vrijdag 30 april 2010

Op verzoek: kabelloop Jagwire

Ik heb van Maarten een vraag ontvangen bij mijn vorige weblogbericht. Hij wil graag weten hoe de Jagwire kabels worden gemonteerd.

Binnenin de fiets ziet het er niet anders uit. Vanaf het stuur gaan de kabels via dezelfde gaten de tunnel in tussen de wielkasten.

Waar de kabel de tunnel binnenkomt, gaat hij helemaal naar de bodem en onder de middelste stuurstang door om vervolgens naar de voorkant van de tunnel te lopen. De foto is van de rechter kant geschoten. Ter oriëntatie: de staart van de fiets zit op de foto links, de neus zit dus rechts:


Omdat het op de foto slecht te zien is, hierbij nog een licht bijgewerkte foto waarbij ik de middelste stuurstang blauw gemaakt heb en de kabel rood:


Vervolgens loopt de kabel naar boven langs een plooi in de wielkast:


De tiewrap heb ik vervangen. Ik had eerst een zwarte gemonteerd maar die valt op de foto bijna niet te zien dus heb ik er een gele voor in de plaats gezet. Deze tiewrap zit door een 3mm gaatje op ongeveer 10cm vanaf de bodem. De kabel hier inkleuren lijkt me niet nodig.

Daarna gaat de kabel dus naar boven en maakt een bocht naar achteren om tussen de veerpoot en het wiel door te lopen (voorheen liep de kabel achter de veerpoot langs):


Ook hierbij even een ingekleurde foto waarbij de kabel weer rood is. De veerpoot heb ik groen gemaakt:


En uiteraard gaat hij dan naar het remheveltje.
Bij het remheveltje zet VM.nl de kabel ofzo nog vast met een tiewrapje alleen hoe is me niet duidelijk geworden. Ik heb net wel even wat zitten kijken over hoe of wat en ik gok dat het ronde busje wat dwars op het remheveltje zit, dat die met een tiewrap vastgezet wordt maar zeker weten doe ik het niet en HOE hij dan vastgezet wordt, weet ik ook niet.

Tot slot nog even een foto van de tiewrap zoals je het via de voetgaten ziet:


Deze foto is geschoten via het linker voetgat, vanaf de linkerkant van de fiets geschoten. Je kijkt dus tegen de rechter wielkast aan. Het gele stipje is het kopje van de tiewrap.

De kabels heb ik verder niet voorzien van vet. In het verleden heb ik wel vaker gebruik gemaakt van dat witte vet wat speciaal voor kabels om te voorkomen dat er water in de kabels kwam. Maar de remwerking wordt er niet beter op heb ik het idee en vastgevroren kabels heb ik afgelopen winter geen last van gehad dus daarvoor hoef ik het ook niet te doen. Gezien zowel de binnenkabel als de buitenkabel van een teflonlaag voorzien zijn, glijdt dat als de beste.
Nee, geen vet dus.

Ik hoop dat het zo duidelijk is. Knutsel-ze

donderdag 29 april 2010

Remwerking 3, nu met Jagwire kabels

Vanavond heb ik een paar remtesten gedaan met de Jagwirekabels.

Onlangs schreef ik eerder over een remtest in m'n eentje. Dat was met gesmeerde remmen maar met 'normale' remkabels. Daarbij was mijn remweg dus 7 tot 7,5 meter.

Vanavond heb ik op dezelfde manier een paar keer mijn remweg bepaald met een beginsnelheid van 36 km/h (10 m/s). Deze remwegen zijn korter dan de remtest die ik samen met Wim S. gedaan heb omdat ik bij die laatst genoemde test ook iets meer reactietijd moet meerekenen omdat het moment van remmen wel enigszins bekend is maar niet helemaal. In m'n eentje kan ik een referentiepunt zelf kiezen en op het moment dat ik daar ben direct in de ankers gaan.

Maar goed, ik heb ook nu een paar metingen gedaan. Deze keer schommelden de waardes tussen 6,1 en 6,6 meter. Dat betekent gemiddeld dus 90 centimeter winst.
Daarvan uitgaande heeft mijn Quest nu dus nagenoeg dezelfde remwerking als een nieuwe Quest met grotere trommelremmen en Jagwirekabels.

