt dat nog wat bij.
Het eerste doel was om de klittenbandjes achterwege te laten (op één na) om het dekje een stuk vlotter in gebruik te maken (handig voor mensen die kortere stukjes rijden). En dat doel is bereikt. Wie weet dat in de toekomst een nieuw dekje wel helemaal netjes wordt want oefening baart kunst.
Binnekort nog even een paar magneetjes in de neus kitten zodat ik het dekje ook onder en op de neus kan kleven. Maar nu eerst wachten tot de twee extra magneetjes onder de rand vastgekit zitten, daarna de twee bijbehorende magneetjes in het dekje aanbrengen en dan pas weer verder.
woensdag 24 februari 2010
Egaal dekje
Bij mijn huidige dekje, met klittenband en magneten, heb ik twee klittenbandjes die niet helemaal optimaal zitten. Maar van de 7 klittenbandjes zijn er 4, mogelijk 6 overbodig. Ik heb daarom afgelopen maandag een nieuwe dekje gehaald bij Velomobiel.nl Het betreft een volledig onbewerkt dekje.
Dit dekje heb ik ook weer voorzien van magneten maar tot dusver maar één klittenbandje, en dat is degene middenvoor. Helaas heb ik in het proces bij één magneet net door de bovenkant gedremeld, daar zit nu dus een kleine beschadiging. Erg jammer omdat ik graag een nagenoeg egaal dekje wilde maken met alleen twee dopjes die het klittenbandje middenvoor vasthouden.
Ik heb ook nieuwe magneten besteld die deels reserve worden en deels in de neus van de fiets plaats gaan nemen om het dekje ook goed en vlug op te kunnen bergen. Die magneetjes heb ik nu gebruikt om de randen van het dacron vast te klemmen terwijl de polymeerkit tussen dacron en dekje uithardt.
Mogelijk ga ik toch nog de twee achterste klittenbandjes monteren. Dat doe ik als het opbergen van het dekje niet helemaal naar wens is. Maar het liefst los ik dat laatste op met magneten. Mocht blijken dat met wind de achterste punten van het dekje loswippen, dan zal ik daar nog extra magneten plaatsen tenzij ik al de klittenbandjes heb gemonteerd. Dat wordt dus even afwachten hoe het allemaal zal houden.
Het oude dekje wordt reserve. Die hangt nu met de magneten tegen de binnenkant van de metalen kanteldeur van de garage gekleefd.
Dit dekje heb ik ook weer voorzien van magneten maar tot dusver maar één klittenbandje, en dat is degene middenvoor. Helaas heb ik in het proces bij één magneet net door de bovenkant gedremeld, daar zit nu dus een kleine beschadiging. Erg jammer omdat ik graag een nagenoeg egaal dekje wilde maken met alleen twee dopjes die het klittenbandje middenvoor vasthouden.
Ik heb ook nieuwe magneten besteld die deels reserve worden en deels in de neus van de fiets plaats gaan nemen om het dekje ook goed en vlug op te kunnen bergen. Die magneetjes heb ik nu gebruikt om de randen van het dacron vast te klemmen terwijl de polymeerkit tussen dacron en dekje uithardt.
Mogelijk ga ik toch nog de twee achterste klittenbandjes monteren. Dat doe ik als het opbergen van het dekje niet helemaal naar wens is. Maar het liefst los ik dat laatste op met magneten. Mocht blijken dat met wind de achterste punten van het dekje loswippen, dan zal ik daar nog extra magneten plaatsen tenzij ik al de klittenbandjes heb gemonteerd. Dat wordt dus even afwachten hoe het allemaal zal houden.
Het oude dekje wordt reserve. Die hangt nu met de magneten tegen de binnenkant van de metalen kanteldeur van de garage gekleefd.
dinsdag 23 februari 2010
Fietslift en assteunen
De fietslift hangt aan het plafond en heb ik maar eens geprobeerd. De lift gaat uit zichzelf niet netjes recht omhoog. Ik kan telkens een centimeter of 30 omhoog hijsen om daarna even de fiets weer horizontaal te zetten. Gelukkig zit er wel voldoende wrijving in het hele systeem om de fiets daarna ook horizontaal te houden.
