Vandaag wordt weer de ligfietsrace in Zwolle gereden. Ik heb me opgegeven om samen met Wim G. op de Pino te rijden. Maar het weer zit niet mee vandaag en Wim belt me op. We besluiten om de Pino maar niet te gebruiken. Dus besluit ik met m'n Quest mee te doen. Alleen moet er nog wel snel wat onderhoud gepleegd worden. De linker rem hapt de laatste tijd weer met nat wegdek dus moet die gesmeerd worden. Met wat noodgrepen smeer ik m'n remmen. Direct pomp ik de banden nog even op. Maar bij oppompen van de ene voorband (ik weet niet meer zeker welke het was maar ik meen de rechter) komt er wat witte vloeistof langs het ventiel naar buiten stromen. Er zit dus ergens een lek in die band. De band heb ik verwijderd en het lek gezocht. Het zoeken duurde niet lang. Ik hoefde alleen maar te kijken waar de hoeveelheid antilekvloeistof het meest was tussen binnen- en buitenband. Maar goed, de band was dus wederom effectief gedicht door de antilekvloeistof.
De band heb ik geplakt en de buitenband toch maar even vervangen door een nieuwe omdat ik met de race niet zit te wachten op wederom een lek.
Tot slot de lekstatistieken:
Lek 1: 2358km; Rechtsvoor; Kojak; gewoon lek
Lek 2: 3032km; Rechtsvoor; Kojak; vrij 'groot' stukje metaal.
Lek 3: 4922km; Rechtsvoor; Kojak; groot stuk glas
Lek 4: 6341km; Achter; Kojak; groot stuk glas maar effectief gedicht door SuperSealant; pas opgemerkt bij verwisselen van de band.
Lek 5: 6947km; Rechtsvoor; Kojak; niet duidelijk wat de veroorzaker was, wel veel steentjes/glas aangetroffen.
Lek 6, 7, 8, 9 en 10: 7859km; Achter; Furious Fred; 1 groter lek, 4 kleinere lekken, alle 5 gedicht door SuperSealant en pas opgemerkt bij verwisselen van de band.
Lek 11: 9570km; Rechtsvoor; Kojak; Vermoedelijk velglint
Lek 12: 11219km; Rechtsvoor (meen ik); Lek effectief gedicht door de race sealant
zondag 12 september 2010
maandag 30 augustus 2010
Agressief?
Bij de afrit van de snelweg bij Zwolle centrum, komende uit de richting Meppel is het altijd feest. Onlangs is er weer een fietser van de sokken gereden omdat een automobilist de fietser 'over het hoofd' had gezien en nee, het was geen ligfietser waarbij snel de schuld bij de 'lage' ligfietser wordt gelegd. Nee, het zicht op normale fietsers is daar goed en doorgaans ook op ligfietsers. Maar goed, zo'n beetje de helft van de automobilisten heeft daar geen oog voor de fietsers.
Vandaag kwam ik aanrijden. Ik zie voor mij (nog wel op enkele tientallen meters afstand) een witte bestelwagen oprijden tot aan de haaietanden. Ik zie de bestuurder kijken naar links (de juiste richting). Dat is mooi want toch een automobilist die aandacht heeft voor fietsers.
Helaas, te vroeg gejuigd want de man trekt toch op om aan te sluiten achter zijn voorganger waarbij hij dwars op het fietspad stil blijft staan.
Enkele seconden later ben ik daar aangekomen en kan dus niet verder. Ik doe ook maar eens of m'n neus bloedt en rijd door tot de zijkant van z'n wagen en steek m'n vinger op. Nee, niet die middelste maar een dikke duim en geef hem een pluimpje 'Goed gedaan!'
De man draait z'n portierraampje verder omlaag, kijkt in mijn richting en zegt quasi-verontschuldigend 'Sorry hoor'. Ik zeg hem dat hij de kruising staat te blokkeren en geef hem nog een keer het compliment met de bijbehorende opgestoken duim. Maar ik krijg vervolgens te horen dat ik niet zo agressief hoef te doen. Ik geef nog maar een keer duidelijk aan dat ik m'n duim opstak en demonstreer het nog een keer met wederom het compliment
Inmiddels heeft mijn 'bloedende neus' ook effect want rechts van mij kunnen auto's die van de snelweg komen ook niet meer verder want...... ik sta de boel te blokkeren in verband met het heerschap voor mij.
Eindelijk rijdt het heerschap door.
Maarja, dan ben je overgestoken en moet je linksaf. Daar moet je als fietser wederom tal van auto's en vrachtwagens voorbij zien te komen. Zij hebben welliswaar voorrang maar moeten vaak wachten voor verkeerslichten. Tja, ook dan sluiten ze aan en als ze haaietanden voor fietspaden al negeren dan zullen ze aan de regel van het vrijhouden van kruisingen helemáál geen boodschap hebben.
Vandaag kwam ik aanrijden. Ik zie voor mij (nog wel op enkele tientallen meters afstand) een witte bestelwagen oprijden tot aan de haaietanden. Ik zie de bestuurder kijken naar links (de juiste richting). Dat is mooi want toch een automobilist die aandacht heeft voor fietsers.
Helaas, te vroeg gejuigd want de man trekt toch op om aan te sluiten achter zijn voorganger waarbij hij dwars op het fietspad stil blijft staan.
Enkele seconden later ben ik daar aangekomen en kan dus niet verder. Ik doe ook maar eens of m'n neus bloedt en rijd door tot de zijkant van z'n wagen en steek m'n vinger op. Nee, niet die middelste maar een dikke duim en geef hem een pluimpje 'Goed gedaan!'
