Afgelopen week voelde ik m'n fiets weer wat vreemd gedragen in bochten. Ik ben zelfs een keer uitgestapt om m'n banden te controleren op een mogelijk lek. Maar geen lek, dus moet het wel een spaakbreuk zijn. Een latere controle gaf duidelijkheid. Linksvoor was weer een spaak gebroken.
Vandaag heb ik hem vervangen. Het betrof weer een oude spaak. De eerdere twee vervangen spaken (met ringetjes) zaten nog netjes op hun plek.
Het valt me enorm mee hoe vlot je deze spaken kan vervangen zonder het wiel te hoeven demonteren. Het is eigenlijk een koud kunstje. Zelfs het netjes richting stelt geen fluit voor. Omdat de wielkasten van de Quest maar weinig ruimte hebben, zit je met de wielkasten al vrij dicht bij de velg. Met behulp van een wasco-krijtje markeer ik even snel waar de oneffenheid zit door eerst het wiel een zwiep te geven en dan langzaam met het krijtje richting de velg te bewegen waarbij ik m'n handen steun op de wielkast. Zo kan ik zeer nauwkeurig langzam richting de velg gaan tot het krijtje net de draaiende velg raakt. Als ik het wiel dan weer stil zet, zie ik op de plek waar wat aan het spaken moet gebeuren een mooi gekleurd streepje.
De statistieken van de vervangen spaken (met ringetjes):
Rechter voorwiel:
één spaak vervangen en voorzien van 2 messing ringetjes
Linker voorwiel:
drie spaken vervangen. Twee hebben 3 messing ringetjes, de ander heeft 4 messing ringetjes.
Verder heb ik de losgehaalde buitenband maar even gecontroleerd op binnengedrongen steentjes. Maar heel ver met controleren ben ik niet gekomen omdat de band aan vervanging toe was. Op een paar plekken kwam het canvas door de rijlaag heen.
Dus heb ik een nieuwe band om het linker voorwiel gedaan. Dit was tevens de laatste die ik op voorraad had. Het wordt dus tijd voor een ritje naar Dronten om wat nieuwe banden te halen en direct wat nieuwe spaken want ik moet er nog een flink aantal vervangen maar daarvoor heb ik er niet genoeg meer op voorraad.
Kilometerstand: 5649
zondag 15 november 2009
maandag 9 november 2009
Grote boze automobilisten en ook wel vrolijke mensen
Of het ligt aan de tijd van het jaar, ik weet het niet maar de laatste tijd lijkt m'n fiets meer aandacht te trekken en uit te nodigen tot commentaar.
Complimenten en geïnteresseerde vragen komen op me af vanuit verschillende mensen. Schilders bij de opvang van m'n jongste dochter, schilders op het werk, mensen onderweg en nog wat meer. Maar mijn aanwezigheid op de rijbaan wordt toch niet door iedereen op prijs gesteld. Afgelopen vrijdag een soort Paulus de Boskabouter met grijze baard en al in een witte bestelwagen die me tegen kwam en hoofd schuddend voorbij reed terwijl hij me strak in de ogen aankeek. Vanmiddag een werkersbusje die luid claxonnerend achterop kwam en dicht achter me ging rijden. Bij een rotonde neem ik meer afstand omdat ik een rotonde vlotter kan nemen maar even later vond hij het weer nodig om m'n fiets van dichtbij te bekijken. Hij heeft vanwege z'n gedrag nog 200 meter langer mogen doen omdat ik wat vlotjes m'n normale stukje naar het fietspad iets te vlot voorbij reed omdat ik m'n hoofd bij andere dingen had.
Doe mij toch maar het geïnteresseerde slag mensen.
Complimenten en geïnteresseerde vragen komen op me af vanuit verschillende mensen. Schilders bij de opvang van m'n jongste dochter, schilders op het werk, mensen onderweg en nog wat meer. Maar mijn aanwezigheid op de rijbaan wordt toch niet door iedereen op prijs gesteld. Afgelopen vrijdag een soort Paulus de Boskabouter met grijze baard en al in een witte bestelwagen die me tegen kwam en hoofd schuddend voorbij reed terwijl hij me strak in de ogen aankeek. Vanmiddag een werkersbusje die luid claxonnerend achterop kwam en dicht achter me ging rijden. Bij een rotonde neem ik meer afstand omdat ik een rotonde vlotter kan nemen maar even later vond hij het weer nodig om m'n fiets van dichtbij te bekijken. Hij heeft vanwege z'n gedrag nog 200 meter langer mogen doen omdat ik wat vlotjes m'n normale stukje naar het fietspad iets te vlot voorbij reed omdat ik m'n hoofd bij andere dingen had.
Doe mij toch maar het geïnteresseerde slag mensen.
zaterdag 7 november 2009
Computers en weer knipperellende
Op het werk worden computers van werkplekken vervangen. De oude PC's (Compaq Evo P4's) mogen we meenemen als we dat willen. Ik heb twee stuks gevraagd. En die moesten natuurlijk mee naar huis.
Een collega had er ook twee gevraagd maar zat met het probleem hoe hij ze mee naar huis kon krijgen met de fiets. Voor mij totaal geen probleem. Die kleine systeemkasten van de Evo's gaan zonder problemen in de Quest. Ik kon zelfs beide kasten in één keer meenemen. De ene stond wel deels naast me waardoor ik m'n linker arm niet helemaal normaal kon houden maar goed genoeg om gewoon lekker door te rijden.