Maar stabiel genoeg om eraan te klussen terwijl hij zo hangt, dat is hij niet helaas. Vandaar dat ik komende donderdag maar even bij de Lidl langs ga om 4 assteunen te halen. Die lijken me net hoog genoeg om onder de lift te zetten en dan een comfortabele hoogte te geven om onder de fiets te liggen om dat via de trapgaten de top eraf te schroeven.
Maar stabiel genoeg om eraan te klussen terwijl hij zo hangt, dat is hij niet helaas. Vandaar dat ik komende donderdag maar even bij de Lidl langs ga om 4 assteunen te halen. Die lijken me net hoog genoeg om onder de lift te zetten en dan een comfortabele hoogte te geven om onder de fiets te liggen om dat via de trapgaten de top eraf te schroeven.
zondag 21 februari 2010
Fietslift
Soms is het wel prettig om je fiets op een zekere hoogte te hebben als je eraan gaat knutselen. Ik heb daar al meer dan eens de Workmate voor gebruikt. Alleen de fiets erop krijgen in je eentje is niet echt eenvoudig. Bovendien is de hoogte niet regelbaar. Niet altijd handig als ik de top eraf wil hebben en via de voetgaten wat boutjes los wil draaien. Ik heb daarvoor ook al eens de fiets op 3 stoelen gezet. Ook niet ideaal, alsnog net niet de juiste hoogte.
Wim S. heeft enige tijd geleden een velomobiellift gemaakt van twee fietsliften en een grote plaat.
Mooi en simpel principe maar volgens mij kan dat praktischer. Iets waarbij hoogte ook wel prettig is, is bijvoorbeeld het smeren van de ketting. Dan wil ik graag het achterwiel los van de grond hebben zodat ik die achteruit kan draaien om zo de ketting rond te bewegen. Mijn voorkeur gaat daarom uit naar een fietslift waarbij de wielen geheel los hangen en hij dus met de bodem van de body steunt op de lift.
Daarbij komt dat ik een plaat niet wil omdat ik maar een kleine garage heb. De enige geschikte plek voor de lift is ook de enige geschikte plek voor een paar TL-bakken. Een omhooggetakelde plaat (als hij niet gebruikt wordt) zou in mijn geval dus al het licht uit de garage wegnemen. Daarom liever een open constructie.
Ik heb daarom deze constructie gemaakt. Het geheel is nog niet klaar maar het geeft al een aardig idee:
Het ding is vrij kort; de dwarsbalken liggen slechts 1,2 meter van elkaar. Mogelijk is dat te weinig (en daarmee instabiel), maar dat moet nog blijken. Als dat het geval is, dan zal ik nog twee lange balken in de lengterichting moeten monteren om hem daaraan op te takelen. Alleen is dat meer gewicht en meer balken die in de weg zitten. Bij voorkeur doe ik dat dus niet.
Wim S. heeft enige tijd geleden een velomobiellift gemaakt van twee fietsliften en een grote plaat.
Mooi en simpel principe maar volgens mij kan dat praktischer. Iets waarbij hoogte ook wel prettig is, is bijvoorbeeld het smeren van de ketting. Dan wil ik graag het achterwiel los van de grond hebben zodat ik die achteruit kan draaien om zo de ketting rond te bewegen. Mijn voorkeur gaat daarom uit naar een fietslift waarbij de wielen geheel los hangen en hij dus met de bodem van de body steunt op de lift.
Daarbij komt dat ik een plaat niet wil omdat ik maar een kleine garage heb. De enige geschikte plek voor de lift is ook de enige geschikte plek voor een paar TL-bakken. Een omhooggetakelde plaat (als hij niet gebruikt wordt) zou in mijn geval dus al het licht uit de garage wegnemen. Daarom liever een open constructie.
Ik heb daarom deze constructie gemaakt. Het geheel is nog niet klaar maar het geeft al een aardig idee:
Het ding is vrij kort; de dwarsbalken liggen slechts 1,2 meter van elkaar. Mogelijk is dat te weinig (en daarmee instabiel), maar dat moet nog blijken. Als dat het geval is, dan zal ik nog twee lange balken in de lengterichting moeten monteren om hem daaraan op te takelen. Alleen is dat meer gewicht en meer balken die in de weg zitten. Bij voorkeur doe ik dat dus niet.
donderdag 18 februari 2010
Quemo is sneller geworden
Hoewel de Quest natuurlijk een enorm snelle machine is, is hij toch niet overal even snel in. Of eigenlijk: ben je niet zo snel in je Quest.
