Hoera! De fiets zit dicht. Dat heeft nog heel wat voeten in aarde gehad trouwens. Maar even in chronologische volgorde.
Ik ben vandaag begonnen met de fietscomputer aan te sluiten. Vervolgens heb ik de kabel voor de koplampversteller vastgebonden met Tie-wraps. Ik heb hiervoor trouwens 3 metalen oogjes aangebracht. Bij VM.nl kitten ze een tie-wrap achter de kabels, zonder de tie-wrap te sluiten. Dat doen ze later, als de verstelkabel erin zit. Ik heb dus oogjes gemaakt om de tie-wraps doorheen te trekken. Zo kan je de tie-wraps doorknippen als de kabel vervangen moet worden en probleemloos nieuwe tie-wraps aanbrengen.
Toen dat gereed was, was ik in wezen klaar met de hoofdmoot waarvoor de top eraf moest. Dus was het tijd om de fiets dicht te schroeven.
Omdat ik alleen thuis was (tja, onze kleinste van 1,5 jaar lag op bed te slapen maar daar hoef je ook niet veel hulp van te verwachten), moest ik zien de fiets op 3 stoelen te krijgen. Ik heb drie stoelen gepositioneerd op de plek van de wielen. 1 van de 'voorwielstoelen' heb ik opzij geschoven zodat ik de fiets tussen de stoelen kon rijden, met het achterwiel naast de bijbehorende stoel. Toen een stuk schuimrubber onder de neus gelegd en de staart opgetild tot de neus op het schuimrubber rustte. Nu kon ik de achterkant opzij draaien zodat het achterwiel op de stoel kwam te staan. Vervolgens heb ik de fiets aan de voorkant opgetild en opzij bewogen zodat het ene wiel op de stoel kwam te staan. Toen de andere stoel bijgeschoven en daar stond hij dan. Op een wat betere werkhoogte, maar vooral van beneden ook te bereiken.
De rand van de fiets heb ik voorzien van een laagje siliconenkit. Toen heb ik de top erop gelegd. Dat ging allemaal vrij gemakkelijk. Maar toen begon de ellende. Ik wilde eerst de 2 schroeven helemaal voor in de neus monteren. Probleem 1 was al dat ik de schroeven met geen mogelijkheid door de 3 gaten kon krijgen (van onder naar boven: aluminium profiel, dan de rand van de onderbak en tot slot de rand van de bovenbak). Het aluminiumprofiel zat een stuk lager dan de rand en moest dus omhoog geduwd worden. Deed ik dat, dat zaten de gaten van het profiel en de onderbak niet gelijk. Tja, dan kan je de bovenkant helemáál vergeten.
Na een flink aantal pogingen bij beide gaten (onder het uiten van diverse woorden/zinnen die niet voor herhaling vatbaar zijn), heb ik de top omhoog getild om zo eerst de boutjes door het aluminium en de onderbak te drukken. Daarna de top erop leggen in de hoop dat dat goed zou gaan. En jawel, op die manier kon ik de twee boutjes door de gaatjes krijgen.
Maar daarmee was het verhaal nog niet klaar. Ik heb nuttige instructies van Paulus gekregen maar die hebben me bij dit probleem niet geholpen.
Het klinkt simpel:
1) Druk de boutjes vanaf de onderkant door de rand van onderbak en top
2) Leg een ringetje om het boutje
3) Doe het moertje om het boutje en draai hem (voor zover mogelijk) met de hand vast
4) Leg een steeksleutel om het boutje en leg de sleutel op de rand
5) Ga vervolgens met een imbus de bout aandraaien waarbij de moer wordt vastgehouden door de steeksleutel, die weer tegengehouden wordt door de top.
Dat is een mooi stukje theorie. Die werkte bij de meeste boutjes uitstekend maar níet bij die 2 in de neus.
Stap 1 ging dus al moeizaam, maar is uiteindelijk gelukt
Stap 2 ging nog net
Stap 3 ging hopeloos verkeerd. Ik heb wel -tig pogingen gedaan om het moertje om het boutje te krijgen. In de meeste gevallen wilde het moertje gewoon niet om het boutje grijpen. Had ik het eindelijk voor elkaar, minimaal welliswaar want meer schroefdraad wist ik niet tevoorschijn te toveren doordat het aluminium profiel toch wel graag het boutje weer omlaag wilde trekken, dan sodemieterde de sleutel weer omlaag, of de imbusratel, of het moertje raakte toch weer los of een willekeurige combinatie. Hoe dan ook, ook hier heb ik flink wat foute termen laten ontglippen bij het frustrerende gedoe.
Ik heb het uiteindelijk opgelost door langere boutjes te nemen voor die gaten in de neus. Dat was nog wel even uitkijken dat de boutjes niet tegen de top aan zouden draaien, maar dat was gelukkig niet het geval. Ook heb ik de stekkers van de neusdoos los getrokken. Dat scheelde wel iets aan ruimte.
Ik denk dat ik voor die 2 boutjes wel 2 uur aan het kl*ten geweest ben.
De overige boutjes gingen ook niet vanzelf. De gaten van de top en onderbak zaten niet overal gelijk. De gaten lieten zich niet gemakkelijk tegenover elkaar drukken. Dit had als oorzaak dat de siliconenkit inmiddels wat harder geworden was in de tijd dat ik aan het prutsen geweest ben met de voorste 2 boutjes. Maar goed, soms heb ik met een schroevendraaier schuin door de 2 gaten gedrukt en vervolgens recht getrokken.
De volgende keer zal het denk ik sneller gaan. Maar een vlug karweitje zal het denk ik nooit worden.
Eenmaal dicht heb ik de fietscomputerverlichting geplaatst met wat zelfklevend klittenband. De microgolfsensor heb ik weer tegen de onderkant van de top geplakt. De stuurkabel (om hem te laten hangen) heb ik nog een centimeter of 2 ingekort en klaar. De fiets is gereed om te rijden.