De man draait z'n portierraampje verder omlaag, kijkt in mijn richting en zegt quasi-verontschuldigend 'Sorry hoor'. Ik zeg hem dat hij de kruising staat te blokkeren en geef hem nog een keer het compliment met de bijbehorende opgestoken duim. Maar ik krijg vervolgens te horen dat ik niet zo agressief hoef te doen. Ik geef nog maar een keer duidelijk aan dat ik m'n duim opstak en demonstreer het nog een keer met wederom het compliment
Inmiddels heeft mijn 'bloedende neus' ook effect want rechts van mij kunnen auto's die van de snelweg komen ook niet meer verder want...... ik sta de boel te blokkeren in verband met het heerschap voor mij.
Eindelijk rijdt het heerschap door.
Maarja, dan ben je overgestoken en moet je linksaf. Daar moet je als fietser wederom tal van auto's en vrachtwagens voorbij zien te komen. Zij hebben welliswaar voorrang maar moeten vaak wachten voor verkeerslichten. Tja, ook dan sluiten ze aan en als ze haaietanden voor fietspaden al negeren dan zullen ze aan de regel van het vrijhouden van kruisingen helemáál geen boodschap hebben.
Blij dat ik daar in de stortregen reed
Toen ik gisteren thuis kwam na het retourtje Ane kreeg ik te horen dat het hier in Zwolle niet echt daverend weer was geweest. Gisteravond zag ik op Weblog Zwolle dat er toch wel de nodige schade is ontstaan door harde wind zoals ontwortelde bomen. Ik ben blij dat ik in de stromende regen reed bij Ankum op het moment van de harde wind in Zwolle want die 15 kilometer verderop heb ik behalve de stortregen maar weinig ellende gehad onderweg. Gezien de schade in Zwolle had ik best kans gelopen dat ik aan het 'vliegen' gegaan was met m'n Quest.
Vanmorgen op weg naar het werk werd het nog een keer duidelijk. Langs de Zuiderzeestraatweg (waarvan het fietspad nog altijd niet opnieuw geasfalteerd is helaas, ik moet het doen met bordjes 'slecht wegdek') waren 2 bomen als luciferhoutjes doormidden gebroken. Op het werk kreeg ik te horen van een ingestorte boerderij in Kamperveen (ligt wel een stuk verder weg trouwens) die op sensatiezender SBS6 te zien was geweest (het drama daar leek groter op TV dan het in werkelijkheid schijnt te zijn, het boerderijtje stond al op instorten en was ook al sloopklaar, de eigenaar woont in een fors complex naast het boerderijtje maar dat is niet in beeld gebracht)
Maar goed, blij dus dat ik niet een half uur eerder in Zwolle was.
Vanmorgen op weg naar het werk werd het nog een keer duidelijk. Langs de Zuiderzeestraatweg (waarvan het fietspad nog altijd niet opnieuw geasfalteerd is helaas, ik moet het doen met bordjes 'slecht wegdek') waren 2 bomen als luciferhoutjes doormidden gebroken. Op het werk kreeg ik te horen van een ingestorte boerderij in Kamperveen (ligt wel een stuk verder weg trouwens) die op sensatiezender SBS6 te zien was geweest (het drama daar leek groter op TV dan het in werkelijkheid schijnt te zijn, het boerderijtje stond al op instorten en was ook al sloopklaar, de eigenaar woont in een fors complex naast het boerderijtje maar dat is niet in beeld gebracht)
Maar goed, blij dus dat ik niet een half uur eerder in Zwolle was.
zondag 29 augustus 2010
Toch m'n doel bereikt
Goed, de vakantie is in zekere zin voorbij want eergisteren (vrijdag) moest ik weer beginnen met werken. Toch reken ik dit weekend nog een klein beetje tot de vakantieperiode.
In Ane is een familieweekend waarbij vandaag 'de' familiedag is. Daar zouden we met z'n allen naartoe gaan. Maar een wat minder gebruikelijke nacht heeft daar verandering in gebracht. Afgelopen nacht mochten we al het beddegoed van onze oudste dochter vervangen wegens iets in de maag wat eruit moest (virusje gok ik, er schijnt wat te heersen).
Onze dochter heeft ook wat last van wagenziekte. Met een kind wat overgegeven heeft en wagenziekte heeft in een auto stappen is geen goed idee, zeker niet als je zelf niet tegen de geur van overgeefsel kan (en er spontaan zelf achteraan gaat). M'n vrouw was ook niet helemaal fris in de buik. Het leek mij daarom beter dat m'n vrouw en de kinderen thuis bleven. Ik ben er dus alleen naartoe gegaan.
Ane is zo'n 45 tot 50 kilometer van Zwolle verwijderd als je een beetje gangbare routes kiest. Dat is een mooie afstand om te fietsen. Ook al is het weer nog altijd niet daverend te noemen, ben ik toch met de fiets naar de familiedag gegaan. Daarmee heb ik toch m'n doel bereikt om gemiddeld elke vakantieweek 100 kilometer te fietsen.
Morgen gaan we weer beginnen met de vaste woon-werk-kilometers, ook goed voor 100 kilometer per week.
In Ane is een familieweekend waarbij vandaag 'de' familiedag is. Daar zouden we met z'n allen naartoe gaan. Maar een wat minder gebruikelijke nacht heeft daar verandering in gebracht. Afgelopen nacht mochten we al het beddegoed van onze oudste dochter vervangen wegens iets in de maag wat eruit moest (virusje gok ik, er schijnt wat te heersen).