Als ik op de heenweg m'n collega's voorbij gefietst was, kreeg ik bij het werk nog wel eens een enigszins plagerige mededeling dat ik m'n snelheidswinst alweer kwijt was met het hele 'uitstapritueel'. En gelijk hadden ze. Zeker op kortere afstanden weegt dat lange in/uitsttapproces toch wel zwaar mee.
Maar nu met de magneten in het dekje is dat eigenlijk verleden tijd. Dakje en dekje voorover klappen, instappen, de boel terugklappen, dekje ergens in de buurt van 'op z'n plek' houden en hij schiet vanzelf helemaal op z'n plek.
Quemo is dus echt sneller geworden. Niet in rijsnelheid maar wel in totaalgemiddelde.
Als ik op de heenweg m'n collega's voorbij gefietst was, kreeg ik bij het werk nog wel eens een enigszins plagerige mededeling dat ik m'n snelheidswinst alweer kwijt was met het hele 'uitstapritueel'. En gelijk hadden ze. Zeker op kortere afstanden weegt dat lange in/uitsttapproces toch wel zwaar mee.
Maar nu met de magneten in het dekje is dat eigenlijk verleden tijd. Dakje en dekje voorover klappen, instappen, de boel terugklappen, dekje ergens in de buurt van 'op z'n plek' houden en hij schiet vanzelf helemaal op z'n plek.
Quemo is dus echt sneller geworden. Niet in rijsnelheid maar wel in totaalgemiddelde.
woensdag 17 februari 2010
Wat krijg je als je geen geduld hebt?
Ik weet het, ik weet het..... ik ben knutselziek. Als ik eenmaal iets in m'n kop heb en ik ergens aan begin, dan moet het ook direct af.
Ik ben daarom toch verder aan het knutselen geslagen.
Bij de klittenbandjes heb ik een stukje van de 'harde' versie geplakt zodat ik de klittenbandjes kan oprollen en wegklitten tegen het dekje.
Het dekje heb ik op m'n fiets gelegd, waar de magneten dus al in vastgekit zitten. Vervolgens heb ik het dekje weer vastgeklikt met magneetjes op de bovenkant. Die heb ik vervolgens stevig ingedrukt zodat ze letterlijk een 'indruk' hebben achtergelaten in het dekje.
Het dekje heb ik toen weer verwijderd. Op de plekken met de 'indruk' heb ik twee magneten aan weerszijden van het dekje gekleeft zodat ik rondom het magneetje aan de onderkant kon aftekenen.
Daarna ben ik aan het dremelen geslagen en heb ik kuiltjes voor de magneten gemaakt op de gewenste plekken.
Volgende stap was wat Bison Polymax in de gaten spuiten om daarna de magneetjes erin te drukken. Om de magneten weg te werken en om ze wat beter te fixeren in het dekje, heb ik over de magneten een lapje dacron geplakt van 5 bij 5 centimeter. Dacron had ik nog liggen van vliegers maken, wie wat bewaart, die heeft was..... alweer. Het is mooi dun maar stevig materiaal. Ook dit dacron heb ik met Polymax vastgekit. Geen idee of dat een goed idee is, maar daar komen we dan later wel achter.
Omdat het dacron vrij stug is, wilde het niet goed langs de ronde rand blijven zitten. Daarom heb ik om de rand wat karton gedrukt die het dacron strak tegen het dekje gedrukt houden. Met wasknijpers wilde ik het vast zetten maar helaas, de boel gleed gewoon van het dekje af. Nu heb ik wat ronde metalen ringen gebruikt om het karton op z'n plek te houden. De ringen worden aangetrokken door de magneet in het dekje waarmee hij het karton direct inklemt.
En nu? Nu moet ik...... geduld hebben..... of eigenlijk geduld maken. Jammer dat je dat niet in elkaar kan knutselen.
Ik ben daarom toch verder aan het knutselen geslagen.
Bij de klittenbandjes heb ik een stukje van de 'harde' versie geplakt zodat ik de klittenbandjes kan oprollen en wegklitten tegen het dekje.
Het dekje heb ik op m'n fiets gelegd, waar de magneten dus al in vastgekit zitten. Vervolgens heb ik het dekje weer vastgeklikt met magneetjes op de bovenkant. Die heb ik vervolgens stevig ingedrukt zodat ze letterlijk een 'indruk' hebben achtergelaten in het dekje.
