Lek 37 en 38 en Winterslaap

Wat een k#$%&#$%dag. Ik roep deze dag officiëel uit tot pechdag.

Op het werk liep het allemaal verre van vlot. Na het werk had ik het in de planning om even nieuwe reedcontactjes te halen en een nieuwe stift waarmee ik boutjes kan borgen. In de stad rijd ik lek. Maar ach, ik heb een reserveband in m'n fiets liggen. Dus fiets op z'n kant, band eraf, andere band om de velg, pompen en rijden en.....weer uitstappen want dezelfde kant staat weer plat, nu met andere binnenband en andere buitenband.
Maar helaas door m'n reservebandjes heen. Goed, nog wel een 26" liggen maar dat gaat niet passen om een 20" velgje. (en ja, ik ken de 'worstentip' wel maar een dikke 50-60 mm band gaat niet passen in een 35mm bandje)
De oorzaak ligt denk ik bij mij: ik heb verzuimd de band nog even te masseren voordat ik hem ging oppompen.

Dan maar plakken. Maar helaas, tube bijna leeg maar toch nog net genoeg. Plakker erop maar helaas, wil niet hechten. Omdat het ook wat sputtert, kan ik de band ook niet fatsoenlijk droog krijgen dus einde verhaal.

Intussen heb ik trouwens nog wat onverwacht commentaar gehad. bij het verwijderen van de eerste lekke band.
Een oudere man en vrouw zien mij met m'n fiets aan de gang en maken een opmerking in de geest van dat hij kapot is. Ik geef aan dat het maar een lekke band is. 'Ochjee' is de reactie. Maar ik geef aan dat zo gepiept is (niet wetende wat zou volgen). Maar de man sloot af met 'Maar ze zien je tenminste wel goed!' Ehm..... ze zien me goed? 'Je hebt een mooi fel lampje aan de voorkant'. De man en vrouw waren vanaf de voorkant aan komen lopen. Als de fiets schuin opzij hangt of op z'n kant ligt, dan kan je onder bepaalde hoeken recht in de lamp kijken. En ja, dat is héél fel. Maar goed, toch een verfrissend momentje vandaag. Géén standaard 'ze zien je niet' commentaar.

Terug naar het bandenverhaal.

Vanaf de plek van lekrijden is het een kilometer lopen naar m'n vaste fietsenmaker. Daar 3 bandjes gehaald en direct ook Elite Racer Sealant. Het vullen van de band heb ik direct gedaan zodat ik tenminste niet wéér moet vervangen. Maar het eenvoudige klusje van vullen gaat ook al verkeerd. Witte meuk spettert over de toonbank heen.
Gelukkig kennen ze me daar en worden niet witheet en smijten me ook niet met kop en kont de deur uit.
Net de band gevuld met de witte vloeistof, zie ik op het doosje staan 'maat 451' en nog wat breedtematen en zelfs een exotische 430 ofzo maar m'n vertrouwde 406 staat er niet tussen. Ik zal toch niet de verkeerde band hebben? Ik draai de binnenband rond op zoek naar de getallen maar toch een lichtpuntje: het is gelukkig wel een 406 bandje.

Ik ga naar buiten, druk de oude buitenband met gevulde binnenband om de velg, masseer deze keer maar wel en pomp de boel op. Ik kan gelukkig naar huis. De andere boodschappen heb ik geen zin meer in. Die komen een andere keer wel.

Thuis vul ik een 2e binnenband met de sealant want ik moet wel een reserve in m'n fiets hebben. Eenmaal gevuld wil ik hem in de buitenband leggen....... past niet. Ik kijk op de band en ver^@#$@$%!@# Dat is dus WEL een 451. En de 3e band die ik heb ook al. Nu zit ik dus met een 451 band met Sealant erin maar die kan dus niet meer terug. De andere zal geen probleem zijn. Maar goed, geen resevebandje dus. Ook ben ik vergeten een nieuwe tube lijm te halen.

Ohja, m'n fietscomputer.... die doet het weer!. Alleen ben ik vanmorgen wel weer 2x gestopt want de magneet liep aan tegen het dwarsprofiel van de veerpoot. Na wat verschuiven en verdraaien van de magneet was het bij de 2e keer 'op hoop van zegen' dat hij het zou doen en dat de afstand tussen magneet en sensor niet te groot zou worden. Maar ook dat viel gelukkig mee.