Alleen om de computers in de Quest te kunnen zetten, moest ik wel eerst weer de fietspomp ophangen in de staart. Gelukkig is dat een kwestie van twee klittenbandjes vastmaken.
Onderweg begonnen de LEDjes van de richtingaanwijzers op het dashboard weer raar te doen. Als ik links inschakelde, ging rechts ook zwak meeknipperen. Ik begin zo langzamerhand toch de indruk te krijgen dat de pomp de oorzaak is en dat die tegen de stekkers in de staart drukt.
Thuis aangekomen ben ik wat beter aan het kijken gegaan wat er allemaal wel/niet werkte aan de richtingaanwijzers. Foute acties van de richtingaanwijzers aan de buitenkant heb ik gelukkig niet gezien. Het lijkt er dus op dat het probleem zich nu alleen op het dashboard voordoet. Dat vind ik niet zo'n groot probleem.
Maar ik houd het in de gaten want als het wel aan de buitenkant zichtgbaar wordt, dan is dat niet veilig. Maar nu moet ik maar weer eens gaan nadenken/puzzelen waar het probleem nu nog kan zitten. Tja, wellicht de twee diodes die ik nog NIET in de staart gesoldeerd heb, alleen had het euvel dan ook aan de staart zichtbaar moeten zijn volgens mij, dan had daar wel aan beide kanten de boel moeten knipperen en dat gebeurde dus niet.
Toch maar weer even nadenken dus.
Een collega had er ook twee gevraagd maar zat met het probleem hoe hij ze mee naar huis kon krijgen met de fiets. Voor mij totaal geen probleem. Die kleine systeemkasten van de Evo's gaan zonder problemen in de Quest. Ik kon zelfs beide kasten in één keer meenemen. De ene stond wel deels naast me waardoor ik m'n linker arm niet helemaal normaal kon houden maar goed genoeg om gewoon lekker door te rijden.
Alleen om de computers in de Quest te kunnen zetten, moest ik wel eerst weer de fietspomp ophangen in de staart. Gelukkig is dat een kwestie van twee klittenbandjes vastmaken.
Onderweg begonnen de LEDjes van de richtingaanwijzers op het dashboard weer raar te doen. Als ik links inschakelde, ging rechts ook zwak meeknipperen. Ik begin zo langzamerhand toch de indruk te krijgen dat de pomp de oorzaak is en dat die tegen de stekkers in de staart drukt.
Thuis aangekomen ben ik wat beter aan het kijken gegaan wat er allemaal wel/niet werkte aan de richtingaanwijzers. Foute acties van de richtingaanwijzers aan de buitenkant heb ik gelukkig niet gezien. Het lijkt er dus op dat het probleem zich nu alleen op het dashboard voordoet. Dat vind ik niet zo'n groot probleem.
Maar ik houd het in de gaten want als het wel aan de buitenkant zichtgbaar wordt, dan is dat niet veilig. Maar nu moet ik maar weer eens gaan nadenken/puzzelen waar het probleem nu nog kan zitten. Tja, wellicht de twee diodes die ik nog NIET in de staart gesoldeerd heb, alleen had het euvel dan ook aan de staart zichtbaar moeten zijn volgens mij, dan had daar wel aan beide kanten de boel moeten knipperen en dat gebeurde dus niet.
Toch maar weer even nadenken dus.
zaterdag 31 oktober 2009
Meer spaakbreuk LV1 en LV2
Gisteren had ik de indruk dat er iets mis was met de besturing van m'n fiets. Het voelde niet aan zoals het hoort. Ik dacht eerst aan een lekke band maar dat voelt toch net even anders. Verder voelde ik tijdens het remmen dat dat niet geleidelijk ving maar meer iets wat op ABS leek. Thuis aangekomen heb ik m'n spaken gecontroleerd. Links voelde ik een gebroken spaak, rechts niet.
Vandaag heb ik de Quest op z'n kant gelegd om de gebroken spaak te vervangen. Maar om de één of andere manier zag het er wat anders uit dan 2 weken geleden toen bij VM.nl de gebroken spaak vervangen was.
Ik ging op zoek naar de gebroken spaak en dat hoeft gelukkig niet lang te duren. Maar ineens zag ik nog een tweede gebroken spaak.
Ik ben op zoek gegaan naar de eerder vervangen spaak met de twee ringetjes achter de kop. Maar tot m'n stomme verbazing kon ik die niet vinden. Zou één van de twee gebroken spaken dan de nieuwe spaak zijn? Zou kunnen want ik heb twee messing ringetjes laten monteren terwijl ik met de Versatile telkens twee stalen ringetjes geplaatst had en die laatste zijn dikker.
Ik heb daarom nu één spaak voorzien van 3 messing ringetjes en de andere van 4 messing ringetjes. Dat past nog probleemloos door de flens dus zal ook 4 niet teveel zijn.
Omdat de Quest toch op z'n kant lag en ik alle spullen voor het vervangen van spaken klaar had liggen, heb ik het andere wiel ook nog maar eens geïnspecteerd voor de zekerheid.
