Vanmorgen wilde ik m'n oudste dochter wegbrengen met de fiets. En dan bedoel ik m'n dochter op schoot en niet zelf fietsend in verband met de gladheid. Dus dakje 'binnenstebuiten' gedrukt en op de neus gelegd. Dochter op schoot en optrekken. Dat gaat met de Furious Fred erg goed.
Ik rijd tussen de auto en garage vandaan het achterpad op en stuur naar rechts. De auto stond niet helemaal handig geparkeerd dus moest ik de draai wat later inzetten. Met de neus schamp ik de struiken aan de andere kant van het pad. Ach, moet de fiets tegen kunnen dus ik trap door totdat ik ineens het dakje verfromfraaid op me af zie komen. Ik was even vergeten dat er nog een stukje dak voor de neus uit stak. De aluminium buizen van het dakje probeerde ik weer uit de U-bocht met een diameter van 15cm te buigen maar helaas. Het aluminium was het er niet mee eens en knapte.
Vanmiddag ben ik daarom naar VM.nl gereden om twee nieuwe buisjes voor het dakje te halen. Bij Alligt heb ik direct nog even een stuurklem gekocht want die in mijn Quest begint zo langzamerhand op het punt te komen dat hij vervangen moet worden. Wat wil je na enorm vaak het stuur in-en-uitgeklikt te hebben. Ik heb al wel een boutje erdoor zitten om de klem steeds strakker te kunnen draaien maar dat houdt ook een keer op.
Maar goed, vanmorgen toen ik eindelijk vertrokken was, heb ik een fietser _met licht_ van rechts over het hoofd gezien (de fietser zat in de dode hoek als gevolg van m'n dochter). Gelukkig geen aanrijding maar ik kreeg wel een boze 'JA, HALLO' naar m'n hoofd geslingerd. Volledig terecht. Ik heb enigszins pissig (vanwege het voorval op het achterpad) 'ja, ook hallo' gebruld, gevolg door een eveneens boos klinkende maar wel oprechte 'sorry'.
vrijdag 18 december 2009
donderdag 17 december 2009
Lek 4 en Furious Fred
Sneeuw!! Lekker toch met de fiets naar het werk. Veel last van gladheid heb ik op de heenweg niet gehad. Alleen optrekken ging wat lastig door een slippende Kojak op het achterwiel. Maar eenmaal op gang ging het uitstekend. Bij bochten was het een ander verhaal. Daar was het toch even rustig aan doen in verband met een, met name, uitbrekend achterwiel.
Teruggaande ging wat minder vlot. Niet zo vreemd omdat er inmiddels meer sneeuw lag. Optrekken was bijna onmogelijk geworden omdat de grip van het achterwiel nagenoeg nihil was. En eenmaal een klein beetje op gang zwiepte de staart nog een paar keer wat heen en weer voordat hij een recht spoor volgde. Tijd dus voor een winterband.
Op Ligfiets.net was mijn aandacht al gewekt door een woedende Fred, de Schwalbe Furious Fred. Ik ben daarom vanavond naar de stad gereden om zo'n band te bemachtigen. Het is de versie zonder antileklaag geworden omdat de versie met niet in de winkel lag.
Maar het wegkomen was al een probleem. Met geen mogelijkheid kreeg ik de Quest van z'n plek op ons achterpad. Ik heb hem dus met de hand van het achterpad moeten drukken en op de weg gezet om uberhaupt richting stad te kunnen gaan.
Bij de fietsenmaker heb ik direct de band vervangen. Bij het loshalen van de oude Kojak wilde ik de binnenband eruit halen om die in de Furious Fred te drukken. Maar de binnenband liet zich niet gemakkelijk uit de Kojak halen. Om de één of andere reden rinktelde er een belletje maar heel ver weg. Toen ik de binnenband helemaal uit de buitenband getrokken had, zag ik ineens witte druppels vloeistof op de vloer liggen. Antilekvloeistof. Blijkbaar had ik dus een lekke achterband zonder dat ik ervan wist. Dus heb ik direct een nieuwe binnenband gekocht, MET antilekvloeistof erin.
Het leggen ging vrijwel probleemloos. Goed, de dikke vouwband (let op: niet altijd even verstandig voor een achterwiel; liever een draadband op die plek) moest wel eerst langs het wiel in de wielkast gedrukt worden. Dat was even wurmen maar daarna liet Furious Fred zich probleemloos in de velg leggen.