Soms zit het mee, soms zit het tegen. Vandaag zit alleen heel wat tegen helaas (vandaag speel ik pessimistje)

Ik vind dat het tijd wordt dat mensen ook een gedeeltelijke winterslaap gaan houden. Gewoon pas wakker worden als het licht is en naar bed als het donker wordt.

Welterusten.

Fietscomputer kabelbreuk?

De oude sensor van m'n fietscomputer heb ik verwijderd en de nieuwe gemonteerd.
Uiteraard heb ik de oude wel bekeken op kabelbreuk. Maar van kabelbreuk is niet echt sprake. Kan ook niet echt want ik heb tamelijk dik audiosnoer gebruikt.

Duidelijk is wel dat de isolatielaag om beide draden gewoon door is.Maar ook is te zien dat het koper vanbinnen nog goed genoeg is en zeker dik genoeg.

Mijn gok is dat niet kabelbreuk maar kortsluiting een probleem is. De aders van beide draden lijken elkaar niet te kunnen raken maar wellicht dat de pekel van de afgelopen dagen een belangrijke rol gespeeld heeft.

M'n fiets heb ik nog niet getest (behalve dat ik m'n linker wiel van de grond getild heb en een zwieper gegeven, waarna de teller begon te werken). Morgen zien wat er gebeurt tijdens het rijden want pas bij rijden begon het probleem zich duidelijker voor te doen.

Fietscomputerperikelen: Wie wat bewaart.....

Wie wat bewaart...... heeft rommel. Maar ook: wie wat bewaart, die heeft wat.

Omdat ik nog niet weet wat de oorzaak is van mijn fietscomputerperikelen en ik geen zin heb om tijden in een koude garage aan de gang te gaan, heb ik besloten om het gewoon wat rigoureus aan te pakken. Omdat ik de oorzaak toch zoek in kabelbreuk (en met mij meerdere mensen, dank voor het meedenken) heb ik maar weer een nieuwe sensor gemaakt. Er zit momenteel al een meer 'hufterproof' sensor in m'n fiets, gemaakt van een reedcontact, een aluminium U-profieltje, snoer en een vracht 2-componentenlijm. ik heb gewoon een nieuwe gemaakt. zoals ik al zei: wie wat bewaart.....
Het eerder gebruikte U-profiel vond ik eigenlijk niet 'diep' genoeg en omdat ik toch vaak problemen heb om de sensor dicht genoeg bij de spaken/magneet te krijgen, kan er best een iets dikker stukje profiel gebruikt worden.
In de garage heb ik altijd wel restanten liggen van één en ander klusprojectje. Zo ook een mooi stukje profiel waar ik een stukje vanaf gezaagd heb en vervolgens stevig met de Dremel heb bewerkt. Daarna een stuk snoer (wat ik ook altijd heb liggen) wat ik voorzie van een nieuw reedcontact (heb ik doorgaans ook wel liggen). De volgende stap was het reedcontact in het profiel lijmen. Deze keer geen tweecomponentenlijm maar smeltlijm; gaat veel sneller en valt mooi te vormen zolang het nog wat zacht is.

Resultaat:

Straks nog monteren in de Quest.

Iemand die ziet wat voor afvalprofiel ik gebruikt heb?

Fietcomputerperikelen

Gisteren heb ik al wat zitten frutten aan m'n magneet en sensor van m'n fietscomputer in de hoop hem weer aan de praat te krijgen. Magneet omhoog, magneet omlaag, sensor omhoog, sensor omlaag. Maar helaas, niets hielp.

Vanmorgen was het nog altijd foute boel. Omdat ik toch later moet beginnen op vrijdag, ben ik onderweg een paar keer uitgestapt om de boel nog eens onder handen te nemen maar niets hielp. Ook heb ik de fietscomputer een paar keer van z'n houder getrokken en weer terug geplaatst in de hoop dat het slecht contact was maar ook dat heeft niet geholpen.

Zou de magneet misschien z'n werking verliezen? Maar ook die gedachte is verdwenen. Inmiddels denk ik dat ik het in iets anders moet zoeken. Om m'n kilometers een beetje bij te houden, heb ik m'n GPS aangezet en ook direct om te zien wat de snelheid van m'n fietscomputer nou in werkelijkheid doet op dit moment.