Toen werd het ineens duidelijk waarom alles er anders uit zag dan 2 weken geleden bij Velomobiel.nl. Ik heb nu twee spaken aan het LINKER wiel vervangen terwijl 2 weken geleden het gebeurd is aan het RECHTER wiel. Daar zag ik dus een spaak met twee ringetjes achter de kop.
Mijn vorige weblog had ik voorzien van statistieken over lekke banden. Deze weblog heeft dat ook al maar daar gaat ook een stukje over spaakbreuk bij komen. Omdat ik bij m'n vorige fiets ook heel wat spaakbreuk heb gehad, en ik op een gegeven moment een beetje de tel ben kwijt geraakt, ga ik het nu wat beter aanpakken. Dus:
Rechter voorwiel:
één spaak vervangen en voorzien van 2 messing ringetjes
Linker voorwiel:
twee spaken vervangen. Één heeft 3 messing ringetjes, de ander heeft 4 messing ringetjes.
Vandaag heb ik de Quest op z'n kant gelegd om de gebroken spaak te vervangen. Maar om de één of andere manier zag het er wat anders uit dan 2 weken geleden toen bij VM.nl de gebroken spaak vervangen was.
Ik ging op zoek naar de gebroken spaak en dat hoeft gelukkig niet lang te duren. Maar ineens zag ik nog een tweede gebroken spaak.
Ik ben op zoek gegaan naar de eerder vervangen spaak met de twee ringetjes achter de kop. Maar tot m'n stomme verbazing kon ik die niet vinden. Zou één van de twee gebroken spaken dan de nieuwe spaak zijn? Zou kunnen want ik heb twee messing ringetjes laten monteren terwijl ik met de Versatile telkens twee stalen ringetjes geplaatst had en die laatste zijn dikker.
Ik heb daarom nu één spaak voorzien van 3 messing ringetjes en de andere van 4 messing ringetjes. Dat past nog probleemloos door de flens dus zal ook 4 niet teveel zijn.
Omdat de Quest toch op z'n kant lag en ik alle spullen voor het vervangen van spaken klaar had liggen, heb ik het andere wiel ook nog maar eens geïnspecteerd voor de zekerheid.
Toen werd het ineens duidelijk waarom alles er anders uit zag dan 2 weken geleden bij Velomobiel.nl. Ik heb nu twee spaken aan het LINKER wiel vervangen terwijl 2 weken geleden het gebeurd is aan het RECHTER wiel. Daar zag ik dus een spaak met twee ringetjes achter de kop.
Mijn vorige weblog had ik voorzien van statistieken over lekke banden. Deze weblog heeft dat ook al maar daar gaat ook een stukje over spaakbreuk bij komen. Omdat ik bij m'n vorige fiets ook heel wat spaakbreuk heb gehad, en ik op een gegeven moment een beetje de tel ben kwijt geraakt, ga ik het nu wat beter aanpakken. Dus:
Rechter voorwiel:
één spaak vervangen en voorzien van 2 messing ringetjes
Linker voorwiel:
twee spaken vervangen. Één heeft 3 messing ringetjes, de ander heeft 4 messing ringetjes.
donderdag 29 oktober 2009
Weer zo'n dag dat je zegt....
Het begon vanmorgen vlak bij huis. Op het voetpad, aangrenzend aan het fietspad, loopt een man met hond. Geen probleem op zich. Ware het niet dat het beest niet aangelijnd was. Hoeft ook geen probleem te zijn. Alleen in dit geval wel omdat het beest niet de neiging had om netjes naast het baasje te blijven lopen. Toen ik eraan kwam, zwalkte het beest wat heen en weer over het fietspad. Om het onnozele dier van de nog veel onnozelere eigenaar niet te rammen, moest ik afremmen. Dit ging gepaard met wat gemopper van mijn kant. Maar dat mag natuurlijk niet want ik kreeg direct een grote bek van de ineens heel wat alertere eigenaar van de hond.
Verder nog last gehad van spookrijdende fietsers. Maar goed, die konden er weinig aan doen want ze moesten dat volgens de borden bij de wegwerkzaamheden.
Om niet tegen al het spookrijdende volk in te hoeven rijden, ben ik wat eerder de rijbaan op gegaan. En dat bleek geen overbodige luxe. Niet vanwege de tegenliggers maar vanwege een auto die z'n trailer zonodig op het fietspad moest parkeren.
Verder nog een auto die wat ver over de haaietanden stil stond bij een rotonde. En niet te vergeten een paar fietsers die haaietanden gewoon negeerden en daarmee toch even wat dichter bij mij in de buurt kwamen dan verwacht.
Ook ben ik vanavond nog even naar de stad geweest voor een boodschap. Vlak bij huis moet ik een weg oversteken. Van links komen twee witte lichten aanrijden maar er klopt iets niet. Ik zie ook rood. Blijkt het een auto te zijn die achteruit rijdt met een enorme vaart. Voorrang verlenen aan het fietspad van rechts is voor menig automobilist al lastig maar een automobilist die een bijzondere verrichting uitvoert lijkt er al helemaal geen trek in te hebben. Of nee, dat is het niet: de man kijkt over z'n rechter schouder naar achteren en ziet daarmee dus totáál niet dat er wat van zijn 'linkerkant' komt. Lastig verhaal zo, met dat links en rechts als hij achteruit rijdt maar ik hoop dat de strekking van het verhaal duidelijk is.