Wat mij wel verbaasde is dat ik het vanavond niet voor elkaar heb gekregen om de wielen te blokkeren (heb ik op zich geen problemen mee in verband met de bijbehorende bandenslijtage maar het betekent ook dat ik mogelijk nog niet maximaal rem). Toch heb ik mijn banden wel aan het blokkeren gehad maar dat was gisteren, op ons achterpad met klinkers. De andere ondergrond zou hier een rol kunnen spelen. Ik weet niet wat meer grip heeft maar ik gok op het schone asfalt waarop geen zichtbare slijtlaag is aangebracht.

Dit zou dus toch kunnen betekenen dat de grotere trommelremmen toch ook hier in het vlakke Nederland mogelijk net wat meer voordeel hebben, mits de banden niet blokkeren uiteraard.

Hoe dan ook, bijna een meter winst op 7 meter is niet niks.

Spaakbreuk LV8

Eergisteren heb ik de oude remkabels vervangen door Jagwire kabels. Hierbij moest ik de opnemer van de fietscomputer verplaatsen in verband met de iets andere loop van de remkabel. Helaas zat de sensor nu blijkbaar net te ver bij het wiel vandaan waardoor ik in bochten naar rechts geen snelheid meer zag op m'n fietscomputer. De sensor moest dus iets verder van de veerpoot af komen te zitten.

Daarom heb ik m'n fiets zojuist even op z'n kant gelegd en ben aan de slag gegaan met de sensor. Direct heb ik weer even de spaken gecontroleerd en zag weer een gebroken spaak. Die heb ik direct vervangen door een nieuw exemplaar met 3 ringetjes achter de kop. Ik heb in dit wil nu 8 van de 9 spaken vervangen. Die laatste in het linker voorwiel zal vast niet lang op zich laten wachten. Als die vervangen is ben ik benieuwd hoe vaak ik nog breuk zal hebben aan het linker wiel. In het rechter voorwiel kan ik nog wel heel wat spaakbreuk verwachten gezien daar nog maar 2 stuks vervangen zijn.

Verder heb ik het idee dat ik een fout heb in m'n statistieken. Ik heb telkens op de velg en op de naaf geschreven bij de spaken die vervangen zijn hoeveel ringetjes ik achter de kop heb gedaan. Dit heb ik gedaan om te kunnen zien of ik mogelijk ook een keer spaakbreuk heb gehad bij een reeds vervangen spaak met ringetjes.

Ik heb bij mijn rechter voorwiel twéé spaken met een aantekening, de ene met een 2, de ander met een 3.
Het linker voorwiel is voorzien van 8 spaken met een aantekening waarvain 7 met een 3 en 1 met een 4 erbij. Maar als ik in de statistieken kijk, zou ik nu 9 spaken moeten hebben vervangen.
Waar de fout zit, weet ik niet maar wel weet ik dat ik nog één spaak in het linker voorwiel nog niet voorzien heb van ringetjes en dat mijn som van 7+1 spaken niet klopt want dat zijn de gegevens van vorige spaakbreuk, nu zou ik uitkomen op 8+1 = 9 spaken, het aantal van de spaken die op die manier in het wiel gemonteerd zijn.
Ik kan me niet herinneren dat ik in het verleden al eens een spaak heb vervangen op een plek waar al een aantekening op de velg staat.

Bij deze laat ik de eerder genoemde 7+1 staan. Mogelijk dat ik nog een keer de fout vind en daarna de berichten herstel. Handig als je gebruik maakt van labels, je hebt je berichten dan zo terug gevonden.

De statistieken van de vervangen spaken (met ringetjes):

Rechter voorwiel:
1 spaak met 2 messing ringetjes
1 spaak met 3 messing ringetjes

Linker voorwiel:
1 spaak met 4 messing ringetjes
7 spaken met 3 messing ringetjes

Kilometerstand: 8672

Wat ze zeggen en doen. Eindelijk de oorzaak gevonden

Vandaag op de terugweg van werk naar huis reed ik rustig over het fietspad. Ik had geen puf om 40 km/h te rijden dus koos ik voor het fietspad. Dat is al vaker geen verstandige keuze gebleken maar vandaag heb ik eindelijk het antwoord gekregen over de oorzaak.

Fietsers zullen het wel herkennen. Rijd je op het gescheiden fietspad. Je nadert een zijweg waar je voorrang op hebt (haaietanden in die zijweg). Een auto komt uit de zijstraat aanrijden en stopt voor de haaietanden van de rijbaan. Hiermee wordt het fietspad geblokkeerd.