Onze dochter heeft ook wat last van wagenziekte. Met een kind wat overgegeven heeft en wagenziekte heeft in een auto stappen is geen goed idee, zeker niet als je zelf niet tegen de geur van overgeefsel kan (en er spontaan zelf achteraan gaat). M'n vrouw was ook niet helemaal fris in de buik. Het leek mij daarom beter dat m'n vrouw en de kinderen thuis bleven. Ik ben er dus alleen naartoe gegaan.
Ane is zo'n 45 tot 50 kilometer van Zwolle verwijderd als je een beetje gangbare routes kiest. Dat is een mooie afstand om te fietsen. Ook al is het weer nog altijd niet daverend te noemen, ben ik toch met de fiets naar de familiedag gegaan. Daarmee heb ik toch m'n doel bereikt om gemiddeld elke vakantieweek 100 kilometer te fietsen.
Morgen gaan we weer beginnen met de vaste woon-werk-kilometers, ook goed voor 100 kilometer per week.
vrijdag 27 augustus 2010
Schoenen en schoenplaatjes
M'n SPD-plaatjes en de zolen van m'n schoenen beginnen aardig versleten te raken. Maar ook de voering aan de binnenkant bij de hakken is gewoon compleet door. En helemaal fraai is dat de zool van de ene schoen is gebarsten daar waar het plaatje gemonteerd zit. Bij fors kracht zetten voel ik bij die schoen dan ook het plaatje aan de binnenkant van de schoen tegen m'n voet duwen. Kortom: tijd voor nieuwe schoenen.
Ik heb de indruk dat ik vrij snel schoenplaatjes slijt. Daar waar sommige mensen spreken over soms wel 10.000 kilometer met één stel plaatjes, heb ik de indruk dat ik toch heel wat vlotter mijn plaatjes moet vervangen. Nu is dus een mooie gelegenheid om er maar eens een berichtje over te schrijven en in de toekomst weer op te halen.
Helemaal vreemd is forse slijtage bij mij niet trouwens omdat ik dagelijks gewoon de hele dag door op m'n fietsschoenen loop. De zolen maar dus ook de plaatjes slijten hierdoor toch wel meer dan wanneer je langere ritten maakt en buiten de fiets de schoenen maar weinig draagt.
Huidige kilometerstand: 10879
Ik heb de indruk dat ik vrij snel schoenplaatjes slijt. Daar waar sommige mensen spreken over soms wel 10.000 kilometer met één stel plaatjes, heb ik de indruk dat ik toch heel wat vlotter mijn plaatjes moet vervangen. Nu is dus een mooie gelegenheid om er maar eens een berichtje over te schrijven en in de toekomst weer op te halen.
Helemaal vreemd is forse slijtage bij mij niet trouwens omdat ik dagelijks gewoon de hele dag door op m'n fietsschoenen loop. De zolen maar dus ook de plaatjes slijten hierdoor toch wel meer dan wanneer je langere ritten maakt en buiten de fiets de schoenen maar weinig draagt.
Huidige kilometerstand: 10879
Remwerking onbetrouwbaar
Gisteren schreef ik er ook al over: de remwerking van m'n fiets.
Gisteren had ik op een gegeven moment last van gebrek aan remkracht. Vandaag was het juist omgekeerd. Ik hoefde bij wijze van spreken alleen maar naar de remhendel te kijken of het linker wiel blokkeerde al. Het is zelfs zodanig heftig dat ik maar besloten heb om de remkabel naar het linker wiel flink los te stellen en zo alleen nog maar op het rechter wiel te remmen want die valt nog wel te doseren.
Hier moet toch een keer een oplossing voor komen want dit rijdt niet fijn maar ook niet veilig.
Gisteren had ik op een gegeven moment last van gebrek aan remkracht. Vandaag was het juist omgekeerd. Ik hoefde bij wijze van spreken alleen maar naar de remhendel te kijken of het linker wiel blokkeerde al. Het is zelfs zodanig heftig dat ik maar besloten heb om de remkabel naar het linker wiel flink los te stellen en zo alleen nog maar op het rechter wiel te remmen want die valt nog wel te doseren.
Hier moet toch een keer een oplossing voor komen want dit rijdt niet fijn maar ook niet veilig.
donderdag 26 augustus 2010
Het gevaar dat van onderen komt
Laatste week vakantie. Vorige week heb ik niet (noemenswaardig) gefietst en dus loop ik 'achter' bij m'n gemiddelde van 100 kilometer fietsen per vakantieweek. Inhalen gaat het niet meer worden maar een beetje inlopen kan wel. Vandaag heb ik daarom nog maar even een rondje gefietst.
Omdat ik niet echt degelijk wat tijd had om me voor te bereiden, heb ik gisteravond met Garmin een route uitgestippeld van Zwolle naar Deventer, dan Apeldoorn, vervolgens via Epe (Zuidweg) naar huis.
Normaal stippel ik een route uit, maak er een track van en rijd hem met OziExplorer CE.
Omdat ik graag langs de IJssel richting Deventer wilde, heb ik eerst in MapSource een route uit laten stippelen van Zwolle naar Deventer op een routeerbare topografische kaart. Hierbij pakte hij een route die ik niet wilde volgen dus heb ik de route wat versleept naar de gewenste fietspaden. En de rest van de route heb ik uiteraard ook uitgestippeld. Deze route heb ik naar m'n smartphone gezonden.
Vandaag ben ik op pad gegaan. Het weer van vandaag is ronduit waardeloos te noemen. Overal plassen en niet zo'n beetje ook.
Maar tijdens het laden van de route in Mobile XT begon hij direct met 'herberekenen' terwijl ik toch echt hetzelfde kaartmateriaal heb staan in Mobile XT. Maar goed, ik ben aan het rijden gegaan.
