Toen ik vandaag (na de vers gekregen kras in de lak) op weg was naar huis, zag ik dat m'n fietscomputer geen snelheid weergaf. Dus ben ik uitgestapt om te zien wat het probleem was. Het euvel was snel gevonden: er zat geen magneetje meer in het wiel.
Ik had een wat sterker (tevens goedkoper) magneetje gemonteerd. Deze zit qua montage alleen niet helemaal lekker blijkbaar. Het viel te verwachten overigens. Het magneetje heeft aan de achterkant een schroefdraadbusje met een gleuf erin. Een spaak druk je in de gleuf. Aan het uiteinde draai je dan een schroefje die dan weer tegen de spaak drukt en hem zo in de gleuf houdt. Maarja, als het schroefje los trilt/draait, dan is er dus geen fixatie meer en verlies je dus het magneetje.
Ik heb daarom thuis toch maar een iets zwakkere magneet van Sigma gemonteerd (ik heb er inmiddels een paar van liggen). Probleem opgelost.
Maar voordat ik thuis was, heb ik ook nog een aanval gehad van 'Snorfiets Voorblijf Syndroom'. Toen ik bijna thuis was, kwam ik op een lang, recht stuk asfalt. Een héérlijk stuk om even flink aan te trappen. Toen ik dat pad opdraaide, deden ook wat jonge gastjes op de fiets en 2 op een snorfiets. Eerst bleven de 2 knullen op de snorfiets naast hun maatjes rijden maar toen ik ze net voorbij was, zag ik ze ineens plat op het stuur liggen. Tja, acuut gevalletje van 'velomobiel inhaal syndroom' leek het te zijn. Dat gaat dus niet gebeuren. Dus ben ik ook op de pedalen gaan staan en heb ze volledig zoek gereden. Welke snelheid? Geen idee want.....
Maar ik gok dat ik zo ongeveer 45 tot 47 km/h op de teller had staan want ik wilde schakelen maar had niet meer tandwielen over op de achtercassette. Schakelen doe ik in zulke omstandigheden ongeveer bij een kadans van 95 tot 100. Wat rekenwerk vertelt me dat daar de genoemde snelheden bij horen.
Maar de fiets mist dus een paar kilometers in de totaalafstand. Het is me net te weinig om te corrigeren. Ik laat het zo staan.
Ik ben trouwens ook nog bij de Halfords geweest en heb daar een oranje lakstift gehaald. Ik kan met de kras verschillende dingen doen:
1) zo laten
2) opnieuw laten spuiten
3) aanstippen met een (wellicht iets andere kleur) oranje lakstift
Optie 1 vind ik geen goed idee. Dat laat wat van de body onbeschermd en het valt teveel op
Optie 2 is fors wat kosten en maakt de fiets weer een kilo zwaarder
Optie 3 heb ik dus voor gekozen. Je zal het zien en blijven zien. Maar goed, ik ben niet in de veronderstelling dat hij verder krasvrij zal blijven.
De kras lijkt net niet in de weg te zitten voor het bestickeren, dus ook daar geen probleem. Ik ben dus ook al aan het aanstippen geweest. Hopen dat het wat opknapt.
zaterdag 28 februari 2009
En bedankt......
Tja, sorry, een bloemetje kan ik niet sturen want een adres/naam/telefoonnummer heb je achtergelaten. Wel heb je dit achtergelaten:
Nogmaals hartelijk dank voor dit mooie soeveniertje in m'n fiets van net 2 weken oud.
Nogmaals hartelijk dank voor dit mooie soeveniertje in m'n fiets van net 2 weken oud.
vrijdag 27 februari 2009
Vloermatjes
Vanavond heb ik weer een projectje voltooid: de vloermatjes.
De vorm van de bodem van de Quest heeft wat ingewikkeldere vormen dan die van de Versatile. Dat betekende wat meer en wat lastiger naaiwerk. Het heeft wat moeite gekost maar ze zijn klaar.
De vorm van de bodem van de Quest heeft wat ingewikkeldere vormen dan die van de Versatile. Dat betekende wat meer en wat lastiger naaiwerk. Het heeft wat moeite gekost maar ze zijn klaar.
donderdag 26 februari 2009
Kortste woon-werk-ritje en stoelperikelen
Een kort berichtje vandaag. Ik moest vandaag voor het werk in Zwolle zijn. Slechts 4 kilometer van m'n huis vandaan. Dus een retourtje van 8 kilometer heb ik kunnen noteren voor woon-werk-verkeer op http://www.fietsenscoort.nl.
Verder heb ik nog wat ruzie met het stoeltje van de Quest. Die moet rechtop blijven staan door een paar moertjes en boutjes stevig vast te draaien. Dat heb ik nu al een paar keer moeten herhalen. Ongeveer na 3x omhoog/omlaag klappen, blijft hij niet meer rechtop staan.
Het stoeltje blijft puur rechtop staan door wrijving. Dit gebeurt door een nylon schijf die tussen het stoeltje en de fiets zelf zit. Een boutje er doorheen en 2 boutjes aan de andere kant klemmen het geheel bij elkaar. Het tweede moertje is een 'borgmoertje' om ervoor te zorgen dat de boel niet los draait. Maar om de één of andere reden gebeurt dat bij mij dus wel. Ik heb ook het tweede moertje al vervangen door een zelfborgend moertje maar ook dat heeft het probleem niet opgelost.
Verder heb ik nog wat ruzie met het stoeltje van de Quest. Die moet rechtop blijven staan door een paar moertjes en boutjes stevig vast te draaien. Dat heb ik nu al een paar keer moeten herhalen. Ongeveer na 3x omhoog/omlaag klappen, blijft hij niet meer rechtop staan.
Het stoeltje blijft puur rechtop staan door wrijving. Dit gebeurt door een nylon schijf die tussen het stoeltje en de fiets zelf zit. Een boutje er doorheen en 2 boutjes aan de andere kant klemmen het geheel bij elkaar. Het tweede moertje is een 'borgmoertje' om ervoor te zorgen dat de boel niet los draait. Maar om de één of andere reden gebeurt dat bij mij dus wel. Ik heb ook het tweede moertje al vervangen door een zelfborgend moertje maar ook dat heeft het probleem niet opgelost.
woensdag 25 februari 2009
Op verzoek: microgolfsensor
Een bezoeker stuurde me een mailtje rechtstreeks omdat Blogger weer niet mee wilde werken bij het plaatsen van een reactie. (Flink balen trouwens. De oorzaak is mij ook onbekend)
De reactie bevatte de volgende vraag:
De microgolfsensor is echt iets anders dan een infraroodsensor. Een infraroodsensor reageert inderdaad op abrupte temperatuurverschillen. Maar dat wordt bij mijn weten niet toegepast op auto/motoralarmen.