Vandaag was het ook weer raak. Bij de snackbar en de oude Kazerne rijdt een auto het fietspad over en stopt. Ik gebruik m'n claxon ten teken dat hij niet de enige verkeersdeelnemer is die daar aanwezig is.
De bestuurder heeft z'n raam open en kijkt opzij en zegt sorry, hij had me niet gezien. Dat wil ik wel geloven.
Maar enkele tellen later komt de man met de uitleg en daarmee ook de oorzaak. Ik raad alle fietsers en ligfietsers dus aan om dit even goed in je op te nemen zodat je deze situaties in het vervolg kan voorkomen.

De uitleg van de man:
"Je fiets is oranje en het fietspad ook, daarom ben je slecht zichtbaar!"

Deze had ik nog niet eerder gehoord. Maar inderdaad, mijn fiets is oranje. Ik ben niet kleurenblind en meen toch echt dat het fietspad waar ik op dat moment reed, toch meer naar het rood neigt. Maar goed, een redelijk deel van de mannen is kleurenblind en kan roodtinten soms slecht onderscheiden.
Maar wees dus gewaarschuwd, het is dus je eigen schuld als ze je niet zien want het ligt aan de kleur van je fiets.

Dat ik onder bomen reed en m'n verlichting aan had terwijl een fietspad geen verlichting heeft, doet natuurlijk niet ter zake. De man had ook aangegeven dat hij meer op de rijbaan lette. Maar ook dat doet niet ter zake. Dat ik tegen z'n achterhoofd zat aan te kijken doet ook niet ter zake. En dat hij met z'n ene hand z'n mobieltje aan z'n linker oor had waardoor hij mogelijk ook wat meer afgeleid was, doet ook niet ter zake. Nee, het is de kleur van m'n fiets wat de oorzaak is.

Moet ik er wel bij zeggen dat het punt niet echt gelukkig is. Zowiezo observeren veel automobilisten veel te weinig het fietspad maar dat is op deze plek nog wel een stuk lastiger. Het fietspad en de zijweg liggen strak tegen de erfgrens van een perceel. Wil een automobilist daar fatsoenlijk het fietspad afspeuren, dan moet hij haast wel met de neus van z'n auto al een deel het fietspad oprijden. Helemaal kwalijk kan ik het hem dus niet nemen. Ik ben er op die plek ook heel erg op bedacht dat zoiets kan gebeuren.

Niet veel verder was het weer raak met een andere auto. Ik reed daar trouwens niet op een fietspad maar op klinkers. En weer niet veel verder zag ik de fietser voor me achter een auto langszwalken die ook dwars op het fietspad bleef stilstaan.
Maar goed, bottom line: de kleur is de oorzaak..... toch?

dinsdag 27 april 2010

Geen geduld

Zoals altijd.... ik heb geen geduld. Heb ik een klusje liggen wat gedaan moet worden, dan moet het eigenlijk liever gisteren dan vandaag. Maar goed, in dit geval is het gisteren niet gebeurd maar wel vandaag.

Ik heb m'n fiets maar even de nieuwe Jagwire kabels gegeven.

Situatie voorheen:
De remmen toch vrij strak afgesteld. Op de parkeerrem wilde de fiets toch wel vooruit en achteruit bewegen tijdens in/uitstappen. Blokkeren deden de remmen nog net niet. Ik zou het denk ik wel voor elkaar krijgen maar dan was de grens tussen slepende rem bij niet inknijpen van de rem en blokkeren bij maximaal inkijpen wel heel erg klein.

Situatie nu met de Jagwire kabels:
De remmen heb ik nu zo afgesteld dat de fiets niet meer beweegt met in/uitstappen als hij op de parkeerrem staat. Als ik hem van de rem haal, kunnen de wielen gewoon vrij bewegen; geen gesleep dus. Maar om hem op de parkeerrem te krijgen, moet ik stevig knijpen want door de minimale speling van de Jagwire kabels is het verschil tussen vrij bewegen en blokkeren véél kleiner geworden. Het zou me niets verbazen als de Jagwires misschien wel 3 tot 4x zo weinig speling hebben.

En het remmen? Probleemloos kan ik de remmen laten blokkeren. Dat betekent dus dat ik de maximale remkracht uít m'n fiets kan halen.