Waarom weet ik niet maar de auto stopte ook nog eens dwars voor het fietspad. Gewoon recht oversteken was er dus niet bij.
Maar toch nog even wat leuks. De slagbomen onder aan de Twistvlietbrug bij Holtenbroek zijn weer in werking gesteld. Naast de slagbomen liggen wel fietsstroken maar breed zijn ze niet en er zitten twee slingertjes in. Als er al fietsen rijden is inhalen geen mogelijkheid. Maar geen nood: de Quest past er met dakje en al gewoon onderdoor :D
Verder nog last gehad van spookrijdende fietsers. Maar goed, die konden er weinig aan doen want ze moesten dat volgens de borden bij de wegwerkzaamheden.
Om niet tegen al het spookrijdende volk in te hoeven rijden, ben ik wat eerder de rijbaan op gegaan. En dat bleek geen overbodige luxe. Niet vanwege de tegenliggers maar vanwege een auto die z'n trailer zonodig op het fietspad moest parkeren.
Verder nog een auto die wat ver over de haaietanden stil stond bij een rotonde. En niet te vergeten een paar fietsers die haaietanden gewoon negeerden en daarmee toch even wat dichter bij mij in de buurt kwamen dan verwacht.
Ook ben ik vanavond nog even naar de stad geweest voor een boodschap. Vlak bij huis moet ik een weg oversteken. Van links komen twee witte lichten aanrijden maar er klopt iets niet. Ik zie ook rood. Blijkt het een auto te zijn die achteruit rijdt met een enorme vaart. Voorrang verlenen aan het fietspad van rechts is voor menig automobilist al lastig maar een automobilist die een bijzondere verrichting uitvoert lijkt er al helemaal geen trek in te hebben. Of nee, dat is het niet: de man kijkt over z'n rechter schouder naar achteren en ziet daarmee dus totáál niet dat er wat van zijn 'linkerkant' komt. Lastig verhaal zo, met dat links en rechts als hij achteruit rijdt maar ik hoop dat de strekking van het verhaal duidelijk is.
Waarom weet ik niet maar de auto stopte ook nog eens dwars voor het fietspad. Gewoon recht oversteken was er dus niet bij.
Maar toch nog even wat leuks. De slagbomen onder aan de Twistvlietbrug bij Holtenbroek zijn weer in werking gesteld. Naast de slagbomen liggen wel fietsstroken maar breed zijn ze niet en er zitten twee slingertjes in. Als er al fietsen rijden is inhalen geen mogelijkheid. Maar geen nood: de Quest past er met dakje en al gewoon onderdoor :D
dinsdag 27 oktober 2009
Fietspad met split of toch niet?
Onlangs schreef ik over een mooi, nieuw, glad fietspad welke 'vernield' is met een laag split.
Een deel van het nieuwe fietspad is onlangs weggehaald in verband met de aanleg van een rotonde. De bouw van de rotonde vordert al aardig. Aan de ene kant ligt het fietspad er al. Tot m'n stomme verbazing betreft het géén zwart asfalt, geen zwart asfalt met split, geen asfalt met rode deklaag maar rood asfalt!
En zoals bekend, het rode asfalt rijdt heerlijk. Helaas gaat het rode asfalt over in het asfalt met split. Direct voel je het remmen en vooral meer trillen. Maar dat is ook al bekend, dat split minder comfort geeft.
Wat is de reden van het rode asfalt? Andere man bij de gemeente? Andere aannemer? Misschien dezelfde man bij de gemeente maar dat hij toch wat gedaan heeft met m'n commentaar? Ik weet het niet. Maar rood asfalt is nu in ieder geval ook bekend bij Gemeente Oldebroek.
Een deel van het nieuwe fietspad is onlangs weggehaald in verband met de aanleg van een rotonde. De bouw van de rotonde vordert al aardig. Aan de ene kant ligt het fietspad er al. Tot m'n stomme verbazing betreft het géén zwart asfalt, geen zwart asfalt met split, geen asfalt met rode deklaag maar rood asfalt!
En zoals bekend, het rode asfalt rijdt heerlijk. Helaas gaat het rode asfalt over in het asfalt met split. Direct voel je het remmen en vooral meer trillen. Maar dat is ook al bekend, dat split minder comfort geeft.
Wat is de reden van het rode asfalt? Andere man bij de gemeente? Andere aannemer? Misschien dezelfde man bij de gemeente maar dat hij toch wat gedaan heeft met m'n commentaar? Ik weet het niet. Maar rood asfalt is nu in ieder geval ook bekend bij Gemeente Oldebroek.
vrijdag 23 oktober 2009
Fietscomputersensor
De magneet in m'n linker voorwiel had nogal eens de neiging om tegen de sensor aan de veerpoot te tikken. Zoiets vind ik bloedje irritant tijdens het rijden, dat getik de hele tijd.
Met enige regelmaat heb ik daarom de sensor weer wat van het wiel afgedraaid zodat het getik weer over was. Maar telkens kwam het getik weer terug.
De oorzaak leek te liggen in de remmen. Tijdens het remmen beweegt de remkabel een beetje. Ik vermoed dat die bewegende remkabel soms de sensor richting het wiel drukte.