Maar klaar ben ik nog altijd niet.
Wat staat me nog te doen?
1) Houder voor m'n mobiel plaatsen. De exacte plek moet ik nog even uitvogelen. Mogelijk moet ik er nog een houder voor maken. Maar dat zie ik nog wel.
2) Een manier zoeken om diverse spullen in m'n Quest mee te nemen, zoals m'n jasje, muts, handschoenen, etc. En terwijl ik dit bericht zit te tikken, bedenk ik me dat ik zo stom ben geweest om nog geen klittenband tegen de wielkast te plakken waar de petfles met reservespulletjes opgeborgen kan worden. Dat wordt dus martelen want de top zit er al op.
3) Nieuw bandenplaksetje halen; degene die ik had, heb ik bij de Versatile gelaten.
4) Nieuw pompje halen
5) Bagagetasje tegen de zijkant van de fiets plakken met zelfklevend plakband
6) Bodemmatjes maken
7) Fiets laten bestickeren
Ik geloof dat ik het dan ècht allemaal heb gehad.
Morgen zal staan in het teken van opruimen. Het is een enorme zooi geworden zo langzamerhand. Wat wil je, na ruim een week intensief klussen.
zondag 22 februari 2009
zaterdag 21 februari 2009
Wat doe je met een nieuwe fietscomputer?
De fiets is bijna klaar. De elektronica zit er allemaal in. De LED voor het alarm heeft nog een plekje gekregen op het linker dashboard. De microgolfsensor heeft een plek gekregen tegen de onderkant van de bovenkap. De bekabeling heb ik weggekit. De moertjes en boutjes heb ik voorzien van ringetjes, die nu met tweecomponentenlijm aan de moertjes en boutjes vastgelijmd zitten.
Het verlengkabeltje voor de microgolfsensor leek niet helemaal lekker te zijn, die heb ik opnieuw gemaakt met wat dikker snoer. Ik had eerst telefoonkabel gebruikt, maar dat lijkt toch wat te lichtvaardig.
Zojuist heb ik de verlichting eens buiten in het donker bekeken. Dat gaat enorm mooi. De achterlichten geven mooi licht (ik had niet anders verwacht want de uitvoering is gelijk aan die van de Versatile, alleen nu in tweevoud). De InoLED geeft een gruwelijke bak licht. Het omhoog en omlaag kantelen van de InoLED geeft een heel breed scala aan lichtbeelden. Erg prettig om afhankelijk van snelheid en zicht/weersomstandigheden de stand te kunnen aanpassen. De richtingaanwijzers zijn met hun 3W bijna verblindend in het donker. Hetzelfde kan gezegd worden voor de witte Luxeons in de neus. In de laagste stand valt er wel naar te kijken maar zodra hij één of twee standjes feller gezet wordt, zijn ook zij verblindend.
Wel een opmerking trouwens. Ik heb ergens afgelopen week een Luxeon opgeblazen. Mijn vermoeden is dat de los bungelende snoeren van de neusdoos de oorzaak zijn geweest en dat de Luxeons met z'n tweeën 12V op hun donder hebben gehad. De ene Luxeon heeft de geest gegeven maar de andere niet. Ik had nog een 1W Luxeon liggen maar die heb ik niet gebruikt. Ik had ook nog een stuk of 4 Luxeon K2 3W liggen. Dat was wel even zoeken maar na enige tijd had ik er 2 gevonden. Die hebben nu de plaats ingenomen van de 1W Luxeons. De achterliggende elektronica heb ik verder niet gewijzigd.
Maar hoe zit het met die fietscomputers?
Tja, als je mij bent, dan gaat dat als volgt:
1) Je koopt de fietscomputer die je functioneel de beste lijkt. In mijn geval de Sigma BC 1606L
2) Je koopt er ook een kadansopnemer bij
3) Je komt thuis en beseft weer dat Sigma wel mooie fietscomputers levert maar minder mooie sensoren.
4) Je pakt de schaar en knipt resoluut de sensoren er vanaf.
5) Je snuffelt op zolder rond in de 'wie wat bewaart, die heeft wat' bak en vindt een voetje van een oude fietscomputer met een véél handigere sensor eraan.
6) Wederom de schaar die één en ander van elkaar scheidt.
7) Als een echte Victor von Frankenstein ga je wat 'ledematen' van verschillende fietscomputer aan elkaar solderen.
8) Je komt tot de ontdekking dat je nog een tweede sensor nodig hebt voor de kadansopnemer. Die kan je zelf maken maar:
9) Je kan ook een cheap-ass fietscomputer kopen met móóie sensor. Bij de Halfords voor een paar euro
10) Thuis weer de schaar erin en je bent blij met die mooie sensor. Die butt-fietscomputer krijgt een ritje naar de 'wie wat bewaart, die heeft wat' bak.
11) Victor von Frankenstein voltooit zijn creatie.
Wel komisch trouwens. Die fietscomputer van de Halfords heeft ook een 'rpm'-functie. Ik denk dan aan kadans. Maar kijk je op de achterkant van die fietscomputer, dan zie ik maar twéé contactpunten. Ik vermoed dus dat die RPM van het wiel is en niet van de trapprs. Niet echt nuttig in de meeste gevallen als je het mij vraagt.
Maar goed, morgen proberen de fietscomputer af te krijgen en de top erop te kitten. Dat gaat nog een enorme k*tklus worden. Dat is het zowiezo al maar bij mij zit de neusdoos vermoedelijk gru-we-lijk in de weg. Maar goed, ik kan de neusdoos van z'n stekkers ontdoen en vervolgens aan de kant kantelen om zo ruimte te maken richting de schroefgaten. Maar dat is van later zorg.
Ochja, ook leuk: vandaag heb ik een mailtje gehad van Velomobiel.nl
Ymte waarschuwt me dat ik vermoedelijk zal schrikken van de prijs. De lak is 400 euro duurder uitgepakt.