Wel wordt gebruik gemaakt van de ultrasone sensoren. Die werken met zéér hoog geluid (te hoog voor een mens om te horen). Ik heb de werking niet nagezocht maar ik gok dat het gewoon een kwestie is van een pulsje uitzenden, dan de weerkaatsing ontvangen met een microfoontje. De tijd tussen zenden en ontvangen is bepalend voor de afstand tussen de sensor/microfoon en objecten. Dat object kan bijvoorbeeld de hoofdsteun van de auto zijn. Komt er iets tussen, dan zal het geluid éérder weerkaatsen en dus ook éérder weer ontvangen worden. Dus wordt er een tijdverschil geregistreerd wat korter is. Kortom: tijd voor alarm.
Maar de microgolfsensor, wat is dat dan? In het engels is het een 'microwave sensor'. Microwave is tevens de engelse term voor een ding wat wij 'magnetron' noemen. Een microgolf is een elektromagnetische golf met een hoge frequentie. Het mooie hiervan is dat het door voorwerpen heen kan gaan (behalve metalen). Dus kan ook de buitenkant van de Quest beschermd worden. Het is me niet allemaal duidelijk. Zo reageert de microgolfsensor niet op blaadjes die de fiets in dwarrelen (doet een ultrasone sensor wel). De aanwezigheid van een persoon merkt hij wel op. Of het nou te maken heeft met absorberen van de microgolven of reflecteren van de golven, ik weet het zo niet.
De reactie bevatte de volgende vraag:
Deze 'microgolf sensor' weet je daar iets meer van?
Is het niet een infraroodsensor (reagerend op bewegingen door warmte
genererende personen) zoals waarmee ook buitenverlichting wordt aangestuurd?
De microgolfsensor is echt iets anders dan een infraroodsensor. Een infraroodsensor reageert inderdaad op abrupte temperatuurverschillen. Maar dat wordt bij mijn weten niet toegepast op auto/motoralarmen.
Wel wordt gebruik gemaakt van de ultrasone sensoren. Die werken met zéér hoog geluid (te hoog voor een mens om te horen). Ik heb de werking niet nagezocht maar ik gok dat het gewoon een kwestie is van een pulsje uitzenden, dan de weerkaatsing ontvangen met een microfoontje. De tijd tussen zenden en ontvangen is bepalend voor de afstand tussen de sensor/microfoon en objecten. Dat object kan bijvoorbeeld de hoofdsteun van de auto zijn. Komt er iets tussen, dan zal het geluid éérder weerkaatsen en dus ook éérder weer ontvangen worden. Dus wordt er een tijdverschil geregistreerd wat korter is. Kortom: tijd voor alarm.
Maar de microgolfsensor, wat is dat dan? In het engels is het een 'microwave sensor'. Microwave is tevens de engelse term voor een ding wat wij 'magnetron' noemen. Een microgolf is een elektromagnetische golf met een hoge frequentie. Het mooie hiervan is dat het door voorwerpen heen kan gaan (behalve metalen). Dus kan ook de buitenkant van de Quest beschermd worden. Het is me niet allemaal duidelijk. Zo reageert de microgolfsensor niet op blaadjes die de fiets in dwarrelen (doet een ultrasone sensor wel). De aanwezigheid van een persoon merkt hij wel op. Of het nou te maken heeft met absorberen van de microgolven of reflecteren van de golven, ik weet het zo niet.
En weer een stapje verder
Het 3-laags Ventisitmatje wat ik maandag bij Velomobiel.nl gehaald heb, heb ik nog niet gebruikt. Het matje was nog niet voorzien van klittenband. Dus blijft hij dan niet goed op z'n plek in de fiets.
Vandaag heb ik 2 lange stroken en 1 korte strook klittenband tegen de achterkant genaaid en de zitting van de fiets van zelfklevend klittenband voorzien. Nu ligt dus eindelijk het 'echte' matje erin.
Verder heb ik vandaag de patronen gemaakt voor de bodemmatjes. En ik ben bezig geweest met het afregelen van de accu-indicatoren. Die had ik in eerste instantie een bovengrens van 12V gegeven maar de accu's geven in volle toestand een aanzienlijk hogere spanning. Ergens tussen de 13,5 en 14V komt meer in de buurt. De bovengrens staat nu op 13,5V.
De ondergrens heb ik gezet op 11,5V. Dit is een schatting op basis van de gegevens die ik met de Versatile verzameld heb. De elektronica van de Versatile begon raar te doen bij een accuspanning van 12V. De spanning is niet te laag maar vermoedelijk hadden de accu's niet voldoende 'power' meer om de boel goed aan te sturen en zakte de accuspanning fors in bij belasting. Gezien de accu's in de Quest bijna even grote capaciteit hebben, ben ik in de buurt van de waardes van de Versatile gaan zitten.
Maar tijdens het afregelen is er vermoedelijk iets verkeerd gegaan. De ene accu-indicator wilde de ondergrens niet meer geregeld krijgen. De 10k potmeter leek aan de ondergrens beschadigd te zijn want 'ineens' had draaien geen zin meer en waren alle LEDs uit.
Ik ben op zoek gegaan naar een nieuwe potmeter van 10k. Die had ik liggen. Dus heb ik die in de plaats van de oude 10k potmeter gezet. Maar ook daar geen succes. Ook hier lukte het niet om de ondergrens in te stellen. Deze potmeter had overigens ook een vreemde 'klik'. Geen 'aan/uit-klik' zoals sommige potmeters hebben maar een andere 'klik'. Dus heb ik verder gezocht. Maar geen 10k potmeter meer. Wel had ik nog een 25k potmeter liggen. Die heb ik er toen maar tussen gesoldeerd. Het afregelen lukte toen wel weer, welliswaar wat lastiger, maar het lukte wel.
Het blijven per slot van rekening accuindicatoren dus zo supernauwkeurig komt het ook weer niet.
Mocht het toch niet helemaal lekker gaan met die accu-indicator, dan soldeer ik wel een keer een nieuwe.
Ook ben ik bezig geweest met een haak voor het dakje. Maar hoe ik dat ga aanpakken, weet ik nog niet helemaal. Daar wil ik toch wat langer over nadenken.
[update]
De vloermatjes heb ik inmiddels ook geknipt. Ik moet nog band halen om de randen netjes af te werken. Verder nog wat klittenband om ze op 2 plekken aan elkaar te maken.
Vandaag heb ik 2 lange stroken en 1 korte strook klittenband tegen de achterkant genaaid en de zitting van de fiets van zelfklevend klittenband voorzien. Nu ligt dus eindelijk het 'echte' matje erin.
Verder heb ik vandaag de patronen gemaakt voor de bodemmatjes. En ik ben bezig geweest met het afregelen van de accu-indicatoren. Die had ik in eerste instantie een bovengrens van 12V gegeven maar de accu's geven in volle toestand een aanzienlijk hogere spanning. Ergens tussen de 13,5 en 14V komt meer in de buurt. De bovengrens staat nu op 13,5V.