Wel een klein nadeeltje: ik moet weer leren doseren met het remmen want de remmen vol inknijpen betekent gegarandeerd een streep rubber op het wegdek ;-)
Een remtest zoals ik onlangs in m'n eentje heb gedaan waarbij ik telkens een remweg van 7 tot 7,5 meter heb gemeten, zal ik eerdaags nog een keer uitvoeren. Ik ben razend benieuwd.
Wel weet ik zeker dat de meter verschil die Wim S. en ik hadden, nu weg is. Het verschil in remweg tussen zijn en mijn fiets zal op dit moment puur zitten in het 1) goed doseren zodat de remmen niet blokkeren en 2) de banden.

Blijft wel staan dat:
1) de kleine trommelremmen mogelijk onderhoudsgevoeliger zijn dan de grote trommelremmen. Mocht dat zo blijken, dan denk ik dat ik ooit nog wel de grote trommels ga monteren
2) de grote trommels vrijwel ongetwijfeld beter zijn voor mensen die veel in heuvelachtig/bergachtig gebied rijden.

Maar goed, dit is veel plezier voor weinig geld. De 2 binnenkabels en de 2 buitenkabels waren bij elkaar 12 euro.

Verder heb ik om de stuurverstellers nog een extra moertje gedraaid. Ik had telkens last van lostrillende moertjes waardoor de remafstelling steeds veranderde. Dat is bloedirritant. Vandaar dat ik nu aan elke afsteller een extra moertje heb zitten waarmee ik de ander vast kan zetten. Het betreft trouwens gewoon van die schroefringetjes waarvan ik er heel wat heb liggen als 'afval' van binnenbanden met Frans ventiel. Ik had die ringetjes (om bij de velg te draaien) nog liggen en die blijken mooi te passen. Dus die gebruikt.

maandag 26 april 2010

Remtest en Jagwire

Vandaag heb ik afgesproken met Wim S. om elkaar in Dronten te ontmoeten. Dus ben ik vanuit het werk doorgereden naar Dronten.

De heenweg had ik aardig wat wind van voren. Desondanks kon ik toch nog snelheden van zo'n 33 tot 35 km/h rijden.

In Dronten aangekomen zag ik een aardige drukte bij Velomobiel.nl. Er waren wat mensen uit (ik denk( het oostblok. Mogelijk de bouwers van de Strada bodies?
Verder was uiteraard Wim S. er samen met Kees v. H. en Rob K.

Er werd aan de fiets van Wim geknutseld en ook aan de fiets van Rob. Bij de fiets van Rob was het hard nodig. Dat was overigens ook indirect de aanleiding om elkaar in Dronten te treffen.

Wim rijdt met de nieuwe, grotere trommelremmen en met Jagwire kabels. Dat remt zeer mooi. Het leek bijna te mooi om waar te zijn want zijn remweg was 7 meter korter dan die van Rob. Maar goed, omdat mijn remweg bij 36 km/h 7 meter is en ik dezelfde remmen als Rob heb, kan er moeilijk 7 metef van mijn remweg afgesnoept worden. Mijn vermoeden was dus dat er iets grandioos mis was met de remmen van Rob. En dat bleek vandaag wel want de ene remblok van een wiel deed nagenoeg niets terwijl die normaal gesproken maarliefst 80% van de remwekring op zich moet nemen.

Maar goed, er was voor de bekenheid van het euvel al opgemerkt dat de fiets van Wim beduidend beter remde dan de fiets van Rob met de kleinere remtrommels. De eerste gedachte was dat het lag aan de kabels en de remmen maar daar had ik m'n twijfels bij. Grotendeels dacht ik dat het lag aan eventueel gebrek aan smering in de remmen van Rob maar dat bleek achteraf dus niet te kloppen. Wel dat de remmen van Rob niet in orde waren.

Uiteraard heb ik lekker wat gekeuveld met de mensen. In eerste instantie wilde ik grote trommels meenemen om thuis te monteren. Dat kan wel maar de remblokken moeten nog in vorm geschuurd worden voordat ik ze kan gebruiken en dat schuren moet in Dronten gebeuren.
Gezien de Jagwire kabels mogelijk toch ook een fors deel van de kracht uitmaken, heb ik in eerste instantie alleen die meegenomen.
De reden waarom ze beter remmen is me nu ook wel duidelijk. Het werd me even gedemonstreerd. Mijn remmen kan je inknijpen en vanaf het moment dat de remblokken de trommels raken, toch nog een fors eind verder inknijpen. Dit is een direct gevolg van vervorming van de buitenkabel.

