Ik had je niet gehoord

'Ik had je niet gehoord' was het excuus voor een ouder heerschap om klakkeloos z'n fiets naar links te sturen zonder te kijken, zonder aan te geven.

Eergistermorgen had ik net de kinderen weggebracht en was ik op weg naar het werk.
Op het fietspad (2 richtingen) voor mij reed een man op fiets. Leeftijd? Jaar of 65 schat ik. De man reed lekker breeduit maar ach, breed zat daar en het was nog enorm rustig.
Zoals wel vaker op vrijdag had ik weinig conditie en reed daarom rustig.
Op het moment dat ik het heerschap voorbij ging rijden, kwam hij fors naar links waarbij hij tegen de rechterkant van de neus van Quemo aan kwam. Ik ging vol in de ankers in de hoop de schade te kunnen beperken. De man stopte ook toen hij na m'n gil en het toch wat vreemde gedrag van zijn fiets (doordat er een Quest tegenaan zat te drukken).

Mijn eerste vraag was teleurgesteld 'Waarom kijkt u niet om en waarom geeft u geen richting aan als u afslaat?' (nou MAG hij daar niet afslaan omdat het een voetpad is maar vele fietsers doen het wel om de één of andere reden terwijl het geen tijdswinst of afstandswinst oplevert; wellicht wilde hij niet afslaan maar zwalkte hij gewoon nonchalant heen en weer).
Na ook een opmerking 'dat was schrikken hè?' van zijn kant kwam ook de opmerking dat hij mij niet hoorde aankomen. Ik heb gereageerd dat dat voor alle fietsers geldt en dat je daarvoor dus om moet kijken.

Ik stapte uit om m'n fiets te bekijken. Een fors deel van de neus was zwart. Ik wijs naar het zwarte gebeuren op de fiets. 'Dat komt niet van mij hoor' is z'n reactie. Ja m'n neus...... dat komt dus van het rubber van z'n achterwiel en begin te poetsen en laat hem weten dat dat WEL van zijn fiets afkomstig is.
Gelukkig laat het rubber zich gemakkelijk wegpoetsen van de gladde lak. Wel zijn er 2 krassen zichtbaar. Niet dramatisch, zeker niet na diverse andere krassen, waaronder ook diepe krassen en laat het er maar bij zitten maar vraag de man wel om de volgende keer toch maar om te kijken en richting aan te geven. Zowiezo wel handig want bij een Prius zou hem ook zoiets kunnen overkomen want ook die kunnen geluidsloos aan komen rijden weet ik uit ervaring (ooit wandelend langs een voorrangsweg een zijweg overgestoken waarbij 'ineens' een Prius naast me stond; totaal niet aan horen komen. Waar hij vandaan kwam weet ik niet want ik had gekeken maar mogelijk niet goed genoeg; maar kern van het verhaal is dus dat die (nagenoeg) geluidsloos aan kunnen komen rijden).

Een klein krakje meende ik rijdens de aanrijding ook te horen maar ik heb wat dat betreft niets terug kunnen vinden. Wie weet dat het zat in zijn achterspatbord.

Verder nog een opstekertje voor mezelf.... in plaats van te koken van woede, in plaats van de man de huid vol te schelden ben ik rustig gebleven.

Bison Poly Max Crystal

Enige tijd geleden heb ik geschreven over het aanbrengen van een rand kit aan de onderkant van het deksel van m'n racekap. Ook heb ik geschreven over Bison Poly Max.

De eerste kit die ik kocht was transparante Poly Max. Daarmee heb ik jaren geleden de bedrading vastgekit in m'n Quest. Later heb ik diezelfde kit gebruikt om de magneten aan de body en het deksel te monteren. Maar een groot succes was dat niet want die kit droogt vrij langzaam, waardoor ik nogal wat problemen heb gehad om de magneten goed aan het deksel te krijgen.