De sensor heb ik daarom vervangen. Van aluminium U-profiel heb ik een houdertje gemaakt.
Aan de linker- en rechterkant van de onderkant van de U heb ik sleuven gemaakt waar tie-wraps doorheen kunnen. Een nieuw reedcontactje heb ik voorzien van twee kabeltjes. Het reedcontactje heb ik vervolgens in het U-profiel geplaatst en vastgezet met tweecomponentenlijm door het hele U-profiel vol te laten lopen. Dit levert een lekker robuuste constructie op.
Helaas heb ik wel een dik stuk rubber moeten gebruiken tussen sensor en veerpoot om de afstand tussen magneet en sensor kleiner te maken.
Ik had natuurlijk de sensor meer richting de as van het wiel kunnen monteren omdat de spaken daar dichter bij de veerpoot komen. Alleen komt de magneet dan weer te dicht langs het lange dwarsstuk van de veerpoot waar de stuurstangen aan vast zitten.
Ik zie wel of dit beter gaat bevallen.
Met enige regelmaat heb ik daarom de sensor weer wat van het wiel afgedraaid zodat het getik weer over was. Maar telkens kwam het getik weer terug.
De oorzaak leek te liggen in de remmen. Tijdens het remmen beweegt de remkabel een beetje. Ik vermoed dat die bewegende remkabel soms de sensor richting het wiel drukte.
De sensor heb ik daarom vervangen. Van aluminium U-profiel heb ik een houdertje gemaakt.
Aan de linker- en rechterkant van de onderkant van de U heb ik sleuven gemaakt waar tie-wraps doorheen kunnen. Een nieuw reedcontactje heb ik voorzien van twee kabeltjes. Het reedcontactje heb ik vervolgens in het U-profiel geplaatst en vastgezet met tweecomponentenlijm door het hele U-profiel vol te laten lopen. Dit levert een lekker robuuste constructie op.
Helaas heb ik wel een dik stuk rubber moeten gebruiken tussen sensor en veerpoot om de afstand tussen magneet en sensor kleiner te maken.
Ik had natuurlijk de sensor meer richting de as van het wiel kunnen monteren omdat de spaken daar dichter bij de veerpoot komen. Alleen komt de magneet dan weer te dicht langs het lange dwarsstuk van de veerpoot waar de stuurstangen aan vast zitten.
Ik zie wel of dit beter gaat bevallen.
dinsdag 20 oktober 2009
Knipperlichtproblemen aangepakt
Vandaag heb ik de rechter dashboarddoos uit de fiets gehaald om het laadpunt te vervangen door een nieuwe. De stekker die in de doos gemonteerd zat, maakte vanbninen slecht contact. Nu ik de nieuwe erin heb zitten, maakt het laadsnoer weer goed contact. Dat is 1 probleem opgelost.
Ten tweede heb ik de schakelaar om te wisselen tussen 'dot' en 'bar' van de accu-indicatoren vervangen. Die maakte vanbinnen ook niet goed contact meer. Niet problematisch op zich omdat ik die schakelaar toch nagenoeg nooit gebruik, maar het hoort niet zo dus ook dat opgelost. In het proces van testen heb ik wel een keer de polariteit omgewisseld met als gevolg 2 kapotte IC's van de accu-indicator. Gelukkig had ik de oude doos nog liggen met daarin twee werkende IC's. Die heb ik daarom maar getransplanteerd. Vanmiddag maar weer twee stuks ophalen om ook de oude reservedoos weer werkend te maken.
Ook heb ik, zoals in eerdere berichten gezegd, wat diodes aangebracht. Dit wilde ik op 4 plekken doen, 2 in de neusdoos (1 voor links en 1 voor rechts) en 2 ergens voor de achterknipperlichten.
Het meest elegant zou zijn om het in de staartdoos te doen. Alleen moet ik daarvoor de top eraf halen en daar heb ik geen trek in. Daarom heb ik ze geplaatst in de centraaldoos voor op de linker wielkast. Dat was tevens de doos waar de oorzaak leek te zitten van de knipperlichtproblemen.
Toen ik de doos opendraaide, zag ik dat bij één van de verdachte stekkers een contact met bruine draad en een contact met paarse draad wel héél dicht bij elkaar zaten. Zodanig dicht dat trillingen van de fiets mogelijk sluiting zouden kunnen maken. Het betreft hier een contact van de éne voedingskant van de knipperlichten en de voeding van de markeringslichten. Ik heb tijdens het maken van de installatie alle stekkers voorzien van smeltlijm tussen de contacten zodat kortsluiting niet mogelijk zou zijn maar op die plek zat geen lijm.
Of dat de oorzaak is geweest van het probleem, dat weet ik niet maar ik sluit het niet uit.
De diodes heb ik geplaatst in de laatstgenoemde centraaldoos. Na aanbrengen heb ik de installatie nog een keer getest. Dat werkte goed. Na lostrekken van de voedingsstekker naar de staart, viel de spanning in de staart netjes weg. De massa kan nu dus niet meer gemaakt worden via de richtingaanwijzers.
Misschien moet ik in de neusdoos ook nog die diodes plaatsen maar dat laat ik even achterwege. Eerst maar eens zien of ik met de huidige handelingen de problemen heb opgelost.