Bij het optrekken was het direct duidelijk: dit bandje heeft duidelijk veel meer grip. Thuis op het achterpad aangekomen ben ik bewust stil gaan staan bij het oprijden van de scheef liggende oprit om daar vanuit stilstand op te trekken. Vrijwel probleemloos. Maar goed, daarbij stond m'n achterwiel nog op de weg die overigens niet vrij van sneeuw was maar wel aardig platgereden.
Op het achterpad zelf ben ik nog twee keer stil gaan staan om op te trekken. Ik kan het achterwiel laten slippen maar met moeite terwijl de Kojaks probleemloos rond-en-rond-en-rond konden blijven draaien.
Zijdelings heeft Furious Fred ook mooi grip.
Bij het monteren trouwens wel even opletten want hij heeft een rijrichting. Twee pijlen staan erop die tegen elkaar in wijzen. Bij de ene staat 'rear', bij de ander 'front'. Ik heb die instructies netjes opgevolgd.
De statistieken:
Lek 1: 2358km; Rechtsvoor; gewoon lek
Lek 2: 3032km; Rechtsvoor; vrij 'groot' stukje metaal.
Lek 3: 4922km; Rechtsvoor; groot stuk glas
Lek 4: 6341km; achter; groot stuk glas maar effectief gedicht door SuperSealant
Teruggaande ging wat minder vlot. Niet zo vreemd omdat er inmiddels meer sneeuw lag. Optrekken was bijna onmogelijk geworden omdat de grip van het achterwiel nagenoeg nihil was. En eenmaal een klein beetje op gang zwiepte de staart nog een paar keer wat heen en weer voordat hij een recht spoor volgde. Tijd dus voor een winterband.
Op Ligfiets.net was mijn aandacht al gewekt door een woedende Fred, de Schwalbe Furious Fred. Ik ben daarom vanavond naar de stad gereden om zo'n band te bemachtigen. Het is de versie zonder antileklaag geworden omdat de versie met niet in de winkel lag.
Maar het wegkomen was al een probleem. Met geen mogelijkheid kreeg ik de Quest van z'n plek op ons achterpad. Ik heb hem dus met de hand van het achterpad moeten drukken en op de weg gezet om uberhaupt richting stad te kunnen gaan.
Bij de fietsenmaker heb ik direct de band vervangen. Bij het loshalen van de oude Kojak wilde ik de binnenband eruit halen om die in de Furious Fred te drukken. Maar de binnenband liet zich niet gemakkelijk uit de Kojak halen. Om de één of andere reden rinktelde er een belletje maar heel ver weg. Toen ik de binnenband helemaal uit de buitenband getrokken had, zag ik ineens witte druppels vloeistof op de vloer liggen. Antilekvloeistof. Blijkbaar had ik dus een lekke achterband zonder dat ik ervan wist. Dus heb ik direct een nieuwe binnenband gekocht, MET antilekvloeistof erin.
Het leggen ging vrijwel probleemloos. Goed, de dikke vouwband (let op: niet altijd even verstandig voor een achterwiel; liever een draadband op die plek) moest wel eerst langs het wiel in de wielkast gedrukt worden. Dat was even wurmen maar daarna liet Furious Fred zich probleemloos in de velg leggen.
Bij het optrekken was het direct duidelijk: dit bandje heeft duidelijk veel meer grip. Thuis op het achterpad aangekomen ben ik bewust stil gaan staan bij het oprijden van de scheef liggende oprit om daar vanuit stilstand op te trekken. Vrijwel probleemloos. Maar goed, daarbij stond m'n achterwiel nog op de weg die overigens niet vrij van sneeuw was maar wel aardig platgereden.
Op het achterpad zelf ben ik nog twee keer stil gaan staan om op te trekken. Ik kan het achterwiel laten slippen maar met moeite terwijl de Kojaks probleemloos rond-en-rond-en-rond konden blijven draaien.
Zijdelings heeft Furious Fred ook mooi grip.
Bij het monteren trouwens wel even opletten want hij heeft een rijrichting. Twee pijlen staan erop die tegen elkaar in wijzen. Bij de ene staat 'rear', bij de ander 'front'. Ik heb die instructies netjes opgevolgd.