Oplossing daarvoor was een sneller drogende Polymax, te herkennen aan een geel icoontje met een klokje erop op de rode verpakking. Aanraakdroog na 2 uur. Met die kit ging het aanbrengen van de magneten uitstekend. Helemaal mooi is dat deze, welliswaar tikkie duurdere kit, volledig kleurloos opdroogt, waar de normale variant gelig opdroogt.

Toen ik de rand kit wilde aanbrengen, had ik niet veel meer in de koker zitten. Ik ben wel gestart met het experiment maar kon het niet voltooien. Daarom ben ik op pad gegaan naar nieuwe kit. Eerst maar naar de Gamma. Daar aangekomen zie ik een schap met énorm veel keuze. Diverse kleuren, diverse soorten, waaronder ook de sneldrogende variant maar........ niet kleurloos. Wel zag ik een nieuwe variant staan met de naam Poly Max Crystal. Maar dat wil ik niet, ik wil sneldrogend dus ga ik weer weg.

Op naar de volgende toko: de lokale ijzerhandel waar ook gereedschap en allerhande andere klusdingen verkocht worden. Helaas, in het schap maar weinig Poly Max producten en de mijne staat er niet bij. Dus ga ik naar de balie om te vragen of ze die kit ook hebben. Ze kennen de kit niet en vragen of ik met de oude koker langs kan komen zodat ze met de streepjescode kunnen zoeken. Dus ik naar huis om de koker op te halen en even later weer in de winkel te verschijnen.
De kit is nu snel gevonden in het systeem. Direct wordt een doos van 12 stuks besteld maar ik moet wel 2 weken geduld hebben want van Bison hadden ze net de vorige dag een levering gehad.

2 weken later verschijn ik weer in de winkel om mijn sneldrogende kit op te halen die net binnengekomen was. Krijg ik een tube in m'n handen gedrukt met daarop niet het gewenste gele icoontje met klokje erop maar de Crystal.

Om een lang verhaal kort te maken: de Crystal is blijkbaar de nieuwe naam voor de sneldrogende variant waarbij ze het sneldrogende icoontje maar hebben laten vervallen op de verpakking.

De kap heeft inmiddels zijn mooie kitrandje gekregen zodat het deksel naadloos aansluit op de body. Verder heb ik toch nog 2 magneten extra aangebracht want aan de zijkanten vond ik de kap niet mooi genoeg aansluiten. Wel moet ik de boel nog afwerken want her en der mag van mij nog wat kit weg omdat het onder het deksel uitsteekt. Verder ben ik tevreden met het resultaat. Ik denk dat dit heel wat beter gaat blijven zitten dan de tochtstrips die ik eerst gebruikte.

Waardeloos weer?

Her en der in Nederland werd vandaag niet echt al te fraai weer verwacht. Gelukkig had ik op mijn ritje naar het werk mazzel. Geen regen gehad of andere narigheid. Sterker nog: het rijden ging vanmorgen best aangenaam en vlot.

Tegen de Oude IJsselbrug op zag ik een bromfiets naderen in m'n achteruitkijkspiegel. En omhoog gaat een brommer het probleemloos van mij winnen maar omlaag wil wel eens anders uitpakken.

Om mezelf (nog) niet het snot voor ogen te trappen heb ik rustig aangezet om harder te gaan rijden en op hem in te lopen. Maar dat inlopen ging ineens heel wat vlotter. Klinkt positief natuurlijk maar niet als je weet dat dat is vanwege verkeerslichten waar de brommerrijder, en even later ook ik, voor moest wachten. De brommer komt vlot op gang maar ik toch wat minder vlot.

Maar het mocht de pret niet drukken want ik kon (met hulp van toch nog een stukje omlaag, waar ik kon versnellen) toch de teller vrij vlot op 50 km/h krijgen. De bromfietser kon ik probleemloos voorbij.

In de verte was mijn volgende slachtoffer.... een snorfietser die, net als de bromfiets, overduidelijk niet opgefokt was en betrekkelijk rustig reed.

Het snelheidsverschil met de snorfiets was vrij fors. Ik heb daarom al enkele seconden van tevoren mijn komst aangekondigd met claxon en dingdongbel maar de vele geluidssignalen leken de snorfietser niet te bereiken.