Het dekje heb ik toen weer verwijderd. Op de plekken met de 'indruk' heb ik twee magneten aan weerszijden van het dekje gekleeft zodat ik rondom het magneetje aan de onderkant kon aftekenen.
Daarna ben ik aan het dremelen geslagen en heb ik kuiltjes voor de magneten gemaakt op de gewenste plekken.
Volgende stap was wat Bison Polymax in de gaten spuiten om daarna de magneetjes erin te drukken. Om de magneten weg te werken en om ze wat beter te fixeren in het dekje, heb ik over de magneten een lapje dacron geplakt van 5 bij 5 centimeter. Dacron had ik nog liggen van vliegers maken, wie wat bewaart, die heeft was..... alweer. Het is mooi dun maar stevig materiaal. Ook dit dacron heb ik met Polymax vastgekit. Geen idee of dat een goed idee is, maar daar komen we dan later wel achter.
Omdat het dacron vrij stug is, wilde het niet goed langs de ronde rand blijven zitten. Daarom heb ik om de rand wat karton gedrukt die het dacron strak tegen het dekje gedrukt houden. Met wasknijpers wilde ik het vast zetten maar helaas, de boel gleed gewoon van het dekje af. Nu heb ik wat ronde metalen ringen gebruikt om het karton op z'n plek te houden. De ringen worden aangetrokken door de magneet in het dekje waarmee hij het karton direct inklemt.
En nu? Nu moet ik...... geduld hebben..... of eigenlijk geduld maken. Jammer dat je dat niet in elkaar kan knutselen.
Magnetenklusje gestart
Het dekje van mijn fiets gaat dus bevestigd worden met magneten.
Allereerst heb ik zo netjes mogelijk de posities voor de magneten afgemeten rondom het instapgat.
Richard B. heeft op zijn fiets 8 stuks aangebracht, ik heb er 10 van gemaakt omdat dat 1) wat mooier verdeelt en 2) daarmee het dekje strakker tegen het instapgat getrokken wordt en 3) er minder kieren zullen ontstaan.
Met wat plakband heb ik de plekken aangegeven. Vervolgens heb ik het dekje op de fiets gelegd en daarna op alle plekken waar magneten moeten komen, het dekje tussen 2 magneten aan de body geklemd.
De volgende stap was het vastlijmen van de magneten die onder de rand van het instapgat moeten komen. Daarbij heb ik telkens de losse magneet onder de rand weggehaald, van wat Bison Polymax voorzien en weer onder de rand gedrukt waarbij de magneet op het dekje de gelijmde magneet op z'n plek trok.
Ik heb bij alle magneten wel even opgelet dat ik ze allemaal met dezelfde pool in omhoog heb laten wijzen. Dat is wel zo handig bij het monteren in het dekje.
Vannacht mag de kit drogen. De magneten in het dekje zal ik pas in de vakantie gaan monteren omdat ook dat moet drogen alleen bij het lostrekken van het dekje zal het dan wel fijn zijn als de kit goed uitgehard is. De magneten onder de rand van het instapgat hebben verder weinig te lijden.
[edit]
Een kleine wijziging. Ik heb van de 10 magneten toch 8 gemaakt. De reden is dat de een-na-achterste magneten precies daar zitten waar ik met m'n broekzakken langs kom. Daar zitten ondermeer m'n pinpassen in en die gaan het sterke, veranderende magneetveld (door bewegen langs de magneet) niet leuk vinden. Vandaar dat ik die er tussenuit heb gehaald en de magneten daar voor 5 centimeter naar achteren heb verplaatst.
Allereerst heb ik zo netjes mogelijk de posities voor de magneten afgemeten rondom het instapgat.
Richard B. heeft op zijn fiets 8 stuks aangebracht, ik heb er 10 van gemaakt omdat dat 1) wat mooier verdeelt en 2) daarmee het dekje strakker tegen het instapgat getrokken wordt en 3) er minder kieren zullen ontstaan.
Met wat plakband heb ik de plekken aangegeven. Vervolgens heb ik het dekje op de fiets gelegd en daarna op alle plekken waar magneten moeten komen, het dekje tussen 2 magneten aan de body geklemd.