De Jagwire kabels lijken wat meer op versnellinskabels waarbij de metaaldraden in de lengterichting zitten en minder spiraalvormig om de binnenkabel heen zitten. Ik heb met de Alleweder ooit eens geëxperimenteerd met versnellingskabels als remkabels. En dat remde als een tierelier maar veilig was het niet. Bij een te grote kracht kan de binnenkabel zich door de buitenkabel trekken waarbij de buitenkabel gaat plooien. Van remwerking is dan totaal geen sprake meer. Buitengewoon onveilig dus.
De Jagwire kabels zijn rondom nog verstevigd met (ik meen) Kevlar zodat de draden van de buitenmantel zich niet naar buiten kunnen werken en opstropen.
Daarbij wil ik dus wel geloven dat de remwerking beduidend beter is. Die ervaring heb ik met de Alleweder al opgedaan.
De Jagwirekabels zijn wel een stuk stugger dan standaard remkabels. De 'route' van de kabels zal ik dan ook lichtelijk moeten wijzigen.

Wat ik nog weet wat Theo me vertelde:
Vanaf het stuur omlaag, dan de rubber doorvoerringetjes even van wat siliconenspay voorzien. Daar de kabels door drukken. Die onder de stuurstang doorvoeren.
In de wielkast aan de voorkant in de hoek op ongeveer 10cm vanaf de bodem een 3mm gaatje boren om de kabel met een tiewrapje aan vast te zetten.
De kabel gaat dan tussen wiel en veerpoot door (en dus niet meer achter de veerpoot langs). Verder het tonnetje bij het remheveltje vastzetten met een tiewrapje om te voorkomen dat het tonnetje scheef gaat zitten, wat de remwerking tegenwerkt (moet ik nog even bekijken hoe/wat/waarom). Het genoemde gaatje zit dus aan de voorste helft van de wielkast maar waar precies weet ik zo niet meer.

Verder heb ik het met Jan en Allert nog gehad over remmen, blokkerende remmen en omhoog komend achterwiel. De heren van VM.nl merkten terecht op dat er wel een verschil is tussen enerzijds de Quest en anderzijds de Versatile/Alleweder. Bij de laatste twee zit je wat verder naar voren en wat hoger in de fiets waarbij de kans op loswippend achterwiel groter is.
Ook merkten ze terecht op dat een omhoog wippend achterwiel niet veilig is. En dat heb ik ook al eens aan den lijve ondervonden met de Alleweder. De remen van de voorwielen zijn nooit precies gelijk afgesteld. Dat was met de Alleweder toen duidelijk het geval. Toen ik een keer flink in de ankers ging met een remtest, kwam ook m'n achterwiel omhoog. Maar omdat de voorremmen niet gelijk waren afgesteld, zwiepte de kont bij en kwam ik achterstevoren tot stilstand op het wegdek.

Om een lang verhaal kort te maken: hard remmen is leuk maar de wielen moeten wel contact houden met het wegdek. Daarbij komt trouwens dat te hard remmen (slippen) ook geen nut heeft, beter is het om tegen het slippen aan te zitten.

Wellicht dat ik in de toekomst toch nog een keer de grotere trommels neem. Maar daarvoor wacht ik eerst wat meer ervaringen af. Mijn grootste probleem is dat de kleine trommels toch wel onderhoudsgevoelig zijn (vind ik). Na een jaar rijden is de remwerking sterk afgenomen en is grondig schoonmaken en smeren hard nodig. Dat zou met de grotere trommelremmen mogelijk niet hoeven. Als dat het geval is, heb je daar een belangrijk stuk winst.
Verder zijn ze 20% groter wat ook weer remkrachtwinst betekent. Dat kan in de loop van de tijd natuurlijk wel nuttig zijn als de remwerking wel wat minder wordt, dan is 20% extra toch wel erg welkom.

Verder kon Wim zich slecht voorstellen dat mijn fiets zo zwaar is. Dus hij liep naar m'n fiets en pakte de staart beet en wilde hem optillen. Zijn zelfverzekerde blik verschoot nog om naar verbazing nog voor het achterwiel van de grond kwam. 'Dat ding kan toch niet zo......... oh, toch wel' was het ongeveer.
Voor de zekerheid kantelde hij m'n fiets even door één voorwiel van de grond te wippen. Maar toch inderdaad, m'n fiets is daadwerkelijk zo'n zwaar bakbeest.