Dat de fietscomputer een lagere snelheid aangeeft is heel normaal als bijvoorbeeld de magneet wat te ver van de sensor af zit. Maar hoe ga ik verklaren dat de snelheid van m'n fietscomputer soms ineens 5 km/h hogere snelheid aangeeft dan ik in werkelijkheid rijd? Ik begin te denken aan kabelbreuk waarbij er soms géén contact is (lagere snelheid of snelheid 0) of soms in rap tempo door trillingen van de fiets wel/geen contact maakt, waarbij dan de sensor van één magneetbeweging 2 signalen doorgeeft aan de fietscomputer, die op z'n beurt dat weer interpreteert als hogere snelheid.

Waarom gebeurt dit nou met deze koude, natte (welliswaar mooie!) bende buiten?

Sneeeeeeuw

Ik hoop dat Sinterklaas een beetje goed de avond van 5 op 6 december is doorgekomen want gisteravond begon het fraai te sneeuwen. Mooie dikke vlokken kwamen naar beneden. Maar gelukkig heb ik geen Klaas van het dak zien sodemieteren.

Maar vanmorgen lag het 'pak' er nog. Goed, héél dik was het niet maar voor zo'n eerste sneeuwbui ook echt niet kinderachtig; de hoeveelheid was toch echt dik genoeg om fatsoenlijk de ondergrond te bedekken.

Maar toen kwam de rit naar het werk. Ik had nog niet de moeite genomen om de Kojak van de achtervelg te trekken en er een gripbandje op te monteren. Met name bij het optrekken was wel merkbaar dat er totaal geen profiel op de Kojak zit want het wiel laten slippen was geen probleem.
Omdat ik ook vanmorgen geen tijd had om de band te verwisselen voordat ik naar het werk ging, heb ik maar een Furious Fred in m'n fiets gemikt. Op het werk heb binnen de band vervangen. Heel wat prettiger dan in m'n eigen koude garage.

Bij het oppompen van de band kreeg ik het idee dat de drukmeter van m'n fietspomp niet helemaal fris meer is. De band mag maximaal 5 bar hebben maar bij 3 bar op de meter kreeg ik al de indruk dat ik al heel wat verder was dan 3 bar. Bij 4 bar ben ik gestopt met pompen; ik vond het welletjes. Eerdaags toch maar eens een andere meter erop drukken om te zien wat die voor druk aangeeft.

Verder is er nog een ander metertje waarmee ik aan de slag moet. In bochten naar rechts was m'n snelheid volgens m'n fietscomputer ineens 0 km/h. Waarschijnlijk dus de sensor of magneet die niet meer goed op z'n plek zit. Dit soort klusjes doe ik liever in een lekkere lentezon bij een aangenaam temperatuurtje waarbij je je jas buiten niet meer aan hoeft te doen. Maar helaas hebben we niet alles voor het kiezen.

Maar voor morgenochtend ben ik nu beter voorbereid. Furious Fred mag me weer de winter doorhelpen.

Zeilen?

Met de Alleweder heb ik een aantal keren mogen 'zeilen'. Bij lekker wat wind onder een gunstige hoek wilde de Alleweder voelbaar wind 'oppakken' en versnellen.
Met de Versatile heb ik dat eigenlijk nooit gemerkt. Goed, wind in de rug en dan de klep openslaan en je hebt een prachtig zeil wat je op een dijk langs open water wel geweldig kan gebruiken om zonder trappen vooruit te komen. Maar verder heb ik van het zeileffect weinig gemerkt.

Dan de Quest. Ook bij deze fiets heb ik nooit het zeileffect gevoeld zoals bij de Alleweder het geval was. Toch heb ik de indruk dat ik wel aan het zeilen geweest ben, of op z'n minst enig effect heb gehad.

Vanmorgen ging het op weg naar het werk aangenaam vlot. Ondanks slechte conditie (wegens weinig fietsen in de herfstvakantie en ook nog eens een aantal dagen niet fietsen wegens de slijmbeursontsteking) kon ik met aangename inspanning met 40 kilometer per uur tussen Zwolle en Hattemerbroek over het betonnen fietspad rijden. Er stond duidelijk wel een stevige wind want ik werd een paar keer toch wel voelbaar opzij gedrukt. Omdat ik me wat verbaasde over de snelheid in combinatie met het zijdelings weggedrukt worden vroeg ik aan fietsende collega's hoe het met de wind was. Die bleek vrij fors te zijn maar ook vanuit een ongebruikelijke hoek. Variërend van opzij tot schuin linksvoor (dat zou zuid tot zuidoost moeten zijn en als ik op Weeronline kijk, lijkt dat aardig te kloppen).