De lak die erop zit is stiekum toch een 'pearl'-lak. Marrianne had het er al over dat ze een zalmroze gloed over mijn oranje fiets had gezien. Dat zou met parelmoer natuurlijk helemaal niet vreemd zijn.
Wel ga ik nog even contact opnemen met Kruik want dit is wel allemaal vreemd gegaan.
Het verlengkabeltje voor de microgolfsensor leek niet helemaal lekker te zijn, die heb ik opnieuw gemaakt met wat dikker snoer. Ik had eerst telefoonkabel gebruikt, maar dat lijkt toch wat te lichtvaardig.
Zojuist heb ik de verlichting eens buiten in het donker bekeken. Dat gaat enorm mooi. De achterlichten geven mooi licht (ik had niet anders verwacht want de uitvoering is gelijk aan die van de Versatile, alleen nu in tweevoud). De InoLED geeft een gruwelijke bak licht. Het omhoog en omlaag kantelen van de InoLED geeft een heel breed scala aan lichtbeelden. Erg prettig om afhankelijk van snelheid en zicht/weersomstandigheden de stand te kunnen aanpassen. De richtingaanwijzers zijn met hun 3W bijna verblindend in het donker. Hetzelfde kan gezegd worden voor de witte Luxeons in de neus. In de laagste stand valt er wel naar te kijken maar zodra hij één of twee standjes feller gezet wordt, zijn ook zij verblindend.
Wel een opmerking trouwens. Ik heb ergens afgelopen week een Luxeon opgeblazen. Mijn vermoeden is dat de los bungelende snoeren van de neusdoos de oorzaak zijn geweest en dat de Luxeons met z'n tweeën 12V op hun donder hebben gehad. De ene Luxeon heeft de geest gegeven maar de andere niet. Ik had nog een 1W Luxeon liggen maar die heb ik niet gebruikt. Ik had ook nog een stuk of 4 Luxeon K2 3W liggen. Dat was wel even zoeken maar na enige tijd had ik er 2 gevonden. Die hebben nu de plaats ingenomen van de 1W Luxeons. De achterliggende elektronica heb ik verder niet gewijzigd.
Maar hoe zit het met die fietscomputers?
Tja, als je mij bent, dan gaat dat als volgt:
1) Je koopt de fietscomputer die je functioneel de beste lijkt. In mijn geval de Sigma BC 1606L
2) Je koopt er ook een kadansopnemer bij
3) Je komt thuis en beseft weer dat Sigma wel mooie fietscomputers levert maar minder mooie sensoren.
4) Je pakt de schaar en knipt resoluut de sensoren er vanaf.
5) Je snuffelt op zolder rond in de 'wie wat bewaart, die heeft wat' bak en vindt een voetje van een oude fietscomputer met een véél handigere sensor eraan.
6) Wederom de schaar die één en ander van elkaar scheidt.
7) Als een echte Victor von Frankenstein ga je wat 'ledematen' van verschillende fietscomputer aan elkaar solderen.
8) Je komt tot de ontdekking dat je nog een tweede sensor nodig hebt voor de kadansopnemer. Die kan je zelf maken maar:
9) Je kan ook een cheap-ass fietscomputer kopen met móóie sensor. Bij de Halfords voor een paar euro
10) Thuis weer de schaar erin en je bent blij met die mooie sensor. Die butt-fietscomputer krijgt een ritje naar de 'wie wat bewaart, die heeft wat' bak.
11) Victor von Frankenstein voltooit zijn creatie.
Wel komisch trouwens. Die fietscomputer van de Halfords heeft ook een 'rpm'-functie. Ik denk dan aan kadans. Maar kijk je op de achterkant van die fietscomputer, dan zie ik maar twéé contactpunten. Ik vermoed dus dat die RPM van het wiel is en niet van de trapprs. Niet echt nuttig in de meeste gevallen als je het mij vraagt.
Maar goed, morgen proberen de fietscomputer af te krijgen en de top erop te kitten. Dat gaat nog een enorme k*tklus worden. Dat is het zowiezo al maar bij mij zit de neusdoos vermoedelijk gru-we-lijk in de weg. Maar goed, ik kan de neusdoos van z'n stekkers ontdoen en vervolgens aan de kant kantelen om zo ruimte te maken richting de schroefgaten. Maar dat is van later zorg.
Ochja, ook leuk: vandaag heb ik een mailtje gehad van Velomobiel.nl
Ymte waarschuwt me dat ik vermoedelijk zal schrikken van de prijs. De lak is 400 euro duurder uitgepakt.
De lak die erop zit is stiekum toch een 'pearl'-lak. Marrianne had het er al over dat ze een zalmroze gloed over mijn oranje fiets had gezien. Dat zou met parelmoer natuurlijk helemaal niet vreemd zijn.
Wel ga ik nog even contact opnemen met Kruik want dit is wel allemaal vreemd gegaan.
vrijdag 20 februari 2009
RJ45 of toch maar niet?
Ook vandaag ben ik weer flink aan het klussen geslagen.
Het alarm moest getest en ingebouwd worden. Dus ben ik eerst maar eens gaan kijken wat het bereik is van de microgolfsensor. Die is vrij groot. Buiten de fiets zijn er plekken waar hij op 1,7 meter afstand al aanwezigheid van mensen registreert. Op andere plekken wat minder, daar is het 1 meter.
Hoe dan ook, groot zat.
De volgende stap was de plek bepalen waar de sensor moet komen. Onder de zitting is een mogelijkheid maar die ruimte bewaar ik liever voor bagage. Op de trapbuis is ook een mogelijkheid. Maar die plek wordt het ook niet. Hij gaat tegen de onderkant van de neus geplakt worden, net voor het stuur.
Het alarm barst van de snoeren en draden. Dat ziet er niet uit in de fiets. Dus wilde ik het alarm in de neusdoos bouwen. De neusdoos die ik ik al klaar had, was daar te klein voor. Dus heb ik een compleet nieuwe neusdoos gemaakt. Een grotere doos waar het alarm dus ook in past.