De volgende stap was het vastlijmen van de magneten die onder de rand van het instapgat moeten komen. Daarbij heb ik telkens de losse magneet onder de rand weggehaald, van wat Bison Polymax voorzien en weer onder de rand gedrukt waarbij de magneet op het dekje de gelijmde magneet op z'n plek trok.
Ik heb bij alle magneten wel even opgelet dat ik ze allemaal met dezelfde pool in omhoog heb laten wijzen. Dat is wel zo handig bij het monteren in het dekje.
Vannacht mag de kit drogen. De magneten in het dekje zal ik pas in de vakantie gaan monteren omdat ook dat moet drogen alleen bij het lostrekken van het dekje zal het dan wel fijn zijn als de kit goed uitgehard is. De magneten onder de rand van het instapgat hebben verder weinig te lijden.
[edit]
Een kleine wijziging. Ik heb van de 10 magneten toch 8 gemaakt. De reden is dat de een-na-achterste magneten precies daar zitten waar ik met m'n broekzakken langs kom. Daar zitten ondermeer m'n pinpassen in en die gaan het sterke, veranderende magneetveld (door bewegen langs de magneet) niet leuk vinden. Vandaar dat ik die er tussenuit heb gehaald en de magneten daar voor 5 centimeter naar achteren heb verplaatst.
Wie wat bewaart.....
Vandaag heb ik de magneetjes ontvangen uit Duitsland. Ik kan dus aan de slag gaan met het monteren van de magneetjes aan m'n dekje.
De magneetjes die ik heb zijn 5mm dik en daarmee eigenlijk te dik om gewoon tegen de onderkant van het dekje te plakken omdat het dekje dan wel een heel eind los van de body komt. Dat wil ik niet. Daarom wil ik in het dekje wat ronde kuiltjes maken met een diepte van 5mm (het dekje is een millimeter of 8 dik dus dat kan wel).
Maar zomaar experimenteren aan het dekje doe ik liever niet tenzij het echt niet anders kan. Maar zoals ik al zei: wie wat bewaart.... Dat kan je op verschillende manieren aanvullen. Want wie wat bewaart heeft meer troep maar wie wat bewaart hééft ook wat. En dat gezegde blijkt nu wel weer.
Een jaar of wat geleden heb ik de Versatile voorzien van een Quest-dekje. Alleen is het hoofdgat van de Versatile beduidend kleiner dan die van de Quest dus moest er heel wat van het dekje worden afgeknipt. En dat 'afvalmateriaal' heb ik bewaard. Erg handig want daar kan ik dus naar hartelust op experimenteren.
Ik heb getwijfeld tussen kuiltjes smelten of kuiltjes frezen (met de Dremel). Ik ben eerst voor het laatste gegaan. Met een mal heb ik een cirkel van 15mm afgetekend op het materiaal van het Questdekje en vervolgens heb ik de Dremel erin gezet. Eerst heb ik geprobeerd of het met een freesje uberhaupt zou lukken. Dat blijkt het geval. Dus kon ik nu het gat groter maken totdat het de diameter van het magneetje had. Alleen het stoflaagje aan het oppervlak van het dekje werkt niet goed mee en laat zich niet goed wegfrezen als ik de frees zijdelings door het materiaal beweesg.
Daarom heb ik bij een volgende poging eerst de frees rondom langs de rand van het gat in het dekje geduwd en daarna naar het midden van het gat gewerkt. Dat gaat vrij goed.
Nu eerst maar eens netjes aftekenen waar ik de magneetjes ga plaatsen.
Mijn plan is eerst op de fiets bepalen waar de magneetjes het beste kunnen zitten en monteren. Vervolgens het dekje op de fiets leggen, andere magneetjes vanaf de bovenkant op het dekje leggen daar waar de magneetjes aan de onderkant van het instapgat zitten zodat het dekje op z'n plek gehouden wordt.
Daarna kan ik de magneetjes tijdelijk met tape op de bovenkant fixeren. Het dekje kan dan van de fiets af waarna ik aan de onderkant weer magneetjes tegen het dekje kleef. Alle magneetjes gebruiken om aan de onderkant af te tekenen en dremelen maar.
Als alle kuilen erin zitten, kan ik de magneten erin lijmen. Dat wil ik doen met Bison Polymax kit.