Forse wind schuinvoor en toch 40 km/h (hoger dan verwacht gezien omstandigheden) zou toch kunnen betekenen dat ik aan het zeilen geweest ben. Dit voelde overigens totaal anders dan met de Alleweder.

Nog een opmerking tussen neus en lippen door:

De nieuwe fietssnelweg langs de Willemsvaart werd vandaag geasfalteerd. Hoi! Eindelijk van dat geschraapte asfalt af.

Fysiotherapeut

Vandaag heb ik de gok gewaagd om met de Quest naar het werk te gaan. Instappen heb ik behoedzaam gedaan door me gewoon omlaag te laten glijden in plaats van mezelf in de fiets te tillen met m'n armen.
Racekap plaatsen moet ik wel een beetje mee uitkijken omdat ik m'n schouder dan nog lichtelijk voel

De rit naar het werk was niet zo slopend als met de verkeerd afgestelde Versatile maar niet zo gek veel sneller. Goed, 1 km/h gemiddeld harder is fors wat natuurlijk (26,5 tegenover 25,5) maar niet iets waarvan ik zeg dat de Versatile de oorzaak is geweest van de slopende rit; eerder de matige afstelling.

Op het werk aangekomen heb ik ook voorzichtig gedaan bij uitstappen. Maar ook dat lukte, waarbij ik wel meer m'n benen heb gebruikt in de geest van wat Peter in een reactie op een eerder bericht schreef. Het blijft overigens nog wel even uitkijken.

Vanavond ben ik bij de fysiotherapeut geweest. Na een intakebabbeltje over gegevens, verzekeraar, etc. en de klacht en wat de afgelopen week gebeurd is (qua herstel) heeft de therapeut met een echoapparaat m'n schouder bekeken. Vochtophopingen kon hij al niet meer vinden. Pezen en aanhechting was ook allemaal in orde. Hij heeft wat lopen drukken en trekken aan m'n arm en schouder. Alleen toen hij m'n schouder van voren en achteren met de hand beetpakte, voelde ik aan de voorkant nog pijn op een plek die ik vorige week bij de dokter ook voelde.

Ik moet nog een weekje diclofenac blijven slikken; niet 3 maar 2 tabletten per dag en 3 paracetamol in plaats van 6. Terugkomen hoef ik niet meer.

Ook wel interessant vond ik de oorzaak. Maar die heeft hij me niet kunnen geven. De medische wetenschap schijnt er niet helemaal over uit te zijn of het één concrete oorzaak heeft. Bord schrijven, typen of 'muizen', het hoeft allemaal niet de oorzaak te zijn. Het kan een wat 'hoekige' constructie te zijn in m'n schouder waardoor de slijmbeurs wat meer heeft moeten werken. Het kan komen door misschien toch een keer een nacht verkeerd te hebben gelegen. Zeg het maar.

Hoe dan ook, het herstel valt me tot dusver reuze mee. Ik ben er nog niet vanaf maar ik kan m'n arm weer vrij normaal gebruiken en dat is me veel waard. Vorige week maakte ik me werkelijk zorgen of ik wel de oliebollentocht met m'n Quest kon meerijden maar die zorgen zijn nu toch verleden tijd.

Slopende rit

Gisteren ben ik eindelijk weer eens met de fiets naar het werk geweest. Ik heb hiervoor de Versatile van m'n vrouw versteld. Hoewel de zitting heel gemakkelijk te verstellen is in zithoek en in afstand tot de trapas, kreeg ik hem voor mij niet perfect ingesteld. Afstand tot de trappers was geen probleem maar de zithoek wel. Toen ik hem een paar keer lager had gesteld en in de buurt kwam van wat ik prettig vind, zat ik met m'n achterwerk op de bodem in plaats van dat ik in de spanzitting hing. Bij mijn Versatile had ik onder de voorkant van de zitting wat extra busjes om zo de zitting van voren te verhogen zodat de achterkant verder omlaag kon zonder op de bodem te komen. Maar helaas, dat kon nu dus niet.

Tijdens het verstellen betrapte ik mezelf er trouwens op dat ik ineens weer náást de fiets stond. Ik was tijdens het verstellen dus ingestapt en ook uitgestapt zonder ook maar één moment aan m'n schouder te denken. In en uitstappen is dus volledig zonder pijn gegaan. Goed teken dus. Maarja, de Versatile is een stuk beter in- en uitstappen dan een Quest.