Ook moest ik de stuurschakelaars nog aansluiten. Ook dat heb ik vandaag gedaan.
Omdat de kabelmet het stuur toch de nodige bewegingen maakt, lijkt het in eerste instantie handig om het kwetsbare deel van de kabel (bij het scharnier) gemakkelijk te kunnen vervangen. Daarom ben ik met RJ45 stekkers aan de gang gegaan. Ik heb hier al veel ervaring mee omdat ik al heel wat netwerkkabels geknepen heb maar ook in de Alleweder heb ik het toegepast.
Toen ik de hele boel klaar had, met een klein stukje UTP-kabel met RJ45-stekkers eraan, ben ik aan het testen gegaan. Maar dat viel tegen. De richtingaanwijzers deden het maar aan 1 kant. Dat leek te komen door een slecht geknepen stukje UTP-kabel. Maar ook de Sonitron pieper wilde niet werken. Na veel dingen proberen, heb ik besloten het anders aan te pakken. De dikke zwarte kabel die ik overal in de fiets heb liggen, ligt nu ook tussen de stuurschakelaars en de neusdoos. Ik hoop dat deze kabel het lang uit gaat houden bij dat stuurscharnier. Maar ook met die kabel ging het niet goed. De sonitron weigerde nog steeds dienst. Na wat puzzelen en proberen bleek de schakelaar gewoon kaduuk te zijn. Dus daar heb ik een andere voor genomen.
Wat staat me nog te wachten?
1) AlarmLEDje in het linker dashboardkastje plaatsen. Daarvoor moet een extra kabel van de neus naar het dashboardkastje
2) Microgolfsensor onder de kap plakken. Daarvoor moet ook een kabel verlengd worden en van de neus naar de rechter wielkast lopen. Daar komt dan ook een stekkertje te zitten die ik los kan halen mocht de kap eraf moeten. Dan kan de sensor gewoon onder de kap blijven zitten.
3) Kadansmeter monteren en bedrading naar het linker dashboardkastje trekken
4) Fietscomputer monteren
Als ik dat heb gedaan, kan de bedrading worden weggekit
En tot slot natuurlijk de fiets dicht maken en rijden maar. Ik kan niet wachten. Ik ben het klussen inmiddels spuugzat. Het duurt allemaal een stujk langer dan ik had gehoopt.
Het alarm moest getest en ingebouwd worden. Dus ben ik eerst maar eens gaan kijken wat het bereik is van de microgolfsensor. Die is vrij groot. Buiten de fiets zijn er plekken waar hij op 1,7 meter afstand al aanwezigheid van mensen registreert. Op andere plekken wat minder, daar is het 1 meter.
Hoe dan ook, groot zat.
De volgende stap was de plek bepalen waar de sensor moet komen. Onder de zitting is een mogelijkheid maar die ruimte bewaar ik liever voor bagage. Op de trapbuis is ook een mogelijkheid. Maar die plek wordt het ook niet. Hij gaat tegen de onderkant van de neus geplakt worden, net voor het stuur.
Het alarm barst van de snoeren en draden. Dat ziet er niet uit in de fiets. Dus wilde ik het alarm in de neusdoos bouwen. De neusdoos die ik ik al klaar had, was daar te klein voor. Dus heb ik een compleet nieuwe neusdoos gemaakt. Een grotere doos waar het alarm dus ook in past.
Ook moest ik de stuurschakelaars nog aansluiten. Ook dat heb ik vandaag gedaan.
Omdat de kabelmet het stuur toch de nodige bewegingen maakt, lijkt het in eerste instantie handig om het kwetsbare deel van de kabel (bij het scharnier) gemakkelijk te kunnen vervangen. Daarom ben ik met RJ45 stekkers aan de gang gegaan. Ik heb hier al veel ervaring mee omdat ik al heel wat netwerkkabels geknepen heb maar ook in de Alleweder heb ik het toegepast.
Toen ik de hele boel klaar had, met een klein stukje UTP-kabel met RJ45-stekkers eraan, ben ik aan het testen gegaan. Maar dat viel tegen. De richtingaanwijzers deden het maar aan 1 kant. Dat leek te komen door een slecht geknepen stukje UTP-kabel. Maar ook de Sonitron pieper wilde niet werken. Na veel dingen proberen, heb ik besloten het anders aan te pakken. De dikke zwarte kabel die ik overal in de fiets heb liggen, ligt nu ook tussen de stuurschakelaars en de neusdoos. Ik hoop dat deze kabel het lang uit gaat houden bij dat stuurscharnier. Maar ook met die kabel ging het niet goed. De sonitron weigerde nog steeds dienst. Na wat puzzelen en proberen bleek de schakelaar gewoon kaduuk te zijn. Dus daar heb ik een andere voor genomen.
Wat staat me nog te wachten?
1) AlarmLEDje in het linker dashboardkastje plaatsen. Daarvoor moet een extra kabel van de neus naar het dashboardkastje
2) Microgolfsensor onder de kap plakken. Daarvoor moet ook een kabel verlengd worden en van de neus naar de rechter wielkast lopen. Daar komt dan ook een stekkertje te zitten die ik los kan halen mocht de kap eraf moeten. Dan kan de sensor gewoon onder de kap blijven zitten.
3) Kadansmeter monteren en bedrading naar het linker dashboardkastje trekken
4) Fietscomputer monteren
Als ik dat heb gedaan, kan de bedrading worden weggekit
En tot slot natuurlijk de fiets dicht maken en rijden maar. Ik kan niet wachten. Ik ben het klussen inmiddels spuugzat. Het duurt allemaal een stujk langer dan ik had gehoopt.
donderdag 19 februari 2009
Alarm wegwerken
Vandaag sla ik verder niet meer aan het knutselen. Maar plannen doe ik wel.