Al snel bleek dat de herberekende route niet die route was die ik had uitgestippeld. Ik werd via de oorspronkelijke route gestuurd waarbij ik telkens moest afslaan richting het waypoint wat ik had aangemaakt om de route te verleggen. Na dat waypoint werd ik gewoon weer keihard naar de oorspronkelijke route terug gestuurd. Dat schiet natuurlijk niet op.
De momenten dat ik wel de uitgestippelde route kon volgen, kwam ik ineens op een half verhard pad uit wat te smal is voor m'n Quest en ook nog eens vol blubber lag. Die heb ik toch maar niet genomen.
Toen ik ook nog eens de veerpont opgestuurd werd, heb ik besloten om over te stappen op ander kaartmateriaal en gewoon linea-recta naar Deventer te rijden.
In Olst was het trouwens feest (trouwens op heel wat meer plekken). Er lagen diepe plassen aan weerszijden van de weg. Van de 2 fietsstroken en 2 rijbanen was op sommige plekken alleen nog het midden van de weg vrij van plassen. De breedte van het droge stuk was soms nog geen rijstrook breed.
Nadat ik al een keer een flinke plens water tegen m'n fiets heb gehad (ben ik blij dat ik op dat moment in een velomobiel zat en niet op een normale fiets of open ligger) door een SUV die toch wat overijverig door de plas reed. Erg sociaal.... Gelukkig ging het water niet hoog genoeg om m'n hoofd te bereiken.
Maar daarna ben ik het elke keer voor geweest door gewoon stug over de rijbaan te gaan waar forse plassen lagen op de fietsstrook.
De plekken waar ik wel door de plassen gesjeesd ben, was het soms ook erg krap. Ondanks de 5cm ruimte die nog vrij was tussen wateroppervlak en bodem van de Quest, kwam er veel naarbinnen gespetterd, zelfs nog over de teruggaande ketting heen.
In Deventer was het helemaal feest. Bij het station moest ik onder een spoorbrug door. Ook daar lag water. Met een rustig tempo van 24 km/h dacht ik erdoor te kunnen rijden. Maar ik ben toch maar even fors afgeremd om langzamer te gaan rijden want daar was er nog geen centimeter ruimte vrij tussen bodem en wateroppervlak. Zoals ik aangaf in de titel: het gevaar kwam vandaag echt veelvuldig van onderen. Enorm veel grote, diepe plassen heb ik moeten trotseren.
Zelf ben ik gelukkig goed droog gebleven. Op internet lees ik wel eens berichten van velomobielrijders die water op hun armen gedrupt krijgen via de klittenbandjes aan de zijkant. Tja, die heb ik niet met m'n magneetdekje (Richard B, ik ben je nog altijd dankbaar voor je geweldige idee!). Alleen het klittenbandje aan de voorkant van het dekje laat soms een drup water vallen maar dat valt te overzien.
Ik heb de route overigens niet helemaal afgereden. Ik was het water behoorlijk zat en ben vanaf Apeldoorn via het Apeldoorns kanaal naar huis gereden in plaats van via Epe.
Tot slot nog even iets over de remmen. Het vochtige weer laat de remmen weer meer happen/blokkeren. Verder heb ik vandaag in Apeldoorn ook een paar keer duidelijk verminderde remwerking gehad. De JagWire kabels zitten nog altijd gemonteerd. Ik blijf erbij dat die JagWire kabels absoluut goed zijn (beter dan standaard kabels) maar dat de grootste oorzaak van gebrekkige remwerking te vinden is bij de asjes van de remmen.
Omdat ik niet echt degelijk wat tijd had om me voor te bereiden, heb ik gisteravond met Garmin een route uitgestippeld van Zwolle naar Deventer, dan Apeldoorn, vervolgens via Epe (Zuidweg) naar huis.
Normaal stippel ik een route uit, maak er een track van en rijd hem met OziExplorer CE.
Omdat ik graag langs de IJssel richting Deventer wilde, heb ik eerst in MapSource een route uit laten stippelen van Zwolle naar Deventer op een routeerbare topografische kaart. Hierbij pakte hij een route die ik niet wilde volgen dus heb ik de route wat versleept naar de gewenste fietspaden. En de rest van de route heb ik uiteraard ook uitgestippeld. Deze route heb ik naar m'n smartphone gezonden.
Vandaag ben ik op pad gegaan. Het weer van vandaag is ronduit waardeloos te noemen. Overal plassen en niet zo'n beetje ook.
Maar tijdens het laden van de route in Mobile XT begon hij direct met 'herberekenen' terwijl ik toch echt hetzelfde kaartmateriaal heb staan in Mobile XT. Maar goed, ik ben aan het rijden gegaan.
Al snel bleek dat de herberekende route niet die route was die ik had uitgestippeld. Ik werd via de oorspronkelijke route gestuurd waarbij ik telkens moest afslaan richting het waypoint wat ik had aangemaakt om de route te verleggen. Na dat waypoint werd ik gewoon weer keihard naar de oorspronkelijke route terug gestuurd. Dat schiet natuurlijk niet op.
De momenten dat ik wel de uitgestippelde route kon volgen, kwam ik ineens op een half verhard pad uit wat te smal is voor m'n Quest en ook nog eens vol blubber lag. Die heb ik toch maar niet genomen.
Toen ik ook nog eens de veerpont opgestuurd werd, heb ik besloten om over te stappen op ander kaartmateriaal en gewoon linea-recta naar Deventer te rijden.
In Olst was het trouwens feest (trouwens op heel wat meer plekken). Er lagen diepe plassen aan weerszijden van de weg. Van de 2 fietsstroken en 2 rijbanen was op sommige plekken alleen nog het midden van de weg vrij van plassen. De breedte van het droge stuk was soms nog geen rijstrook breed.