Hij had een digitale weegschaal bij zich die tot op de 10g nauwkeurig meet. Dat zal een stuk nauwkeuriger zijn. We hebben mijn fiets afzondelijk met de 3 wielen erop gezet. We kwamen daarbij uit op een totaalgewicht wat wel onder mijn gemeten 57 kg lag maar alsnog een stevige vangst: 51 kg als ik me niet vergis.
We hebben ook even een van de Quest van de andere 3 heren gemeten. Die een fors aantal kg lichter uit.

Maar goed, vandaag hebben Wim en ik een remtest gedaan. Wim markeerde een streep met tape op het wegdek. Terwijl hij dat deed, kwam een zwoegende bukker tegen de wind in ploeteren en mopperde iets van 'en dat kan allemaal zomaar'. Misschien moet hij daar in de polder ook maar eens een snellere fiets overwegen.
Maar goed, terug naar de streep. Wim en ik reden een flink eind bij de streep vandaan en gingen vervolgens naast elkaar met gelijke snelheid richting de streep. Zodra onze neuzen de streep passeerden gaf Kees een brul ten teken dat we in de ankers moesten.

Bij de eerste meting was de beginsnelheid ongeveer 31,5 km/h. De remweg hebben we niet gemeten. Wel was duidelijk dat Wim eerder stil stond dan ik maar dat was nog geen meter. Ik schat iets van 50 a 60 cm. Helaas reed Wim weer vooruit waardoor het van meten ook niet meer kwam.
Maar de meting is snel uitgevoerd dus gingen we nog een keer. Deze keer voerden we de snelheid wat meer op. Streefsnelheid was 36 km/h. Die hebben we net niet gehaald geloof ik maar veel mankeerde er niet aan. Misschien dat Wim nog de snelheid van de 2e meting weet.

Deze keer was het verschil in remweg iets groter. Eigenlijk moet ik spreken over stopafstand omdat ook de reactieafstand erbij zit. Nu zal deze niet dramatisch groot zijn omdat we wel nagenoeg wisten wanneer we het stopsein konden verwachten, maar toch, het telt wel een tikkie mee.

MBij deze 2e meting kwam Wim relatief iets eerder tot stilstand dan ik. Dat kan komen door betere remmen, mogelijk iets sneller reageren, de iets hogere beginsnelheid en vast nog wel wat redenen. Maar duidelijk was dat Wim wel eerder stil stond (en alle beetjes kunnen helpen) maar niet met het onwaarschijnlijke verschil wat hij met de meting met Rob had vastgesteld.

Wim stond stil op iets tusssen 8,45 en 8,50 meter. Ik stond stil op 9,40 tot 9,45 meter als ik me niet vergis. Wim heeft het gelukkig opgeschreven. Maar die zal nog even moeten wachten met z'n blog want hij is op dit moment nog onderweg.
Maar het verschil was net geen meter.

Na de meting hebben we elkaar een goede reis terug toegewenst. Bij mij ging dat heel vlot want ik had nu de wind in de rug. Snelheden van 40 tot 45 km/h waren geen probleem.
De terugweg kwam ik uiteindelijk uit op een snelheid van iets meer dan 35 km/h gemiddeld. Totaalgemiddelde van vandaag iets boven de 30 km/h

[edit]
Linkje naar de weblog van Rob

Gespot

Ik weet niet meer of het nou vrijdagmiddag of zaterdag was, maar ik heb een toch wel wat ongewone ligfietscombinatie gespot. 'In het wild' heb ik het in ieder geval nog niet eerder gezien: een Sinner Comfort (of USVA) treintje! Gewoon over straat reed een stel waarvan de achterste Comfort geen voorwiel had maar steunde op de achterkant van de voorste Comfort. Leuk om te zien dat het dus ook werkelijk gebruikt wordt in plaats van dat je het alleen op evenementen ziet.

zaterdag 24 april 2010

Vredestein Perfect Moirees rijden fijn maar......

Ik heb nu een redelijk aantal kilometers met de Perfect Moirees erop zitten. Laat ik voorop stellen dat ik het fijne banden vind. Zeker omdat het dikke sloffen zijn geven ze op sommige vlakken wat meer comfort. Maar toch denk ik niet dat ik nog weer nieuwe ga aanschaffen.

De reden is toch de beperkte stuuruitslag. Te vaak loop ik tegen punten aan waarbij de wielen aanlopen tijdens het sturen. Bijvoorbeeld als ik de fiets vanachter het tussen de auto en de garage doorrijd en dan naar rechts moet draaien het achterpad op. Het achterpad is breed genoeg om 2 brede auto's elkaar te laten passeren maar is eigenlijk maar krap breed genoeg om de draai te kunnen maken.