Het alarm wil ik wegwerken in een doosje. de hoofdmodule is wel een doos maar er zitten enorme vrachten draad aan vast. En niet te vergeten een enorm lompe stekker. Dat ziet er niet uit.
Ik heb de neusdoos al wel gedeeltelijk klaar maar daar past het alarm niet meer bij in. Vandaar dat ik morgen een nieuwe doos ga halen. De huidige doos laat ik zoals hij is. De nieuwe doos ga ik gewoon volledig opnieuw inrichten. Dat wil zeggen: opnieuw de aansluitingen solderen, etc. Het mooie is dat ik dat allemaal buiten de fiets kan doen omdat..... ik de stekkers heb toegepast zodat ik de elektronica gemakkelijk kan verwijderen en/of vervangen. Dat gaat nu dus gebeuren.
De doos wordt enorm veel groter maar blijft nog net voor de trappers zitten. Dus zit hij net niet in de weg.
De doos wordt een stuk langer maar ook wat breder en dikker. Dat dikker is wel praktisch omdat ik dan ook weer meer ruimte heb om de stekker voor de stuurschakelaar weg te werken.
Ook heb ik nog een andere wijziging aangebracht in de planning. Ik wilde de sirene van het alarm ook een eigen schakelaar geven aan het stuur. Alleen heb ik het alarm vandaag getest. Deze geeft dermate veel herrie dat ik die functie nooit zal willen gebruiken als ik ín de fiets zit. Dus die schakelaar komt te vervallen. Blijft dus over de seinlichtknop, de richtingaanwijzerknop en de knop voor de claxon.
Het LEDje van het alarm moet ook nog een plek krijgen. Ik denk dat dat ik die op de neusbuis ga plaatsen.
De sirene komt onder de neusbuis te hangen richting de voetgaten.
Wat ik nog moet uitzoeken is de microgolfsensor. Waar ik die ga plaatsen, weet ik nog niet. Maar dat is ook weer afhankelijk van de vorm en het formaat 'bel' wat hij creëert. Dus ook dat zal ik eerst nog moeten uitzoeken.
Ochja, niet vergeten: de fietscomputer. Ook die (en de kadansmeter) moeten nog worden aangebracht.
Morgen is er weer een nieuwe dag.
Het alarm wil ik wegwerken in een doosje. de hoofdmodule is wel een doos maar er zitten enorme vrachten draad aan vast. En niet te vergeten een enorm lompe stekker. Dat ziet er niet uit.
Ik heb de neusdoos al wel gedeeltelijk klaar maar daar past het alarm niet meer bij in. Vandaar dat ik morgen een nieuwe doos ga halen. De huidige doos laat ik zoals hij is. De nieuwe doos ga ik gewoon volledig opnieuw inrichten. Dat wil zeggen: opnieuw de aansluitingen solderen, etc. Het mooie is dat ik dat allemaal buiten de fiets kan doen omdat..... ik de stekkers heb toegepast zodat ik de elektronica gemakkelijk kan verwijderen en/of vervangen. Dat gaat nu dus gebeuren.
De doos wordt enorm veel groter maar blijft nog net voor de trappers zitten. Dus zit hij net niet in de weg.
De doos wordt een stuk langer maar ook wat breder en dikker. Dat dikker is wel praktisch omdat ik dan ook weer meer ruimte heb om de stekker voor de stuurschakelaar weg te werken.
Ook heb ik nog een andere wijziging aangebracht in de planning. Ik wilde de sirene van het alarm ook een eigen schakelaar geven aan het stuur. Alleen heb ik het alarm vandaag getest. Deze geeft dermate veel herrie dat ik die functie nooit zal willen gebruiken als ik ín de fiets zit. Dus die schakelaar komt te vervallen. Blijft dus over de seinlichtknop, de richtingaanwijzerknop en de knop voor de claxon.
Het LEDje van het alarm moet ook nog een plek krijgen. Ik denk dat dat ik die op de neusbuis ga plaatsen.
De sirene komt onder de neusbuis te hangen richting de voetgaten.
Wat ik nog moet uitzoeken is de microgolfsensor. Waar ik die ga plaatsen, weet ik nog niet. Maar dat is ook weer afhankelijk van de vorm en het formaat 'bel' wat hij creëert. Dus ook dat zal ik eerst nog moeten uitzoeken.
Ochja, niet vergeten: de fietscomputer. Ook die (en de kadansmeter) moeten nog worden aangebracht.
Morgen is er weer een nieuwe dag.
Probleem met het alarm
Nee, het alarm is niet defect, het werkt uitstekend. Alleen zit ik wel met een probleempje. Het is een motoralarm, mijn fiets is geen motor. Een motor heeft een contactslot met meerdere standen, mijn contactslot heeft dat niet. Die gaat gewoon keihard aan of keihard uit. Een conactslot van een motor heeft een uit-stand, een contactstand, een startstand (die heb ik gelukkig niet nodig) maar ook een stand dat wanneer je hem op 'uit' draait, dat het contact er dan nog op blijft staan.
Het alarm activeert automatisch zodra het de spanning van het contact verbroken wordt. Dat betekent dus dat de fiets direct op het alarm gaat zodra ik de sleutel omdraai op 'uit'. Dat is niet praktisch want in de garage wil ik graag mijn fiets aan de lading kunnen hangen terwijl hij niet meer op het contact staat want anders blijven de lampen branden. Maar standaard lampen aan zodra ik de fiets op contact ziet, wil ik ook niet kwijt.
Ik heb al wel een idee hoe ik het kan oplossen zonder vreemde noodgrepen maar helemaal ben ik er niet uit.
[update]
Na veel puzzelen ben ik eruit. De contactsleutel krijgt nu de functie om het alarm te activeren en tegelijk de boordspanning eraf te halen. De zelf aangebrachte stuurschakelaar krijgt de functie om àlle verlichting uit te schakelen, ook als de fiets op contact staat.