De ondergrens heb ik gezet op 11,5V. Dit is een schatting op basis van de gegevens die ik met de Versatile verzameld heb. De elektronica van de Versatile begon raar te doen bij een accuspanning van 12V. De spanning is niet te laag maar vermoedelijk hadden de accu's niet voldoende 'power' meer om de boel goed aan te sturen en zakte de accuspanning fors in bij belasting. Gezien de accu's in de Quest bijna even grote capaciteit hebben, ben ik in de buurt van de waardes van de Versatile gaan zitten.
Maar tijdens het afregelen is er vermoedelijk iets verkeerd gegaan. De ene accu-indicator wilde de ondergrens niet meer geregeld krijgen. De 10k potmeter leek aan de ondergrens beschadigd te zijn want 'ineens' had draaien geen zin meer en waren alle LEDs uit.
Ik ben op zoek gegaan naar een nieuwe potmeter van 10k. Die had ik liggen. Dus heb ik die in de plaats van de oude 10k potmeter gezet. Maar ook daar geen succes. Ook hier lukte het niet om de ondergrens in te stellen. Deze potmeter had overigens ook een vreemde 'klik'. Geen 'aan/uit-klik' zoals sommige potmeters hebben maar een andere 'klik'. Dus heb ik verder gezocht. Maar geen 10k potmeter meer. Wel had ik nog een 25k potmeter liggen. Die heb ik er toen maar tussen gesoldeerd. Het afregelen lukte toen wel weer, welliswaar wat lastiger, maar het lukte wel.
Het blijven per slot van rekening accuindicatoren dus zo supernauwkeurig komt het ook weer niet.
Mocht het toch niet helemaal lekker gaan met die accu-indicator, dan soldeer ik wel een keer een nieuwe.
Ook ben ik bezig geweest met een haak voor het dakje. Maar hoe ik dat ga aanpakken, weet ik nog niet helemaal. Daar wil ik toch wat langer over nadenken.
[update]
De vloermatjes heb ik inmiddels ook geknipt. Ik moet nog band halen om de randen netjes af te werken. Verder nog wat klittenband om ze op 2 plekken aan elkaar te maken.
dinsdag 24 februari 2009
Eerste werkdag met de Quest en Blogger doet raar
Vandaag was de eerste dag met de Quest naar het werk. Thuis heb ik de fietscomputer gereset (voor dagafstanden, etc., niet voor totaalafstand uiteraard). Op het werk aangekomen had ik een beduidend hoger gemiddelde dan ik gewend was met de Versatile in deze tijd van het jaar. Ik had dat niet helemaal verwacht.
Wellicht speelt het effect van het nieuwe 'fungehalte' mee maar dan nog.
Op het werk heb ik de fiets op de oude plek van de Versatile geparkeerd. Op een vak voor een auto dus. Hoewel ik al vaker commentaar heb gehad over het feit dat ik met een fiets een parkeervak in beslag neem, is 'het' vak doorgaans leeg als ik aankom op het werk. Misschien toch dat het langzamerhand 'vanzelfsprekend' aan het worden is.
Maar goed, ik heb de fiets op het alarm gezet.
Niet veel later was ik in het gebouw, toen begon de afstandbediening te piepen. Het alarm ging af. De microgolfsensor had de aanwezigheid van een collega opgemerkt.
Later die ochtend ging het alarm weer af. De fiets zegt met 'stil'alarm niet veel meer dan een bescheiden 'neut'neut'neut' (nee, niet van de drank maar het is een poging het geluid van het zoemertje van de richtingaanwijzers in tekst om te zetten). Toen ik naar buiten keek, zag ik 2 collega's bij m'n fiets staan. Tja.... toen had ik toch even de neiging om op wat knopjes van de afstandbediening te drukken om het alarm te laten loeien. De neiging kon ik dan ook niet weerstaan. De collega's deden vervolgens 2 stappen terug en verplaatsten hun handen naar hun oren. Boodschap overgekomen dus. Ze keken direct omhoog in mijn richting.
Op een moment dat ik even vrij was, ben ik met de afstelling van de microgolfsensor bezig geweest. Die heb ik een redelijk stukje minder gevoelig gezet.
Later op de dag moest ik naar Zwolle voor een vergadering. Daar heb ik de fiets geparkeerd bij andere fietsen. Het alarm heb ik gewoon volledig aangezet. Ik heb wonder boven wonder geen melding meer gehad terwijl de afstandbediening nog wel ontvangst had van het alarm.
Het zal nog wel even duren voordat ik het alarm helemaal goed afgesteld heb want ook de schoksensor en/of trillingsensor moet nog worden aangepakt.
De afstandbediening heeft trouwens een belachelijk groot bereik met zenden in vergelijking met het alarm wat ik in de Versatile had zitten. Daarbij kon ik het alarm vanaf de 2e verdieping pas bedienen als ik het raam open had gedraaid en de afstandbediening buiten het raam hield. Het alarm wat ik nu ingebouwd heb, doet het gewoon binnen het hele gebouw. Dat is wel prettig.
Wat betreft blogger. Ik heb nu 2 reacties gehad van lezers met ondermeer de mededeling dat ze niet konden reageren op mijn weblog. Dat vind ik heel jammer. Wat de oorzaak is? Ik weet het niet. Ik ken het probleem wel want ik heb het ook bij andere weblogs gehad (ondermeer bij http://marksversatile021.blogspot.com ). Of het nou aan de layout ligt of gewoon aan google zelf, ik weet het niet. Irritant is het wel. Maar ik heb niet de indruk dat ik hier enige invloed op heb.
Wellicht speelt het effect van het nieuwe 'fungehalte' mee maar dan nog.
Op het werk heb ik de fiets op de oude plek van de Versatile geparkeerd. Op een vak voor een auto dus. Hoewel ik al vaker commentaar heb gehad over het feit dat ik met een fiets een parkeervak in beslag neem, is 'het' vak doorgaans leeg als ik aankom op het werk. Misschien toch dat het langzamerhand 'vanzelfsprekend' aan het worden is.
Maar goed, ik heb de fiets op het alarm gezet.
Niet veel later was ik in het gebouw, toen begon de afstandbediening te piepen. Het alarm ging af. De microgolfsensor had de aanwezigheid van een collega opgemerkt.
Later die ochtend ging het alarm weer af. De fiets zegt met 'stil'alarm niet veel meer dan een bescheiden 'neut'neut'neut' (nee, niet van de drank maar het is een poging het geluid van het zoemertje van de richtingaanwijzers in tekst om te zetten). Toen ik naar buiten keek, zag ik 2 collega's bij m'n fiets staan. Tja.... toen had ik toch even de neiging om op wat knopjes van de afstandbediening te drukken om het alarm te laten loeien. De neiging kon ik dan ook niet weerstaan. De collega's deden vervolgens 2 stappen terug en verplaatsten hun handen naar hun oren. Boodschap overgekomen dus. Ze keken direct omhoog in mijn richting.