De statistieken:
Lek 1: 2358km; Rechtsvoor; gewoon lek
Lek 2: 3032km; Rechtsvoor; vrij 'groot' stukje metaal.
Lek 3: 4922km; Rechtsvoor; groot stuk glas
Lek 4: 6341km; achter; groot stuk glas maar effectief gedicht door SuperSealant
woensdag 16 december 2009
Oplossing streeft z'n doel voorbij en Remmen
Een flinke tijd geleden heb ik een kapotte schakelaar van m'n claxon gehad. Ik heb de schakelaar toen moeten vervangen. Omdat de schakelaar niet echt robuust is, heb ik sindsdien een paar reserveschakelaars in m'n fiets liggen zodat ik altijd de schakelaar kan vervangen.
Maar omdat ik onderweg moeilijk kan solderen, heb ik de snoertjes van schuifstekkertjes voorzien die ik over de pootjes van de schakelaar kan schuiven. Zo kan ik met alleen een tang de claxon van een nieuwe schakelaar voorzien want de draden met zo'n schuifstekkertje kan je zo aan de lipjes van de schakelaar schuiven.
Maar wat er gemakkelijk op wil, wil er soms ook gemakkelijk af. Het is me nu al een paar keer gebeurd dat 1 of beide schuifstekkertjes van de schakelaar geschoven waren met als gevolg dat ik geen claxon kon gebruiken voordat ik de schuifstekkertjes weer aan de schakelaar had gedrukt.
Dat moest dus anders. Ik heb daarom nu de reserveschakelaartjes voorzien van een stukje draad en het contra-deel van de schuifstekkers. Dat past een stuk beter dan op de lipjes van de schakelaar.
Verder heb ik de remkabel wat teflonvet gegeven aan de bovenkant. Het zal niet voldoende zijn om door de kabel te komen neem ik aan maar ik kan wat vaker een beetje teflonvet bij de ingang van de buitenkabel spuiten. Door gebruik zal het vet zich dan wel langzaam verpreiden in de kabel. Ook heb ik de remmen bij het remheveltje van wat vettigheid voorzien. Dit alles vanaf de buitenkant van de rem want de veerpoten demonteren heb ik nog weinig trek in.
Ik hoop in ieder geval dat het voldoende is om m'n remmen toch net wat vlotter terug te laten veren. Dit gebeurde niet helemaal goed meer waardoor ik in bochten naar rechts de rem hoorde aanlopen.
Maar omdat ik onderweg moeilijk kan solderen, heb ik de snoertjes van schuifstekkertjes voorzien die ik over de pootjes van de schakelaar kan schuiven. Zo kan ik met alleen een tang de claxon van een nieuwe schakelaar voorzien want de draden met zo'n schuifstekkertje kan je zo aan de lipjes van de schakelaar schuiven.
Maar wat er gemakkelijk op wil, wil er soms ook gemakkelijk af. Het is me nu al een paar keer gebeurd dat 1 of beide schuifstekkertjes van de schakelaar geschoven waren met als gevolg dat ik geen claxon kon gebruiken voordat ik de schuifstekkertjes weer aan de schakelaar had gedrukt.
Dat moest dus anders. Ik heb daarom nu de reserveschakelaartjes voorzien van een stukje draad en het contra-deel van de schuifstekkers. Dat past een stuk beter dan op de lipjes van de schakelaar.
Verder heb ik de remkabel wat teflonvet gegeven aan de bovenkant. Het zal niet voldoende zijn om door de kabel te komen neem ik aan maar ik kan wat vaker een beetje teflonvet bij de ingang van de buitenkabel spuiten. Door gebruik zal het vet zich dan wel langzaam verpreiden in de kabel. Ook heb ik de remmen bij het remheveltje van wat vettigheid voorzien. Dit alles vanaf de buitenkant van de rem want de veerpoten demonteren heb ik nog weinig trek in.
Ik hoop in ieder geval dat het voldoende is om m'n remmen toch net wat vlotter terug te laten veren. Dit gebeurde niet helemaal goed meer waardoor ik in bochten naar rechts de rem hoorde aanlopen.
maandag 14 december 2009
Remmen
M'n remmen doen de laatste dagen wat vreemd. Misschien komt het door het koude weer.