Dat betekent dat ik nu de fiets in de garage zal stallen op het contact maar met het stuur omhoog zodat het alarm niet inschakelt maar alle verlichting wel uit is. Ben ik elders, dan kan het stuur gewoon omhoog geklapt blijven maar haal ik de fiets van het contact af zodat het alarm kan activeren.
Het alarm activeert automatisch zodra het de spanning van het contact verbroken wordt. Dat betekent dus dat de fiets direct op het alarm gaat zodra ik de sleutel omdraai op 'uit'. Dat is niet praktisch want in de garage wil ik graag mijn fiets aan de lading kunnen hangen terwijl hij niet meer op het contact staat want anders blijven de lampen branden. Maar standaard lampen aan zodra ik de fiets op contact ziet, wil ik ook niet kwijt.
Ik heb al wel een idee hoe ik het kan oplossen zonder vreemde noodgrepen maar helemaal ben ik er niet uit.
[update]
Na veel puzzelen ben ik eruit. De contactsleutel krijgt nu de functie om het alarm te activeren en tegelijk de boordspanning eraf te halen. De zelf aangebrachte stuurschakelaar krijgt de functie om àlle verlichting uit te schakelen, ook als de fiets op contact staat.
Dat betekent dat ik nu de fiets in de garage zal stallen op het contact maar met het stuur omhoog zodat het alarm niet inschakelt maar alle verlichting wel uit is. Ben ik elders, dan kan het stuur gewoon omhoog geklapt blijven maar haal ik de fiets van het contact af zodat het alarm kan activeren.
Alarm binnen
Vanmorgen heb ik mijn Versatile overgedragen aan de nieuwe eigenaar. Dus heb ik nu alleen nog m'n Quest. Deze is nog niet klaar om mee te fietsen, er ontbreken nog een paar zaken aan. De fietscomputer, het wegwerken van de draden, de stuurschakelaars en het alarm.
Maar het alarm heb ik in huis. Daarmee heb ik (volgens mij) nu alle spullen binnen om mijn fiets helemaal af te maken. Wel ontbreekt er nog een afstandbediening die ik er los bij besteld heb. Daar ga ik nog even een mailtje aan wagen.
Wat betreft het knutselen.
Eerst ga ik mij richten op het alarm. Dat is wat meer werk. Daarna volgen de fietscomputer, de stuurschakelaars en het wegkitten van de kabels wel.
Maar het alarm heb ik in huis. Daarmee heb ik (volgens mij) nu alle spullen binnen om mijn fiets helemaal af te maken. Wel ontbreekt er nog een afstandbediening die ik er los bij besteld heb. Daar ga ik nog even een mailtje aan wagen.
Wat betreft het knutselen.
Eerst ga ik mij richten op het alarm. Dat is wat meer werk. Daarna volgen de fietscomputer, de stuurschakelaars en het wegkitten van de kabels wel.
woensdag 18 februari 2009
Lang leve de popnagels!!!
Mijn Velomobielgebeuren is begonnen met de Alleweder. Het ding bestaat grotendeels uit 2 dingen: aluminium plaatwerk en vrachten popnagels. Voeg daar nog een set wielen, ketting en nog wat onderdelen aan toe en je hebt een prachtige fiets.
En van die popnagelfiets heb ik dingen geleerd. Bij de Versatile worden ook standaard op bepaalde plekken popnagels gebruikt. Maar ook ik ben ermee aan de gang geweest toen ik de remschakelaar gemonteerd heb.
Nu de Quest. Ik heb in Quest 212 (Quesjer) een prachtige stuurklem gezien. Het stuur wordt bij de Quest/Mango standaard achter een stuk schuim klemgezet als je het stuur omhoog zet om in/uit te stappen. In Quest 212 is (op verzoek van de eigenaar) een stuurklem gemaakt waar het stuur in gedrukt kan worden. De klem zelf komt bij Alligt vandaan, de klem zit gemonteerd op een fraai stukje aluminiumlaswerk.
Ik wilde ook graag zo'n klem met het stuk laswerk hebben. Maar helaas. Tegen Paulus (eigenaar Q212) hadden ze gezegd dat ze liever niet nog zo'n ding maken. Het kost natuurlijk allemaal extra tijd. En die tijd kan je ook steken in de volgende fiets.
Zo'n klem heb ik dus wel maar het laswerk niet. Ook mogelijk dat ik niet helemaal duidelijk heb doorgegeven wat ik precies wilde. Maar goed, geen mooi lasstukje dus.
Tja, dan moet je zelf aan de slag. Zowiezo MOET ik wel want het 'klem je stuur achter een schuimpje' gaat bij mijn Quest niet lukken. Ik heb, op aanraden van Paulus, het stuur laten inkorten zodat hij net recht onder de rand door kan. Dat is handiger als je zo'n stuurklem hebt. Maar dan moet die stuurklem er natuurlijk wel zitten.
Omdat ik zelf niet kan lassen (ik heb ook niet de beschikking over een apparaat, maar los daarvan, lassen schijnt een vak te zijn en dat vak heb ik niet geleerd. Maar popnagelen kan ik wel!
Na een bezoekje aan de ijzerhandel, waar ik wat aluminium heb ingeslagen, ben ik thuis bezig gegaan. Eerst heb ik de foto's van de stuurklem van Q212 afgekeken en ben vervolgens aan het meten, tekenen en zagen geslagen. Toen ik alle onderdeeltjes klaar had, kwam het boren en het poppen. En het resultaat mag er wezen, al zeg ik het zelf:
Deze keer geen elektronicageneuzel dus maar even lekker wat 'harde waren'. Het énige wat met elektronica te maken heeft, is het microschakelaartje welke ik ook heb aangebracht. Deze zal dienst doen als onderbreekschakelaar van het remlicht. Zodra het stuur in de klem zit, zal het remlicht uit gaan.