Op een moment dat ik even vrij was, ben ik met de afstelling van de microgolfsensor bezig geweest. Die heb ik een redelijk stukje minder gevoelig gezet.
Later op de dag moest ik naar Zwolle voor een vergadering. Daar heb ik de fiets geparkeerd bij andere fietsen. Het alarm heb ik gewoon volledig aangezet. Ik heb wonder boven wonder geen melding meer gehad terwijl de afstandbediening nog wel ontvangst had van het alarm.
Het zal nog wel even duren voordat ik het alarm helemaal goed afgesteld heb want ook de schoksensor en/of trillingsensor moet nog worden aangepakt.
De afstandbediening heeft trouwens een belachelijk groot bereik met zenden in vergelijking met het alarm wat ik in de Versatile had zitten. Daarbij kon ik het alarm vanaf de 2e verdieping pas bedienen als ik het raam open had gedraaid en de afstandbediening buiten het raam hield. Het alarm wat ik nu ingebouwd heb, doet het gewoon binnen het hele gebouw. Dat is wel prettig.
Wat betreft blogger. Ik heb nu 2 reacties gehad van lezers met ondermeer de mededeling dat ze niet konden reageren op mijn weblog. Dat vind ik heel jammer. Wat de oorzaak is? Ik weet het niet. Ik ken het probleem wel want ik heb het ook bij andere weblogs gehad (ondermeer bij http://marksversatile021.blogspot.com ). Of het nou aan de layout ligt of gewoon aan google zelf, ik weet het niet. Irritant is het wel. Maar ik heb niet de indruk dat ik hier enige invloed op heb.
maandag 23 februari 2009
Verlichting
Gisteravond heb ik buiten wat foto's geschoten van m'n Quest in het donker met de verlichting aan.
Ik heb twee verzoekjes gehad: foto van de fietscomputerverlichting èn foto's uberhaupt.
Bij deze:
De fietscomputerverlichting:
Het lichtbeeld wat het oplevert:
Even een opmerking vooraf bij de volgende foto's. Op de staart zie je ook witte vlekken. Dat is de reflectie van de neusverlichting in de lens of tegen het UV-filter wat ik voor m'n lens geschroefd heb.
Dan de hoofdverlichting. De Standlichten op 20 mA (standaard altijd aan:
De standlichten op 100 mA:
De standlichten op 350 mA:
De standlichten op 350 mA en de InoLED Extrem aan:
De alarmlichten erbij aan (andere sluitertijd):
Dan de achterlichten.
Eerst op 20 mA (standaard altijd aan):
Achterlicht op 50 mA:
Achterlicht op 100 mA (mistlichtfunctie)
Dan ontbreekt er nog een foto die ik niet geschoten heb: een foto van het remlicht werkend. Ongeveer een gelijk verschil in helderheid komt nog een keer over het mistlicht heen. Dan heb je een idee.
Dan het interieur. Hier zit nog de rode fietscomputerverlichting erin en heb ik het bovenste gele LEDje van de standlichten nog niet vast gesoldeerd:
Alle LEDs branden op het dashboardkastje. Standaard zijn het er maar twee, 1 van het achterlicht en 1 van de standlichten. Hoewel, er ontbreekt nog licht van één LED: die van het alarm. Alleen heb ik de elektronica zo gemaakt dat de fiets eerst van het contact af moet voordat het alarm erop gaat. Eenmaal van het contact af, branden de LEDs niet meer. Omgekeerd kan de LED van het alarm alleen werken als het alarm erop staat.
Dan nog een foto van het rechter dashboardkastje met het hele zwikkie aan:
Foto's genoeg voor nu ;-)
Ik heb twee verzoekjes gehad: foto van de fietscomputerverlichting èn foto's uberhaupt.
Bij deze:
De fietscomputerverlichting:
Het lichtbeeld wat het oplevert:
Even een opmerking vooraf bij de volgende foto's. Op de staart zie je ook witte vlekken. Dat is de reflectie van de neusverlichting in de lens of tegen het UV-filter wat ik voor m'n lens geschroefd heb.
Dan de hoofdverlichting. De Standlichten op 20 mA (standaard altijd aan:
De standlichten op 100 mA:
De standlichten op 350 mA:
De standlichten op 350 mA en de InoLED Extrem aan:
De alarmlichten erbij aan (andere sluitertijd):
Dan de achterlichten.
Eerst op 20 mA (standaard altijd aan):
Achterlicht op 50 mA:
Achterlicht op 100 mA (mistlichtfunctie)
Dan ontbreekt er nog een foto die ik niet geschoten heb: een foto van het remlicht werkend. Ongeveer een gelijk verschil in helderheid komt nog een keer over het mistlicht heen. Dan heb je een idee.
Dan het interieur. Hier zit nog de rode fietscomputerverlichting erin en heb ik het bovenste gele LEDje van de standlichten nog niet vast gesoldeerd:
Alle LEDs branden op het dashboardkastje. Standaard zijn het er maar twee, 1 van het achterlicht en 1 van de standlichten. Hoewel, er ontbreekt nog licht van één LED: die van het alarm. Alleen heb ik de elektronica zo gemaakt dat de fiets eerst van het contact af moet voordat het alarm erop gaat. Eenmaal van het contact af, branden de LEDs niet meer. Omgekeerd kan de LED van het alarm alleen werken als het alarm erop staat.
Dan nog een foto van het rechter dashboardkastje met het hele zwikkie aan:
Foto's genoeg voor nu ;-)
Eindelijk weer gefietst. Eindelijk FIETSgeneuzel
Hèhè.... eindelijk geen (goed, bijna geen) elektronicageneuzel meer maar gewoon lekker dom ouwehoeren over gereden ritjes.
Vandaag was de laatste vakantiedag. Die heb ik gebruikt om verschillende dingen te doen. Alle dingen hadden te maken met de Quest.
Allereerst ben ik op pad gegaan naar Dronten om mijn zittingmatje op te halen.
Omdat de eerste rit, zonder matje, me niet zo goed bevallen is, zo direct op het harde stoeltje, heb ik de zitting van m'n Fujin gehaald en die tijdelijk op het Questzitje geplaatst.
Het werd al vrij duidelijk dat dat matje eigenlijk te dik is voor de stand van de stoel zoals die nu staat.
In Dronten heb ik daarom gevraagd om het zitje nog verder omlaag te zetten. Ik ben begonnen bij het 7e gaatje maar dat is verplaatst naar de uiterste stand; zo laag mogelijk.
De zitting kwam hierdoor wat verder naar voren dus moesten de trappers ook een tikkeltje naar voren gezet worden. Jan merkte de siliconenkit in de naad op en gaf me een vochtig doekje uit een dispenser. Daarmee kon ik probleemloos alle gemorste siliconenresten verwijderen. Dat scheelt me een hele boel poetswerk thuis zònder zo'n doekje.