Nadat ik al een keer een flinke plens water tegen m'n fiets heb gehad (ben ik blij dat ik op dat moment in een velomobiel zat en niet op een normale fiets of open ligger) door een SUV die toch wat overijverig door de plas reed. Erg sociaal.... Gelukkig ging het water niet hoog genoeg om m'n hoofd te bereiken.
Maar daarna ben ik het elke keer voor geweest door gewoon stug over de rijbaan te gaan waar forse plassen lagen op de fietsstrook.
De plekken waar ik wel door de plassen gesjeesd ben, was het soms ook erg krap. Ondanks de 5cm ruimte die nog vrij was tussen wateroppervlak en bodem van de Quest, kwam er veel naarbinnen gespetterd, zelfs nog over de teruggaande ketting heen.
In Deventer was het helemaal feest. Bij het station moest ik onder een spoorbrug door. Ook daar lag water. Met een rustig tempo van 24 km/h dacht ik erdoor te kunnen rijden. Maar ik ben toch maar even fors afgeremd om langzamer te gaan rijden want daar was er nog geen centimeter ruimte vrij tussen bodem en wateroppervlak. Zoals ik aangaf in de titel: het gevaar kwam vandaag echt veelvuldig van onderen. Enorm veel grote, diepe plassen heb ik moeten trotseren.
Zelf ben ik gelukkig goed droog gebleven. Op internet lees ik wel eens berichten van velomobielrijders die water op hun armen gedrupt krijgen via de klittenbandjes aan de zijkant. Tja, die heb ik niet met m'n magneetdekje (Richard B, ik ben je nog altijd dankbaar voor je geweldige idee!). Alleen het klittenbandje aan de voorkant van het dekje laat soms een drup water vallen maar dat valt te overzien.
Ik heb de route overigens niet helemaal afgereden. Ik was het water behoorlijk zat en ben vanaf Apeldoorn via het Apeldoorns kanaal naar huis gereden in plaats van via Epe.
Tot slot nog even iets over de remmen. Het vochtige weer laat de remmen weer meer happen/blokkeren. Verder heb ik vandaag in Apeldoorn ook een paar keer duidelijk verminderde remwerking gehad. De JagWire kabels zitten nog altijd gemonteerd. Ik blijf erbij dat die JagWire kabels absoluut goed zijn (beter dan standaard kabels) maar dat de grootste oorzaak van gebrekkige remwerking te vinden is bij de asjes van de remmen.
maandag 23 augustus 2010
Nieuwe verlichting in de staart
Al eerder schreef ik over een niet werkend achterlicht. De oorzaak leek toen een Luxeon die niet goed contact maakte met de koelplaat. Ik heb toen de defecte Luxeon vervangen. Maar al sinds een tijdje werkt het rechter lampje aan de achterkant van de staart niet goed. Met name op lage intensiteit gaf hij duidelijk minder licht dan de rest. Tijd voor vervanging dus.
Maar dat is niet het enige. Het linker knipperlicht in de staart was ook bezig de geest te geven. De amberkleurige Luxeon gaf namelijk ook rood licht. Bij LEDs is dat vaak het teken dat ze bezig zijn 'dood' te gaan. Dus ook die moest vervangen worden.
Ik heb nog één week vakantie dus moet het er toch maar van komen. De fiets heb ik gisteren op blokken gezet (assteunen van de Lidl of Aldi). Dat staat mooi stabiel. Ik heb ook een fietslift gemaakt destijds maar dat is toch niet lekker stabiel zo ben ik een keer achter gekomen. Of die fietslift nog gebruikt gaat worden, weet ik niet. Tenminste, wel wordt hij gebruikt om spullen op te bergen tegen het plafond van de garage, daar is hij wel handig voor in ieder geval.
Omdat het openschroeven van de fiets een vervelend en langdurend karwei is (tenminste, bij mij wel), heb ik de staartverlichting gewoon even helemaal aangepakt.
De achterlichten waren 1W rode Luxeons. Nu heb ik er 3W Luxeons in gezet. Verder waren de 3W amberkleurige Luxeons bewerkt. De koelplaat was aan de ene kant afgeknipt zodat de Luxeon enigszins scheef in het gat gekit kon worden zodat ze schuin naar achteren zouden wijzen. Destijds viel het me tegen hoe schuin ze in het gat konden. ik heb daarom nu de koelplaten heel gelaten en maar eens gezien hoe dat gaat met monteren. De gaten in de body voor deze Luxeons waren al een slag groter en blijkbaar groot genoeg om de Luxeons duidelijk gnoeg buiten de body uit te laten steken. Onder een hoek monteren is niet nodig. Dus de koelplaten heb ik nu gewoon heel gelaten.
De oorzaak van de defecte amberkleurige Luxeon is me niet geheel duidelijk. Ik dacht eerst aan de ellende die ik in het verleden had me de aarding. Maar dat kan de oorzaak niet geweest zijn want ik heb expres de boel experimenteel aan een labvoeding gehangen om zo te zien welk effect een omkering van de polariteit heeft op de Luxeon met z'n driver. Zodra de polariteit op de driver wordt omgekeerd, doet hij gewoon niks.
Daar ligt de oorzaak dus niet.
Een volgende mogelijkheid is dat de driver kapot is gegaan. Maar die geeft een constante stroom af van 0,72A, ongeacht de spanning (3 tot 15V geprobeerd). Dus ook die doet netjes z'n werk.