Het probleem is dat ze niet helemaal goed terugveren. Ik moet de remhendel dus met de hand nog wat optillen. Ik voel er niets van overigens tijdens het rijden totdat ik een bocht maak. Dan hoor ik soms een rem piepen terwijl ik de hendel niet ingeknepen houd.
Het is bijna vakantie, dan zal ik de boel maar eens bekijken. Her en der wat asjes smeren bijvoorbeeld.
Het probleem is dat ze niet helemaal goed terugveren. Ik moet de remhendel dus met de hand nog wat optillen. Ik voel er niets van overigens tijdens het rijden totdat ik een bocht maak. Dan hoor ik soms een rem piepen terwijl ik de hendel niet ingeknepen houd.
Het is bijna vakantie, dan zal ik de boel maar eens bekijken. Her en der wat asjes smeren bijvoorbeeld.
donderdag 10 december 2009
Interieurverlichting
De Quest wordt standaard geleverd met een LEDje aan een lang snoer die in eerste instantie dienst doet als fietscomputerverlichting maar ook gebruikt kan worden om andere zaken bij te lichten zoals je banden/wielen als je in het donker eens een band moet verwisselen. Of als je net dat laatste pakje boter maar niet terug kan vinden in die donkere staart (geen idee waarom je een pakje boter in je fiets zou hebben liggen, laat staan meerdere.... ik weet ook niet waarom ik 'pakje boter' gebruikt heb)
Maar toch miste ik nog wel iets. Dat mooie looplampje laat ik liever gewoon op z'n plek zitten omdat ik anders weer met die snoeren moet gaan hannesen.
Maar vorige week zag ik iets fraais. Osram levert de zogenaamde 'LED Stixx'. Het betreft een buisvormige aluminium behuizing met daarin 4 witte LEDs die naar de zijkant uitstralen. In één uiteinde zit een aan-uit-knop. Aan de andere kant zit een schroefdopje om het ding open te kunnen maken en de 3 AAA-batterijen ten tonele te brengen mocht je ze moeten vervangen. Verder zit in dat uiteinde ook een magneet waarmee je het ding onder aan een ijzeren ding kan hangen. Ook is meegeleverd een voet waarop hij kan staan of waarin je hem kan klemmen als je die voet tegen een oppervlak hebt gekleefd.
Hoewel ik zelf veel ervaring heb met LEDs etc. ben ik soms ook liever lui dan moe. Dit ding leek me een prachtig apparaatje om als interieurverlichting te gaan gebruiken.
Eenmaal gekocht heb ik hem voorzien van wat zelfklevend klittenband.
De Quest heb ik, op de rand tussen onderbak en bovenkant, ook voorzien van klittenband. Dat wilde overigens niet goed kleven. Daar zal ik nog met wat schuurpapier en lijm bij moeten om het wel goed te laten hechten.
Maar goed, klittenband op de rand links van het instapgat. Vervolgens de buisvormige behuizing op het klittenband gedrukt met de aan/uit-knop naar voren gericht.
Het levert mooi licht op wat ook nog aardig wat schijnsel in de staart weet te krijgen.
Maar toch miste ik nog wel iets. Dat mooie looplampje laat ik liever gewoon op z'n plek zitten omdat ik anders weer met die snoeren moet gaan hannesen.
Maar vorige week zag ik iets fraais. Osram levert de zogenaamde 'LED Stixx'. Het betreft een buisvormige aluminium behuizing met daarin 4 witte LEDs die naar de zijkant uitstralen. In één uiteinde zit een aan-uit-knop. Aan de andere kant zit een schroefdopje om het ding open te kunnen maken en de 3 AAA-batterijen ten tonele te brengen mocht je ze moeten vervangen. Verder zit in dat uiteinde ook een magneet waarmee je het ding onder aan een ijzeren ding kan hangen. Ook is meegeleverd een voet waarop hij kan staan of waarin je hem kan klemmen als je die voet tegen een oppervlak hebt gekleefd.
Hoewel ik zelf veel ervaring heb met LEDs etc. ben ik soms ook liever lui dan moe. Dit ding leek me een prachtig apparaatje om als interieurverlichting te gaan gebruiken.
Eenmaal gekocht heb ik hem voorzien van wat zelfklevend klittenband.