Hieronder even een fotootje van een magneet óp het dekje en een magneet ín het dekje:
De magneetjes die ik heb zijn 5mm dik en daarmee eigenlijk te dik om gewoon tegen de onderkant van het dekje te plakken omdat het dekje dan wel een heel eind los van de body komt. Dat wil ik niet. Daarom wil ik in het dekje wat ronde kuiltjes maken met een diepte van 5mm (het dekje is een millimeter of 8 dik dus dat kan wel).
Maar zomaar experimenteren aan het dekje doe ik liever niet tenzij het echt niet anders kan. Maar zoals ik al zei: wie wat bewaart.... Dat kan je op verschillende manieren aanvullen. Want wie wat bewaart heeft meer troep maar wie wat bewaart hééft ook wat. En dat gezegde blijkt nu wel weer.
Een jaar of wat geleden heb ik de Versatile voorzien van een Quest-dekje. Alleen is het hoofdgat van de Versatile beduidend kleiner dan die van de Quest dus moest er heel wat van het dekje worden afgeknipt. En dat 'afvalmateriaal' heb ik bewaard. Erg handig want daar kan ik dus naar hartelust op experimenteren.
Ik heb getwijfeld tussen kuiltjes smelten of kuiltjes frezen (met de Dremel). Ik ben eerst voor het laatste gegaan. Met een mal heb ik een cirkel van 15mm afgetekend op het materiaal van het Questdekje en vervolgens heb ik de Dremel erin gezet. Eerst heb ik geprobeerd of het met een freesje uberhaupt zou lukken. Dat blijkt het geval. Dus kon ik nu het gat groter maken totdat het de diameter van het magneetje had. Alleen het stoflaagje aan het oppervlak van het dekje werkt niet goed mee en laat zich niet goed wegfrezen als ik de frees zijdelings door het materiaal beweesg.
Daarom heb ik bij een volgende poging eerst de frees rondom langs de rand van het gat in het dekje geduwd en daarna naar het midden van het gat gewerkt. Dat gaat vrij goed.
Nu eerst maar eens netjes aftekenen waar ik de magneetjes ga plaatsen.
Mijn plan is eerst op de fiets bepalen waar de magneetjes het beste kunnen zitten en monteren. Vervolgens het dekje op de fiets leggen, andere magneetjes vanaf de bovenkant op het dekje leggen daar waar de magneetjes aan de onderkant van het instapgat zitten zodat het dekje op z'n plek gehouden wordt.
Daarna kan ik de magneetjes tijdelijk met tape op de bovenkant fixeren. Het dekje kan dan van de fiets af waarna ik aan de onderkant weer magneetjes tegen het dekje kleef. Alle magneetjes gebruiken om aan de onderkant af te tekenen en dremelen maar.
Als alle kuilen erin zitten, kan ik de magneten erin lijmen. Dat wil ik doen met Bison Polymax kit.
Hieronder even een fotootje van een magneet óp het dekje en een magneet ín het dekje:
maandag 15 februari 2010
Wedstrijdje met een banaan en meer.
Vandaag heb ik een paar minder fraaie maar ook wel fraaie momenten meegenaakt.
Vanmorgen op de heenweg naar het werk kreeg ik eerst bijna een jong meisje voor m'n wielen. Wie bij wie hoorde, weet ik niet maar in ieder geval kwamen twee volwassenen (een man en een vrouw) en twee kinderen (een jongetje en een meisje) van rechts aanrijden. Ze moesten voorrang verlenen aan bestuurders op de weg waarop ik reed, getuige de haaietanden die ze voor hun neus hadden. De man en het knulletje reden voorop en konden probleemloos voor mij langs rijden om over te steken. De vrouw en het meisje niet echt. Ze leken te willen stoppen maar het meisje trok toch ineens op. Nou houd ik er gelukkig altijd rekening mee dat een kind onverwachts toch over kan steken dus heb ik de remhendel stevig ingeknepen.
Even later bij de Spoolderbergweg was het weer raak bij de basisschool. Daar meende een knulletje sneeuwballen op fietsen te moeten gooien. Vorige week heb ik ook al een sneeuwbal mogen ontvangen. Vandaag heb ik het stuur regelrecht in hun richting gegooid. Nee, geen zorgen ik zou ze niet aan willen rijden, kon ok niet want daarvoor moest ik eerst een trottoir op en dan door een metalen hek rammen; geen goed idee. Maar de mannetjes heb ik toch even duidelijk gemaakt dat ze dat maar beter niet konden doen: gooien op fietsen en brommers en ander verkeer.