Bij het afrijden van het achterpad moet ik van de stoephoogte omlaag naar straathoogte via de afgeschuinde blokken. Dit deed ik voorheen diagonaal omdat anders de bodem of neus van de fiets stevig over de grond schraapten, zelfs schuin gebeurde het nogal eens. Met de dikkere banden eronder is het me niet meer gebeurd maar recht eraf rijden kan niet omdat ik dan de draai weer niet kan maken zonder volledig links van de weg te komen. Bij het schuin afrijden loopt juist de achterband aan in de wielkast.

Er zijn nog heel wat meer plekken waar ik last heb van de beperkte stuuruitslag. Fietspaden waar ik rechtsaf sla en noodgedwongen voor of na de bocht een deel van de linker rijstrook moet meenemen of soms zelfs helemaal.

Ik ga dus lekker weer Kojaks rijden. Ik twijfel alleen of ik deze banden ga oprijden of niet. Ze kunnen nog een enorme tijd mee. Mocht iemand interesse hebben in 2 gebruikte 20" Perfect Moirees 47mm met binnenbanden met antilekvloeistof erin, een ongebruikte binnen-buitenbandcombinatie 20" en nog een 54mm achterband met binnenband met antilekvloeistof, doe een bod. Heel veel kilometer hebben ze nog niet gemaakt en kunnen denk ik nog wel een paar duizend mee.

vrijdag 23 april 2010

Zwaargewicht

Komende maandagmiddag ga ik naar Dronten om daar Wim S. te ontmoeten. Niet om kennis te maken want we kennen elkaar al. Nee, ik ga naar Dronten om daar eens de remmen van onze fietsen te vergelijken.

Ik heb er al vaker over de remwerking geschreven. Hier op deze weblog over de Quest maar ook m'n oude weblog over de Versatile bevat genoeg leesvoer over remperikelen. Ook de Alleweder heeft al flink wat remgeknutsel van mij moeten ondergaan.
Maar maandag gaan we dus onze fietsen eens vergelijken op remcapaciteiten.

Het punt is dat Wim met z'n nieuwe fiets met grotere trommelremmen dus veel eerder stil staat dan mede-Questers van hem met kleinere trommelremmen in hun Quests.
Omdat ik er inmiddels achter ben dat de kleine trommelremmen goed KUNNEN remmen, als ze tenminste goed onderhouden zijn, ben ik bang dat de gedane tests mogelijk niet helemaal eerlijk zijn. Een fiets met nieuwe, goed gesmeerde remmen zal ongetwijfeld beter remmen dan mijn Quest 2 maanden geleden.
Maar omdat mijn remmen nu onder handen genomen zijn en dus weer (vrij) goed remmen, is dat een mooie gelegenheid om eens de nieuwe grotere trommelremmen te vergelijken met de kleinere trommelremmen in mijn Quest. Vandaar dus maandag een ritje naar Dronten.

Ik hoop dat de Quest van Wim het gaat winnen en dat denk ik ook wel. Maar ik ben benieuwd met hoeveel verschil dat zal zijn in vergelijking met mijn Quest. Het zal geen 5 meter verschil zijn, dat weet ik wel zeker. Maar al zou het 2 meter verschil zijn, dat zou al geweldig zijn want van mij mag het allemaal nog wel harder remmen.

Wim heeft nog wel een mogelijke reden voor het (vermoedelijk) kleine verschil in remweg tussen zijn Quest met de vermoedelijk betere en grotere trommelremmen en mijn Quest. Hij draagt massa aan. Hij is in de veronderstelling dat ik een licht mannetje ben. Dat was ik dan ook wel in het verleden maar die tijd is voorbij. Ik mag het tegenwoordig doen met ongeveer 80 tot 82 kg. Met kleding aan zo'n 84 kg.
Wim is toch wel zwaarder met 88 kg. Dat betekent dus 6 kg meer (op dit moment). En meer massa betekent langere remweg. Bij identieke Quests (ook gelijke remmen) zou Wim daarom ongeveer 5% langere remweg moeten hebben (120 kg voor mij inclusief fiets, 126 kg voor hem). Dat betekent ongeveer 35cm meer remweg bij gelijke fietsen, uitgaande van mijn remweg van 7 meter.

Maar als Wim met grotere massa gelijk (of eerder) stil staat dan ik (uitgaande van die 120 en 126 kg) dan is de remwerking van zijn fiets dus toch beter. Zelfs al zou hij 10 cm langere remweg hebben gehad, dan nog zou zijn fiets een betere remwerking hebben.