Ik heb bij VM.nl direct een fietscomputerverlichting meegenomen. Degene die ik heb, is wat lam en geeft niet goed licht op m'n fietscomputer. Dus wil ik een andere. VM.nl levert ze met een mooi spiegeltje er omheen. Dat zwikkie ga ik eerdaags even van een snoer voorzien.
Verder is me op de heenweg gebleken dat de indicatieLEDs van de richtingaanwijzer niet voldoende zijn om me attent te maken op het eventuele aan hebben staan van de richtingaanwijzers. Ik ben daarom vandaag ook bij de elektronicaboer geweest om nog even een zoemertje te halen. Thuis had ik nog wel een paar diodes liggen en een stukje printplaat. En daarmee heb je voldoende om één zoemertje te gebruiken voor de twee kanten van de richtingaanwijzers. Ik heb het ding vanavond in het linker dashboardkastje gebouwd. Standaard wordt hij bij de Quest aan de buitenkant van een dashboardkastje geleverd, maar ik heb hem in het doosje gestopt in de hoop dat ik nog genoeg van het gezoem zou horen maar verder niet een 'puist' aan de buitenkant van het doosje zou hebben. Gelukkig is het geluid nog altijd hard zat, ook al zit het in een dicht doosje.
Maar goed, de elektronicaboer was de laatste stop. VM.nl is de tweede geweest.
Voordat ik bij VM.nl kwam, was ik eerst bij de spuiter gestopt om daar even te vragen over het hoe en wat van m'n lak. De lak is erg mooi maar ook 400 euro duurder dan gedacht. Ik wilde een gemakkelijk over te spuiten metallic oranje lak zonder parelmoer (die laatste maakt overspuiten lastig). Hoe en wat er allemaal gebeurd is, weet ik niet precies. Maar in ieder geval is de lak die ik er op heb zitten een lak mèt voorkleur terwijl aangeraden werd een zonder te nemen. Ik ben geen spuiter en heb er de ballen verstand van.
Wel weet ik dat ik de lak mooi vind. Er zit wat diepe-effect in. Dat komt door de voorkleur, zo meen ik te hebben begrepen.
Goed, na de spuiter kwam Velomobiel.nl, daarna door naar De Kleine Reklame in Zwolle. Het bestickerbedrijf waar ik ooit m'n Alleweder heb laten bestickeren en waar ook Quesjer (Quest 212) voorzien is van Esher-motief. De mannen daar leveren goed werk, tenminste in ieder geval bij de 2 velomobielen die ik heb gezien met bestickering van hun.
Bij De Kleine kwam ik binnen met aan m'n bovenlijf alleen ene dun, korte mouwen loopshirt. De man vroeg verbaasd of ik zó in m'n fiets zat en of het niet te koud was. Nou, nee dus. Ik heb op de heenweg m'n trui aan gehad maar dat was me te warm. Op de terugweg heb ik die dus uit gedaan.
Verder heb ik een impressiefoto en een vectorbestand achtergelaten met het patroon wat op m'n fiets moet komen. Direct heeft de man die me heeft geholpen, wat foto's geschoten van de fiets en wat maten opgenomen zoals lengte, hoogte, breedte van de kap, etc.
Terwijl ik daar binnen was, is m'n alarm een paar keer afgegaan. De microgolfsensor staat nu nog op maximaal bereik. Dat is blijkbaar wat te sterk. Dus die moet ik nog bijregelen.
Eerdaags krijg ik een telefoontje van De Kleine om verdere afspraken te maken over het bestickeren. Ik ben bang dat ik er niet bij kan zijn tenzij ik het in de volgende vakantie laat doen. Maar dat is me te ver weg. Ik wil m'n fiets nou wel eens helemaal klaar hebben. Dan kan ik ook eindelijk goed gaan puzzelen welke kleuren m'n weblog gaat krijgen.
Om maar even terug te komen op een reactie op m'n vorige bericht: nee, ik ga m'n fiets niet groen overzpuiten ;-) Maar de kans bestaat dat mijn weblog toch groen blijft maar wat oranje accenten gaat krijgen. Maar misschien ook net omgekeerd. Als m'n weblog helemaal klaar is, na de bestickering, dan zal misschien wel duidelijk zijn waarom ook groen niet verkeerd is, ondanks de oranje kleur. En nee, ga nou niet naar het uiterlijk zitten gokken op basis van het groene. Er komt géén groene bestickering op m'n fiets.
Na het bezoekje aan De Kleine ben ik dus naar de elektronicaboer gegaan, toen naar huis. Vervolgens de kinderen (lopend) opgehaald, gegeten, kinderen naar bed gebracht, linker dashboardkastje voorzien van zoemer en tot slot het schrijven van deze blog, waar ik nu dus mee bezig ben.
Maar omdat ik nu weer gefietst heb, kan ik ook weer wat schrijven over gereden snelheden etc.
78 kilometer gefietst vandaag. Naar Dronten toe was met een gemiddelde van iets meer dan 29 km/h. Thuis aangekomen is de gemiddelde snelheid wat teruggenomen en geëindigd op ongeveer 27,5 km/h. Dat krijg je met die stadsritjes.
Mijn To-Do lijstje was nog niet volledig de vorige keer. Het zal ook niet, ik raak niet uitgeklust. Wat staat me nog meer te doen (als aanvulling op het lijstje):
Ondermeer (laat ik maar geen uitspraken meer doen als 'dan heb alles wel genoemd', want dat lijkt dus niet echt altijd uit te komen bij deze klusser) het dakje van een haakje voorzien want het dakje is me er vandaag een paar keer bijna vandoor gegaan.
Verder nog interessante dingen? Tja, dat de Quest duidelijk sneller is dan de Versatile. Maar dat had ik al eens eerder gezegd dacht ik.
[kleine update]
Helemaal vergeten. Het bovenste LEDje van het standlicht op m'n dashboardkastje werkte niet goed. Die heb ik vanavond direct gecontroleerd. Ik ben gewoon vergeten het draadje vast te solderen. Dus maakte hij soms wel contact, soms matig en soms niet. Dus die heb ik ook direct even aangestipt met de soldeerbout. Problem solved.
Vandaag was de laatste vakantiedag. Die heb ik gebruikt om verschillende dingen te doen. Alle dingen hadden te maken met de Quest.
Allereerst ben ik op pad gegaan naar Dronten om mijn zittingmatje op te halen.
Omdat de eerste rit, zonder matje, me niet zo goed bevallen is, zo direct op het harde stoeltje, heb ik de zitting van m'n Fujin gehaald en die tijdelijk op het Questzitje geplaatst.
Het werd al vrij duidelijk dat dat matje eigenlijk te dik is voor de stand van de stoel zoals die nu staat.
In Dronten heb ik daarom gevraagd om het zitje nog verder omlaag te zetten. Ik ben begonnen bij het 7e gaatje maar dat is verplaatst naar de uiterste stand; zo laag mogelijk.