Ten tweede heb ik de schakelaar om te wisselen tussen 'dot' en 'bar' van de accu-indicatoren vervangen. Die maakte vanbinnen ook niet goed contact meer. Niet problematisch op zich omdat ik die schakelaar toch nagenoeg nooit gebruik, maar het hoort niet zo dus ook dat opgelost. In het proces van testen heb ik wel een keer de polariteit omgewisseld met als gevolg 2 kapotte IC's van de accu-indicator. Gelukkig had ik de oude doos nog liggen met daarin twee werkende IC's. Die heb ik daarom maar getransplanteerd. Vanmiddag maar weer twee stuks ophalen om ook de oude reservedoos weer werkend te maken.
Ook heb ik, zoals in eerdere berichten gezegd, wat diodes aangebracht. Dit wilde ik op 4 plekken doen, 2 in de neusdoos (1 voor links en 1 voor rechts) en 2 ergens voor de achterknipperlichten.
Het meest elegant zou zijn om het in de staartdoos te doen. Alleen moet ik daarvoor de top eraf halen en daar heb ik geen trek in. Daarom heb ik ze geplaatst in de centraaldoos voor op de linker wielkast. Dat was tevens de doos waar de oorzaak leek te zitten van de knipperlichtproblemen.
Toen ik de doos opendraaide, zag ik dat bij één van de verdachte stekkers een contact met bruine draad en een contact met paarse draad wel héél dicht bij elkaar zaten. Zodanig dicht dat trillingen van de fiets mogelijk sluiting zouden kunnen maken. Het betreft hier een contact van de éne voedingskant van de knipperlichten en de voeding van de markeringslichten. Ik heb tijdens het maken van de installatie alle stekkers voorzien van smeltlijm tussen de contacten zodat kortsluiting niet mogelijk zou zijn maar op die plek zat geen lijm.
Of dat de oorzaak is geweest van het probleem, dat weet ik niet maar ik sluit het niet uit.
De diodes heb ik geplaatst in de laatstgenoemde centraaldoos. Na aanbrengen heb ik de installatie nog een keer getest. Dat werkte goed. Na lostrekken van de voedingsstekker naar de staart, viel de spanning in de staart netjes weg. De massa kan nu dus niet meer gemaakt worden via de richtingaanwijzers.
Misschien moet ik in de neusdoos ook nog die diodes plaatsen maar dat laat ik even achterwege. Eerst maar eens zien of ik met de huidige handelingen de problemen heb opgelost.
maandag 19 oktober 2009
Retourtje Dronten
Vanmorgen ben ik naar Dronten gereden om wat dingen te laten doen aan m'n fiets.
De gebroken spaak is vervangen. Nu kan ik zelf ook wel een spaak vervangen maar omdat het bij de Quest toch heel wat lastiger is omdat het wiel niet even van de as gehaald kan worden door simpelweg de asbout los te draaien. Dat is heerlijk simpel knutselen aan het wiel. Maar bij de Quest moet je heel wat werk verrichten om het wiel eruit te krijgen.
Maar wat blijkt: de gebroken spaak kon gewoon geplaatst worden zonder het wiel te demonteren. Mooi om te weten voor een eventueel volgende keer (die vast gaat komen). Dit heeft me énorm veel werk gescheeld want ik had het hele wiel gedemonteerd. Bij een volgende spaakbreuk weet ik dus hoe te handelen. De spaak heb ik trouwens wel laten voorzien van 2 vulringetjes achter de kop.
Ik had het in de planning een nieuw stel spaken mee te nemen omdat ik meende dat de Quest andere spaken heeft dan de Versatile. Van de Versatile heb ik namelijk nog wat reservespaken liggen. Maar beide fietsen hebben dezelfde naaf, dezelfde velg en ook dezelfde spaken. Een nieuwe setje spaken meenemen was dus niet nodig. Wel heb ik een nieuwe remschakelaar gekocht voor reserve.
Verder heb ik de achtervering aan laten passen. Blijkbaar kan je de vering verder omlaag schroeven. Dat wist ik dus niet. Weer wat geleerd. Maar de lengte is niet versteld. Wel hebben ze de achterveer wat zwaarder gemaakt. Ik heb een korter blauw deel en meer van het stuggere rood. Ik ben benieuwd hoe dat gaat bevallen.
De gebroken spaak is vervangen. Nu kan ik zelf ook wel een spaak vervangen maar omdat het bij de Quest toch heel wat lastiger is omdat het wiel niet even van de as gehaald kan worden door simpelweg de asbout los te draaien. Dat is heerlijk simpel knutselen aan het wiel. Maar bij de Quest moet je heel wat werk verrichten om het wiel eruit te krijgen.
Maar wat blijkt: de gebroken spaak kon gewoon geplaatst worden zonder het wiel te demonteren. Mooi om te weten voor een eventueel volgende keer (die vast gaat komen). Dit heeft me énorm veel werk gescheeld want ik had het hele wiel gedemonteerd. Bij een volgende spaakbreuk weet ik dus hoe te handelen. De spaak heb ik trouwens wel laten voorzien van 2 vulringetjes achter de kop.