Mijn gok is daarom dat ook hier koeling het probleem is geweest. Niet de verkleining van de koelplaat zal het probleem zijn denk ik. De andere Luxeon in de staart deed het immers nog goed. Daarbij krijgen de Luxeons wel de maximale stroom tijdens gebruik maar dan pulserend. Ze zullen nooit te warm worden.
Ik denk haast dat, net als met de rode Luxeon destijds, de Luxeon niet goed contact heeft gehad met de koelplaat, mogelijk door verkleinen van de koelplaat en dat daardoor de koeling te weinig is geweest.
Maar m'n fiets heeft nu dus 6 nieuwe Luxeons in de staart. Allemaal 3W. Ook in de neus zitten allemaal 3W Luxeons.
Omdat de top er nu af ligt, heb ik direct de ketting maar even gesmeerd. Nu kan ik er mooi bij.
Straks nog even de niet werkende indicatorLED van het achterlicht repareren en de elektronica is weer helemaal fris.
Maar dat is niet het enige. Het linker knipperlicht in de staart was ook bezig de geest te geven. De amberkleurige Luxeon gaf namelijk ook rood licht. Bij LEDs is dat vaak het teken dat ze bezig zijn 'dood' te gaan. Dus ook die moest vervangen worden.
Ik heb nog één week vakantie dus moet het er toch maar van komen. De fiets heb ik gisteren op blokken gezet (assteunen van de Lidl of Aldi). Dat staat mooi stabiel. Ik heb ook een fietslift gemaakt destijds maar dat is toch niet lekker stabiel zo ben ik een keer achter gekomen. Of die fietslift nog gebruikt gaat worden, weet ik niet. Tenminste, wel wordt hij gebruikt om spullen op te bergen tegen het plafond van de garage, daar is hij wel handig voor in ieder geval.
Omdat het openschroeven van de fiets een vervelend en langdurend karwei is (tenminste, bij mij wel), heb ik de staartverlichting gewoon even helemaal aangepakt.
De achterlichten waren 1W rode Luxeons. Nu heb ik er 3W Luxeons in gezet. Verder waren de 3W amberkleurige Luxeons bewerkt. De koelplaat was aan de ene kant afgeknipt zodat de Luxeon enigszins scheef in het gat gekit kon worden zodat ze schuin naar achteren zouden wijzen. Destijds viel het me tegen hoe schuin ze in het gat konden. ik heb daarom nu de koelplaten heel gelaten en maar eens gezien hoe dat gaat met monteren. De gaten in de body voor deze Luxeons waren al een slag groter en blijkbaar groot genoeg om de Luxeons duidelijk gnoeg buiten de body uit te laten steken. Onder een hoek monteren is niet nodig. Dus de koelplaten heb ik nu gewoon heel gelaten.
De oorzaak van de defecte amberkleurige Luxeon is me niet geheel duidelijk. Ik dacht eerst aan de ellende die ik in het verleden had me de aarding. Maar dat kan de oorzaak niet geweest zijn want ik heb expres de boel experimenteel aan een labvoeding gehangen om zo te zien welk effect een omkering van de polariteit heeft op de Luxeon met z'n driver. Zodra de polariteit op de driver wordt omgekeerd, doet hij gewoon niks.
Daar ligt de oorzaak dus niet.
Een volgende mogelijkheid is dat de driver kapot is gegaan. Maar die geeft een constante stroom af van 0,72A, ongeacht de spanning (3 tot 15V geprobeerd). Dus ook die doet netjes z'n werk.
Mijn gok is daarom dat ook hier koeling het probleem is geweest. Niet de verkleining van de koelplaat zal het probleem zijn denk ik. De andere Luxeon in de staart deed het immers nog goed. Daarbij krijgen de Luxeons wel de maximale stroom tijdens gebruik maar dan pulserend. Ze zullen nooit te warm worden.
Ik denk haast dat, net als met de rode Luxeon destijds, de Luxeon niet goed contact heeft gehad met de koelplaat, mogelijk door verkleinen van de koelplaat en dat daardoor de koeling te weinig is geweest.
Maar m'n fiets heeft nu dus 6 nieuwe Luxeons in de staart. Allemaal 3W. Ook in de neus zitten allemaal 3W Luxeons.
Omdat de top er nu af ligt, heb ik direct de ketting maar even gesmeerd. Nu kan ik er mooi bij.
Straks nog even de niet werkende indicatorLED van het achterlicht repareren en de elektronica is weer helemaal fris.
zaterdag 14 augustus 2010
Rondje Zwolle-Apeldoorn-Wezep-Zwolle
In de vakantie wil ik elke week minimaal 100 kilometer fietsen. Vandaag heb ik een rondje gemaakt van net geen 100 kilometer.
Allereerst ben ik van Zwolle naar Hattem gereden. Er is daar werk aan de weg waardoor ik omgeleid werd. Maar dat was verder geen probleem.
In Hattem heb ik een andere route genomen dan ik normaal gesproken doe. Normaal ga ik aan de noordkant van Hattem al langs het Apeldoorns Kanaal rijden. Maar nu heb ik een fietspad binnendoor genomen. Heerlijk rechtuit, heerlijk onder de bomen. Het is denk ik een voormalige spoorlijn die ligt tussen het industrieterrein van Hattem en die van Wapenveld.
Bij de Euromafabriek (het ruikt daar altijd heerlijk vind ik) ben ik langs het kanaal gaan rijden. Tja, dat is gewoon aan één stuk doorrijden.
In Apeldoorn was het ook raak met werk-aan-de-weg want ook daar had ik te maken met omleidingen.