De Quest heeft die optie standaard al bij de remhendel alleen is het afstellen daarvan (door een metalen lipje bij te buigen) is dermate nauwkerig dat hij snel ontregeld is. Daar heb ik met die 'zelf aangebrachte' microschakelaar vermoedelijk geen last van
En van die popnagelfiets heb ik dingen geleerd. Bij de Versatile worden ook standaard op bepaalde plekken popnagels gebruikt. Maar ook ik ben ermee aan de gang geweest toen ik de remschakelaar gemonteerd heb.
Nu de Quest. Ik heb in Quest 212 (Quesjer) een prachtige stuurklem gezien. Het stuur wordt bij de Quest/Mango standaard achter een stuk schuim klemgezet als je het stuur omhoog zet om in/uit te stappen. In Quest 212 is (op verzoek van de eigenaar) een stuurklem gemaakt waar het stuur in gedrukt kan worden. De klem zelf komt bij Alligt vandaan, de klem zit gemonteerd op een fraai stukje aluminiumlaswerk.
Ik wilde ook graag zo'n klem met het stuk laswerk hebben. Maar helaas. Tegen Paulus (eigenaar Q212) hadden ze gezegd dat ze liever niet nog zo'n ding maken. Het kost natuurlijk allemaal extra tijd. En die tijd kan je ook steken in de volgende fiets.
Zo'n klem heb ik dus wel maar het laswerk niet. Ook mogelijk dat ik niet helemaal duidelijk heb doorgegeven wat ik precies wilde. Maar goed, geen mooi lasstukje dus.
Tja, dan moet je zelf aan de slag. Zowiezo MOET ik wel want het 'klem je stuur achter een schuimpje' gaat bij mijn Quest niet lukken. Ik heb, op aanraden van Paulus, het stuur laten inkorten zodat hij net recht onder de rand door kan. Dat is handiger als je zo'n stuurklem hebt. Maar dan moet die stuurklem er natuurlijk wel zitten.
Omdat ik zelf niet kan lassen (ik heb ook niet de beschikking over een apparaat, maar los daarvan, lassen schijnt een vak te zijn en dat vak heb ik niet geleerd. Maar popnagelen kan ik wel!
Na een bezoekje aan de ijzerhandel, waar ik wat aluminium heb ingeslagen, ben ik thuis bezig gegaan. Eerst heb ik de foto's van de stuurklem van Q212 afgekeken en ben vervolgens aan het meten, tekenen en zagen geslagen. Toen ik alle onderdeeltjes klaar had, kwam het boren en het poppen. En het resultaat mag er wezen, al zeg ik het zelf:
Deze keer geen elektronicageneuzel dus maar even lekker wat 'harde waren'. Het énige wat met elektronica te maken heeft, is het microschakelaartje welke ik ook heb aangebracht. Deze zal dienst doen als onderbreekschakelaar van het remlicht. Zodra het stuur in de klem zit, zal het remlicht uit gaan.
De Quest heeft die optie standaard al bij de remhendel alleen is het afstellen daarvan (door een metalen lipje bij te buigen) is dermate nauwkerig dat hij snel ontregeld is. Daar heb ik met die 'zelf aangebrachte' microschakelaar vermoedelijk geen last van
dinsdag 17 februari 2009
Dit begint er aardig op te lijken
Vandaag ben ik weer hard aan de slag geweest met de elektronica van de Quest.
Wat heb ik vandaag gedaan? Ik heb een doosje gemaakt in de staart waar de richtingaanwijzers en achterlichten op aangesloten worden. Het doosje hangt rechts (op de foto) van de wielkast:
Niet zo gek boeiend verder.
Ook ben ik bezig geweest met de neusdoos. Deze is nog niet klaar. Het alarm heb ik nog niet ontvangen. Omdat ook die ergens op aangesloten moet worden (en de neusdoos het meest praktisch lijkt), moet ik daar eerst op wachten zodat ik weet hoeveel draden en waar ik ze in het doosje kan plaatsen. Ook de stuurschakelaars moeten nog met draden op die doos worden aangesloten.
Maar goed, de doos is wel ver genoeg klaar om aan te sluiten en te testen:
Bij de eerste poging kreeg ik de standlichten niet in verschillende standen. Ik had blijkbaar een soldeerfout gemaakt. Het mooie is dat ik al die stekkers gebruik. Het is nu een kwestie van stekkers uit het doosje trekken, doosje uit de fiets trekken en probleem opsporen en oplossen.
Dus zo gezegd, zo gedaan. Ik heb een fout gevonden en die hersteld. En waarachtig, ik had standlicht in verschillende helderheden. Maar nu wilden de LEDs op het linker dashboardkastje niet meewerken. Wat er verkeerd ging, weet ik niet meer maar ze reageerden in ieder geval niet op de verschillende standen van de schakelaar. Dus nog een keer op zoek naar een fout. Ook die gevonden en hersteld.
De boel leek te werken totdat ik de fiets van het contact haalde. De LEDs op het linker dashboardkastje bleven branden. Dat klopt dus niet. Dus nog een keer aan het opsporen en oplossen geslagen. Dat was gelukkig snel verholpen.
De richtingaanwijzers deden ook niet helemaal wat ze moesten doen. Linksvoor en rechtsachter gingen tegelijk aan. Ook dat is natuurlijk snel verholpen; gewoon de stekkertjes van links en recht in de staart verwisselen.
Maar nu het resultaat:
Ik zei het al in de titel: dit begint er aardig op te lijken.
Wat heb ik vandaag gedaan? Ik heb een doosje gemaakt in de staart waar de richtingaanwijzers en achterlichten op aangesloten worden. Het doosje hangt rechts (op de foto) van de wielkast:
Niet zo gek boeiend verder.
Ook ben ik bezig geweest met de neusdoos. Deze is nog niet klaar. Het alarm heb ik nog niet ontvangen. Omdat ook die ergens op aangesloten moet worden (en de neusdoos het meest praktisch lijkt), moet ik daar eerst op wachten zodat ik weet hoeveel draden en waar ik ze in het doosje kan plaatsen. Ook de stuurschakelaars moeten nog met draden op die doos worden aangesloten.