Ik had het in de planning een nieuw stel spaken mee te nemen omdat ik meende dat de Quest andere spaken heeft dan de Versatile. Van de Versatile heb ik namelijk nog wat reservespaken liggen. Maar beide fietsen hebben dezelfde naaf, dezelfde velg en ook dezelfde spaken. Een nieuwe setje spaken meenemen was dus niet nodig. Wel heb ik een nieuwe remschakelaar gekocht voor reserve.
Verder heb ik de achtervering aan laten passen. Blijkbaar kan je de vering verder omlaag schroeven. Dat wist ik dus niet. Weer wat geleerd. Maar de lengte is niet versteld. Wel hebben ze de achterveer wat zwaarder gemaakt. Ik heb een korter blauw deel en meer van het stuggere rood. Ik ben benieuwd hoe dat gaat bevallen.
zondag 18 oktober 2009
Richtingaanwijzerperikelen, vreemde zaken
Waar moet ik zoeken voor de problemen met de richtingaanwijzers? In een reactie op mijn vorige bericht staat vocht genoemd als mogelijke oorzaak van m'n probleem. Zou best kunnen. Alleen moet het dan om condensvocht gaan. Condens zelf is niet geleidend. Dus moet er dan ook nog genoeg vuiligheid in de vorm van zouten aan te pas komen om voldoende geleiding te krijgen zodat alle 4 knipperlichten tegelijk op volle sterkte oplichten. Hoewel ik het niet uitsluit, denk ik niet dat vocht mijn probleem is.
Ik zet even een paar dingen op een rij. Het probleem lijkt zich voor te doen in stekkerverbindingen. Zojuist heb ik nog wat geprutst aan 4 stekkers waarvan 1 afgelopen zomer de oorzaak leek te zijn. Toen was het droog weer en kan ik vocht dus eigenlijk uitsluiten als oorzaak destijds. En omdat ik toen niets gewijzigd heb en 'op goed geluk' verder ben gereden zonder zeker te zijn van de oorzaak, denk ik dat hetzelfde probleem ook nu nog speelt.
Bij het prutsen aan de stekkers kon ik een deel van het probleem reproduceren door een bepaalde stekker los te trekken. Daarbij gingen beide voorknippers oplichten op de maat van de clignoteur. Deze stekker is een voedingsstekker. Deze stekker is 3 aderig en heeft de volgende 3 functies: 1) constante voeding vanaf de accu 2) geschakelde voeding vanaf de accu met het contactslot en 3) massa.
Als ik de voedingsstekker naar de staart eruit trek, dan blijft achter normaal knipperen. Dat is qua voeding niet vreemd omdat de 'knippervoeding' via twee aders van het andere soort stekker (met 8 polen voor voeding van remlicht, achterlicht, mistlicht en richtingaanwijzers). Maar het is dus apart dat achter blijft werken want de massa is weg (tenzij ik anders gesoldeerd heb dan in m'n schema staat, maar dat heb ik volgens mij niet gedaan). Er lopen bij lostrekken van de ene stekker nog maar 4 draden naar de staart:
1) linker knippervoeding
2) rechter knippervoeding
3) achterlichtvoeding1
4) achterlichtvoeding2
En méér niet bij mijn weten. Op de één of andere manier gaat er dus tòch een stroom lopen terwijl er niet eens een massa is.
De voorrichtingaanwijzers gaan bij lostrekken van die voedingsstekker (met ook massa) naar het achterlicht wel vreemd doen. Beiden lichten tegelijk op met normale helderheid maar zodra ze uit horen te gaan, krijgen ze toch nog een beetje voeding en blijven ze dus oplichten.
Ik krijg sterk de indruk dat het een massaprobleem is maar waar, weet ik niet.
Hoe kan het dat m'n achterlicht en richtingaanwijzers achter blijven werken als er geen massa is?
Hoe kan het dat het ontbreken van massa naar de staart, er een probleem ontstaat bij de richtingaanwijzers in de neus terwijl die wel gewoon massa hebben?
[edit]
Goed, ik denk wat verder te zijn en misbruik m'n weblog even om m'n gedachten op papier te zetten.
Eerst dacht ik dat het niet mogelijk was dat de massa via de ongebruikte richtingaanwijzer kan gaan omdat het een Luxeon is, en dat is gewoon een lichtgevende diode. De diode laat maar in één richting stroom door en kan zodoende dus niet als massa gaan fungeren omdat stroom niet in die richting wil. Maar ik heb de Luxeons van de richtingaanwijzers niet rechtstreeks in de stroomkring opgenomen met een LM317 maar met behulp van een efficiënt geval. Hoe die elektronica er vanbinnen uit ziet, weet ik niet maar ik meen dat die elektronica niet kieskeurig is qua + en - en kan dus mogelijk wel stroom doorlaten in de omgekeerde richting waarbij de massa daar dus langs kan plaatsvinden.
Dan nog kan ik het niet goed volgen want die draad zal toch ergens uit moeten komen en dat is op twéé plekken: bij de alarmlichtschakelaar en bij de richtingaanwijzerschakelaar. En als het alarmlicht niet aan staat, komt de draad daar dus op niets uit en datzelfde geldt voor de richtingaanwijzerschakelaar.
Maar in de neus van de fiets zit natuurlijk óók een Luxeon die dezelfde voedingsdraad heeft (die dus speelt voor massa). Die Luxeon heeft echter wèl een massadraad.