Na Apeldoorn ging de route ondermeer door Vaassen. Daar ging mijn route op een gegeven moment rechtsaf over een héééél klein bruggetje met daarvoor een stel hekken die allerhande grotere voertuigen moeten tegenhouden. Gezien de hekken niet hoog genoeg waren om er onderdoor te rijden, ben ik even doorgereden om te zien of ik de volgende zijweg kon nemen. Maar die zijweg was geen weg maar een inrit naar een prachtig landgoed met een kasteel (de Cannenburgh) erop. Dus ben ik maar weer omgekeerd en ben uitgestapt om m'n fiets tussen de dranghekjes door te wurmen.
Een langsfietsend ouder stel zag me staan. Wat het gesprek precies was, weet ik niet. Wel weet ik dat de man zei 'maar hij valt wel op'. Mooie opsteker (tenminste, ik blijf maar even in de waan dat hij het over mijn fiets had).
Eenmaal over het bruggetje reed ik over een smal onverhard paadje met aan weerszijden een rij bomen. Tussen de bomen door had ik zicht op het kasteel die in het zonlicht met op de achtergrond veel groen en de blauwe lucht er prachtig uit zag.
Na Vaassen ging het door richting Epe. Per ongeluk nam ik een afslag te vroeg en reed ik een tunnel in die ik niet had moeten hebben. Dus weer omgekeerd en daarna de juiste weg genomen.
Na een paar kilometer kwam ik uit bij een stukje bos waar het geweldig lekker fietsen is: de Zuidweg en de Nieuwe Zuidweg.
Omdat ik een volle blaas had, ben ik uitgestapt om even wat te lozen. Terwijl ik bezig was, zag ik ineens een bruinachtige reptielenhuid strak langs m'n linker schoen. Ik dacht eerst aan een hagedis maar kon het niet goed zien door het hoge gras waar het beest grotendeels in verscholen lag.
Toen ik klaar was met het doen van m'n behoefte en m'n voet had weggehaald, kwam het beest in beweging. Maar poten zaten er niet aan. Dus het was een slangachtig dier.
Nu weet ik dat er in Nederland maar 2 slangensoorten zijn: de Adder en de Ringslang. Maar mijn vermoedne was dat het om geen van beiden ging maar om een Hazelworm. Na wat zoekwerk op internet is het wel duidelijk: he tmoet wel een Hazelworm geweest zijn gezien de kleur. Wel opvallend vind ik dat de punt van de staart van 'mijn slang' wat puntiger was dan die van de Hazelwormen die ik op afbeeldingen (gevonden met Google) heb gevonden.
Stiekem hoopte ik dat er tijdens mijn plaspauze een horde in strakke tenues gehulde wielrenners in mijn richting zou rijden. Maar helaas. Geen 'jaagvoer' dus. Maar niet getreurd want het is alsnog een prachtig stuk om te rijden.
Ik ben dus weer op pad gegaan. Na eerst 3x op-en-neer te zijn gegaan was het eindelijk het moment om de remmen los te gooien. Helemaal voluit durf ik niet te gaan (toch nog 62 km/h gehaald) omdat er toch wel een paar gemene bochten in de route zitten waarbij het gevaar tot omslaan schuilt maar ook waar het gevaar van aanrijdingen met tegenliggers op de loer ligt. In een bos is het door de bomen soms lastig om ver de bocht in te kijken.
Voldaan ben ik thuis aangekomen. Het waren heerlijke 93 kilometers.
Allereerst ben ik van Zwolle naar Hattem gereden. Er is daar werk aan de weg waardoor ik omgeleid werd. Maar dat was verder geen probleem.
In Hattem heb ik een andere route genomen dan ik normaal gesproken doe. Normaal ga ik aan de noordkant van Hattem al langs het Apeldoorns Kanaal rijden. Maar nu heb ik een fietspad binnendoor genomen. Heerlijk rechtuit, heerlijk onder de bomen. Het is denk ik een voormalige spoorlijn die ligt tussen het industrieterrein van Hattem en die van Wapenveld.
Bij de Euromafabriek (het ruikt daar altijd heerlijk vind ik) ben ik langs het kanaal gaan rijden. Tja, dat is gewoon aan één stuk doorrijden.
In Apeldoorn was het ook raak met werk-aan-de-weg want ook daar had ik te maken met omleidingen.
Na Apeldoorn ging de route ondermeer door Vaassen. Daar ging mijn route op een gegeven moment rechtsaf over een héééél klein bruggetje met daarvoor een stel hekken die allerhande grotere voertuigen moeten tegenhouden. Gezien de hekken niet hoog genoeg waren om er onderdoor te rijden, ben ik even doorgereden om te zien of ik de volgende zijweg kon nemen. Maar die zijweg was geen weg maar een inrit naar een prachtig landgoed met een kasteel (de Cannenburgh) erop. Dus ben ik maar weer omgekeerd en ben uitgestapt om m'n fiets tussen de dranghekjes door te wurmen.
Een langsfietsend ouder stel zag me staan. Wat het gesprek precies was, weet ik niet. Wel weet ik dat de man zei 'maar hij valt wel op'. Mooie opsteker (tenminste, ik blijf maar even in de waan dat hij het over mijn fiets had).
Eenmaal over het bruggetje reed ik over een smal onverhard paadje met aan weerszijden een rij bomen. Tussen de bomen door had ik zicht op het kasteel die in het zonlicht met op de achtergrond veel groen en de blauwe lucht er prachtig uit zag.
Na Vaassen ging het door richting Epe. Per ongeluk nam ik een afslag te vroeg en reed ik een tunnel in die ik niet had moeten hebben. Dus weer omgekeerd en daarna de juiste weg genomen.