De zitting kwam hierdoor wat verder naar voren dus moesten de trappers ook een tikkeltje naar voren gezet worden. Jan merkte de siliconenkit in de naad op en gaf me een vochtig doekje uit een dispenser. Daarmee kon ik probleemloos alle gemorste siliconenresten verwijderen. Dat scheelt me een hele boel poetswerk thuis zònder zo'n doekje.
Ik heb bij VM.nl direct een fietscomputerverlichting meegenomen. Degene die ik heb, is wat lam en geeft niet goed licht op m'n fietscomputer. Dus wil ik een andere. VM.nl levert ze met een mooi spiegeltje er omheen. Dat zwikkie ga ik eerdaags even van een snoer voorzien.
Verder is me op de heenweg gebleken dat de indicatieLEDs van de richtingaanwijzer niet voldoende zijn om me attent te maken op het eventuele aan hebben staan van de richtingaanwijzers. Ik ben daarom vandaag ook bij de elektronicaboer geweest om nog even een zoemertje te halen. Thuis had ik nog wel een paar diodes liggen en een stukje printplaat. En daarmee heb je voldoende om één zoemertje te gebruiken voor de twee kanten van de richtingaanwijzers. Ik heb het ding vanavond in het linker dashboardkastje gebouwd. Standaard wordt hij bij de Quest aan de buitenkant van een dashboardkastje geleverd, maar ik heb hem in het doosje gestopt in de hoop dat ik nog genoeg van het gezoem zou horen maar verder niet een 'puist' aan de buitenkant van het doosje zou hebben. Gelukkig is het geluid nog altijd hard zat, ook al zit het in een dicht doosje.
Maar goed, de elektronicaboer was de laatste stop. VM.nl is de tweede geweest.
Voordat ik bij VM.nl kwam, was ik eerst bij de spuiter gestopt om daar even te vragen over het hoe en wat van m'n lak. De lak is erg mooi maar ook 400 euro duurder dan gedacht. Ik wilde een gemakkelijk over te spuiten metallic oranje lak zonder parelmoer (die laatste maakt overspuiten lastig). Hoe en wat er allemaal gebeurd is, weet ik niet precies. Maar in ieder geval is de lak die ik er op heb zitten een lak mèt voorkleur terwijl aangeraden werd een zonder te nemen. Ik ben geen spuiter en heb er de ballen verstand van.
Wel weet ik dat ik de lak mooi vind. Er zit wat diepe-effect in. Dat komt door de voorkleur, zo meen ik te hebben begrepen.
Goed, na de spuiter kwam Velomobiel.nl, daarna door naar De Kleine Reklame in Zwolle. Het bestickerbedrijf waar ik ooit m'n Alleweder heb laten bestickeren en waar ook Quesjer (Quest 212) voorzien is van Esher-motief. De mannen daar leveren goed werk, tenminste in ieder geval bij de 2 velomobielen die ik heb gezien met bestickering van hun.
Bij De Kleine kwam ik binnen met aan m'n bovenlijf alleen ene dun, korte mouwen loopshirt. De man vroeg verbaasd of ik zó in m'n fiets zat en of het niet te koud was. Nou, nee dus. Ik heb op de heenweg m'n trui aan gehad maar dat was me te warm. Op de terugweg heb ik die dus uit gedaan.
Verder heb ik een impressiefoto en een vectorbestand achtergelaten met het patroon wat op m'n fiets moet komen. Direct heeft de man die me heeft geholpen, wat foto's geschoten van de fiets en wat maten opgenomen zoals lengte, hoogte, breedte van de kap, etc.
Terwijl ik daar binnen was, is m'n alarm een paar keer afgegaan. De microgolfsensor staat nu nog op maximaal bereik. Dat is blijkbaar wat te sterk. Dus die moet ik nog bijregelen.
Eerdaags krijg ik een telefoontje van De Kleine om verdere afspraken te maken over het bestickeren. Ik ben bang dat ik er niet bij kan zijn tenzij ik het in de volgende vakantie laat doen. Maar dat is me te ver weg. Ik wil m'n fiets nou wel eens helemaal klaar hebben. Dan kan ik ook eindelijk goed gaan puzzelen welke kleuren m'n weblog gaat krijgen.
Om maar even terug te komen op een reactie op m'n vorige bericht: nee, ik ga m'n fiets niet groen overzpuiten ;-) Maar de kans bestaat dat mijn weblog toch groen blijft maar wat oranje accenten gaat krijgen. Maar misschien ook net omgekeerd. Als m'n weblog helemaal klaar is, na de bestickering, dan zal misschien wel duidelijk zijn waarom ook groen niet verkeerd is, ondanks de oranje kleur. En nee, ga nou niet naar het uiterlijk zitten gokken op basis van het groene. Er komt géén groene bestickering op m'n fiets.
Na het bezoekje aan De Kleine ben ik dus naar de elektronicaboer gegaan, toen naar huis. Vervolgens de kinderen (lopend) opgehaald, gegeten, kinderen naar bed gebracht, linker dashboardkastje voorzien van zoemer en tot slot het schrijven van deze blog, waar ik nu dus mee bezig ben.
Maar omdat ik nu weer gefietst heb, kan ik ook weer wat schrijven over gereden snelheden etc.
78 kilometer gefietst vandaag. Naar Dronten toe was met een gemiddelde van iets meer dan 29 km/h. Thuis aangekomen is de gemiddelde snelheid wat teruggenomen en geëindigd op ongeveer 27,5 km/h. Dat krijg je met die stadsritjes.
Mijn To-Do lijstje was nog niet volledig de vorige keer. Het zal ook niet, ik raak niet uitgeklust. Wat staat me nog meer te doen (als aanvulling op het lijstje):
Ondermeer (laat ik maar geen uitspraken meer doen als 'dan heb alles wel genoemd', want dat lijkt dus niet echt altijd uit te komen bij deze klusser) het dakje van een haakje voorzien want het dakje is me er vandaag een paar keer bijna vandoor gegaan.
Verder nog interessante dingen? Tja, dat de Quest duidelijk sneller is dan de Versatile. Maar dat had ik al eens eerder gezegd dacht ik.
[kleine update]
Helemaal vergeten. Het bovenste LEDje van het standlicht op m'n dashboardkastje werkte niet goed. Die heb ik vanavond direct gecontroleerd. Ik ben gewoon vergeten het draadje vast te solderen. Dus maakte hij soms wel contact, soms matig en soms niet. Dus die heb ik ook direct even aangestipt met de soldeerbout. Problem solved.
zondag 22 februari 2009
Fietsen maar
Hoera! De fiets zit dicht. Dat heeft nog heel wat voeten in aarde gehad trouwens. Maar even in chronologische volgorde.