Strak over de linker rand van het fietspad ben ik hem voorbij gestoken.

Maar het ging dus heerlijk vlot.

Lek?

Of toch niet?

Gisteren reed ik, zoals gebruikelijk, met de Quest naar het werk. Toen ik tegen de Oude IJsselbrug omhoog reed, reed ik over een rondslingerend frisdrankblikje wat één of andere onverlaat gewoon van zich afgefl*kkerd had. Ik hoorde het blikje een tik tegen de body van de fiets geven. Een meter of 20 verder was een vreemd geluid hoorbaar. Het geluid deed me denken aan dat van een lekgeraakte autoband die heen en weer 'blubberend' om de velg  bewoog. Ik stuurde even een paar keer links/rechts om meer informatie te krijgen. Jawel..... links kwam het geluid vandaan en het effect werd meer bij sturen naar rechts dus links foute boel.

Ik zet m'n fiets aan de kant, haal een set binnen-/buitenband uit de fiets. Trek de pomp uit de staart en laat de fiets schuin tegen de railing van de brug steunen (wel even een doekje tussen body en railing gedaan).
Ik pak de velg en band beet om het wieldoekje los te trekken zodat ik het ventiel kan vinden. Maar nog voordat ik het wieldoekje van het wiel druk, voel ik wat vreemds.... de band is niet leeg.... de band is niet zacht maar gewoon nog knalhard. Hoe kan dat?

Ik hoefde niet lang na te denken. Ik kijk naar waar ik vandaan gekomen ben. Geen blikje te herkennen terwijl het blikje ook geen ruimte had om zich te 'verstoppen'. Nja, niet verstoppen? Wel dus maar dan in de wielkast van m'n Quest. Hij had zich ongeveer tussen wielkast en band tegen de veerpoot geklemd. Gelukkig liet hij zich gemakkelijk met de hand verwijderen.

Inderdaad toch een tikkie gewaagd

Vanmorgen heb ik de racekap van m'n fiets geprobeerd te trekken. Duidelijk was dat niet alleen de magneten de kap op z'n plek hield maar dat ook de kit een aandeel had helaas.

Gelukkig heb ik de kap wel weer los kunnen trekken zonder dramatische dingen te hoeven doen. Volgende keer iets meer vaseline gebruiken denk ik. Dat zal nog wel moeten gebeuren want de kit is lang nog niet overal mooi egaal aangebracht.
Bovendien denk ik dat ik aan de zijkanten nog 2 magneten ga plaatsen. Die heb ik destijds bewust niet gemonteerd in verband met pasjes in m'n broekzakken. M'n broekzakken gaan op die plek redelijk dicht langs het instapgat. Toch ga ik daar nog wel magneten aanbrengen, welliswaar wat lichtere, om toch ook daar de kap mooi aan te laten sluiten.

Gewaagde move?

Onlangs heb ik de racekap gedemonteerd gehad en opgeborgen in m'n fiets. Het deksel onder de neus was niet zo'n succes want ik kwam om de één of andere reden steeds met m'n schoenen er tegenaan. Hierbij is de tochtstrip, die ik rondom onder het deksel geplakt heb, waarschijnlijk kapot gegaan. Op andere plekken wil de tochtstrip niet mooi blijven zitten. Het probleem lijkt te zitten in de aanhechting van het dubbelzijdige tape aan het rubber van de tochtstrip zelf. Vervelend want ik heb de tochtstrip gekocht met dat tape al aangebracht dus zou je verwachten dat dat wel mooi blijft zitten. Niet dus.

Hoe dan ook, kapot tochtstrip, niet mooi blijven zitten.... dat vraagt om een andere aanpak.

Gisteravond heb ik daarom besloten om het mooi elastisch blijvende Polymax te gaan gebruiken op de plek van de tochtstrippen. Dus simpelweg een dikkere strook Polymax langs de rand aanbrengen.