Weer niet veel verder sloeg ik rechtsaf richting de verkeerslichten. Daar is het fietspad in de bocht gescheiden door een opstaande rand. Maar er zijn daar veel fietsers die gaan spookrijden (in beide richtingen) dus mocht ik ook daar in de ankers om een aanrijding te voorkomen.
Teruggaande heb ik verder weinig brokkenpiloten meegemaak. Ik ben trouwens even naar Heerde geweest om een 2e fietslift te halen. Ik heb er al een maar ik wil er nog een tweede bij hebben om Wim S. na te doen met zijn velomobiellift. Ik heb al vaker lopen klooien om m'n velomobiel op een workmate te krijgen o.i.d. Zo'n fietslift daarvoor gebruiken is wel heel wat handiger. Alleen ben ik wel van plan om het iets anders aan te pakken dan Wim. Ik ben van plan om 4 balken te gebruiken om het frame van te maken in plaats van een grote vlakke plaat. Het liefst heb ik de wielen van de grond, en de voetgaten volledig bereikbaar. Mocht de veerpoot er een keer uit moeten, dan kan dat een stuk makkelijker als de fiets met de bodem op balken ligt in plaats van dat hij met de wielen op een plaat staat. En de voetgaten wil ik vrij houden zodat ik fatsoenlijk bij de boutjes in de neus kan komen om de top eraf te halen.
Toen ik thuis was, kwam ik erachter dat ik nog wat boodschappen in de stad vergeten was. Dus ben ik weer naar de stad gereden. Eerst was het ellende bij de slagboom bij de Twistvlietbrug. Blijkbaar is er een voertuig tegenaan gereden want het ding heeft een lichte knik. Dat was me even daarvoor al opgevallen toen ik op weg naar huis was.
Maar nu ik er weer onderdoor wilde, zag het er toch wat anders uit dan voorheen. Wat bleek, het uiteinde van de slagboom hing niet in z'n steunpunt maar daarnaast en, zo was te horen aan het dakje van m'n fiets, een stukje lager. Ik pas er dus aan het uiteinde van de slagboom niet onderdoor op dit moment.
In de stad heb ik van de kleurrijk uitgedoste carnavalvierders ook nog wat dingen gehoord. Eerst een vrouw die bukte om oogcontact te kunnen maken. Vrolijk commentaar kwam op dat moment uit haar mond. Wat weet ik niet meer. Maar ik was nog geen 10 meter verder of ik hoorde haar tegen haar carnavalvierende metgezel zeggen dat ze het maar gevaarlijke dingen vond.
Ik heb m'n fiets ergens neergezet en ben een winkel binnen gegaan. Toen ik buiten kwam, waren een paar rare snuiters geïnteresseerd in m'n fiets. Ze vonden het wel mooi. Maar ze wilden wel weten of ik ook net zoveel muziek bij me had zoals zij in hun gemodificeerde kinderwagen met accu, radio en speakers aan boord. Nee, dat heb ik dus niet. Ik moet het doen met m'n MP3-functie van m'n mobieltje en een paar oortelefoontjes.
Toen ik net vertrokken was, zag ik 3 bananen lopen. 1 ging in de starthouding staan om de wedstrijd met me aan te gaan. Bang om over het gele ding uit te glijden, heb ik hem maar laten winnen. Ik houd m'n fiets graag krasvrij. De banaan liep vrolijk terug met z'n pilsje in z'n hand naar z'n medepisangs.
Verder heb ik vandaag een mailtje ontvangen dat mijn magneetjes vandaag op de post zijn gegaan. Ze moeten uit Duitsland komen dus zal het vermoedelijk eind van de week hier zijn.
Vanmorgen op de heenweg naar het werk kreeg ik eerst bijna een jong meisje voor m'n wielen. Wie bij wie hoorde, weet ik niet maar in ieder geval kwamen twee volwassenen (een man en een vrouw) en twee kinderen (een jongetje en een meisje) van rechts aanrijden. Ze moesten voorrang verlenen aan bestuurders op de weg waarop ik reed, getuige de haaietanden die ze voor hun neus hadden. De man en het knulletje reden voorop en konden probleemloos voor mij langs rijden om over te steken. De vrouw en het meisje niet echt. Ze leken te willen stoppen maar het meisje trok toch ineens op. Nou houd ik er gelukkig altijd rekening mee dat een kind onverwachts toch over kan steken dus heb ik de remhendel stevig ingeknepen.