Maar goed, de doos is wel ver genoeg klaar om aan te sluiten en te testen:
Bij de eerste poging kreeg ik de standlichten niet in verschillende standen. Ik had blijkbaar een soldeerfout gemaakt. Het mooie is dat ik al die stekkers gebruik. Het is nu een kwestie van stekkers uit het doosje trekken, doosje uit de fiets trekken en probleem opsporen en oplossen.
Dus zo gezegd, zo gedaan. Ik heb een fout gevonden en die hersteld. En waarachtig, ik had standlicht in verschillende helderheden. Maar nu wilden de LEDs op het linker dashboardkastje niet meewerken. Wat er verkeerd ging, weet ik niet meer maar ze reageerden in ieder geval niet op de verschillende standen van de schakelaar. Dus nog een keer op zoek naar een fout. Ook die gevonden en hersteld.
De boel leek te werken totdat ik de fiets van het contact haalde. De LEDs op het linker dashboardkastje bleven branden. Dat klopt dus niet. Dus nog een keer aan het opsporen en oplossen geslagen. Dat was gelukkig snel verholpen.
De richtingaanwijzers deden ook niet helemaal wat ze moesten doen. Linksvoor en rechtsachter gingen tegelijk aan. Ook dat is natuurlijk snel verholpen; gewoon de stekkertjes van links en recht in de staart verwisselen.
Maar nu het resultaat:
Ik zei het al in de titel: dit begint er aardig op te lijken.
maandag 16 februari 2009
It's alive.... ALIVE!!!!
De Luxeons had ik allemaal al een plekje gegeven in de fiets.
Vandaag ben ik weer verder aan het knutselen geslagen.
Allereerst heb ik de 'centraaldoos' gemaakt die voor op de linker wielkast zit. Van hieruit wordt de elektronica gesplitst naar 3 plekken: linker dashboardkastje, staart en neus. Tevens zit er in dit doosje de elektronica voor het achterlicht en de clignoteur.
Ook heb ik een snoer gemaakt om tussen de accu's en het rechter dashboardkastje te prikken. De accu's heb ik met klittenband tegen de voorkant van de rechter wielkast geplaatst.
En toen het moment van de waarheid: de accu's aan het dashboardkastje prikken. En zie.... de eerste tekenen van 'leven':
Vandaag ben ik weer verder aan het knutselen geslagen.
Allereerst heb ik de 'centraaldoos' gemaakt die voor op de linker wielkast zit. Van hieruit wordt de elektronica gesplitst naar 3 plekken: linker dashboardkastje, staart en neus. Tevens zit er in dit doosje de elektronica voor het achterlicht en de clignoteur.
Ook heb ik een snoer gemaakt om tussen de accu's en het rechter dashboardkastje te prikken. De accu's heb ik met klittenband tegen de voorkant van de rechter wielkast geplaatst.
En toen het moment van de waarheid: de accu's aan het dashboardkastje prikken. En zie.... de eerste tekenen van 'leven':
zondag 15 februari 2009
Hoe onbenullig...... (en meer)
..... van mij.
Krijg je een nieuwe fiets, vergeet je helemaal te vragen welk nummer je hebt. Ook voor de verzekering is het nodig om wat gegevens door te geven. Dat heb ik nog niet gedaan, dat doe ik op de dag dat ik mijn Versatile overhandig aan de volgende eigenaar.
Maar goed, de website van Velomobiel.nl geeft me informatie waar ik nog niet om gevraagd had. Ik heb Quest 304.
Vandaag heb ik wat mensen ontmoet die ik tot dusver alleen gesproken heb via m'n weblog.
Één van die lezers (Okkie) heeft een gok gedaan naar het toekomstige thema/uiterlijk van m'n Quest. Hij hoopte een bepaalde reactie uit te lokken met de term 'Garfield'.
Goedk oranje kat. Quest oranje.... maar nee. Ik ben ab-so-luut géén fan van Garfield. Dat was ik al niet maar na wat teasers te hebben gezien van de film, waarin Garfield gerenderd is met de computer, moet ik dat beest al helemaal niet meer.
Dus:
Garfield
Quest van Oranje
balletjes van de Koningin
Oranje
'iets' met http://www.plastickheroes.nl/
Nog meer mensen die een gok willen wagen? Gevaarlijke vraag natuurlijk want dat zou kunnen betekenen dat ik het dan ga verklappen.
Maar eventuele gokjes mogen best gedaan worden. Die zet ik dan in het lijstje maar ga verder niet aan het strepen.
Krijg je een nieuwe fiets, vergeet je helemaal te vragen welk nummer je hebt. Ook voor de verzekering is het nodig om wat gegevens door te geven. Dat heb ik nog niet gedaan, dat doe ik op de dag dat ik mijn Versatile overhandig aan de volgende eigenaar.
Maar goed, de website van Velomobiel.nl geeft me informatie waar ik nog niet om gevraagd had. Ik heb Quest 304.
Vandaag heb ik wat mensen ontmoet die ik tot dusver alleen gesproken heb via m'n weblog.
Één van die lezers (Okkie) heeft een gok gedaan naar het toekomstige thema/uiterlijk van m'n Quest. Hij hoopte een bepaalde reactie uit te lokken met de term 'Garfield'.
Goedk oranje kat. Quest oranje.... maar nee. Ik ben ab-so-luut géén fan van Garfield. Dat was ik al niet maar na wat teasers te hebben gezien van de film, waarin Garfield gerenderd is met de computer, moet ik dat beest al helemaal niet meer.
Dus:
Nog meer mensen die een gok willen wagen? Gevaarlijke vraag natuurlijk want dat zou kunnen betekenen dat ik het dan ga verklappen.
Maar eventuele gokjes mogen best gedaan worden. Die zet ik dan in het lijstje maar ga verder niet aan het strepen.
Abonneren op:
Posts (Atom)