Maar hoe krijg je dat mooi aansluitend? Gewoon teveel aanbrengen, deksel op de fiets leggen en dan laten uitharden. Het 'teveel' wordt dan gewoon netjes aan de kant geperst nog voordat het uitgehard is.
Alleen wil dat Polymax best goed kleven aan de body dus om dat rechtstreeks te doen is geen strak plan.
Daarom heb ik eerst een laagje aluminiumfolie op de body gelegd en daarna pas de Polymax toegepast.
Vanmorgen was het moment der waarheid....... maar het was geen succes. Het aluminiumfolie wilde niet loslaten van de kit. Dus heb ik de kit weer van het deksel getrokken. Blij dat ik maar op 2 korte stukjes de kit (met aluminiumfolie) had aangebracht.

Vanavond heb ik een nieuwe poging gewaagd. Deze keer weer met aluminiumfolie op de rand alleen nu het aluminiumfolie ook ingesmeerd met vaseline. Maar op het moment dat ik het deksel op de fiets legde, werd het aluminiumfolie wat aan de kant gedrukt. Ook geen enorm succes dus. Desondanks heb ik het wel laten zitten.

Een uurtje of 2 later ben ik gaan kijken en heb ik het deksel van de fiets gehaald. Het aluminiumfolie bleef wel aan de (nog niet helemaal uitgeharde kit) hangen maar liet zich verder probleemloos lostrekken van de kit.

Met het probleem van het verschuiven van de aluminiumfolie heb ik het over een nog andere boeg gegooid...... een gewaagde boeg want helemaal goed heb ik de 'vaselinetruc' nog niet uitgetest. Toch heb ik de gok gewaagd en de hele rand van het instapgat ingesmeerd met vaseline. Toen de héle rand van het deksel voorzien van kit en vervolgens het deksel op de fiets gelegd. Morgen hopen dat ik het deksel toch in één keer zonder moeite van de fiets kan halen en dat ik niet met een fraai afgedichte fiets zit.

Als het wél lukt, kan ik ook mooi zien of de kit overal aansluit bij het deksel door gewoon de kit goed te bestuderen. Daar waar de kit mooi glad (gedrukt) is, daar zit voldoende kit. Op plekken met te weinig kit zal de kit nog ribbelig zijn. In ieder geval is dat aan de zijkanten het geval. Daar kan ik dan naderhand gewoon kit bijsmeren en het proces herhalen tot ik de gewenste hoeveelheid kit ertussen heb zitten en dus een perfect aansluitende kap heb.

Nut van een deelbare tour-/racekap

De deelbaarheid van mijn tour-/racekap heeft z'n nut wel bewezen. Goed, vaak maak ik niet gebruik van die eigenschap maar vaak genoeg om toch blij te zijn met m'n keuze.

Vorige week, mogelijk de week daarvoor, heb ik de racekap gedemonteerd en in m'n fiets opgeborgen. Het harde deksel heeft trouwens op de neus van m'n fiets gelegen. Onder de neus heb ik het schuimdekje meegevoerd. Waarom? In geval van regen vind ik de opening van het deksel van de tour-/racekap te groot dus dan is het snel tevoorschijn trekken van een schuimdeksel wel prettig.
Maar vandaag was het beroerd weer. Op het werk heb ik in alle rust even de tour-/racekap weer in elkaar gezet om toch maar weer 'overdekt' te gaan rijden met dit grauwe 'zeikweer'.

Slechts een paar keer per jaar zal ik de tour/race-kap plaatsen of juist verwijderen maar die paar keer is voor mij zat.

Lek 35

Lek 35 heb ik te pakken op kilometerstand 21562.
Best vreemd want vorige week heb ik de ene voorband vervangen door een nieuwe en niet lang daarvoor heb ik de andere voorband vervangen door een nieuw exemplaar; ik reed dus op vrij nieuwe bandjes rond.

De lekmaker heeft zich niet laten zien. Wel een redelijk gat in de buitenband en véééééél antilekvloeistof aan de binnenkant van m'n wielkast. Dit lek was dus slecht te dichten. Hoe groot het lek in de binnenband is, moet ik nog bekijken.