Even later bij de Spoolderbergweg was het weer raak bij de basisschool. Daar meende een knulletje sneeuwballen op fietsen te moeten gooien. Vorige week heb ik ook al een sneeuwbal mogen ontvangen. Vandaag heb ik het stuur regelrecht in hun richting gegooid. Nee, geen zorgen ik zou ze niet aan willen rijden, kon ok niet want daarvoor moest ik eerst een trottoir op en dan door een metalen hek rammen; geen goed idee. Maar de mannetjes heb ik toch even duidelijk gemaakt dat ze dat maar beter niet konden doen: gooien op fietsen en brommers en ander verkeer.
Weer niet veel verder sloeg ik rechtsaf richting de verkeerslichten. Daar is het fietspad in de bocht gescheiden door een opstaande rand. Maar er zijn daar veel fietsers die gaan spookrijden (in beide richtingen) dus mocht ik ook daar in de ankers om een aanrijding te voorkomen.
Teruggaande heb ik verder weinig brokkenpiloten meegemaak. Ik ben trouwens even naar Heerde geweest om een 2e fietslift te halen. Ik heb er al een maar ik wil er nog een tweede bij hebben om Wim S. na te doen met zijn velomobiellift. Ik heb al vaker lopen klooien om m'n velomobiel op een workmate te krijgen o.i.d. Zo'n fietslift daarvoor gebruiken is wel heel wat handiger. Alleen ben ik wel van plan om het iets anders aan te pakken dan Wim. Ik ben van plan om 4 balken te gebruiken om het frame van te maken in plaats van een grote vlakke plaat. Het liefst heb ik de wielen van de grond, en de voetgaten volledig bereikbaar. Mocht de veerpoot er een keer uit moeten, dan kan dat een stuk makkelijker als de fiets met de bodem op balken ligt in plaats van dat hij met de wielen op een plaat staat. En de voetgaten wil ik vrij houden zodat ik fatsoenlijk bij de boutjes in de neus kan komen om de top eraf te halen.
Toen ik thuis was, kwam ik erachter dat ik nog wat boodschappen in de stad vergeten was. Dus ben ik weer naar de stad gereden. Eerst was het ellende bij de slagboom bij de Twistvlietbrug. Blijkbaar is er een voertuig tegenaan gereden want het ding heeft een lichte knik. Dat was me even daarvoor al opgevallen toen ik op weg naar huis was.
Maar nu ik er weer onderdoor wilde, zag het er toch wat anders uit dan voorheen. Wat bleek, het uiteinde van de slagboom hing niet in z'n steunpunt maar daarnaast en, zo was te horen aan het dakje van m'n fiets, een stukje lager. Ik pas er dus aan het uiteinde van de slagboom niet onderdoor op dit moment.
In de stad heb ik van de kleurrijk uitgedoste carnavalvierders ook nog wat dingen gehoord. Eerst een vrouw die bukte om oogcontact te kunnen maken. Vrolijk commentaar kwam op dat moment uit haar mond. Wat weet ik niet meer. Maar ik was nog geen 10 meter verder of ik hoorde haar tegen haar carnavalvierende metgezel zeggen dat ze het maar gevaarlijke dingen vond.
Ik heb m'n fiets ergens neergezet en ben een winkel binnen gegaan. Toen ik buiten kwam, waren een paar rare snuiters geïnteresseerd in m'n fiets. Ze vonden het wel mooi. Maar ze wilden wel weten of ik ook net zoveel muziek bij me had zoals zij in hun gemodificeerde kinderwagen met accu, radio en speakers aan boord. Nee, dat heb ik dus niet. Ik moet het doen met m'n MP3-functie van m'n mobieltje en een paar oortelefoontjes.
Toen ik net vertrokken was, zag ik 3 bananen lopen. 1 ging in de starthouding staan om de wedstrijd met me aan te gaan. Bang om over het gele ding uit te glijden, heb ik hem maar laten winnen. Ik houd m'n fiets graag krasvrij. De banaan liep vrolijk terug met z'n pilsje in z'n hand naar z'n medepisangs.
Verder heb ik vandaag een mailtje ontvangen dat mijn magneetjes vandaag op de post zijn gegaan. Ze moeten uit Duitsland komen dus zal het vermoedelijk eind van de week hier zijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)