Ik ben vandaag begonnen met de fietscomputer aan te sluiten. Vervolgens heb ik de kabel voor de koplampversteller vastgebonden met Tie-wraps. Ik heb hiervoor trouwens 3 metalen oogjes aangebracht. Bij VM.nl kitten ze een tie-wrap achter de kabels, zonder de tie-wrap te sluiten. Dat doen ze later, als de verstelkabel erin zit. Ik heb dus oogjes gemaakt om de tie-wraps doorheen te trekken. Zo kan je de tie-wraps doorknippen als de kabel vervangen moet worden en probleemloos nieuwe tie-wraps aanbrengen.
Toen dat gereed was, was ik in wezen klaar met de hoofdmoot waarvoor de top eraf moest. Dus was het tijd om de fiets dicht te schroeven.
Omdat ik alleen thuis was (tja, onze kleinste van 1,5 jaar lag op bed te slapen maar daar hoef je ook niet veel hulp van te verwachten), moest ik zien de fiets op 3 stoelen te krijgen. Ik heb drie stoelen gepositioneerd op de plek van de wielen. 1 van de 'voorwielstoelen' heb ik opzij geschoven zodat ik de fiets tussen de stoelen kon rijden, met het achterwiel naast de bijbehorende stoel. Toen een stuk schuimrubber onder de neus gelegd en de staart opgetild tot de neus op het schuimrubber rustte. Nu kon ik de achterkant opzij draaien zodat het achterwiel op de stoel kwam te staan. Vervolgens heb ik de fiets aan de voorkant opgetild en opzij bewogen zodat het ene wiel op de stoel kwam te staan. Toen de andere stoel bijgeschoven en daar stond hij dan. Op een wat betere werkhoogte, maar vooral van beneden ook te bereiken.
De rand van de fiets heb ik voorzien van een laagje siliconenkit. Toen heb ik de top erop gelegd. Dat ging allemaal vrij gemakkelijk. Maar toen begon de ellende. Ik wilde eerst de 2 schroeven helemaal voor in de neus monteren. Probleem 1 was al dat ik de schroeven met geen mogelijkheid door de 3 gaten kon krijgen (van onder naar boven: aluminium profiel, dan de rand van de onderbak en tot slot de rand van de bovenbak). Het aluminiumprofiel zat een stuk lager dan de rand en moest dus omhoog geduwd worden. Deed ik dat, dat zaten de gaten van het profiel en de onderbak niet gelijk. Tja, dan kan je de bovenkant helemáál vergeten.
Na een flink aantal pogingen bij beide gaten (onder het uiten van diverse woorden/zinnen die niet voor herhaling vatbaar zijn), heb ik de top omhoog getild om zo eerst de boutjes door het aluminium en de onderbak te drukken. Daarna de top erop leggen in de hoop dat dat goed zou gaan. En jawel, op die manier kon ik de twee boutjes door de gaatjes krijgen.
Maar daarmee was het verhaal nog niet klaar. Ik heb nuttige instructies van Paulus gekregen maar die hebben me bij dit probleem niet geholpen.
Het klinkt simpel:
1) Druk de boutjes vanaf de onderkant door de rand van onderbak en top
2) Leg een ringetje om het boutje
3) Doe het moertje om het boutje en draai hem (voor zover mogelijk) met de hand vast
4) Leg een steeksleutel om het boutje en leg de sleutel op de rand
5) Ga vervolgens met een imbus de bout aandraaien waarbij de moer wordt vastgehouden door de steeksleutel, die weer tegengehouden wordt door de top.
Dat is een mooi stukje theorie. Die werkte bij de meeste boutjes uitstekend maar níet bij die 2 in de neus.
Stap 1 ging dus al moeizaam, maar is uiteindelijk gelukt
Stap 2 ging nog net
Stap 3 ging hopeloos verkeerd. Ik heb wel -tig pogingen gedaan om het moertje om het boutje te krijgen. In de meeste gevallen wilde het moertje gewoon niet om het boutje grijpen. Had ik het eindelijk voor elkaar, minimaal welliswaar want meer schroefdraad wist ik niet tevoorschijn te toveren doordat het aluminium profiel toch wel graag het boutje weer omlaag wilde trekken, dan sodemieterde de sleutel weer omlaag, of de imbusratel, of het moertje raakte toch weer los of een willekeurige combinatie. Hoe dan ook, ook hier heb ik flink wat foute termen laten ontglippen bij het frustrerende gedoe.
Ik heb het uiteindelijk opgelost door langere boutjes te nemen voor die gaten in de neus. Dat was nog wel even uitkijken dat de boutjes niet tegen de top aan zouden draaien, maar dat was gelukkig niet het geval. Ook heb ik de stekkers van de neusdoos los getrokken. Dat scheelde wel iets aan ruimte.
Ik denk dat ik voor die 2 boutjes wel 2 uur aan het kl*ten geweest ben.
De overige boutjes gingen ook niet vanzelf. De gaten van de top en onderbak zaten niet overal gelijk. De gaten lieten zich niet gemakkelijk tegenover elkaar drukken. Dit had als oorzaak dat de siliconenkit inmiddels wat harder geworden was in de tijd dat ik aan het prutsen geweest ben met de voorste 2 boutjes. Maar goed, soms heb ik met een schroevendraaier schuin door de 2 gaten gedrukt en vervolgens recht getrokken.
De volgende keer zal het denk ik sneller gaan. Maar een vlug karweitje zal het denk ik nooit worden.
Eenmaal dicht heb ik de fietscomputerverlichting geplaatst met wat zelfklevend klittenband. De microgolfsensor heb ik weer tegen de onderkant van de top geplakt. De stuurkabel (om hem te laten hangen) heb ik nog een centimeter of 2 ingekort en klaar. De fiets is gereed om te rijden.
Maar klaar ben ik nog altijd niet.
Wat staat me nog te doen?
1) Houder voor m'n mobiel plaatsen. De exacte plek moet ik nog even uitvogelen. Mogelijk moet ik er nog een houder voor maken. Maar dat zie ik nog wel.
2) Een manier zoeken om diverse spullen in m'n Quest mee te nemen, zoals m'n jasje, muts, handschoenen, etc. En terwijl ik dit bericht zit te tikken, bedenk ik me dat ik zo stom ben geweest om nog geen klittenband tegen de wielkast te plakken waar de petfles met reservespulletjes opgeborgen kan worden. Dat wordt dus martelen want de top zit er al op.
3) Nieuw bandenplaksetje halen; degene die ik had, heb ik bij de Versatile gelaten.
4) Nieuw pompje halen
5) Bagagetasje tegen de zijkant van de fiets plakken met zelfklevend plakband
6) Bodemmatjes maken
7) Fiets laten bestickeren
Ik geloof dat ik het dan ècht allemaal heb gehad.
Morgen zal staan in het teken van opruimen. Het is een enorme zooi geworden zo langzamerhand. Wat wil je, na ruim een week intensief klussen.