Maar niet alleen de berijder is van belang. Ook de fiets heeft een massa. En tja, knutselziek figuur als ik ben en persoon die graag alles bij zich heeft, heb ik nou niet echt de zwaarste Quest. Vandaar dat ik maar eens aan het wegen ben geslagen. Dus met een personenweegschaal ben ik naar de garage gegaan om de Quest er maar eens op te zetten.

Wim zegt dat hij ook niet de lichtste Quest heeft. Goed, zijn remmen zijn zwaarder maar hij heeft wel lichtere pedalen. Extra glasmatjes ter versteviging heeft hij in z'n Quest zitten maar dat heb ik ook. Vandaar: meten = weten.

De personenweegschaal is te laag om de Quest in z'n geheel op te zetten. Vandaar dat ik de boel wat opgehoogd heb met 2 stenen en twee blokken hout.


Dit laat de wijzer uiteraard direct al naar een hogere massa uitslaan dus heb ik hem wel even op 0 gezet.

Vervolgens kon de Quest erop gezet worden. Dit is wel even zoeken waar hij moet staan zodat hij netjes op de weegschaal balanceert en alle 3 wielen vrij van de grond heeft:


Dan het aflezen. Dat is lastig want m'n hoofd past niet tussen weegschaal en Quest. Maar m'n mobieltje past er zonder problemen tussen. Het is wel even lastig de wijzerplaat netjes op de foto te zetten maar goed, het is afleesbaar:


En dat is even schrikken....... 57 kg?
Het lijkt erop dat ik mijn Quest met standaard bagage en de extra elektronica bijna 20 kg zwaarder heb gemaakt! Ik vraag me af of de 6 kg van Wim extra opwegen tegen het extra gewicht van mijn Quest.

donderdag 22 april 2010

Remwerking 2, remwerking goed.

Onlangs heb ik m'n remmen onder handen genomen omdat de remwerking niet meer naar behoren was. Naderhand was de remwerking een tikkeltje te bruut. Maar nu lijken ze weer netjes ingewerkt te zijn.

Wim S. heeft op z'n weblog meer dan eens geschreven over de remwerking van z'n Quest met grotere trommelremmen. Hij schrijft daar vaker over remtesten waarbij een Quest met kleine en zijn Quest met grote trommelremmen hun remweg vergelijken door tegelijkertijd in de ankers te gaan met gelijke beginsnelheid. Telkens wint de Quest van Wim het met soms wel 7 meter kortere remweg.

Omdat ik met de Versatile al meer dan eens met de neus (van de fiets gelukkig) tegen de grond gelegen heb bij een forse remactie en ik toen ook remtesten heb gedaan en op zo'n 5 à 6 meter remweg uitkwam, moest dat wel betekenen dat de 'andere' fietsen in de test van Wim een beduidend grótere remweg moesten hebben dan mijn Versatile destijds had. Want als hij al zo'n 6 à 7 meter winst heeft, kan de andere Quest moelijk een remweg hebben gehad van bijvoorbeeld maximaal 10 meter want dan zou voor Wim wel een erg korte remweg overblijven met erg vervelende gevolgen.

Ik ben vanavond maar eens aan het testen geslagen voor de zekerheid. Op recht asfalt heb ik 4x een remtest gedaan met een beginsnelheid van 36 km/h. In alle gevallen was de remweg tussen de 7 en de 7,5 meter. Daar ga je met goed fatsoen geen 7 meter vanaf snoepen met grotere trommelremmen want dat zou hetzelfde zijn al gewoon bruut met je Quest tegen een muur rijden, tenminste, voor de berijder zou dat dezelfde gevolgen hebben. Geen goed idee dus.

De grotere trommelremmen zullen ongetwijfeld een betere remwerking hebben maar dan met name bij langere remacties (ik denk aan heuvel-af) waarbij de remmen minder warm zullen worden. Wellicht dat de docering ook beter zal zijn en mogelijk zelfs ook krachtiger. Maar zodra de wielen blokkeren heb je niets meer aan een grotere remkracht.

Mijn grote hoop is dat de grotere trommelremmen na een maand of wat zonder onderhoud nog steeds goed zullen remmen. Want dat is waar de kleine trommelremmen in ieder geval tekort schieten. Doordat de asjes en heveltjes niet meer goed gesmeerd zijn gaat de remwerking fors achteruit.