De Quest heb ik, op de rand tussen onderbak en bovenkant, ook voorzien van klittenband. Dat wilde overigens niet goed kleven. Daar zal ik nog met wat schuurpapier en lijm bij moeten om het wel goed te laten hechten.
Maar goed, klittenband op de rand links van het instapgat. Vervolgens de buisvormige behuizing op het klittenband gedrukt met de aan/uit-knop naar voren gericht.
Het levert mooi licht op wat ook nog aardig wat schijnsel in de staart weet te krijgen.
woensdag 9 december 2009
Getik?
Vandaag hoorde ik getik ergens achter me in bochten naar links. Het geluid leek rechtsachter te zitten. Verder had ik het idee dat het getik gelijk op ging met het draaien van het achterwiel. Maar echt testen kon ik het niet want ik hoorde het te laat maar had ook nog eens m'n twee dochtertjes mee; de ene op schoot, de ander op haar eigen fietsje naast Quemo.
Vanavond heb ik nog een keer een poging gedaan om te achterhalen wat de oorzaak was van het getik. Mijn eerste gok was een gebroken spaak. Dus heb ik alle spaken gecontroleerd maar geen een was gebroken. Toen heb ik nog een blokje om gereden waarbij ik getracht heb het geluid weer te horen maar dat is niet gelukt.
Ik weet dus nog niet wat het is/was.
Vanavond heb ik nog een keer een poging gedaan om te achterhalen wat de oorzaak was van het getik. Mijn eerste gok was een gebroken spaak. Dus heb ik alle spaken gecontroleerd maar geen een was gebroken. Toen heb ik nog een blokje om gereden waarbij ik getracht heb het geluid weer te horen maar dat is niet gelukt.
Ik weet dus nog niet wat het is/was.
dinsdag 8 december 2009
Spaakbreuk LV5 en buschauffeurs
Vanmorgen op de heenweg naar het werk heb ik weer eens te maken gehad met een boze buschauffeur. De man meende vermoedelijk dat ik niet op de rijbaan thuishoorde aan z'n gedrag te merken: Snel van achteren naderen, kort achter me gaan rijden, groot licht op, daarna inhalen en wat vroegtijdig weer naar rechts gaan (tja, dat krijg je met diverse vluchtheuvels tussen de twee rijbanen in...)
Die inhaalactie had ook bar weinig nut want goed en wel ingehaald moest hij alweer vaart eruit halen voor de volgende bushalte, waar ik hem dus weer 'vrolijk' voorbij reed.
Het moment dat ik voor een buschauffeur van de rijbaan het fietspad op ga, is niet eerder dan dat zijzelf zich netjes houden aan de 30 km/h in m'n woonstraat, dat ze netjes voorrang verlenen aan fietsers van rechts, dat ze geen fietsers snijden bij het uitvoegen naar de busopstapplekken, etc.
Verder merkte ik aan m'n remmen dat er weer een spaak gebroken was. Het remmen voelde aan de linkerkant wat haperig. Niet veel maar wel voelbaar. Op het werk heb ik in een tussenuur maar even de spaken gecontroleerd. En jawel. de 5e spaak van het linker voorwiel is gebroken. Die heb ik vervolgens binnen vervangen. Heerlijk warm en droog. Dat is heel wat beter dan in m'n eigen donkere garage of buiten met al dat gemiezer en die regen.
Verder nog even wat over gisteren. Toen ik m'n dochter ophaalde van de BSO, kwam een man met mij het schoolplein oprijden en sprak me aan. Hij had me al heel wat vaker zien fietsen maar dat ging dermate vlot, dat een gesprek aanknopen geen mogelijkheid was. Nu hij me langzaam zag fietsen en ik een 'eindbestemming' had bereikt, had hij z'n kans schoon gezien. De prijs en waar je ze kan kopen wilde hij graag weten. Wie weet een velomobielaspirant?
De statistieken van de vervangen spaken (met ringetjes):
Rechter voorwiel:
1 spaak met 2 messing ringetjes
Linker voorwiel:
1 spaak met 4 messing ringetjes
4 spaken met 3 messing ringetjes
Kilometerstand: 6164
Die inhaalactie had ook bar weinig nut want goed en wel ingehaald moest hij alweer vaart eruit halen voor de volgende bushalte, waar ik hem dus weer 'vrolijk' voorbij reed.