Ik ben vandaag begonnen met de fietscomputer aan te sluiten. Vervolgens heb ik de kabel voor de koplampversteller vastgebonden met Tie-wraps. Ik heb hiervoor trouwens 3 metalen oogjes aangebracht. Bij VM.nl kitten ze een tie-wrap achter de kabels, zonder de tie-wrap te sluiten. Dat doen ze later, als de verstelkabel erin zit. Ik heb dus oogjes gemaakt om de tie-wraps doorheen te trekken. Zo kan je de tie-wraps doorknippen als de kabel vervangen moet worden en probleemloos nieuwe tie-wraps aanbrengen.
Toen dat gereed was, was ik in wezen klaar met de hoofdmoot waarvoor de top eraf moest. Dus was het tijd om de fiets dicht te schroeven.
Omdat ik alleen thuis was (tja, onze kleinste van 1,5 jaar lag op bed te slapen maar daar hoef je ook niet veel hulp van te verwachten), moest ik zien de fiets op 3 stoelen te krijgen. Ik heb drie stoelen gepositioneerd op de plek van de wielen. 1 van de 'voorwielstoelen' heb ik opzij geschoven zodat ik de fiets tussen de stoelen kon rijden, met het achterwiel naast de bijbehorende stoel. Toen een stuk schuimrubber onder de neus gelegd en de staart opgetild tot de neus op het schuimrubber rustte. Nu kon ik de achterkant opzij draaien zodat het achterwiel op de stoel kwam te staan. Vervolgens heb ik de fiets aan de voorkant opgetild en opzij bewogen zodat het ene wiel op de stoel kwam te staan. Toen de andere stoel bijgeschoven en daar stond hij dan. Op een wat betere werkhoogte, maar vooral van beneden ook te bereiken.
De rand van de fiets heb ik voorzien van een laagje siliconenkit. Toen heb ik de top erop gelegd. Dat ging allemaal vrij gemakkelijk. Maar toen begon de ellende. Ik wilde eerst de 2 schroeven helemaal voor in de neus monteren. Probleem 1 was al dat ik de schroeven met geen mogelijkheid door de 3 gaten kon krijgen (van onder naar boven: aluminium profiel, dan de rand van de onderbak en tot slot de rand van de bovenbak). Het aluminiumprofiel zat een stuk lager dan de rand en moest dus omhoog geduwd worden. Deed ik dat, dat zaten de gaten van het profiel en de onderbak niet gelijk. Tja, dan kan je de bovenkant helemáál vergeten.
Na een flink aantal pogingen bij beide gaten (onder het uiten van diverse woorden/zinnen die niet voor herhaling vatbaar zijn), heb ik de top omhoog getild om zo eerst de boutjes door het aluminium en de onderbak te drukken. Daarna de top erop leggen in de hoop dat dat goed zou gaan. En jawel, op die manier kon ik de twee boutjes door de gaatjes krijgen.
Maar daarmee was het verhaal nog niet klaar. Ik heb nuttige instructies van Paulus gekregen maar die hebben me bij dit probleem niet geholpen.
Het klinkt simpel:
1) Druk de boutjes vanaf de onderkant door de rand van onderbak en top
2) Leg een ringetje om het boutje
3) Doe het moertje om het boutje en draai hem (voor zover mogelijk) met de hand vast
4) Leg een steeksleutel om het boutje en leg de sleutel op de rand
5) Ga vervolgens met een imbus de bout aandraaien waarbij de moer wordt vastgehouden door de steeksleutel, die weer tegengehouden wordt door de top.
Dat is een mooi stukje theorie. Die werkte bij de meeste boutjes uitstekend maar níet bij die 2 in de neus.
Stap 1 ging dus al moeizaam, maar is uiteindelijk gelukt
Stap 2 ging nog net
Stap 3 ging hopeloos verkeerd. Ik heb wel -tig pogingen gedaan om het moertje om het boutje te krijgen. In de meeste gevallen wilde het moertje gewoon niet om het boutje grijpen. Had ik het eindelijk voor elkaar, minimaal welliswaar want meer schroefdraad wist ik niet tevoorschijn te toveren doordat het aluminium profiel toch wel graag het boutje weer omlaag wilde trekken, dan sodemieterde de sleutel weer omlaag, of de imbusratel, of het moertje raakte toch weer los of een willekeurige combinatie. Hoe dan ook, ook hier heb ik flink wat foute termen laten ontglippen bij het frustrerende gedoe.
Ik heb het uiteindelijk opgelost door langere boutjes te nemen voor die gaten in de neus. Dat was nog wel even uitkijken dat de boutjes niet tegen de top aan zouden draaien, maar dat was gelukkig niet het geval. Ook heb ik de stekkers van de neusdoos los getrokken. Dat scheelde wel iets aan ruimte.
Ik denk dat ik voor die 2 boutjes wel 2 uur aan het kl*ten geweest ben.
De overige boutjes gingen ook niet vanzelf. De gaten van de top en onderbak zaten niet overal gelijk. De gaten lieten zich niet gemakkelijk tegenover elkaar drukken. Dit had als oorzaak dat de siliconenkit inmiddels wat harder geworden was in de tijd dat ik aan het prutsen geweest ben met de voorste 2 boutjes. Maar goed, soms heb ik met een schroevendraaier schuin door de 2 gaten gedrukt en vervolgens recht getrokken.
De volgende keer zal het denk ik sneller gaan. Maar een vlug karweitje zal het denk ik nooit worden.
Eenmaal dicht heb ik de fietscomputerverlichting geplaatst met wat zelfklevend klittenband. De microgolfsensor heb ik weer tegen de onderkant van de top geplakt. De stuurkabel (om hem te laten hangen) heb ik nog een centimeter of 2 ingekort en klaar. De fiets is gereed om te rijden.
Maar klaar ben ik nog altijd niet.
Wat staat me nog te doen?
1) Houder voor m'n mobiel plaatsen. De exacte plek moet ik nog even uitvogelen. Mogelijk moet ik er nog een houder voor maken. Maar dat zie ik nog wel.
2) Een manier zoeken om diverse spullen in m'n Quest mee te nemen, zoals m'n jasje, muts, handschoenen, etc. En terwijl ik dit bericht zit te tikken, bedenk ik me dat ik zo stom ben geweest om nog geen klittenband tegen de wielkast te plakken waar de petfles met reservespulletjes opgeborgen kan worden. Dat wordt dus martelen want de top zit er al op.
3) Nieuw bandenplaksetje halen; degene die ik had, heb ik bij de Versatile gelaten.
4) Nieuw pompje halen
5) Bagagetasje tegen de zijkant van de fiets plakken met zelfklevend plakband
6) Bodemmatjes maken
7) Fiets laten bestickeren
Ik geloof dat ik het dan ècht allemaal heb gehad.
Morgen zal staan in het teken van opruimen. Het is een enorme zooi geworden zo langzamerhand. Wat wil je, na ruim een week intensief klussen.
Abonneren op:
Posts (Atom)