Terug naar de zitting. Niet goed afgesteld dus. Uiteindelijk had ik de zitting te rechtop staan maar een tikkie te ver van de trappers af zodat ik wel wat schever kon zitten maar m'n onderrug/achterkant van m'n achterwerk maakte zo geen contact met de zitting. Echt comfortabel fietsen was dat dus niet.

Snelheid lag ook niet daverend hoog. Maar waar lag dat aan? Aan de fiets? Aan de instelling van de zitting? Aan het feit dat ik onlangs vakantie heb gehad en toen een week niet heb gefietst, even wel gefietst heb en toen dus weer een week niet gefietst vanwege m'n schouder? Of lag het aan de 3 diclfenac en 6 paracetamol die ik dagelijks naar binnen werkte.

De rit naar het werk was in ieder geval een behoorlijke slooptocht. Toch heb ik het niet onaardig gedaan gezien de genoemde punten. Teruggaande heb ik toch nog met een gereden gemiddelde van meer dan 25 km/h gereden en met soms kruissnelheden van toch 33 km/h. Met een niet goed afgestelde Versatile, lichaam vol medicijnen, weinig conditie niet slecht.

Met m'n schouder gaat het echt in rap tempo de goede kant op. Ik ben er nog niet maar ik kan hem nu grotendeels weer normaal gebruiken. De Quest heb ik nog niet geprobeerd maar dat ga ik morgen toch maar eens voorzichtig proberen (tips van Peter in gedachten houdend)

Auw....

Lang niks van me laten horen. Het fietsen is nog altijd wel doorgegaan. Zo heb ik momenteel dagelijks te maken met werk aan de weg op 2 plekken. De Willemsvaart (het weggedeelte, niet de vaart zelf) wordt omgebouwd tot fietsstraat. Afgeschraapt asfalt is waar we als fietsers nu al een week op mogen rijden. De eerste rit over dat schraapsel deed me denken aan een lekke achterband. Bij gebrek aan goede veer/demper aan m'n achterbrug begon m'n achterwiel blijkbaar net voldoende te 'stuiteren' om geen lekkere grip te hebben waardoor de staart wat aan het 'schuiven' gaat.

Verder vindt er een forse reconstructie plaats om het verkeer weer wat vlotter te laten lopen aan de noord-oost-zijde van de gracht.

Maar dan de titel. Auw slaat op het gevoel in m'n rechter schouder. Oorzaak is onbekend maar m'n sportcollega's weten me onafhankelijk van elkaar te vertellen dat zeer vermoedelijk m'n slijmbeurs ontstoken is. M'n arm krijg ik zijdelings nauwelijks omhoog; als ik hem over een hoek van 45 graden omhoog kan draaien, dan vind ik het mooi. Naar voren gaat het omhoog werken van m'n arm een stuk beter maar ook niet daverend.

Hoewel je echt wel je handigheidjes ontwikkelt als je in en vooral ook uit een Quest wil komen, die normale handigheidjes werken nu niet en is met name het uitstappen een enorme onderneming.

Op zoek naar nieuwe handigheidjes dus.........

Fietssnelweg Hanzeboog Zwolse kant

Een paar dagen geleden kreeg ik een mailtje over de nieuwe fietssnelweg bij de Hanzeboog. Ik kreeg het verzoek om ook eens de fietssnelweg te proberen. Vanmiddag heb ik dat na het werk gedaan.

Aan de Gelderse kant heb ik eerst het fietspad richting de Hanzeboog gereden. In de andere richting was ik daar al eens geweest dus helemaal nieuw was het niet voor me.

Bij de voet van de Hanzeboog aangekomen moet je voorrang verlenen aan fietsers die tussen de Hanzeboog en Hattem rijden. Best jammer want het is wel prettig als je met een vaartje tegen de brug op kan rijden. Maar goed, niet iedereen kan tegelijk voorrang hebben.

De brug zelf is bekend terrein en ook de slinger direct na de brug. Het blijft jammer dat ze zo'n knullige bocht hebben geplaatst maar goed, na een bocht naar rechts en een afslag naar links zit ik dan eindelijk op de fietssnelweg.

Mijn eerste indruk: 'zo, da's best breed'. Het totale stuk beton van links naar rechts (voor samen 2 richtingen fietsen) is echt mooi qua breedte. Ik schat de totale breedte op 4,5 meter. Mogelijk is het 5 meter. Op één richting kunnen denk ik 3 velomobielen strak naast elkaar fietsen. Je hebt dan geen ruimte meer over, maar toch. De breedte viel mij reuze mee. Ik had namelijk een foto gezien waarop de breedte aanzienlijk minder lijkt.