Na een paar kilometer kwam ik uit bij een stukje bos waar het geweldig lekker fietsen is: de Zuidweg en de Nieuwe Zuidweg.
Omdat ik een volle blaas had, ben ik uitgestapt om even wat te lozen. Terwijl ik bezig was, zag ik ineens een bruinachtige reptielenhuid strak langs m'n linker schoen. Ik dacht eerst aan een hagedis maar kon het niet goed zien door het hoge gras waar het beest grotendeels in verscholen lag.
Toen ik klaar was met het doen van m'n behoefte en m'n voet had weggehaald, kwam het beest in beweging. Maar poten zaten er niet aan. Dus het was een slangachtig dier.
Nu weet ik dat er in Nederland maar 2 slangensoorten zijn: de Adder en de Ringslang. Maar mijn vermoedne was dat het om geen van beiden ging maar om een Hazelworm. Na wat zoekwerk op internet is het wel duidelijk: he tmoet wel een Hazelworm geweest zijn gezien de kleur. Wel opvallend vind ik dat de punt van de staart van 'mijn slang' wat puntiger was dan die van de Hazelwormen die ik op afbeeldingen (gevonden met Google) heb gevonden.
Stiekem hoopte ik dat er tijdens mijn plaspauze een horde in strakke tenues gehulde wielrenners in mijn richting zou rijden. Maar helaas. Geen 'jaagvoer' dus. Maar niet getreurd want het is alsnog een prachtig stuk om te rijden.
Ik ben dus weer op pad gegaan. Na eerst 3x op-en-neer te zijn gegaan was het eindelijk het moment om de remmen los te gooien. Helemaal voluit durf ik niet te gaan (toch nog 62 km/h gehaald) omdat er toch wel een paar gemene bochten in de route zitten waarbij het gevaar tot omslaan schuilt maar ook waar het gevaar van aanrijdingen met tegenliggers op de loer ligt. In een bos is het door de bomen soms lastig om ver de bocht in te kijken.
Voldaan ben ik thuis aangekomen. Het waren heerlijke 93 kilometers.
zaterdag 7 augustus 2010
Kortere cranks gemonteerd
Vanmiddag ben ik aan de slag gegaan met de kortere cranks. De 170mm cranks hebben plaats gemaakt voor varianten van 155mm.
Wel heb ik een sleutel moeten halen voor het loshalen van de trapas. Ik meende dat ik wel zo'n sleutel had maar dat bleek niet het geval te zijn. Verder kwam ik er tijdens het proces achter dat ik ook een speciaal sleuteltje voor de tandbladen aan de voorkant miste. Ik meende wel dat ik zo'n ding heb maar heb hem niet kunnen vinden. Gelukkig doet wrijving en een grote schroevendraaier ook wonderen. Ik heb de klus dus zonder het sleuteltje geklaard maar ga nog wel een nieuwe halen.
Het losdraaien van de trapas had nog wel wat voeten in aarde. Allereerst was het natuurlijk goed kijken in welke richting ik moest draaien om de boel los te krijgen. Maar toen dat eenmaal duidelijk was kon ik wat meer kracht zetten (wetende dat ik de boel niet strakker zou draaien) en de boel kwam los.
De ketting heb ik wel een schakel moeten verlengen omdat de trapas 1,5 cm verder naar voren geplaatst is op de framebuis. Maar dat klusje was zo geklaard.
Nu kan ik ervaring gaan opdoen. meer dan 60 kilometer heb ik al met de Mango gereden met de kortere cranks maar dat is toch te weinig voor een goede vracht ervaring. Daarbij komt dat de Mango niet helemaal optimaal voor mij was afgesteld. De stoel was wat te rechtop, de zitting te kort en vast zal de afstand tussen trapas en zitting ook niet optimaal zijn geweest maar gelukkig niet zodanig dat ik kwaaltjes aan m'n knieën heb gekregen dus beroerd stond de afstand in ieder geval niet ingesteld.
Maar nu: fietsen dus.
Wel heb ik een sleutel moeten halen voor het loshalen van de trapas. Ik meende dat ik wel zo'n sleutel had maar dat bleek niet het geval te zijn. Verder kwam ik er tijdens het proces achter dat ik ook een speciaal sleuteltje voor de tandbladen aan de voorkant miste. Ik meende wel dat ik zo'n ding heb maar heb hem niet kunnen vinden. Gelukkig doet wrijving en een grote schroevendraaier ook wonderen. Ik heb de klus dus zonder het sleuteltje geklaard maar ga nog wel een nieuwe halen.
Het losdraaien van de trapas had nog wel wat voeten in aarde. Allereerst was het natuurlijk goed kijken in welke richting ik moest draaien om de boel los te krijgen. Maar toen dat eenmaal duidelijk was kon ik wat meer kracht zetten (wetende dat ik de boel niet strakker zou draaien) en de boel kwam los.
De ketting heb ik wel een schakel moeten verlengen omdat de trapas 1,5 cm verder naar voren geplaatst is op de framebuis. Maar dat klusje was zo geklaard.
Nu kan ik ervaring gaan opdoen. meer dan 60 kilometer heb ik al met de Mango gereden met de kortere cranks maar dat is toch te weinig voor een goede vracht ervaring. Daarbij komt dat de Mango niet helemaal optimaal voor mij was afgesteld. De stoel was wat te rechtop, de zitting te kort en vast zal de afstand tussen trapas en zitting ook niet optimaal zijn geweest maar gelukkig niet zodanig dat ik kwaaltjes aan m'n knieën heb gekregen dus beroerd stond de afstand in ieder geval niet ingesteld.
Maar nu: fietsen dus.
Abonneren op:
Posts (Atom)