Het moment dat ik voor een buschauffeur van de rijbaan het fietspad op ga, is niet eerder dan dat zijzelf zich netjes houden aan de 30 km/h in m'n woonstraat, dat ze netjes voorrang verlenen aan fietsers van rechts, dat ze geen fietsers snijden bij het uitvoegen naar de busopstapplekken, etc.
Verder merkte ik aan m'n remmen dat er weer een spaak gebroken was. Het remmen voelde aan de linkerkant wat haperig. Niet veel maar wel voelbaar. Op het werk heb ik in een tussenuur maar even de spaken gecontroleerd. En jawel. de 5e spaak van het linker voorwiel is gebroken. Die heb ik vervolgens binnen vervangen. Heerlijk warm en droog. Dat is heel wat beter dan in m'n eigen donkere garage of buiten met al dat gemiezer en die regen.
Verder nog even wat over gisteren. Toen ik m'n dochter ophaalde van de BSO, kwam een man met mij het schoolplein oprijden en sprak me aan. Hij had me al heel wat vaker zien fietsen maar dat ging dermate vlot, dat een gesprek aanknopen geen mogelijkheid was. Nu hij me langzaam zag fietsen en ik een 'eindbestemming' had bereikt, had hij z'n kans schoon gezien. De prijs en waar je ze kan kopen wilde hij graag weten. Wie weet een velomobielaspirant?
De statistieken van de vervangen spaken (met ringetjes):
Rechter voorwiel:
1 spaak met 2 messing ringetjes
Linker voorwiel:
1 spaak met 4 messing ringetjes
4 spaken met 3 messing ringetjes
Kilometerstand: 6164
dinsdag 1 december 2009
Grote boze automobilist met bijrijder en Streetview
Vandaag had ik weer eens te maken met een grote boze automobilist die op de terugweg van werk naar huis achter me reed in Hattemerbroek. Onder de A50 zet ik m'n richtingaanwijzer aan ten teken dat ik even later de rijbaan zal verlaten. Vlak voor het moment dat ik daadwerkelijk naar het fietspad ga, begint de auto achter me hevig te claxonneren. Kan ik ook en doe ijverig met hem mee. Als de auto me inhaalt kijkt de bijrijder met vlammende ogen in mijn richting en gebaart wat met z'n armen.
Of ze nou niet weten dat ik daar mag rijden of dat ze gewoon vinden dat ik het niet mag, ook al mag ik het wel, ik weet het niet maar vriendelijk waren ze niet.
In Zwolle haal ik het stel (in de donkere/zwarte Astra Stationwagon) ter hoogte van de Veerallee weer in. Bij de verkeerslichten waar je rechtsaf naar het station kan, komen ze me voorbij rijden en slaan rechtsaf. De bijrijder hangt uit het raam en brult iets om m'n aandacht te trekken. De claxon wordt weer gebruikt. Ik toeter maar weer even terug om te laten horen dat ook ik herrie kan maken. Ik krijg de vinger en groet hem vriendelijk op de 'Mr. Bean goes to America' terug. De bijrijder brult nog iets van 'Mot je wat' en trekt stoer een paar keer met z'n hoofd naar achteren van 'kom maar op'. Held.......
Maar vanavond wordt m'n dag weer goed gemaakt. Op internet lees ik dat ik inderdaad gespot ben door Google Streetview. 16 juli 2009 schreef ik er al over op m'n weblog. Maar nu staan de beelden dus ook online.
Hier een voorbeeld.
Of ze nou niet weten dat ik daar mag rijden of dat ze gewoon vinden dat ik het niet mag, ook al mag ik het wel, ik weet het niet maar vriendelijk waren ze niet.
In Zwolle haal ik het stel (in de donkere/zwarte Astra Stationwagon) ter hoogte van de Veerallee weer in. Bij de verkeerslichten waar je rechtsaf naar het station kan, komen ze me voorbij rijden en slaan rechtsaf. De bijrijder hangt uit het raam en brult iets om m'n aandacht te trekken. De claxon wordt weer gebruikt. Ik toeter maar weer even terug om te laten horen dat ook ik herrie kan maken. Ik krijg de vinger en groet hem vriendelijk op de 'Mr. Bean goes to America' terug. De bijrijder brult nog iets van 'Mot je wat' en trekt stoer een paar keer met z'n hoofd naar achteren van 'kom maar op'. Held.......