Inderdaad, geen oranje Quemo onder in beeld maar een witte Quest. Niet mijn fiets, niet mijn foto. Maar als je deze foto bekijkt, lijkt het om de één of andere reden heel wat smaller dan ik het ervaren heb.

Maar dan komen we direct bij het volgende vreemde punt. De foto heb ik een paar keer goed moeten bekijken om nou te bepalen wat ik daar op het midden van het fietspad zie, links van de 2 fietsers en de witte Quest.

In eerste instantie meende ik op de foto een 20 centimeter hoge betonnen rand te zien. Maar na betere bestudering lijkt het toch een stuk lager te zijn; enkele centimeters maar wel een centimeter of 20 breed. Dat maakt de situatie al heel anders.

Maar ik heb de 'middengeleider' (lijkt wel héél officiëel natuurlijk.... snelweg met middengeleider)  vanmiddag ook maar eens aan een test onderworpen. Met m'n Quest was het geen probleem om erop te rijden. Ik heb overigens alleen het linker wiel erop gezet. Het achterwiel heb ik er niet op gewaagd om 2 redenen. 1) mogelijk dat de bodem over de betonrand zou gaan schrapen en 2) mocht ik het achterwiel er niet op kunnen krijgen, dan wordt het een gevaarlijke situatie met omslaan als mogelijk gevolg.

Mijn linker voorwiel wilde zicht er gemakkelijk op laten drukken maar dat komt doordat het rechter voorwiel netjes de fiets op z'n plek hield. Met het achterwiel is dat een ander verhaal.

Het was vandaag rustig maar zou ik moeten inhalen en daarbij met één wiel op die betonnen rand moeten gaan rijden, dan is dat met m'n 3-wieler geen probleem. Ik moet er echter niet aan denken dat dat met een 2-wieler moet. Ik ben bang dat, net als met het achterwiel van m'n Quest, dat dat géén goed idee is. Ik vraag me werkelijk af waarom ze in hemelsnaam die rand hebben aangebracht. Wat is het nut? Frontaaltjes met 120 km/h vermijden? Nee, dat zal het niet zijn; we hebben het hier over fietsers. Een logischere reden lijkt me de hordes schoolgaande fietsers. Zeker groepen gebruiken gewoon de breedte die ze kunnen nemen. 2 meter breed? Dan 2 meter breed rijden. 5 meter breed? Dan ook 5 meter breed rijden. Dat gaat met die middengeleider niet zo best lukken.

De meeste fietsers zullen in dezelfde richting rijden ('s morgens richting Zwolle, 's middags de andere kant op) maar ook zijn er natuurlijk altijd mensen die de andere kant op moeten, die zouden dan mogelijk in de problemen komen. Maar hé, laten we wel zijn: de Hanzeboog is smaller en die heeft géén middengeleider.

Ik kan dus wel een reden verzinnen voor dat rare ding op het midden van het fietspad maar het werkelijke praktische nut lijkt me overdreven. Ik verwacht eerder problemen: Fietser haalt 2 andere fietsers in. De fietsers die ingehaald worden, slingeren wat, om welke reden dan ook. Inhalende fietser moet daardoor wat uitwijken naar links, komt met z'n banden langs die opstaande rand en verliest balans. Valt vervolgens op de tegenovergestelde richting. Dan hopen dat er geen tegenligger met redelijke vaart aan komt zetten (brommer, velomobiel, racefietser, ....)

Mijn idee? Leg er eerst maar gewoon een normale stippelstreep neer of desnoods een strook irritant, maar niet gevaarlijk te berijden wegdek wat niet uitnodigt om er overheen te rijden maar wat wel de mogelijkheid biedt indien nodig.

Ook op de foto is te zien wat voor 'kater' je overhoudt aan het einde van de fietssnelweg. Heb je mooi vaart (in mijn geval 40 km/h), mag je ineens in de ankers omdat de snelweg ineens ophoudt te bestaan en je rechtsaf moet buigen. Ik hoop dat er nog plannen zijn om de fietssnelweg wat mooier aan te laten sluiten op het fietspad naar de tunnel die even verderop ligt.

Fietssnelweg? Mooi ding maar wel met 3 schoonheidsfoutjes.... begin, einde EN over de volle lengte in het midden. Hoewel de term 'schoonheidsfoutje' bij dat laatste alleen op het uiterlijk slaat maar zeker niet op het doel en nog minder op de mogelijke gevolgen van dat ding.