Dit verklaart nog altijd niet waarom soms alle 4 knipperlichten aangaan als het euvel optreedt maar bovenstaand verhaal zou mogelijk wel een zetje in de juiste richting kunnen zijn bij het vinden van de oorzaak.
Ik denk dat het verstandig is dat ik de richtingaanwijzers allemaal een diode ga geven zodat:
1) de massa zeker niet via een voedingsdraad kan plaatsvinden
2) ik daarmee mogelijk gemakkelijker de oorzaak kan vinden omdat dan éérder bepaale lichtgen niet zullen oplichten waaruit bepaalde conclusies getrokken kunnen worden.
Ik zet even een paar dingen op een rij. Het probleem lijkt zich voor te doen in stekkerverbindingen. Zojuist heb ik nog wat geprutst aan 4 stekkers waarvan 1 afgelopen zomer de oorzaak leek te zijn. Toen was het droog weer en kan ik vocht dus eigenlijk uitsluiten als oorzaak destijds. En omdat ik toen niets gewijzigd heb en 'op goed geluk' verder ben gereden zonder zeker te zijn van de oorzaak, denk ik dat hetzelfde probleem ook nu nog speelt.
Bij het prutsen aan de stekkers kon ik een deel van het probleem reproduceren door een bepaalde stekker los te trekken. Daarbij gingen beide voorknippers oplichten op de maat van de clignoteur. Deze stekker is een voedingsstekker. Deze stekker is 3 aderig en heeft de volgende 3 functies: 1) constante voeding vanaf de accu 2) geschakelde voeding vanaf de accu met het contactslot en 3) massa.
Als ik de voedingsstekker naar de staart eruit trek, dan blijft achter normaal knipperen. Dat is qua voeding niet vreemd omdat de 'knippervoeding' via twee aders van het andere soort stekker (met 8 polen voor voeding van remlicht, achterlicht, mistlicht en richtingaanwijzers). Maar het is dus apart dat achter blijft werken want de massa is weg (tenzij ik anders gesoldeerd heb dan in m'n schema staat, maar dat heb ik volgens mij niet gedaan). Er lopen bij lostrekken van de ene stekker nog maar 4 draden naar de staart:
1) linker knippervoeding
2) rechter knippervoeding
3) achterlichtvoeding1
4) achterlichtvoeding2
En méér niet bij mijn weten. Op de één of andere manier gaat er dus tòch een stroom lopen terwijl er niet eens een massa is.
De voorrichtingaanwijzers gaan bij lostrekken van die voedingsstekker (met ook massa) naar het achterlicht wel vreemd doen. Beiden lichten tegelijk op met normale helderheid maar zodra ze uit horen te gaan, krijgen ze toch nog een beetje voeding en blijven ze dus oplichten.
Ik krijg sterk de indruk dat het een massaprobleem is maar waar, weet ik niet.
Hoe kan het dat m'n achterlicht en richtingaanwijzers achter blijven werken als er geen massa is?
Hoe kan het dat het ontbreken van massa naar de staart, er een probleem ontstaat bij de richtingaanwijzers in de neus terwijl die wel gewoon massa hebben?
[edit]
Goed, ik denk wat verder te zijn en misbruik m'n weblog even om m'n gedachten op papier te zetten.
Eerst dacht ik dat het niet mogelijk was dat de massa via de ongebruikte richtingaanwijzer kan gaan omdat het een Luxeon is, en dat is gewoon een lichtgevende diode. De diode laat maar in één richting stroom door en kan zodoende dus niet als massa gaan fungeren omdat stroom niet in die richting wil. Maar ik heb de Luxeons van de richtingaanwijzers niet rechtstreeks in de stroomkring opgenomen met een LM317 maar met behulp van een efficiënt geval. Hoe die elektronica er vanbinnen uit ziet, weet ik niet maar ik meen dat die elektronica niet kieskeurig is qua + en - en kan dus mogelijk wel stroom doorlaten in de omgekeerde richting waarbij de massa daar dus langs kan plaatsvinden.
Dan nog kan ik het niet goed volgen want die draad zal toch ergens uit moeten komen en dat is op twéé plekken: bij de alarmlichtschakelaar en bij de richtingaanwijzerschakelaar. En als het alarmlicht niet aan staat, komt de draad daar dus op niets uit en datzelfde geldt voor de richtingaanwijzerschakelaar.
Maar in de neus van de fiets zit natuurlijk óók een Luxeon die dezelfde voedingsdraad heeft (die dus speelt voor massa). Die Luxeon heeft echter wèl een massadraad.
Dit verklaart nog altijd niet waarom soms alle 4 knipperlichten aangaan als het euvel optreedt maar bovenstaand verhaal zou mogelijk wel een zetje in de juiste richting kunnen zijn bij het vinden van de oorzaak.
Ik denk dat het verstandig is dat ik de richtingaanwijzers allemaal een diode ga geven zodat:
1) de massa zeker niet via een voedingsdraad kan plaatsvinden
2) ik daarmee mogelijk gemakkelijker de oorzaak kan vinden omdat dan éérder bepaale lichtgen niet zullen oplichten waaruit bepaalde conclusies getrokken kunnen worden.
Abonneren op:
Posts (Atom)