Het lek was vermoedelijk wel gedicht want tijdens het rijden siste hij behoorlijk maar eenmaal op z'n kant gelegd, bleef er druk in de band. Veel was het niet maar wel voldoende om door te rijden (heb ik niet gedaan, ik heb lekker even in de schaduw van de bomen de band vervangen) Toch verwacht ik een stevig gat aan te trekken zodra ik aan het plakken ga. Maar dat doe ik een andere keer. Ik heb nu eerst veel werk liggen wat vandaag nog moet gebeuren.

Onderhoud

Weinig interessant bericht maar voor mezelf wel handig om even te plaatsen.

Gisteren heb ik voorafgaande aan het retourtje naar Rijssen nog klein onderhoud gepleegd.
Omdat het weer niet geweldig zou zijn volgens de weersverwachtingen (en dat viel dus reuze mee) heb ik een nieuwe Kojak gemonteerd op een voorwiel, waar een tamelijk versleten exemplaar zat.

Verder heb ik de sporing nog wat verbeterd van 1mm toespoor naar 0,5mm toespoor.

Tot slot, voor mij het meest interessant, heb ik de accu's vervangen. Enige tijd geleden heb ik ze al besteld. Ze lagen ook al een forse tijd in huis. Maar omdat ik de laatste tijd op langere ritten toch minimaal één accu leegtrok, was het wel tijd voor nieuwe accu's. Die heb ik gistermorgen dus geplaatst.

De oude? Die kunnen eventueel dienst doen als voeding voor m'n camera.

Geheugensteuntje

Sommige mensen gebruiken een Post-it blaadje, anderen doen een knoop in hun zakdoek. Weer anderen  zetten een kruisje op hun hand. Waarom? Om eraan herinnerd te worden dat ze nog iets moeten doen.

Vaak schijnt zo'n knoop of kruisje niet te werken omdat men bij het zien van zo'n knoop of kruisje wel weet dát ze iets moesten onthouden maar wát wil dan nog wel eens ontschoten zijn. Een Post-it blaadje wordt natuurlijk eerder gebriukt om gewoon op te schrijven wat onthouden moet worden. Dat kan ook met een hand maar hele lappen tekst erop doet lang niet iedereen.

Maar Quemo schijnt ook een geheugenprikkelfunctie te hebben. Vandaag ben ik voor het werk weer eens naar Rijssen geweest. Omdat ik wat te vroeg was, ben ik in de personeelskamer gaan zitten. Men kent me daar inmiddels wel; ik kom nu al een jaar of 10 2x per jaar daar naartoe en met een opvallend voertuig word je wat minder snel vergeten.

Terug naar het geheugensteuntje. Ik zat rustig in de personeelskamer te wachten op de vergadering. Komt de conciërge binnen met een kan koffie en thee en een bakje met theezakjes, suiker en melk. Hij had mij zien aankomen en bedacht zich dat die bewuste vergadering was die dag en dat hij vergeten was om de boel te regelen.

Laat nou niet iedereen gaan denken dat ik Quemo ga laten fungeren als geheugensteuntje want ik ben dol op fietsen maar ik ben bang dat dat toch wat teveel van het goede wordt.

Verder is vandaag weer op 2 plekken gebleken dat fietsers nogal vlot aan hun lot worden overgelaten bij werk aan de weg.

Heengaande

Bij Heino begint het met een stuk belachelijk fietspad wat bestaat uit 2 richtingen. Het wegdek bestaat uit stoeptegels. 'Mijn' richting is, los van niet echt mooi effen liggende tegels, verder weinig boeiend. De tegenovergestelde richting is een ander verhaal want het is heel normaal om daar bomen op te plaatsen. Hoewel, het lijkt er meer op dat de wegbeheerder heeft besloten om het fietspad half om/door de bomen te laten lopen. Zie bijvoorbeeld hier (dit is in de andere richting dan ik reed overigens). Belachelijke situatie, maar goed. Als daar nou het werk aan de weg was......