Maar vanavond wordt m'n dag weer goed gemaakt. Op internet lees ik dat ik inderdaad gespot ben door Google Streetview. 16 juli 2009 schreef ik er al over op m'n weblog. Maar nu staan de beelden dus ook online.
Hier een voorbeeld.
zaterdag 28 november 2009
Volgende spaak LV4 en wielmagneetje
In verband met het schuim van gisteren heb ik vandaag m'n ketting en aandrijving maar eens bekeken. Er was geen water zichtbaar op de ketting. Toch heb ik de ketting maar even 2x door een schone droge doek gehaald.
Omdat ik m'n fiets toch aan het inspecteren was, heb ik ook de spaken maar even gecontroleerd. En het was weer bingo bij het linker voorwiel. De 4e spaak was nu gebroken. De vorige 3 waren op een rij, de nieuwe gebroken spaak zat tegenover de eerder gebroken spaken. Wel betreft het weer een spaak van 'dezelfde soort'.
Na plaatsen van de spaak heb ik het wiel weer gericht met behulp van een wascokrijtje die op de velg aangeeft waar een breedteslag in het wiel zit. Dat werkt enorm vlot en handig; dat is een blijvertje.
Ook bedacht ik me dat de fietscomputer soms geen snelheid aangeeft in strakke bochten naar rechts. Het wiel vervormt dan (mogelijk door de gebroken spaak?) net teveel waardoor de fietscomputersensor de magneet niet meer registreert; die komt dan blijkbaar net te ver van sensor af. Gelukkig had ik de magneet op een spaak geplaatst die niet het dichtst bij de sensor zit en was er nog wat ruimte tussen sensor en magneet. De magneet heb ik nu een spaak verplaatst zodat hij een spaakdikte dichter bij de sensor komt. Hopelijk blijft m'n teller nu netjes werken, ook in forse bochten naar rechts.
De statistieken van de vervangen spaken (met ringetjes):
Rechter voorwiel:
1 spaak met 2 messing ringetjes
Linker voorwiel:
1 spaak met 4 messing ringetjes
3 spaken met 3 messing ringetjes
Kilometerstand: 5966
Omdat ik m'n fiets toch aan het inspecteren was, heb ik ook de spaken maar even gecontroleerd. En het was weer bingo bij het linker voorwiel. De 4e spaak was nu gebroken. De vorige 3 waren op een rij, de nieuwe gebroken spaak zat tegenover de eerder gebroken spaken. Wel betreft het weer een spaak van 'dezelfde soort'.
Na plaatsen van de spaak heb ik het wiel weer gericht met behulp van een wascokrijtje die op de velg aangeeft waar een breedteslag in het wiel zit. Dat werkt enorm vlot en handig; dat is een blijvertje.
Ook bedacht ik me dat de fietscomputer soms geen snelheid aangeeft in strakke bochten naar rechts. Het wiel vervormt dan (mogelijk door de gebroken spaak?) net teveel waardoor de fietscomputersensor de magneet niet meer registreert; die komt dan blijkbaar net te ver van sensor af. Gelukkig had ik de magneet op een spaak geplaatst die niet het dichtst bij de sensor zit en was er nog wat ruimte tussen sensor en magneet. De magneet heb ik nu een spaak verplaatst zodat hij een spaakdikte dichter bij de sensor komt. Hopelijk blijft m'n teller nu netjes werken, ook in forse bochten naar rechts.
De statistieken van de vervangen spaken (met ringetjes):
Rechter voorwiel:
1 spaak met 2 messing ringetjes
Linker voorwiel:
1 spaak met 4 messing ringetjes
3 spaken met 3 messing ringetjes
Kilometerstand: 5966
vrijdag 27 november 2009
Dat doen we dus niet nog een keer....
Er komt een serie 'frisparty's' in Wezep voor middelbare scholieren. Het gaat om feestjes zonder alcohol. Binnenkort is een party met het thema 'ice'. Als voorproefje werd het schoolplein van het Agnieten College in Wezep vol met 'feest'schuim gezet om een winters tafereeltje te maken wat past bij het thema.
Ik kon de verleiding niet weerstaan om door de laag 'sneeuw' te fietsen. Maar zoals de titel zegt: dat doen we dus niet nog een keer.....
Abonneren op:
Posts (Atom)