Dit fietspad laat ik ook nogal eens 'links' liggen en neem ik lekker de rijbaan. Meer ruimte, beter wegdek dus lekkerder doorrijden. Maar vandaag was het druk dus nam ik toch maar het fietspad.

Op een gegeven moment moet ik de Dorpsstraat in. Als ligfietser ben je met wat heggen natuurlijk in het nadeel maar dan nog had ik het wel prettig gevonden als ze niet alleen een omleiding voor auto's hadden aangegeven maar óók voor fietsers.

Had ik vandaag namelijk de rijbaan genomen, dan had ik een stel borden voor m'n neus gekregen met omleiding in plaats van een flink eind verderop ineens een vracht borden die werk aan de weg lieten zien met de bijbehorende opengebroken straat. Ik hoopte nog even dat ik via de stoep zou kunnen maar eenmaal op de stoep begon ik toch m'n twijfels te krijgen toen ik in de verte keek. Ik ben dus maar omgekeerd en heb m'n eigen omleiding gevolgd.

Teruggaande was het weer feest in Nijverdal. Het is niet de eerste keer helaas dat ik ermee te maken kreeg. Vorig jaar was het ook al raak:

Kijk even bij 1:35 want daar zijn rechts wat borden te zien maar helaas zijn me die ook deze keer weer niet opgevallen. En tja...... maar ze staan er wel......

Hier staat dus nog altijd een vracht borden dwars op het fietspad om de doorgang te blokkeren.

Volgende week ga ik voor de herkansing.

Vandaag heb ik verder wel een lekker ritje gehad. 92 kilometer met 31,79 km/h gemiddeld over de hele rit volgens m'n fietscomputer. M'n GPS denkt daar anders over, die geeft aan 32 km/h voor de heenweg en 29 km/h voor de terugweg (als ik het met de GPS-gegevens uitreken, kom ik uit op 29,4 km/h). Totaalgemiddelde komt met GPS-gegevens uit op 30,7 km/h als ik het zelf uitreken.

Het verschil in gemiddelde snelheid heen en terug valt aardig uit te leggen aan de hand van de forse wind die ik heengaande schuinachter had en teruggaande schuinvoor.

En nog iets aangenaams was het weer. Weeronline had niet echt daverend weer verwacht vandaag terwijl ik toch echt bijna 3 uur met heerlijk weer heb kunnen fietsen.

[edit]

Met OruxMaps kan ik blijkbaar ook gegevens exporteren:

Begintijd: 05/16/2012 12:55

Eindtijd: 05/16/2012 18:47

Afstand: 91,9 km (05:51)

Bewegingsduur: 02:51

Gemiddelde snelheid: 15,7 km/h

Gem. bew. snelheid: 32,1 km/h

Max. snelheid: 65,1 km/h

Minimale hoogte: 34 m

Maximale hoogte: 75 m

Stijgsnelheid: 86,5 m/h

Daalsnelheid: -570,2 m/h

Hoogte gewonnen: 299 m

Hoogteverlies: -323 m

Stijgtijd: 03:27

Daaltijd: 00:34

Ik bedenk me ineens waarom de gemiddelde snelheid van m'n fietscomputer hoger is. Die gaat uit van een gereden gemiddelde met auto start/stop, de GPS meet ook de stilstaande tijd mee als je de hele track bekijkt.

In Rijssen ben ik zo'n 2,5 uur geweest. Dat haalt m'n totaalgemiddelde omlaag naar 15,7 km/h. Maar als alle stops niet meegerekend worden, dan zit ik dus op een bewogen gemiddelde van 32,1 km/h. Niet onaardig.

Hoogtemetingen van GPS heb ik weinig vertrouwen in. Hoogtemeters gewonnen is 299 meter, hoogteverlies is 323 meter. Conclusie: mijn woning is gedurende de dag 24 meter in de bodem gezakt. Is me nog niet opgevallen sinds ik thuis gekomen ben ;-)